׉?ׁB!בCט  u׉׉	 7cassandra://J5cEJX8EAXvongVJK4JIYsknqGYbxkxCgoPtSrnnjqo K`׉	 7cassandra://yy75_n17E_beyY5jiPuiwI44MLb-ly6mK4JZYVeAes8gu`V׉	 7cassandra://oRXr__M2_ZpXnnI9O8Fn9DznfB3ioh_Os8XOxIh263c"`̷ ׉	 7cassandra://KgmrY1QAV8mfYP6zRErVDmPpM6de3lTgMQAXA3408Ys 
	I|͠bG*L~q[ט   u׈   frJ  ׈EbG*K~q[׉Edeel 2
De container
Ergens net na de grote vakantie van
2010 kreeg ik een tip dat ik gratis
ziekenhuisbedden en nog heel wat
ander materiaal kon bekomen in het
St.-Niklaasziekenhuis in Kortrijk.
Meteen ontsproot het idee om een
container met hulpgoederen naar
Gambia te sturen.
Bij mijn vorig bezoek had ik kunnen
vaststellen dat er grote nood was aan
degelijk materiaal in het lokale ziekenhuis
van Brikama, op enkele kilometer
van de hoofdstad Banjul.
Toen ik in Kortrijk aankwam, waren
er nog enkele gegadigde organisaties,
die hun deel van de taart wilden,
onder andere mensen die reeds jaren
actief waren in India.
Na wat overleg met de verantwoordelijke
van het St.-Niklaasziekenhuis,
kreeg ik 29 bedden toegewezen.
Ook twintig gechromeerde babybedjes
van de materniteit, inox karretjes
voor verzorging, twee complete couveuses,
een draagbaar echografietoestel,
twee steriliseertoestellen,
een bevallingstafel, een tiental rolstoelen,
ruim 50 krukken en nog heel
wat kleine, steriele instrumenten.
Gezien ik dit materiaal binnen de
twee dagen moest afhalen, was het
even paniek om een plaats te vinden
om alles te stockeren.
Gelukkig kon ik terecht bij landbouwer
Nico Versavel in Ledegem, waar
ik een deel van zijn schuur gratis kon
gebruiken.
De weken daarop was
er echt sprake van
een sneeuwbaleffect.
Van alle kanten kreeg ik materiaal
om de container te vullen. Ik wist
niet waar eerst gelopen.
Ik kreeg zelfs het meubilair en toebehoren
van een volledige tandartsen1
׉	 7cassandra://oRXr__M2_ZpXnnI9O8Fn9DznfB3ioh_Os8XOxIh263c"`̷ bG*K~q[ՁbG*K~q[ԁבCט   u׉׉	 7cassandra://UylxbVqgGZtrd2D2sIQPDY5IgrqNMcc27c2-igWXOY4 j`׉	 7cassandra://1iBf1NVSkLx6iGPb4EdCr0LE-EWb6d4e3EAnbetP-8M_`V׉	 7cassandra://ScFUDvXDxYj91hSzA4s5YbvDmWJE5rI-MOik1WkEfmkl`̷ ׉	 7cassandra://E1FvrSJkCPMst4xSntEjKH8bcIWZTGE2k2Oe1dn01wA ;t͠bG*L~q[ט  u׉׉	 7cassandra://cozdwaY7vutxTs8mlwynUQUsAr_RbshCirLZQifV6fo ` ׉	 7cassandra://FLM1PImA57r5kXRENYvrKe7Ylzu9Gy7ABV6q8vH184IG#` V׉	 7cassandra://YGXutuKDp4TZZFA_bvpmQ14oizq8imIjCMTfGx6w954{`̷ ׉	 7cassandra://U7rqGpFu3XhLb-3MJu0d2EYfABycTUp8Pm9oWtBhUk4NH͠bG*L~q[׉Epraktijk (compleet met RX) van een
gepensioneerde tandarts uit Antwerpen.
Onze VZW ‘Hart voor Gambia’
kocht ook een aantal parabool solar
cookers, om ter plaatse workshops te
geven.
Toen ik ongeveer evenveel materiaal
had als de inhoud van drie gemiddelde
garageboxen, vond ik het moment
aangebroken om de container te
bestellen. Een high Cube van 40 voet
(12 meter) zou moeten volstaan. De
container werd netjes in de schuur
afgehaakt, en met een team van 16
vrienden konden we aan de slag om
alles zo profijtelijk mogelijk in te laden.
Eén van de teamleden had veel
ervaring met laden en lossen en zo
konden we elke kubieke centimeter
nuttig gebruiken.
Naast het medisch materiaal hadden
we ook veel ander materiaal voor in
totaal 12 verschillende projecten.
Scholen, landbouworganisaties en
kleine medische hulpposten in
het binnenland (lees: de brousse).
Tussen al het groot gerief, stapelden
we 175 bananendozen vol beddengoed
en baby- en kinderkledij, per
leeftijd gesorteerd en geëtiketteerd.
Er kwam echt wel wat
organiseren aan te
pas.
Toen de containerdeuren dichtgingen,
hadden we niets meer over in
de schuur, behalve een set zetels. Die
schonk ik met plezier aan onze gastheer,
om door zijn Poolse seizoenarbeiders
te laten gebruiken.
De container werd opgehaald en
begon zijn lange reis via Antwerpen
richting Banjul-Gambia.
Deze bootreis duurde 25 dagen. Ondertussen
had ik de noodzakelijke
douanedocumenten in orde gebracht
en boekten wij een vliegreis naar
Gambia op de geschatte aankomstdatum
van de container.
Op vrijdag checkten wij (Max, een
bereidwillige vrijwilliger en ikzelf) in
bij het tweederangs hotelletje
Mansea beach in Kotu. De maandag
erop arriveerde de boot in de haven
van Banjul.
2
׉	 7cassandra://ScFUDvXDxYj91hSzA4s5YbvDmWJE5rI-MOik1WkEfmkl`̷ bG*K~q[׉E	?Op dinsdag regelde Alieu Sowe, coördinator
bij Nacofag Farmers (de Gambiaanse boerenbond)
de douanedocumenten en een transporteur.
Als blanke kun je dit best overlaten aan een lokaal vertrouwenspersoon,
anders kost het jou veel extra euro’s.
Nu kostte het ons 650 € bovenop de 2 850 € die we
reeds betaalden voor het transport vanuit Ledegem,
bootreis inclusief.
Op woensdag ging het vervoer plaatsvinden, maar er
werd geen voorzien uur gecommuniceerd.
Wij dus maar wachten binnen de muren van de koer
van het Brikama Health Center. Om 18.30 u kwam de
trekker met oplegger binnengereden. Gezien het in
Gambia om 19 u pikdonker is, had het geen zin nog te
starten met het lossen van de container.
Daar de douane de zegels verbroken had, hing ik een
gloednieuw hangslot aan de deuren, om pas op donderdagmorgen
met lossen te starten.
Toen ik op donderdagmorgen de container wat zorgvuldiger
bekeek, merkte ik enkele ferme deuken aan de
zijkant. Later hoorde ik dat de containers met een oude
hijskraan en kettingen van boord gehaald werden en
dat het niet zelden gebeurde dat de behandelde container
tegen een andere aan zwierde, tijdens het op de
kade plaatsen.
Om 9 u gingen de deuren van de container open en
begonnen we al het materiaal, dat voor het ziekenhuis
bestemd was, te lossen. Heel veel Gambianen staken
een handje toe, zodat ik mijn aandacht voornamelijk
kon toespitsen op checken en coördineren.
Na zo’n uurtje kwam plots een dikke Mercedes aangereden
met een of andere hoge pief, met privéchauffeur.
De man stelde zich voor als zijnde de gouverneur.
Hij werd blijkbaar op de hoogte gebracht door Alieu
Sowe dat wij met deze humanitaire actie bezig waren,
en hij wou dit ter plaatse komen bekijken. In zijn zog
kwamen plots enkele journalisten foto’s nemen en hem
interviewen terwijl hij er helemaal niks mee te maken
had.
Gelukkig was de man eerlijk en niet van plan de pluimen
op zijn hoed te steken. Hij betrok mij in het gesprek en
de journalisten beloofden een mooi artikel in de nationale
pers.
Eens alles voor het ziekenhuis uitgeladen was, reed de
vrachtwagen verder naar Serekunda, waar we de resterende
spullen mochten stockeren in een dubbele garage
van Nacofag Farmers.
Nu had ik nog 14 dagen om dit gerief project per project
ter plaatse te brengen.
Het vervolg van het verhaal krijgt u in een
volgende editie!
Johan Dezutter
3
׉	 7cassandra://YGXutuKDp4TZZFA_bvpmQ14oizq8imIjCMTfGx6w954{`̷ bG*K~q[ׁbG*K~q[ց) "DG lentenummer 40 1 2022 Gambia d2bG*HfrJī