׉?ׁB!בCט{u׉׉ 7cassandra://rztGXhZpFji3rOuFxPggO8MX3QyNalDiMhpjUvxlqWk` ׉ 7cassandra://y0aeGmBqVla7yHwrVolANX5VPwCIhqYaxE_DBYGNiSQ́0`S׉ 7cassandra://H-6fNvzSuGQv2OLHUug3AnLzjps9iEFezyVHn25h72o&`̵׉ 7cassandra://2Wyzuhk0synz756R5pnwYgxAMQTtx6FTxhY5vbKee7o<͠`n7<Uט{u׈RA׈E`n7<U׉ECLuk Grypdonck deel 22 EUROPA’S HOUDING IN HET FRANS-DUITS CONFLICT VAN 1870-71 vervolg > TERUGHOUDENDHEID!!! Lage landen angstig en bezorgd! Het handvol kleine Duitse oorlogsbodems maakten er bijwijlen een kat en muis spel van om de Fransen ergens naartoe te lokken waar manoeuvres fataal werden. Op strategisch belangrijke toegangen legden de Duitsers uiterst onstabiele torpedomijnen of kwam je terecht in het perfect pointeerveld van kustgeschut. De Duitse kusten waren zowaar goed voorbereid voor een gloeiend warme ontvangst. Mist en slecht weer maakten de missie nog stressvoller. Een afdoende blokkade voor Kiel, Bremen, Cuxhafen, Wilhelmshafen of Hamburg kwam er niet. Toen Nap III het voor bekeken hield in Sedan, was de natte droom voorbij om Pruisen zijn broek af te steken ter zee en op land. De revolutionaire republiek die het zo goed kon uitleggen, wou er nog mee doorgaan, maar moest bij gebrek aan middelen en maritieme onbekwaamheid de Franse minivloot onverrichterzake terugroepen. Met name Rusland zal hiermee goed gelachen hebben. Na de vodden met Nap. Bonaparte, kwam Nap III samen metEngeland de Russen via de Zwarte Zee aanvallen tijdens de Krimoorlog. De wraak was zoet! Engeland liet net als de rest Frankrijk zijn eigen boontjes doppen: niet verwonderlijk als men weet dat “Queen Victoria” Duitse roots had samen met haar man Albert Von Sachsen-Coburg = Von Battenberg (Prins-gemaal De Pruisen waren opgetogen van die zieke “ambrasverkoper” verlost te zijn en tegelijk zijn statuut van Franse martelaar om zeep te helpen. Zo zit diplomatie nu eenmaal in elkaar! Italië worstelde nog altijd met zijn eigen interne chaotische problemen, laat staan zich te bemoeien met dingen die boven hun eigen kunnen uitstegen. Wel is het zo dat de linkse revolutionaire republikeinen met advocaat-minister Gambetta op kop, jichtige Garibaldi, diens zonen en anarchistische roodhemdbendes uit Caprera, liet opereren in Zuid-Frankrijk tegen de Duitse troepen. Totdat ze met Duitse gründlichkeit in de pan werden gehakt in volle winter. Oostenrijk hield zich wijselijk gedeisd en keek de kat uit de boom, hoe hun machtige Duitse buur Frankrijk aan het doodknijpen was. Later zal Oostenrijk de Duitse kant kiezen door ongepaste Franse handelingen, die opnieuw de oude vete tussen beiden aanwakkerde. WAKE UP CALLS en ELK ZIJN BEZORGDHEID IN DE LAGE LANDEN! Hoewel wij niet direct werden aangesproken door één der strijdende partijen, bestond in België de vrees opnieuw grensoverschrijdende gevechten te moeten ondergaan à la Waterloo zoals destijds. Met dat verschil dat we nu een opgelegde neutraliteit moesten doen naleven op ons grondgebied. Dus werd in juli 1870 het Belgisch leger gemobiliseerd op oorlogsvoet om onze grenzen af te schermen en alle vreemde, militaire doortochten van wie dan ook af te slaan. De mobilisering verliep chaotisch en gebrekkig, maar gelukkig werden hieruit de nodige lessen getrokken. Na 1 afloop van de oorlogssituatie werd ons leger gemoderniseerd en de dienstplicht grondig herschikt. Dat ging met veel gedruis gepaard in het parlement …want ja, de rijkeluiszoontjes konden zich niet meer vrijkopen van dienstplicht. Tussen 1880 en 1890 wezen militaire deskundigen op de noodzaak een uitgebreide fortengordel aan te leggen in de grensstreken ten oosten en ten zuiden van België. Wat dan ook werd gerealiseerd na veel palavers met Brialmont-forten rond de strategische punten van Luik. Nederland net als België was evenmin betrokken bij de Philip van Kon. Elisabeth zijn titel is daarnaar verwijzend Lord Mount Batten). De vriendschapsbanden tussen twee vrouwen: Keizerin Eugenie en Queen Victoria met Duitse relaties, lag mede aan de basis om Nap III asiel toe te staan op Engelse bodem, wel te verstaan onder strenge voorwaarden en garanties van scherp toezicht dat politieke, militaire of subversieve handelingen onmogelijk werden gemaakt. ׉ 7cassandra://H-6fNvzSuGQv2OLHUug3AnLzjps9iEFezyVHn25h72o&`̵`n7<Uˁ`n7<Uʁ{בCט{u׉׉ 7cassandra://jGbHqjtaobLR1E0FP094OZJflbCEYNFseLgw6T5qxUsX` ׉ 7cassandra://0uixid4O7cm8014Bp6HSo3NPin4JG-fG8fQdPbkq3_w~Z`S׉ 7cassandra://6U_crlJw_BNlEciUfrP1xG3VFg7x-t7e0C0UlnJe7mU#k`̵׉ 7cassandra://_E8mnodGQTjC_khFHFq0WZF1Sr6O75wcidJomebiC7w͠͠`n7<Uёנ`n7<Uԁx 9ׁHhttp://www.waterliniemuseum.nlׁ ׁ Ј׉Euoorlog, maar mobiliseerde net als wij hun leger uit voorzorg. Zij gingen nog een stapje verder. De gang van de gebeurtenissen leerde dat grootmachten neutraliteit aan hun laars lapten, als hen dat goed uitkwam. Daartoe zette Nederland met de “Nieuwe Hollandse Waterlinie “ hun land gedeeltelijk onder water, om het Hart van Holland van vreemde indringers te behoeden. De waterlinie liep van de Zuiderzee via Utrecht naar Dordrecht (Hollands diep) en Park Biesbosch (Maas en Waal), zowat 85 km lang en 3 à 5 km breed. Tot deze inundatieconstructie behoorden 45 forten, 6 vestingen, 2 kastelen en een uitgebreid complex van sluizen. De bouw ervan begon in 1815 en was af in 1870, net toen Frankrijk en Duitsland hommeles kregen met elkaar. Door de jaren heen tot de mobilisatie van 1939 zijn voortdurend hieraan technische aanpassingen geweest naar moderne oorlogsvoering. De doorwaaddiepte varieert van 30 naar 60 cm en vormt een probleem zowel voor infanterie als voor voertuigen, omdat obstakels onder water en slibvorming de opmars saboteren. In totaal is de waterlinie tot vier keer toe in gebruik geweest in oorlogstijd: zijnde in 1870-71 (Frans-Duitse oorlog), in 1914-18 (WO I), in 1939-40 en in 1944-45 (WO II). Dat het wel degelijk zijn nut heeft, hebben de Duitsers bewezen in 1944-45 door het inundatiegebied te gebruiken, en de geallieerde opmars in Nederland te verstoren. Eén van de reden waarom Nederland in WO I niet bezet is geworden, heeft te maken met die fameuze waterlinie, die bij overschrijding te veel tijd en manschappen in beslag zou hebben genomen voor het Duitse oppercommando. Wij pasten in WO I ten einde raad net dezelfde techniek toe in de Westhoek van Nieuwpoort tot Diksmuide door de IJzerstreek met succes onder water te zetten. Het resultaat was dat de Frontzate een beschermende watermassa voor zich had en nooit is kunnen aangevallen worden in zulke bloedige hevigheid als de Engelse frontlijnen bij Ieper. Een gemeenschappelijk standpunt voor een BelgischNederlandse verdedigingspolitiek is nooit van de grond gekomen en verliep voortdurend heel problematisch! In 1870 bij de 4de overwinning op rij van de Pruisen zagen Fransgezinde en liberaal getinte Nederlanders hierin een bedreiging voor de Nederlandse onafhankelijkheid. Dat wij eerst hierdoor onder de voet zouden zijn gelopen, zou een zorg wezen? Koningin Sophie van Nederland was ver voor 1870 anti-Pruisisch getint. Haar opvolger Frederik daarentegen pro-Duits. In 1878 deden wij aan Nederland een schappelijk voorstel om een gemeenschappelijke defensiepolitiek te voeren. Reactie: waartoe is dat goed voor? Nee dank U en saluut !!! 2 Onder dreiging van het Duitse Keizerrijk opperde Nederland in 1885 plots het idee om de Maaslinie te verstevigen door Luxemburg en Nederlands Limburg te annexeren. In 1887 werd door Nederland een gemeenschappelijke verdediging tegen een Duitse aanval afgekeurd. Ze vreesden dat zij door ons méé in een oorlog zouden verzeilen!?! Een Nederlands voorstel om een entente tegen Engeland op te zetten werd dan weer door Leopold II afgeketst in 1904. Dan was er de campagne van journalist Eugène Baie om een commissie op te richten voor een Belgisch-Nederlands militair verbond en tolunie tot stand te brengen. De commissie kwam 3 keer samen tussen 1907 en 1910. Veel bla-bla-bla en noppes resultaat. Uiteindelijk dacht men hier luidop … GE KUNT DE BOOM IN !!! De betrekkingen zakten helemaal onder nul toen bleek dat Antwerpen een grotere haven werd dan Rotterdam rond 1912-1914. Toelichting: De Nieuwe Hollandse Waterlinie is voorgedragen ter nominatie van UNESCO-Werelderfgoed. Een bezoek aan het Waterliniemuseum kan in het Fort Vechten (Utrecht). Zie internet: www.waterliniemuseum.nl Ontdek de kracht van water! Het Waterliniemuseum is gevestigd op Fort bij Vechten, één van de grootste forten van de Nieuwe Hollandse Waterlinie. Op deze unieke plek, op de grens van de Romeinse Limes en in de Nieuwe Hollandse Waterlinie, komen cultuur en natuur samen. Kom tijdens een interactieve ontdekkingstocht alles te weten over de waterlinie en het gebruik van deze historische plek, vanaf de Romeinse tijd tot en met de Tweede Wereldoorlog. Maak een spannende Virtual Reality-parachutesprong over Nederland, kruip in de huid van verschillende personages en probeer zelf de vijand te verslaan met behulp van water. Met een rondleiding over Fort bij Vechten is je bezoek compleet en heeft de waterlinie geen geheimen meer voor jou! ׉ 7cassandra://6U_crlJw_BNlEciUfrP1xG3VFg7x-t7e0C0UlnJe7mU#k`̵`n7<U׈E`n7<Ú`n7<Ú{)*DG lentenummer 39 1 2021 Luc-Grypdonck d22`nH