׉?ׁB!בCט  {u׉׉	 7cassandra://b7XqTmFjk8RThejqWCziQmEo4QuQcWI5FJE3uBWUFFw գ`׉	 7cassandra://9JCd1d_0gDZGTq7nmwmN0yMAIj_cQRN7R2LLiY7AZ8Y]`S׉	 7cassandra://bRws-k2tycDRvSUdJOPEUVhSZCwzlOldddwUf6S_Pp4 5`̵ ׉	 7cassandra://Js60M0NsTn7Ys9DzGi-ODBiuYgSWrlkLfs4-QrsufZI 	͠`ua7<Jט   {u׈   RA  ׈E`ua7<H׉Ea… in de schrijversresidentie - Stef Duron -
schrijversresidentie in augustus
Gretel Van den Broek
“Ik ben Gretel Van den Broek,
auteur en schrijfdocente.
De twee eerste augustusweken zat ik - door de hitte letterlijk
met de armen aan de werktafel gekleefd - zinnen te
bouwen in de inspirerende schrijversresidentie in Beauvoorde.
Ik
zag hoe de zon uur na uur opschoof, hoe ze de schaduwen
van het raamkozijn en de plant met zich meetrok, en
hoe dit gewillig landde in een gedicht.
Het verhaal waarin mijn grootvader, verzetsheld tijdens de
Tweede Wereldoorlog, een belangrijk personage is, kreeg
op de laatste werkdag een point final.
Wat een vreugde. Het leek alsof mijn verhaal net in dat
Beauvoords residentietje paste. ”
Gretel
Hoe de zon het raamkruis en de plant
op vloerplanken werpt
en doet kruipen, uur na uur,
contouren uittrekt, intrekt,
en als ze zelf verdwijnt
de schaduw met zich meeneemt,
en hem ’s morgens weer uitstrooit,
opnieuw en opnieuw.
Hoe de duiven aan en af
fladderen, pikken,
knikken met de nekken
en hun kelen
steeds dezelfde klank proberen,
en vliegen, hoog gaan
naar waar ik niet kan kijken,
opnieuw en opnieuw.
Hoe ik met mijn vingers
woorden uitlaat en weer intrek,
uren tem op het scherm
tonen kies en weer verlies
en naar boven tuur
naar wat ik nooit zal weten.
opnieuw en opnieuw
Gretel Van den Broek
Schrijfverblijf Beauvoorde 2020
1
׉	 7cassandra://bRws-k2tycDRvSUdJOPEUVhSZCwzlOldddwUf6S_Pp4 5`̵ `ua7<I`ua7<H{) 5DG herfstnummer 38 3 2020-Herita Gretel-Van-den-Broek`ua䋱RAl