׉?ׁB!בCט  u׉׉	 7cassandra://goyvJvu391mCXxF-g2Vp8XURcVDq-96oiIaEtRoErkw +{`׉	 7cassandra://BQY38IeLBCVRWEHzqBIoMBqCPDWmlLolcuAiZLQVMbM͂\`R׉	 7cassandra://LwN00vEPb7hh5O5Ro-sS6HtjIHsjFkkblVvi4nD8Mpg(a`̴iя>0ט   u׈   b  ׈Eiя>0v׉Eapril 2026
׉	 7cassandra://LwN00vEPb7hh5O5Ro-sS6HtjIHsjFkkblVvi4nD8Mpg(a`̴iя>0wiя>0vvבCט   vu׉׉	 7cassandra://Mo2UEVDa2a0lr39wKmyWjf_19k85JPQlsAKCV6Le7VU |6`׉	 7cassandra://U3zTd8pyE9MaI32qUQxu4mm3sQzj8MbSQ4vFKO7OzWQ@`׉	 7cassandra://WG51oRBK35H8UUEFgeeLrtS5kR4L7pVjctISsPYTkp88`i iя>0נiя>0 G9ׁH "http://www.onlinetouch.nl/khorhurdׁׁЈנiя>0 O9ׁH  mailto:khorhurd@ajo-amsterdam.nlׁׁЈ׉E!Colofon
Khorhurd is een maandelijkse uitgave van Armeens
Apostolische Kerk Surp Hoki dat wordt samengesteld
door AJO Amsterdam.
Khorhurd streeft ernaar de gelovigen te informeren
over de Heilige Liturgie, kerkgeschiedenis en
symbolen. De algemene kennis te verbreden en de
preken toegankelijk te maken voor alle kerkgangers.
Dit redactieteam is opgericht door gelovigen voor
gelovigen. ‘Wij zijn allen gedoopt in één Geest
en zijn daardoor één lichaam geworden, wij zijn
allen van één Geest doordrenkt, of we nu Joden of
Grieken zijn, of we nu slaven of vrije mensen zijn.’
(1 Korintiërs 12:13)
Voor vragen, suggesties en/of bijdragen kun je
contact opnemen via khorhurd@ajo-amsterdam.nl.
Je kunt Khorhurd ook online lezen
www.onlinetouch.nl/khorhurd
Redactie
Seda Abgarian
Armenuhi Alaverdyan
Grigor Ayvazyan
Adrine Bandari - Markarian
Dajana Daniljan
Laetitia Demirbacak
Serge Demirbacak
Alwina Gulian
Vormgeving
Shake Moutafian
2 Khorhurd
Masis Kazorian
Raffi Kazorian
Ani Manukjan
Ana Mgrdichian
Ani Nazari
Suzi Sjabazjan
André Yaghyazaryan
׉	 7cassandra://WG51oRBK35H8UUEFgeeLrtS5kR4L7pVjctISsPYTkp88`i iя>0x׉E sI nhouds
o p g ave
Preken
Preek 5 april 2026
Preek 12 april 2026
Preek 19 april 2026
Preek 26 april 2026
4
8
11
13
iя>0yiя>0xvבCט   vu׉׉	 7cassandra://m61B0u_qYcgbYgcxHxj04hJEK9CMsG4_5Cm7KTDEhuc `׉	 7cassandra://PIScMlfVrULXMTiRDJ6VVudKgEyFEQNJF3XPTQvD6oEͱg`׉	 7cassandra://PxxXJP0ut4tEkBiExXNg1lFrlpILpIwjLg2MXQP9eGk3`i iя>0׉EPreek
5 april 2026
Pasen, de opstanding van Christus
“Waarom zoeken jullie de levende bij de doden?
Hij is niet hier, Hij is uit de dood opgewekt.”
– Lucas 24:5-6
Hoeveel kennis iemand ook bezit, hij eist altijd
tastbaar en zichtbaar bewijs. De opstanding
van Christus is echter geen gebeurtenis die
met menselijke logica bewezen kan worden.
Niemand heeft de opstanding gezien, er zijn
geen ooggetuigen. Het enig “bewijs” is het
lege graf. En dat lege graf is een uitnodiging
tot geloof om te aanvaarden dat Jezus
werkelijk de Zoon van God is, die de dood
heeft overwonnen. De natuur herinnert ons
aan de opstanding. Wanneer een tuinier een
zaadje in de grond plant, doet dat denken
aan een begrafenis, maar na verloop van
tijd ontspruit er leven uit diezelfde grond.
Zo wordt de mens, hoewel hij tot stof
vergaat in zijn lichaam, door God geroepen
tot een nieuw leven.
De Kerk leert dat de menselijke ziel onsterfelijk
is en dat men, om het eeuwige leven te
verdienen, een goed, deugdzaam en zuiver
leven moet leiden, de behoeftigen moet
helpen, de rouwenden moet troosten en de
naasten moet dienen. Voor een ongelovige
is de dood het einde. Maar voor een gelovige
is het een nieuw begin, een nieuwe dageraad.
De opstanding van Christus is een open
bron voor de mensheid. Wij zijn echter de
architecten van dit nieuwe leven. Ons geloof
is niet beperkt tot het bezoeken van de
kerk, het aansteken van kaarsen of zelfs het
ontvangen van de communie. Ware geloof
manifesteert zich door dagelijks gebed en
goede werken.
Als de dood het einde zou zijn, zou ook
het idee van eeuwig leven en het bestaan
van God in twijfel worden getrokken. Maar
Christus zelf zegt: “Ik ben de opstanding en
het leven. Wie in Mij gelooft, zal leven, ook al
sterft hij” (Johannes 11:25-26). Zijn dood was
niet het einde, maar een overwinning. Door
Zijn opstanding werd de sluier van de dood
weggenomen en de weg naar het eeuwige
leven aan de mens geopenbaard. De dood
en opstanding van Christus betekent leven
voor ons. Net zoals in de geneeskunde
4 Khorhurd
׉	 7cassandra://PxxXJP0ut4tEkBiExXNg1lFrlpILpIwjLg2MXQP9eGk3`i iя>0z׉EOeen lichaamsdeel leven kan geven aan een
ander, zo gaf Christus door Zijn offer leven
aan de mensheid.
De mens is niet geschapen voor een kort
aards leven, maar voor de eeuwigheid. Alles
in deze wereld is tijdelijk: vreugde en verdriet,
succes en lijden. Maar als we leven in geloof
en liefde, God verheerlijken en goede en
rechtvaardige werken doen, dan zal zelfs
de fysieke dood niet het einde voor ons zijn.
De opstanding van Christus is de garantie
voor onze opstanding.
Het Heilige Pasen herinnert ons eraan
dat we geen genezing kunnen zoeken
bij de doden. Christus is opgestaan en
door Zijn opstanding is ons een nieuw
leven geschonken. Laten we daarom
dit nieuwe leven leven met geloof,
liefde en goede daden en het met
vreugde verkondigen.
“Christus is opgestaan uit de doden.
Gezegend is de opstanding van Christus.”
Amen.
Khorhurd
5
iя>0{iя>0zvבCט   vu׉׉	 7cassandra://dVKFcPE1Nl9MctcmDQqeAx8QO2wCiuDFQfF4hyLIIdI m`׉	 7cassandra://yHqzsMhKUIjqboLp3RhvrQYyL7Alfc7F0NuPnESuek0ͬ`׉	 7cassandra://2rIODlac4L8-jk_aQESOFAy9IoFFdfDKeS0-Er_ixuA1*`i iя>0׉EHEvangelie Johannes 20:1-18
Opstanding
Vroeg op de eerste dag van de week, toen
het nog donker was, kwam Maria van Magdala
bij het graf. Ze zag dat de steen voor het
graf was weggehaald. Ze liep snel weg, naar
Simon Petrus en de andere leerling, van wie
Jezus veel hield, en zei: ‘Ze hebben de Heer
uit het graf weggehaald en we weten niet
waar ze Hem nu neergelegd hebben.’ Petrus
en de andere leerling gingen op weg naar het
graf. Ze liepen beiden snel, maar de andere
leerling rende vooruit, sneller dan Petrus,
6 Khorhurd
en kwam als eerste bij het graf. Hij boog zich
voorover en zag de linnen doeken liggen,
maar hij ging niet naar binnen. Even later
kwam Simon Petrus en hij ging het graf wel in.
Ook hij zag de linnen doeken, en hij zag dat
de doek die Jezus’ gezicht bedekt had niet bij
de andere doeken lag, maar apart opgerold
op een andere plek. Toen ging ook de andere
leerling, die het eerst bij het graf gekomen
was, het graf in. Hij zag het en geloofde.
Want ze hadden uit de Schrift nog niet
begrepen dat Hij uit de dood moest opstaan.
De leerlingen gingen terug naar huis.
׉	 7cassandra://2rIODlac4L8-jk_aQESOFAy9IoFFdfDKeS0-Er_ixuA1*`i iя>0|׉EnMaria stond bij het graf en huilde. Huilend
boog ze zich naar het graf, en daar zag ze
twee engelen in witte kleren zitten, een bij
het hoofdeind en een bij het voeteneind
van de plek waar het lichaam van Jezus had
gelegen. ‘Waarom huil je?’ vroegen ze haar.
Ze zei: ‘Ze hebben mijn Heer weggehaald
en ik weet niet waar ze Hem hebben neergelegd.’
Na deze woorden keek ze om en
zag ze Jezus staan, maar ze wist niet dat
het Jezus was. ‘Waarom huil je?’ vroeg
Jezus. ‘Wie zoek je?’ Maria dacht dat het
de tuinman was en zei: ‘Als u Hem hebt
weggehaald, vertel me dan waar u Hem hebt
neergelegd, dan kan ik Hem meenemen.’
Jezus zei tegen haar: ‘Maria!’ Ze draaide
zich om en zei: ‘Rabboeni!’ (Dit Hebreeuwse
woord betekent ‘meester’.) ‘Houd Me niet
vast,’ zei Jezus. ‘Ik ben nog niet opgestegen
naar de Vader. Ga naar mijn broeders en zeg
tegen hen dat Ik opstijg naar mijn Vader, die
ook jullie Vader is, naar mijn God, die ook
jullie God is.’ Maria van Magdala ging naar
de leerlingen en zei tegen hen: ‘Ik heb de
Heer gezien!’ En ze vertelde alles wat Hij
tegen haar gezegd had.
Khorhurd
7
iя>0}iя>0|vבCט   vu׉׉	 7cassandra://5hRwpPBiIb9S4kEX9Lm6ylBFVMDujOnuiV5lwcWmaqo `׉	 7cassandra://hDw-A6JurrDd2uA0SS-CKSFDkTZjRkDRDQD761uNk38ͮ`׉	 7cassandra://8kiu1cvaUj8nYaq4oRlCNQ6OmrcA11CXoHTpHwFg3xY1a`i iя>0׉EPreek
12 april 2026
De Nieuwe Zondag
Jezus zei tegen hem: “Omdat je Me gezien hebt, geloof je.
Gelukkig zijn zij die niet zien en toch geloven.”
– Johannes 20:29
Deze woorden werden door de verrezen
Christus tot de apostel Tomas gesproken,
en waren niet alleen tot hem gericht,
maar tot mensen van alle tijden. Tomas was
afwezig toen Jezus voor het eerst aan de
discipelen verscheen en hij zei dat hij niet
zou geloven tenzij hij met eigen ogen zag
en Zijn wonden aanraakte. Acht dagen
later verscheen Jezus opnieuw en nodigde
Tomas uit Zijn wonden aan te raken, en zei:
‘Wees niet langer ongelovig, maar geloof.’.
Toen zei Tomas tegen Hem: ‘Mijn Heer,
mijn God!’ (Johannes 20:27-28).
Deze woorden van Christus vormen de grootste
boodschap van het geloof: zalig zijn zij die niet
gezien hebben en toch geloofd hebben. Het
christendom bracht nieuw licht in de mensheid
met de waarheid van de opstanding, waarmee
bevestigd werd dat de dood niet het einde is.
Als de wereld in de oudheid wanhoopte over
de dood, dan brak met de opstanding van
Christus het tijdperk van het eeuwige leven
aan. ‘Christus is opgestaan uit de dood’ is de
basis van de christelijke hoop.
Jezus’ offer is een overwinning op zonde
en dood. Net zoals de vogel, die in werd
vrijgelaten uit zijn kooi en daarmee werd
gered, zo werd de mens door het bloed van
Christus bevrijd uit de gevangenschap van de
zonde. Hij gaf Zijn leven om ons eeuwig leven
te schenken. Zonder deze hoop zal de mens
‘sterven vóór de dood’, maar met geloof in
de opstanding leeft hij zelfs na de dood.
Ook vandaag de dag liggen de wortels van
de onrust, oorlogen en onrechtvaardigheden
in de wereld vaak in scepsis en egoïsme. God
is niet veranderd, de mens wel. Wanneer
het geloof in ons hart ontbreekt, wordt de
wereld donker. Daarom is het feest van de
Opstanding niet zomaar een ceremonie,
maar een oproep tot innerlijke vernieuwing.
De figuur van Tomas herinnert ons aan de
menselijke twijfel. Er is zelfs een uitdrukking
in de taal van ons volk: ‘Je bent net Tomas’.
Maar zijn twijfel veranderde in de krachtigste
belijdenis. Hij was een van de eersten die
Christus openlijk ‘God’ noemde. Zo werd
zijn scepsis een getuigenis van het geluk
van geloven na het zien, maar nog meer
van geloven zonder te zien.
8 Khorhurd
׉	 7cassandra://8kiu1cvaUj8nYaq4oRlCNQ6OmrcA11CXoHTpHwFg3xY1a`i iя>0~׉EDe mens is geneigd alles te onderzoeken
en bewijs te eisen, zelfs de diepste mysteries
van het geloof. Geloof wordt echter
niet alleen door intellectueel onderzoek
verkregen: het is het vertrouwen van het
hart en de openheid van de ziel voor God.
Het woord van Christus blijft een duidelijke
instructie voor mensen van alle tijden:
‘Wees niet langer ongelovig, maar geloof.’.
Het ware feest van de Heilige Verrijzenis
is wanneer we innerlijk verrijzen, de trots,
haat en zelfzucht die in ons zijn, doden.
Als we met Hem verenigd zijn in de gelijkenis
van Christus’ dood, zullen we ook leven in de
gelijkenis van Zijn verrijzenis (Romeinen 6:5).
Laten we daarom, gesterkt door het licht van
de Verrijzenis, het scepticisme uit ons hart
verbannen en vervuld zijn met levend geloof.
Moge een straal van verrijzenis in ieders ziel
branden, zodat we de moeilijkheden van het
leven kunnen overwinnen en vol vertrouwen
kunnen belijden: “Mijn Heer en mijn God.”
Khorhurd
9
iя>0iя>0~vבCט   vu׉׉	 7cassandra://xjdwi7BXPj0KYA6gfSi8BQHjE9pT5MOWirISWtUrfCU [`׉	 7cassandra://tZudgIu23zQ7cFPvZ8hU_IfSmHl7dA0w84dxDqFkG38`׉	 7cassandra://P-fipvZfLh1xaJ9jajzP0t9DHdgbyKkbbf2jgk240vs>`i iя>0׉EEvangelie Johannes 20:26-31
Een week later waren de leerlingen weer
bij elkaar en Tomas was er nu ook bij. Terwijl
de deuren op slot zaten, kwam Jezus in hun
midden staan. ‘Vrede zij met jullie!’ zei Hij,
en daarna richtte Hij zich tot Tomas: ‘Leg je
vingers hier en kijk naar mijn handen, en leg je
hand in mijn zij. Wees niet langer ongelovig,
maar geloof.’ Tomas antwoordde: ‘Mijn Heer,
mijn God!’ Jezus zei tegen hem: ‘Omdat je Me
10 Khorhurd
gezien hebt, geloof je. Gelukkig zijn
zij die niet zien en toch geloven.’
Jezus heeft in het bijzijn van zijn leerlingen
nog veel meer tekenen verricht, die niet in
dit boek staan, maar deze zijn opgeschreven
opdat u gelooft dat Jezus de messias is, de
Zoon van God, en opdat u door te geloven
leven ontvangt door zijn naam.
׉	 7cassandra://P-fipvZfLh1xaJ9jajzP0t9DHdgbyKkbbf2jgk240vs>`i iя>0׉E	Preek
19 april 2026
Groene Zondag of Zondag van de Wereldkapel
Het Evangelie getuigt dat de apostelen na
de Hemelvaart van Jezus bijeenkwamen in de
Bovenzaal op de berg Sion. Daar baden zij,
zegenden het brood en de wijn en leefden
in broederlijke eensgezindheid. Die eerste
gebedsplaats werd de Wereldkapel genoemd,
de eerste christelijke kapel ter wereld. Van
hieruit begon de geschiedenis van de Kerk,
als een levende gemeenschap en niet slechts
als een gebouw.
De Armeens-Apostolische Kerk heeft aan
de zondagen na Pasen symbolische namen
gegeven: Nieuwe Zondag, Groene Zondag
en Rode Zondag. De kleuren spreken met
hun eigen symboliek: het nieuwe verwijst
naar nieuw leven, het groen naar heropleving
en groei, het rood naar strijd en getuigenis.
Groene Zondag herinnert ons aan het
ontwaken van de lente, wanneer de natuur
na de schijnbare stilte van de dood opnieuw
tot leven komt. Zoals oude bladeren afvallen
en nieuwe ontluiken, zo overwint het leven
de tijdelijke nederlaag van de dood.
De lente is niet alleen een verandering in
de natuur, maar ook een geestelijk symbool.
Zij is een teken van herleving, schoonheid
en hoop. Toch, zoals onze kerkvaders
herin-neren, is het bewonderen van de
natuur niet het eindpunt: men moet boven
die schoonheid uitstijgen en de Schepper
bereiken. De natuur leidt ons naar de overwinning
van het Leven, waarvan de volle
openbaring de Verrijzenis van Christus is.
De Zondag van de Wereldkapel is tevens
de herdenking van de stichting (Navakatiek)
van de Kerk. Het wezen van de Kerk ligt
niet in stenen muren, maar daar waar de
levende aanwezigheid van Christus is.
De gemeenschap waarin de geest van
de Verrijzenis leeft, wordt de voortzetting
van de Bovenzaal.
Ghrimian Hayrik riep in zijn eerste encycliek
de gelovigen op trouw te blijven aan de Kerk
waarvan de fundamenten zijn gelegd door de
heilige Thaddeüs en de heilige Bartholomeüs.
Hij herinnerde eraan dat iedere gelovige een
plicht heeft tegenover zijn Moederkerk: de
overlevering bewaren en haar ondersteunen.
Zijn boodschap was duidelijk: “Wees mij
behulpzaam,” zoals Simon van Cyrene
Christus hielp bij het dragen van het kruis.
Deze feestdag herinnert ons eraan dat de
Kerk niet alleen een geestelijke instelling is,
maar ook het fundament van onze identiteit
en ons voortbestaan. Door de eeuwen heen
heeft zij haar kinderen beschermd tegen vele
beproevingen en rampen. Daarom is het onze
roeping niet alleen te geloven, maar ook met
levend handelen en door ons voorbeeld de
Khorhurd
11
iя>0iя>0vבCט   vu׉׉	 7cassandra://CNwi9XIxzO6RoNIC9Y2UKJiKhKmu4L6Oz_HpGHdSakQ o`׉	 7cassandra://RoHw5slbcRnMokGpDi06ne8rRLtHBPLnqNqpacB9a20Ɂ`׉	 7cassandra://zu6o-2Iy6X4gs6XD9czGZAEHXIHmd0O2-x1QNyXTwGE9`i iя>0׉EKerk bij te staan. Elke gelovige moet
van zijn of haar ziel een kleine kerk maken,
zodat geen vreemde invloed onze eenheid
en vrede kan verstoren.
Groene Zondag is een oproep tot hernieuwing:
om ons te vernieuwen, trouw te
blijven aan onze wortels en het leven van de
Verrijzenis in ons te laten bloeien. Wanneer
in onze harten de aanwezigheid van Christus
leeft, dan is de Kerk levend, en zijn wij haar
levende leden geroepen om de geest van
geloof en liefde van de Bovenzaal te bewaren
en voort te zetten.
Evangelie Matteüs 16:13-19
Wie is Jezus?
Toen Jezus in het gebied van Caesarea
Filippi kwam, vroeg Hij zijn leerlingen:
‘Wie zeggen de mensen dat de Mensenzoon
is?’ Ze antwoordden: ‘Sommigen zeggen
Johannes de Doper, anderen Elia, weer
anderen Jeremia of een van de andere
profeten.’ Toen vroeg Hij hun: ‘En jullie, wie
zeggen jullie dat Ik ben?’ ‘U bent de messias,
de Zoon van de levende God,’ antwoordde
Simon Petrus. Daarop zei Jezus tegen hem:
‘Gelukkig ben je, Simon Barjona, want dit
is je niet door mensen van vlees en bloed
geopenbaard, maar door mijn Vader in de
hemel. En Ik zeg je: jij bent Petrus, en op die
rots zal Ik mijn kerk bouwen; de poorten van
het dodenrijk zullen haar niet overweldigen.
Ik zal je de sleutels van het koninkrijk van de
hemel geven; alles wat je op aarde bindend
verklaart zal ook in de hemel bindend zijn, en
alles wat je op aarde ontbindt zal ook in de
hemel ontbonden zijn.’
12 Khorhurd
׉	 7cassandra://zu6o-2Iy6X4gs6XD9czGZAEHXIHmd0O2-x1QNyXTwGE9`i iя>0׉E	Preek
26 april 2026
De Rode Zondag
De oorsprong van de naam Rode Zondag
is niet precies bekend, maar het hangt
waarschijnlijk samen met zowel de natuur
als met de symboliek van de Kerk. Vroeger
werden op deze dag in de kerk rode gordijnen,
gewaden en gewijde voorwerpen
gebruikt. De kleur rood symboliseert het
bloed, en bloed staat voor leven, strijd en
overwinning. Daarom wordt deze dag ook
verbonden met het bloed dat Christus heeft
vergoten, waardoor de Kerk is ‘gebloeid’
en bevestigd.
In de volksmond verwijst de benaming
‘groen-rood’ soms ook naar de regenboog,
het teken van Gods verbond. In deze context
wordt de kleur rood niet alleen een symbool
van offer, maar ook van hoop en nieuw leven.
Rood is de kleur van strijd. Het christelijk
leven is niet slechts een rustig bestaan,
maar een voortdurende strijd tegen
zonde, kwaad en verderfelijke krachten.
Zoals de rode bloedcellen in ons lichaam
onophoudelijk strijden tegen ziekten, zo is
ook een christen geroepen tot een geestelijke
strijd. Door de doop wordt de gelovige
versterkt om aan deze strijd deel te nemen,
om ‘het kwaad te doven’ en het leven van
God in zichzelf te bewaren.
Deze strijd is niet gemakkelijk. Het is een
‘nauwe poort en een smalle weg’, maar
het leidt ons naar het leven. De brede en
gemakkelijke weg, die de strijd vermijdt,
leidt tot verlies. Een christen zijn vraagt
moed, volharding en een levend geloof.
Het is geen uiterlijk lawaai of geweld, maar
een innerlijke kracht, zoals een rustige maar
machtige rivier die met een onzichtbare
kracht leven geeft.
De apostel Paulus herinnert ons eraan dat
God niet de sterken qua uiterlijk uitkiest,
maar degenen die door het geloof kracht
ontvangen. Hij beschrijft een christen als
een gewapende strijder die de ‘helm van
het heil’ en het ‘zwaard van de Geest’, het
Woord van God, draagt. Aan het einde van
zijn leven zegt hij vol vertrouwen: ‘Ik heb de
goede strijd gestreden, mijn loop voltooid
en het geloof behouden.’
Rode Zondag spreekt ook in de natuur
over strijd. In de lente weerstaan de pas
ontloken bloemen en vruchten de kou en
de vorst. Hoewel zij schade oplopen, gaat
het leven toch verder en overwint het. Zo
is ook het christelijk leven: het gaat door
beproevingen heen, maar voert uiteindelijk
naar de overwinning.
Khorhurd
13
iя>0iя>0vבCט   vu׉׉	 7cassandra://uesAOicKCNlFrPh1-Z-jCBF_dQjMoY9Ua7Oh2qtkgK8 `׉	 7cassandra://sEPjUYf-K4xt0yhtLfksILOUB20Svi0P7iJm7yO9xv8w`׉	 7cassandra://oPwLPe8Ioms5K5fgn3aItcnVuwW5nJHvfheKPHL7vE8@`i iя>0׉EDeze dag herinnert ons eraan dat het
christelijk leven een weg van moed is.
Moed vormt de basis van de christelijke
deugden. Zonder deze moed kan de mens
niet standhouden tegen de verderfelijke
krachten van de wereld.
Daarom is Rode Zondag een oproep tot
een eerlijke en met geloof vervulde strijd,
tot innerlijke kracht en standvastigheid. De
kinderen van de Kerk, die door het bloed van
Christus is bevestigd, zijn geroepen in deze
geest te leven, strijdend tegen het kwaad
en hun geloof te bewaren tot het einde.
Evangelie Johannes 5:19-30
Jezus reageerde hierop met de volgende
woorden: ‘Werkelijk, Ik verzeker u, de Zoon
kan niets uit zichzelf doen, Hij kan alleen doen
wat Hij de Vader ziet doen; en wat de Vader
doet, dat doet de Zoon op dezelfde manier.
De Vader heeft de Zoon immers lief en laat
Hem alles zien wat Hij doet. Hij zal Hem nog
grotere dingen laten zien, u zult verbaasd
staan! Want zoals de Vader doden opwekt en
levend maakt, zo maakt ook de Zoon levend
wie Hij wil. De Vader zelf velt over niemand
een oordeel, maar Hij heeft het oordeel
geheel aan de Zoon toevertrouwd. Dan zal
iedereen de Zoon eer betuigen zoals men
de Vader eert. Wie de Zoon niet eert, eert
ook de Vader niet, die Hem gezonden heeft.
Werkelijk, Ik verzeker u, wie luistert naar
wat Ik zeg en Hem gelooft die Mij gezonden
heeft, heeft eeuwig leven; over hem wordt
geen oordeel uitgesproken, hij is van de
dood overgegaan naar het leven. Werkelijk,
Ik verzeker u, er komt een tijd, en die tijd is nu
gekomen, dat de doden de stem van Gods
Zoon zullen horen en dat wie Hem horen,
zullen leven. Zoals de Vader leven heeft in
zichzelf, zo heeft ook de Zoon leven in zichzelf;
dat heeft de Vader Hem gegeven. En
omdat Hij de Mensenzoon is, heeft de Vader
Hem ook gezag gegeven om het oordeel
te vellen. Wees hierover niet verwonderd,
er komt een moment waarop alle doden
zijn stem zullen horen en uit hun graf zullen
komen: wie het goede gedaan heeft staat op
om te leven, wie het slechte gedaan heeft
staat op om veroordeeld te worden.
Ik kan niets doen uit mijzelf: Ik oordeel naar
wat Ik hoor, en mijn oordeel is rechtvaardig
omdat Ik mij niet richt op wat Ik zelf wil, maar
op de wil van Hem die Mij gezonden heeft.
14 Khorhurd
׉	 7cassandra://oPwLPe8Ioms5K5fgn3aItcnVuwW5nJHvfheKPHL7vE8@`i iя>0׈Eiя>0iя>0vבCט   u׉׉	 7cassandra://LC-TJVRzi_hp7CaW3kMJQ8DZ-VHw9fMtgR-rJFzqPqg /`׉	 7cassandra://hjzU1qTTrHrFQsFUtVmCHsdl-mn21lCJ7MQaapkMlu0rD`R׉	 7cassandra://LR-AxLS6pZSWYzDSGPXThnFzwGqy0QrY251Apepo9wM#:`̴iя>0׉E׉	 7cassandra://LR-AxLS6pZSWYzDSGPXThnFzwGqy0QrY251Apepo9wM#:`̴iя>0׈Eiя>0iя>0v)Khorhurd april 2026ib