׉?ׁB!בCט  {u׉׉	 7cassandra://wfArbg5nTvDGI7gP0coPRMBaIoa0TCquOss8xR3z23M 81` ׉	 7cassandra://__BtY7xCFbiqTkDd1XPv33BqRhYPqV4w0KBn_AXqPBg͂I`S׉	 7cassandra://UMRlccrGtG93unl0ZqTmVRrNXBdO0oFexNwz3jwBs30&`̵ ׉	 7cassandra://4ngQo8Ck2S-ww4R7nyTQCHHnAgNDK-144x9314-sGsw 4͠`n#7<V*ט   {u׈   RA  ׈E`n#7<V(׉EQLuk Grypdonck
deel 21
EUROPA’S HOUDING IN HET FRANS-DUITS CONFLICT VAN 1870-71
TERUGHOUDENHEID!!! Lage landen angstig bezorgd!
Alvorens het derde luik van dit conflict aan te vatten –
dat overigens bol staat van nog véél méér
oorlogsgruwel en gruwzame feiten dit
keer onder de anarchistische, links-revolutionaire republikeinen
– lijkt het interessant eens te bekijken, hoe de
omringende landen omgingen met die weinig florissante
situatie welke kon escaleren!
Wie dacht dat het conflict van méér dan een volle
maand zou stilvallen door het aftreden van Nap III, zat
goed fout. Links-anarchistisch georiënteerde onbekwame
heethoofden vonden het nodig de oorlog nog eens
(vruchteloos) vijf volle maanden verder te zetten.
Eerst en vooral moet duidelijk zijn dat elk vorstenhuis in
Europa familiale banden had met elkaar via huwelijken
of nauw verwantschap. Zodoende stonden direct alle
neuzen in dezelfde richting en dienden het zelfde belang.
Nap
III hoorde niet thuis in dat selecte
kransje en moest bovendien op de blaren zitten voor
zijn hoogmoedige, stupide oorlogsverklaring aan het
Pruisische koningshuis. Hij hoorde beter te weten!!!!
Wat op nog méér misprijzen stuitte, en helemaal op
geen gejuich werd onthaald, was het anarchistisch, revolutionair
en links georiënteerde bewind dat de macht
greep in Frankrijk.
Het gevolg was een algehele teneur van terughoudendheid
en een afzijdig negeren van de situatie zolang die
niet escaleerde: “Laat ze maar voort baggeren
die opgefokte Fransen”!!!
In plaats van te bemiddelen in het conflict en het vuur
te doven, liet men betijen. En net door deze houding
kon het erfvijandschap tussen beide naties zich uitdiepen.
De volgende 20-30 jaar zal Frankrijk dan ook er
alles aan doen om gemelijk, geheim en geniepig overal
te gaan lobbyen om machtsblokken te ontwikkelen die
elkaar rauw lusten.
Nog iets…! Nap III wou niet alleen oorlog voeren te
land, maar ook ter zee … met de achterliggende gedacht
eandere naties daarbij te betrekken.
Gelukkig had men elders beter inzicht enliep het Baltische
Zeeproject op een grote sisser uit, waar niemand
heden nog over spreekt.
Toen Nap III zijn oorlogsmachine bij aanvang geen directe
resultaten boekte, kwam het idee naar boven ook op
zee oorlog te voeren tegen Pruisen. Het idee werd helemaal
rap-rap-rap op zijn Frans in elkaar gebokst, zonder
inzicht of gezond verstand (what else?).
De Franse Marine kreeg de volgende opdrachten: een
aantal pantserschepen de Noordzee in sturen en Duitse
oorlogsbodems tot zinken brengen … die er niet
waren!!!
(De ontplooiing van de Duitse Marine moest eigenlijk nog beginnen,
met uitzondering van een handvol kleine gevechtsschepen).
Nap III dacht ook aan blokkades van Duitse havens en
landingen op Duitse kusten waardoor Duitse soldaten
van het Franse front zouden dienen weggehaald.
Desnoods diende een front geopend in de Baltische Zee,
om aldaar Duitsland binnen te vallen en havens te bezetten.
Simpeler
gezegd dan gedaan.
Eerste grote tegenvaller: personeelsgebrek.
De Franse Marine vond niet genoeg zeelui, aangezien de
meeste Franse scheepslui elders op de lange omvaart
vertoefden.
Baltische staten als Zweden, Noorwegen, Finland of
Rusland hielden zich afzijdig.
De Fransen probeerden Denemarken erbij te betrekken
maar vingen bot.
De vrees bestond, als het meer dan waarschijnlijk misging,
zij met de gebakken peren achterbleven en de
Pruisen de rekening kwamen vereffenen.
Frankrijk begon er dus alléén aan, zonder terreinkennis
noch verkenning. Ze voeren voorbij de Waddeneilanden,
Skagerrak, Kattegat, Grote Belt, Kleine Belt en
Sund.
Eenmaal in de Baltische Zee moesten ze ervaren dat
hun schepen teveel diepgang hadden in deze ondiepe
zee. Soms geen 50 cm tussen kiel en zeebodem.
De Duitse kusten benaderen voor een landing was er
één met zeer grote risico’s en geen succes. De Duitsers
aanvallen op eigen bodem viel in het water. Wat verklaart
waarom de Duitsers massaal aanwezig bleven
in Frankrijk. De Duitse kleine gevechtsschepen waren
beperkter van diepgang, snel, wendbaar en verstonden
volleerd de kunst van snel accuraat gericht kanonvuur
op zee.
>>> vervolg in het lentenummer 2021 >>>
׉	 7cassandra://UMRlccrGtG93unl0ZqTmVRrNXBdO0oFexNwz3jwBs30&`̵ `n#7<V)`n#7<V({) +DG winternummer 38 4 2020 d21-Luk-Grypdonck`n#ڋRAk