׉?ׁB! בCט  {u׉׉	 7cassandra://RSQnIYWzZnXIsvRfKvX2dG_HIwXmmMb8Ywke-AGUSnw ʈ`׉	 7cassandra://IDhYKf1Eog7Er20bPNYc5c3l9bWn4yTC97li60SM1Two`S׉	 7cassandra://un4_h8BFXjFvr9wgv1UvGaQ57r0pswFmOUq58XPIO80(.`̵ iA
'G%ט   {u׈   Hlj  ׈EiA	'G%׉E Cardia
MAGAZINE
Samenwerken in de driehoek
Muziek: meer dan een mooi geluid
Tafeltennissen dankzij het Vriendenfonds
Talenten delen
DEC 2025
׉	 7cassandra://un4_h8BFXjFvr9wgv1UvGaQ57r0pswFmOUq58XPIO80(.`̵ iA	'G%iA	'G%{בCט   {u׉׉	 7cassandra://RQiWzwGH4V9PZJlTWQHNCuA7M4t4qpylZz08jwLOwsQ 1`׉	 7cassandra://0gYwesvWNuCsRDO7fVzyRhpTaS9wa2wm01yXqHqrxaI`׉	 7cassandra://DT8VSueSRiWQijRRlVfjbdEvG-mCIi1Chg-SkaOKfoE?4`j iA
'G%נiA
'G%# ̊9ׁHhttp://christiaanhoogeveen.nlׁׁЈנiA
'G%" ̐
9ׁHmailto:communicatie@cardia.nlׁׁЈנiA
'G%! < R
9ׁHhttp://www.cardia.nlׁׁЈ׉E8Cardia magazine december 2025
INHOUD
Zingen en
muziek maken
06 12
03 Van het bestuur
04 Bouwnieuws
Waelpolder
06 Zingen en muziek
maken in Floriadehof
08 Het Repair Café
09 Inspiratie door Mirjam
Röhling
Colofon
UITGAVE | Cardia Magazine
verschijnt 3 x per jaar en is een
uitgave van Stichting Cardia.
www.cardia.nl
2 CARDIA MAGAZINE DEC 2025
10 Innovaties in de zorg
12 Stagiair Thomas
14 Creatief met bloemen
16 Armbandjes vol kleur
en verbinding
18 Huishoudelijke
verzorging
Bijzondere
momenten
Blijf je nog even
22 16
20 Vrijwilligerswerk
22 Blijf je nog even
24 Ontmoetingscentra
25 Thuiszorg
26 Contactclown
28 Vriendenfonds
30 Volledig Pakket Thuis
32 Huren met zorg
36 Puzzels
38 Centrale cliëntenraad
39 Cardia klantenbureau
40 Vacatures
REDACTIE
communicatie@cardia.nl
Diana Boerefijn
Eline Breedijk
Sandra Guit
Mirjam Röhling
Monique Scarpa
Famke Wesselman
FOTOGRAFIE
Cardia communicatie
Joeri Kemp
ONTWERP, DRUK EN
VERSPREIDING
Reclamebureau
christiaanhoogeveen.nl
COPYRIGHT | Cardia kan op generlei
wijze aansprakelijk worden gesteld voor
eventueel geleden schade door foutieve
vermelding in het Cardia magazine. Niets uit
deze uitgave mag worden verveelvoudigd of
openbaar worden gemaakt door middel van
druk, fotokopie, microfilm of welke andere
wijze dan ook zonder vooraf schriftelijke
toestemming van de redactie.
׉	 7cassandra://DT8VSueSRiWQijRRlVfjbdEvG-mCIi1Chg-SkaOKfoE?4`j iA	'G%׉EVan het bestuur
Stilstaan bij talent
In de ouderenzorg wonen en werken mensen met veel verschillende talenten.
Soms zie je ze meteen, soms zijn ze wat verstopt. Maar ze zijn er altijd. Talent
is niet alleen heel goed kunnen zingen, schilderen of sporten. Talent zit ook in
kleine dingen: een warme glimlach, rustig kunnen luisteren, handig zijn met
dagelijkse taken, of ervoor zorgen dat iemand zich gezien voelt.
In dit magazine zetten we talent in het zonnetje. In onze locaties komen elke
dag talenten bij elkaar: bewoners, medewerkers, vrijwilligers en mantelzorgers.
Iedereen brengt iets mee dat waardevol is. Iets dat onze organisatie sterker en
mooier maakt.
Bij bewoners gaat het vaak om levenswijsheid, creativiteit en doorzettingsvermogen.
Veel bewoners ontdekken in deze fase van het leven nieuwe kanten
van zichzelf. Ze leren bijvoorbeeld omgaan met veranderingen, of vinden
zingeving in activiteiten waar ze vroeger geen tijd voor hadden. Ook dat is
talent: meegaan met wat het leven vraagt.
Bij medewerkers en vrijwilligers zien we talent in de manier waarop zij met
mensen omgaan. In hun geduld, humor, vakkennis en betrokkenheid. Zij maken
het verschil, elke dag weer. Niet door grote gebaren, maar door aandacht,
begrip en zorg.
Met dit nummer willen we iedereen uitnodigen om even stil te staan bij talent.
Om het te herkennen, te waarderen en te delen. Want als we elkaar zien in wat
we kunnen, groeien we allemaal.
Daarnaast staan we in dit magazine stil bij een aantal ontwikkelingen; zo
wordt een nieuwe locatie gebouwd in ‘s-Gravenzande. En willen we iets
meer vertellen over de ontwikkelingen binnen de informele zorg.
Ik wens u veel leesplezier. Hopelijk herkent u in de verhalen iets van uw eigen
talent. Want hoe jong of oud u ook bent: iedereen heeft iets bijzonders te
bieden.
Tot slot wens ik u een fijne kerstperiode. En alle goeds voor het nieuwe jaar!
Hartelijke groeten,
Jolanda Wakkerman
Interim bestuurder
CARDIA MAGAZINE DEC 2025 3
iA	'G%iA	'G%{בCט   {u׉׉	 7cassandra://BCfZXaJm8QG_JhJ0SQEUl_bth7gInOXafr1C19a_-7E >`׉	 7cassandra://fA-tBi_IZEgrOU1tbJB2C-ohlqyAiSJfmv2gimmw1mU`׉	 7cassandra://NKuQDqva01rmXDFCQSuzof_r2RrgHfgM3PKfEO87awkF=`j iA
'G%$נiA
'G%( 9ׁHmailto:klantenbureau@cardia.nlׁׁЈנiA
'G%' ̈9ׁHmailto:werken@cardia.nlׁׁЈ׉EPBouwnieuws
Het Breeje Hof,
nieuwe locatie in
‘s-Gravenzande
Cardia ontwikkelt een nieuwe woonzorglocatie in ‘s-Gravenzande: Het Breeje Hof.
Deze nieuwe locatie wordt gebouwd in de nieuwbouwwijk Waelpolder. Het Breeje Hof
krijgt 64 zorgappartementen voor ouderen met dementie. Op de begane grond
komen zes huurwoningen waar ouderen zorg ontvangen vanuit het zorgarrangement
Volledig Pakket Thuis. Twee van deze woningen zijn speciaal geschikt voor echtparen
met een zorgvraag.
Het Breeje Hof:
oog voor de lokale identiteit en geschiedenis
Onze nieuwe locatie wordt een plek waar de
toekomstige bewoners kunnen wonen zoals zij zelf
willen. In een vertrouwde en hechte omgeving waar
saamhorigheid en herkenbaarheid voorop staan.
Dat is ook de reden waarom de locatie de naam
Het Breeje Hof heeft gekregen. In het Westlands
dialect wordt ‘s-Gravenzande ook wel het breeje durp
genoemd. De naam ‘Het Breeje Hof’ sluit mooi aan
bij de lokale geschiedenis én heeft een symbolische
betekenis. ‘Breeje’ betekent ‘breed’ en staat symbool
voor ruimte, openheid, gastvrijheid en toegankelijkheid.
Waarden die perfect passen bij wat wij willen
bieden in deze nieuwe locatie.
Een locatie met een Westlandse ziel
In Het Breeje Hof zorgen we voor een
gemeenschap waar traditie en identiteit een
vanzelfsprekende plek hebben. Met respect voor
ieders achtergrond en de christelijke tradities die
voor een deel van de bewoners belangrijk zijn.
We willen er een echt Westlandse cultuur
creëren: hardwerkend en recht-door-zee,
sociaal bevlogen en gastvrij. Het wordt een
warme, behulpzame gemeenschap met
het motto: “We lossen het samen op, wij
Westlanders zijn er voor elkaar.” Kortom: een
sfeer van betrokkenheid en nuchterheid: samen
dingen doen is belangrijk, maar er is ook ruimte
om je eigen weg te gaan.
Werken of wonen bij Cardia in Waelpolder?
Binnenkort start Cardia met de werving van medewerkers voor deze nieuwe locatie.
Ook mensen die interesse hebben in een woning kunnen zich alvast melden.
Neem contact op via werken@cardia.nl of klantenbureau@cardia.nl, of bel naar 070-8008 888.
4 CARDIA MAGAZINE DEC 2025
׉	 7cassandra://NKuQDqva01rmXDFCQSuzof_r2RrgHfgM3PKfEO87awkF=`j iA	'G%׉EPannenbier in januari
De bouw van Het Breeje Hof verloopt volgens
plan. Dit najaar is de fundering gestort en
inmiddels wordt er gewerkt aan de verdere
opbouw.
We hopen dat nog voor kerst het dak dicht is. Dan
kunnen we in januari vieren dat we het hoogste punt
hebben bereikt. Pannenbier dus! Daarna kan het
metselwerk beginnen. De planning is dat we Het
Breeje Hof begin 2027 in gebruik kunnen nemen.
Op de hoogte blijven?
Wilt u op de hoogte blijven van de bouw en andere ontwikkelingen
rondom deze nieuwe locatie van Cardia? Dat kan! Meld u op onze website
aan voor onze nieuwsbrief. Zo krijgt u steeds het laatste nieuws over
Het Breeje Hof in uw mailbox.
CARDIA MAGAZINE DEC 2025 5
iA	'G%iA	'G%{בCט   {u׉׉	 7cassandra://jEaHWOTteXHBpjLs7FxdWaj1DmHkzqKDZTcLtOLSwu4 h`׉	 7cassandra://78M55BRgcvkBpb2p0BWgs1wSke2e8uH_e3IjzG7zRcE1`׉	 7cassandra://b4rA_LXhmBS-SPZY3wTMMfVgsRJBeoF0eI-qrhIgyhoK`j iA
'G%)נiA
'G%- 5$9ׁHmailto:eboet-hermans@cardia.nlׁׁЈ׉E
Floriadehof
Zingen en muziek maken in Floriadehof
“Muziek is meer dan een mooi geluid”
In Floriadehof klinkt sinds begin oktober elke woensdagmiddag vrolijk gezang.
Het Gezelligheidskoor, onder leiding van welzijnscoördinator Mirjam, zorgt daar voor
veel vrolijkheid. “Het gaat niet om perfect zingen,” zegt Mirjam lachend. “Het gaat om
samen zijn, plezier hebben en het gevoel dat je erbij hoort.”
Samen zingen, samen verbinden
Mirjam werkt sinds vorig jaar bij Floriadehof en bruist
van de ideeën. Ze startte eerder al een wandelgroep
en wilde ook muziek een plek geven. Met haar
ervaring in de zorg én haar passie voor zang en
theater besloot ze een koor op te richten. “Ik heb
altijd iets met muziek gehad,” vertelt ze. “Ik heb
een eigen kinderkoor gehad, musicals geschreven
en zelf zangles gehad van een dirigent van het
conservatorium. Muziek brengt mensen samen, dat
zie je elke keer weer.”
Het Gezelligheidskoor bestaat uit negen vrijwilligers
en één mantelzorger. Ze komen elke woensdag een
uurtje bij elkaar. “We werken in projecten, dat maakt
het laagdrempelig,” legt Mirjam uit. “Nu repeteren
we voor ons eerste project: het kerstoptreden op 10
december. Daarna starten we weer met een nieuw
project en thema. Iedereen mag meedoen, ook als je
denkt dat je niet kunt zingen.”
Bekende kerstklassiekers
Tijdens de repetities klinken bekende kerstliedjes zoals
Jingle Bells, Frosty the Snowman en Midden in de
winternacht. Maar ook klassiekers als Hoor de engelen
zingen d’eer, Komt allen tezamen en De herdertjes
lagen bij nachte staan op het programma. “Engels of
Nederlands, iedereen kent ze wel,” zegt Mirjam. “Met
de zangboekjes erbij zingt iedereen gezellig mee.”
“Er ontstaan nieuwe
vriendschappen”
Meer dan alleen zingen
Het koor brengt niet alleen muziek, maar ook
verbinding. Mantelzorgers, vrijwilligers en bewoners
leren elkaar beter kennen. “Sommige vrijwilligers doen
nu ook andere dingen voor Floriadehof. Ze inspireren
elkaar,” vertelt Mirjam trots. “Ze maken muziek met
gitaar of keyboard, of gaan samen wandelen. Er
ontstaan echt nieuwe vriendschappen.” Voor de
deelnemers betekent het koor veel. “Sommigen waren
onzeker, maar gaan na het zingen vol energie naar huis.
Ze lachen, drinken koffie, eten een koekje en zeggen:
‘Wat jammer dat het alweer voorbij is!’ En dat is precies
waar ik het voor doe.”
Muziek als kracht in de zorg
Mirjam ziet zingen als iets wat de sfeer in huis versterkt.
“Het geeft bewoners zelfvertrouwen en eigenwaarde,”
zegt ze. “Zingen brengt rust én vrolijkheid. Het
verbindt medewerkers, vrijwilligers en mantelzorgers
met elkaar. Dat is de kracht van muziek.”
6 CARDIA MAGAZINE DEC 2025
׉	 7cassandra://b4rA_LXhmBS-SPZY3wTMMfVgsRJBeoF0eI-qrhIgyhoK`j iA	'G%׉E	xHaar droom? “Dat we over tien jaar weer samen zitten
en zeggen: weet je nog, toen het allemaal begon? En
dat er dan nog veel meer gezellige koren zijn binnen
Cardia. Want muziek hoort bij het leven én bij ons.”
Niet alleen het Gezelligheidskoor brengt
muziek in huis. Ook muziekagoog Monique
Verwoerd zorgt elke week voor bijzondere
momenten. Sinds 2021 werkt zij met veel
plezier in Floriadehof. “Het is een voorrecht om
met muziek verschil te maken,” vertelt ze.
Muziek als taal zonder woorden
Monique bezoekt alle acht woonkamers. Samen met
bewoners zingt ze liedjes, luistert naar muziek en
gebruikt eenvoudige instrumenten. “De keuze van de
muziek komt vaak van de bewoners zelf. Soms zingen
we oude klassiekers, soms Franse chansons. Het gaat
om herkenning en plezier.” Liedjes kunnen een
bijzondere betekenis hebben. Zo is Que Sera, Sera
voor bewoonster Yvon een favoriet. “Haar moeder
zong het vroeger altijd voor haar,” vertelt Monique.
“Nu zingt Yvon het zelf voor haar dochter. Dat is zo’n
mooi moment van verbinding tussen generaties.”
Tijdens de sessies gebeurt er veel. “Ik zie emoties,
ontspanning en soms pure verrassing. Mensen die
weinig praten, reageren toch op muziek. Een lach,
Wilt u ook iets betekenen voor Floriadehof?
Bent u of kent u iemand die ook iets wil betekenen voor Floriadehof? Meld u dan aan als vrijwilliger en
ontdek welk talent u kunt inzetten voor onze bewoners. Neem contact op met Emmy Boet - Hermans
via eboet-hermans@cardia.nl of 06 2480 5742.
CARDIA MAGAZINE DEC 2025 7
een beweging, een herinnering die terugkomt. Dat is
goud waard.”
Een herinnering op het ijs
Monique herinnert zich een bijzonder moment:
“Tijdens de Schaatsrijderswals kreeg een bewoner
ineens een beeld van vroeger. Ze zag zichzelf weer
schaatsen met haar man. Zo’n herinnering geeft veel
warmte en verbinding.”
“Muziek brengt
lichtheid en kwaliteit
van leven”
Waarom is muziek zo belangrijk?
“Muziek vindt altijd een weg in het brein,” legt Monique
uit. “Het kan stemming verbeteren, eenzaamheid
doorbreken en zelfs in het laatste stadium van dementie
nog iets betekenen. Het geeft bewoners het gevoel dat
ze gezien en gehoord worden.”
Samen muziek beleven
Net als bij het koor draait het om samen zijn.
“Of het nu zingen is in een groep of een individueel
moment met een bewoner: muziek brengt lichtheid
en kwaliteit van leven. Dat is waar we het voor doen.”
iA	'G%iA	'G%{בCט   {u׉׉	 7cassandra://YPO7TXlkLopIY0orRlBA7Q6HJk9D0GBFVrdd-0xU5qQ 3`׉	 7cassandra://Lug7hjb_MStbYEEtMG6-EPhdIDGCE5tfNLtU-ZgBINMc`׉	 7cassandra://0LZKDDIFaLiZMlM_1UUZyKb4TdY_WrgqFmttkjcz9TYA`j iA
'G%+נiA
'G%1 )q9ׁHhttp://RijswijkDoet.nlׁׁЈ׉E	Onderwatershof
De makers van het Repair Café
Twee keer per jaar wordt er een Repair Café gehouden in Onderwatershof. En elke keer
weer betekent dat een gezellige drukte in het Grand Café. Mensen komen met van alles
wat kapot is: armbandjes, horloges, cd-spelers, stofzuigers, kleding of zelfs een oude
grammofoon. In het Repair Café krijgt alles een tweede leven.
“Het zijn niet alleen elektrische apparaten,” vertelt
Josje, coördinator van het Repair Café. “We hebben
ook een naaimachinehoek voor kleding. Er wordt
echt van alles gerepareerd.”
Handige vrijwilligers met gouden handen
Het Repair Café bestaat helemaal uit vrijwilligers.
Dertien in totaal. Iedereen heeft zijn of haar eigen
talent. De één weet alles van techniek, de ander is
goed met de naaimachine. “Iedereen doet wat
hij of zij leuk vindt,” zegt Josje. “De een repareert
cd-spelers, de ander plakt of lijmt weer iets.”
Vrijwilliger Thea is vaak te vinden achter de
naaimachine. “Ik kom uit een groot gezin, en was
vroeger altijd al bezig met naald en draad om
kleding voor mezelf te maken,” vertelt ze met een
glimlach. “Nu help ik anderen met hun kleding en
kleine reparaties. Ik vind het heerlijk om te doen.”
Wil, ook vrijwilliger, legt bijzondere momenten vast
met zijn camera. “Ik maakte vroeger al foto’s van
mijn kinderen,” vertelt hij. “Nu ik met pensioen ben,
doe ik dat hier weer. Ik vind het gewoon fijn om iets
voor mensen te kunnen betekenen.”
Meer dan repareren
Soms komen bezoekers met spullen die veel emotionele
waarde hebben. Een theekopje van oma, of een oude
platenspeler die al jaren niet meer werkt. “Als dat dan
weer gemaakt wordt, zie je hoe blij mensen zijn,” vertelt
Josje. “Dat maakt dit werk zo mooi.”
Elke maand op een andere locatie
Het Repair Café bestaat al sinds 2013 en reist iedere
maand langs verschillende locaties in Rijswijk. Twee
keer per jaar zijn ze te gast in Onderwatershof. “Soms
is het zó druk dat we handen tekortkomen,” zegt Josje.
“Daarom kunnen we altijd nieuwe vrijwilligers
gebruiken!”
Kom langs op 13 april
“Het is zo mooi om te zien hoe blij mensen worden
als iets weer werkt,” zegt Josje.
Lijkt het je ook leuk om te helpen of heb je iets wat
gemaakt moet worden? Je bent van harte welkom!
Op maandag 13 april 2026 komt het Repair Café
opnieuw naar Cardia Onderwatershof. Neem contact
op met Welzijn Rijswijk of kijk op RijswijkDoet.nl voor
meer informatie.
8 CARDIA MAGAZINE DEC 2025
׉	 7cassandra://0LZKDDIFaLiZMlM_1UUZyKb4TdY_WrgqFmttkjcz9TYA`j iA	'G%׉EInspiratie
Samen goed voor elkaar
Het is altijd weer even een puzzel…. Wie kan waar zitten, waar passen de rolstoelen, staan
de rollators goed? Één mevrouw wil graag dicht bij de deur zitten voor het geval ze naar het
toilet moet. Een andere dame zit graag dicht bij mij omdat ze anders niet goed hoort. Meneer
De Jong wil graag naast mevrouw Den Ouden zitten, dan voelt hij zich meer op zijn gemak. En
mevrouw De Vries moet ik even geruststellen: haar dochter weet haar hier heus te vinden, als
ze onverwachts op bezoek komt.
Als deze puzzel is gelegd en iedereen een goede plek heeft gevonden, met koffie en een
koekje voor zich, beginnen we met de gespreksgroep. Elke twee weken bespreken we een
onderwerp. Deze week hebben we het over één van de zeven deugden: naastenliefde.
Meneer Groen begint met een vraag: “Wie is mijn naaste?” Mevrouw De Bruin zegt: “Mijn
naaste, dat is mijn man”. Of haar man nog leeft, dat weet ze eigenlijk niet meer, zegt ze erbij.
“Mijn naasten, dat zijn de mensen die op mijn pad komen”, vindt meneer De Wit. “Ook hier
in huis. De mensen waar ik ’s avonds mee eet. Ik heb die mensen niet uitgekozen, en het is
ook geen familie. Maar omdat we hier allemaal wonen zijn we nu naasten”. Mevrouw Zwart
krijgt het woord. Ze zegt: “Je naasten, dat zijn ook de mensen van wie het helemaal niet
zo makkelijk is om die lief te hebben. Mensen waar we misschien helemaal niet op zitten
te wachten. Asielzoekers bijvoorbeeld. Of gevangenen. Ook dat zijn onze naasten.” Ik vind
het een mooie kerstgedachte….
We bespreken met elkaar hoe eenvoudig het is, naastenliefde. En tegelijkertijd ook hoe
ingewikkeld, als je ziet hoe vaak we als mensen tekortschieten in naastenliefde. Samen
goed voor elkaar zijn blijkt zowel eenvoudig als ingewikkeld.
Ik kijk naar deze groep mensen en luister naar wat zij vertellen, zie hoe zij aandacht hebben
voor elkaar, elkaar ondersteunen, en elkaar accepteren. Het is een bonte groep mensen,
allemaal met een bepaalde kwetsbaarheid, allemaal anders. Hoe verschillend ze ook zijn en
wat deze mensen allemaal nog wel of niet meer zelfstandig kunnen, één ding kunnen ze
allemaal heel goed: elkaar ondersteunen. Elkaar het gevoel geven dat iedereen er mag
zijn. Dat het oké is, als het even niet lukt. En dat het ertoe doet wat je zegt, wat je voelt,
wie je bent.
Een glimlach, een hand op de schouder, geduld als je het niet meer weet, elkaar in de
ogen kijken, aandacht voor de ander. Op deze manier lukt het nog prima om samen
goed voor elkaar te zijn. Naastenliefde – ik zie het gebeuren, daar tussen die kwetsbare
mensen. En niet alleen in deze kerstperiode.
Ik wens u een gezegende kersttijd toe en voor het nieuwe jaar: veel lieve naasten die
op uw pad komen.
Mirjam Röhling,
geestelijk verzorger Onderwatershof
CARDIA MAGAZINE DEC 2025 9
iA	'G%iA	'G%{בCט   {u׉׉	 7cassandra://E9EWLTkxR_mkkmfAAcX-r7cOgJRe-j352h_a9ThODA4 ׭`׉	 7cassandra://goDyZuG6Hnu1kKvVHyinnFGw3EX-3x4xKCCO3ssmo3Y`׉	 7cassandra://-1g2x5mPK9pOIfHIJIFB2skAzP-yXtjsLJE2qxKXPTkE`j iA
'G%.נiA'G%6 	9ׁHmailto:communicatie@cardia.nlׁׁЈ׉EInformele zorg
Samenwerken in de driehoek:
vertrouwen en verbinding
Binnen Cardia geloven we dat goede zorg verder gaat dan alleen de relatie tussen bewoner
en zorgmedewerker. Juist in deze tijd van schaars zorgpersoneel is samenwerken met familie
en naasten van cliënten steeds belangrijker. Maar hoe doe je dat op een goede manier?
Hoe zorg je dat je met elkaar in contact blijft en werkt vanuit onderling vertrouwen?
hun kennis en ervaring inbrengen, zodat de bewoner
de best mogelijke zorg en ondersteuning krijgt.”
Rieke van der Weg, coördinator informele zorg in
Tabitha, vertelt dat de systematiek van de Driehoekskunde
hierbij kan helpen. Een manier van samenwerken
waarin drie partijen elkaar ontmoeten en versterken –
de bewoner, de naasten en de zorgmedewerkers.
Wat is driehoekskunde?
Rieke: “Driehoekskunde, dat klinkt wel een beetje
ingewikkeld en schools. Ik noem het liever ‘werken
in de driehoek’. De gedachte achter de driehoek is
eigenlijk heel eenvoudig en tegelijkertijd krachtig.
Stel je een driehoek voor:
• Bovenaan staat de bewoner, die altijd het
middelpunt vormt.
• Linksonder staan de naasten: familie, vrienden
of andere betrokkenen.
• Rechtsonder staan de zorgmedewerkers.
Samen vormen zij een driehoek waarin vertrouwen en
verbinding de basis zijn. Het idee is dat alle partijen
10 CARDIA MAGAZINE DEC 2025
Erkennen van deskundigheid
Dat klinkt inderdaad eenvoudig, maar in de praktijk
blijkt dit nogal eens een uitdaging te zijn, merkt
Rieke. “De grootste uitdaging ligt in het opbouwen
van vertrouwen en het erkennen van ieders
deskundigheid. Familieleden kennen de bewoner
vaak het beste. Zij zijn de deskundigen. Veel familie of
andere naasten kennen de bewoner soms al hun hele
leven. Je hebt jarenlang lief en leed gedeeld. Hoe
fijn is het dan dat zorgmedewerkers jou als familielid
of naaste ook daadwerkelijk als die deskundige zien.
De kennis van familie over de bewoner is van grote
waarde in het zorgplan.”
׉	 7cassandra://-1g2x5mPK9pOIfHIJIFB2skAzP-yXtjsLJE2qxKXPTkE`j iA	'G%׉E
Rieke (links) met de andere coördinatoren informele zorg: Lidewij (Onderwatershof), Beate (Landscheiding) en Emmy (Floriadehof).
Tegelijkertijd brengen de zorgmedewerkers hun
kennis en expertise in. “Die is net zo waardevol en
soms ook onmisbaar”, vertelt Rieke. “Maar er zijn
zorghandelingen die een familielid best kan blijven
doen als iemand in een verpleeghuis is komen wonen.
Als een mevrouw al jarenlang insuline spuit bij haar
echtgenoot, dan kan dat in het verpleeghuis gewoon
doorgaan. Je merkt dat zorgmedewerkers daar soms
wat huiverig voor zijn. ‘Wat als mevrouw te veel
insuline spuit, of als er iets anders misgaat?’ is een
opmerking die je best vaak hoort. Hier komt dan
vertrouwen om de hoek kijken. Zorgmedewerkers
mogen erop vertrouwen dat zo’n mevrouw weet wat
ze doet. En het mag ook gewoon, ook van de wet.
Naasten mogen handelingen blijven doen waarvoor
ze bekwaam zijn, bijvoorbeeld doordat ze dat al jaren
doen. Medewerkers kunnen hun hulp of advies
aanbieden als het nodig is. Zo versterk je elkaar en
blijf je in verbinding. Daar word je allemaal blij van
en de bewoner heeft er baat bij.”
Omdenken
“Het is eigenlijk een kwestie van omdenken”, vindt
Rieke. “De betrokkenheid van familieleden is meestal
gebaseerd op oprechte liefde en zorg. Het is goed
om als zorgmedewerker zo nu en dan eens stil te staan
bij de vraag hoe je zelf zou willen dat er met jouw
moeder of vader wordt omgegaan.”
Werken in de driehoek gaat lang niet altijd over grote
thema’s, maar juist ook over kleine, dagelijkse dingen,
vertelt Rieke. “Een telefoontje om misverstanden
uit de weg te ruimen, samen een tafel dekken of
afspraken maken over wie welke zorgtaak op zich
neemt – het zijn allemaal momenten waarop
vertrouwen en verbinding groeien.”
Samen naar de toekomst
De coördinatoren informele zorg – actief binnen elke
locatie van Cardia – spelen een belangrijke rol bij het
samenwerken in de driehoek. Zij helpen teams en
familieleden om elkaar te vinden en ondersteunen bij
het maken van afspraken.
Driehoekskunde vraagt om een nieuwe manier van
denken: niet alleen zorgen vóór iemand, maar vooral
zorgen mét iemand en zijn of haar netwerk. Rieke:
“Familie en naasten zijn heel belangrijk voor het
welzijn van de bewoner. Door samen te werken,
bouwen we aan onderling vertrouwen en verbinding.
Zo ontstaat er zorg die écht past bij de bewoner.”
Meer weten?
Wilt u meer weten over driehoekskunde? Of hierover doorpraten met de coördinator informele zorg van de
locatie waarbij u betrokken bent? Stuur dan gerust een mail naar communicatie@cardia.nl. Wij brengen u dan
graag in contact met de juiste persoon.
CARDIA MAGAZINE DEC 2025 11
iA	'G%iA	'G%{בCט   {u׉׉	 7cassandra://3DURxHOfytzenqO31wLB2CsZZHBmbTFPCC_RpBfNcP4 `׉	 7cassandra://Kvu96YvqRHzKzCZ09h9eTbbbIxPFBYZjSyL1R5de18Q`׉	 7cassandra://zukGrV3Guo1UhvxAzRG87MCKRjx11y-btSDuZwqDmTED`j iA'G%2׉EDe Thuishaven
Stagiair Thomas zorgt voor
bijzondere momenten
in De Thuishaven
In De Thuishaven kennen veel bewoners hem inmiddels: Thomas, de vrolijke stagiair
die met zijn piano of gitaar de huiskamer vult met muziek. Sinds september loopt hij
twee dagen per week stage in Scheveningen, waar hij het welzijnsteam ondersteunt.
En vooral: waar hij bewoners raakt met zijn behulpzaamheid en muzikale talent!
Een stagiair met een passie voor muziek
Thomas studeert Social Work aan MBO Rijnland in
Leiden. Tijdens zijn stage ondersteunt hij in de
huiskamers, maakt hij een praatje, helpt hij bewoners
en probeert hij vooral mooie momenten te creëren.
En daar hoort muziek maken bij. Al vanaf zijn achtste
speelt hij piano. Later kwamen daar gitaar en zang
bij. “Het zit een beetje in de familie,” vertelt hij. “Mijn
vader, broer en zus zijn allemaal muzikaal. Ik leerde
veel gewoon zelf, thuis.”
Zijn favoriete nummers? “Het kleine café aan de haven
vond ik altijd mooi. Maar die heb ik al wel heel vaak
gespeeld. Nu is mijn favoriet: ‘Ik geef je een roosje,
mijn roosje’. De bewoners vinden dat ook prachtig.”
Muziek als verbinding
Op zijn eerste stagedag speelde hij meteen piano op
de afdeling. Hij zag direct wat muziek kan doen. “Een
bewoner was heel onrustig. Na een paar liedjes werd
ze helemaal rustig en bleef dat de rest van de dag.
Dat vond ik zó indrukwekkend. Muziek raakt iets dat
woorden soms niet kunnen.”
Thomas merkt dat bewoners door muziek opleven.
“Ze worden vrolijk, gaan meezingen of klappen.
Soms weten ze niet meer wat er die ochtend is
gebeurd, maar een liedje van vroeger herkennen
ze direct. Dat vind ik echt krachtig.”
12 CARDIA MAGAZINE DEC 2025
Onvergetelijke momenten in het Schelpengat
Het mooiste moment? Thomas hoeft niet lang na te
denken. “Als we hier in het Schelpengat spelen en
álle bewoners beneden komen… en iedereen doet
mee… dan maakt mijn hart wel een sprongetje. Dat is
echt mooi om te zien.” Ook de waardering raakt hem.
“Bewoners spreken hun dankbaarheid niet altijd uit.
Soms kunnen ze dat ook niet meer. Maar als ik muziek
maak, krijg ik applaus en een glimlach. En collega’s
zijn ook heel dankbaar. Dan maakt mijn hart wel twee
sprongetjes!”
Een toekomst vol muziek
Thomas zou het liefst nog een jaar stage lopen in De
Thuishaven, maar zijn stage eindigt binnenkort. Hij
blijft wel werken in de huiskamers, en muziek blijft hij
zeker maken. “Na mijn dienst nog even een halfuurtje
spelen? Geen probleem. Muziek is mijn passie en dat
doe ik graag.”
Als hij één liedje moet kiezen dat het gevoel van De
Thuishaven omschrijft, hoeft hij niet lang te twijfelen:
“Het kleine café aan de haven. De bewoners worden
daar altijd blij en rustig van. Het liedje past gewoon
bij de sfeer hier: gezellig, warm en tevreden. En
‘De klok van Arnemuiden’ is hier ook een grote
favoriet. Veel bewoners herkennen dat door hun
eigen geschiedenis met het vissersleven.”
׉	 7cassandra://zukGrV3Guo1UhvxAzRG87MCKRjx11y-btSDuZwqDmTED`j iA	'G%׉ECARDIA MAGAZINE DEC 2025 13
iA	'G%iA	'G%{בCט   {u׉׉	 7cassandra://pX39OfFyclV3-o43dCbYf2iN1lkHjjuDUWhvcOOE_Vg A`׉	 7cassandra://oG7BwKc2eu0EUw_k8mxh7cG5gOUYoYRVswv3XBykfmw`׉	 7cassandra://9uygtFxeNg7qh1QnfbFqj1IS-6qe0w3Ovi8zko0iiB8J`j iA'G%4׉EMHof van Kerstanje
Creatief met bloemen
Ellen zet het
vrijwilligerswerk
van Corrie voort
Ellen van Duyn woont in een mooi nieuw appartement in RijswijkBuiten. Om wat
contacten in de wijk op te bouwen komt ze weleens in de Buitenkamer, de ontmoetingsruimte
van welzijnsorganisatie RijswijkBuitengewoon. “Ik dacht, ik ga eens een keer
meedoen met het bloemschikken”, vertelt Ellen. “Dat werd georganiseerd door Corrie
Kok.” Corrie woonde in De Entree, boven het gezondheidscentrum.
Corrie was altijd bloemiste geweest en verzorgde de
workshops bloemschikken in de Buitenkamer. Ellen:
“Corrie en ik hadden gelijk een klik. En we bleken
ook nog eens pal tegenover elkaar te wonen. Al snel
kwam ik ook thuis bij Corrie over de vloer, dan hielp
ik haar bijvoorbeeld met haar medicijnen. Corrie
vond blijkbaar dat ik wel handig was met bloemschikken.
Want ze vroeg me al snel om de workshop
een keer van haar over te nemen toen zij niet kon.”
Vooruitziende blik
Ook de bewoners van Hof van Kerstanje deden mee
aan het bloemschikken in de Buitenkamer. Maar de
afstand naar de Buitenkamer is wat te ver lopen voor
de bewoners van Hof van Kerstanje. Daarom vroeg het
team van Hof van Kerstanje of Corrie ook in die locatie
het bloemschikken kon organiseren. Dat wilde ze wel,
één keer in de maand. Ellen hielp Corrie daarbij.
14 CARDIA MAGAZINE DEC 2025
׉	 7cassandra://9uygtFxeNg7qh1QnfbFqj1IS-6qe0w3Ovi8zko0iiB8J`j iA	'G%׉EAfgelopen zomer ging het ineens slechter met Corrie.
“Toen vroeg ze me of ik het bloemschikken in Hof van
Kerstanje helemaal van haar kon overnemen”, vertelt
Ellen. “En voor het bloemschikken in de Buitenkamer
vroeg ze één van de vrijwilligers daar. Zo heeft ze, met
een vooruitziende blik, haar vrijwilligerswerk op tijd
overgedragen aan anderen. Want ze overleed korte
tijd later. Ik heb Corrie nog kunnen bezoeken in het
ziekenhuis vlak voordat ze overleed. Jammer genoeg
heb ik haar maar kort gekend. Ik mis haar enorm.”
Bloemschikken in Hof van Kerstanje
Dankzij haar vrijwilligerswerk in Hof van Kerstanje
houdt Ellen de herinnering aan Corrie Kok in ere.
“Ik werk als administratief medewerkster en op mijn
vrije woensdag ben ik altijd in Hof van Kerstanje te
vinden voor de creamiddag. Eén keer in de maand
gaan we bloemschikken. Een bloemist uit Den Haag
komt op woensdagmorgen de bloemen en andere
materialen brengen. Daar maken we samen met de
CARDIA MAGAZINE DEC 2025 15
bewoners van Hof van Kerstanje de mooiste creaties
mee. Vandaag zijn dat bloemstukjes in een bakje van
pompoen. Helemaal passend bij de tijd van het jaar.”
iA	'G% iA	'G%{בCט   {u׉׉	 7cassandra://X_FsGK1t-3p1ZzyUPP7X1BVOs4066t06pWQq-rjOtHg a`׉	 7cassandra://3aq9tpDqyfy7n2tB5BdnfyLMlb_FVIycBBXUsshHNBk`׉	 7cassandra://JA-i91IYID_xH1sqDzF4kRZ43LBe8_PGdTQ0aihA2ccF`j iA'G%7נiA'G%; tl9ׁHhttp://www.cardia.nlׁׁЈנiA'G%: ̿9ׁHmailto:klantenbureau@cardia.nlׁׁЈ׉E
'Tabitha
Joke uit Tabitha deelt haar talent
Armbandjes vol kleur en verbinding
Sinds 7 november 2024 woont Joke Simonis (83) op de somatische afdeling van Tabitha.
Al snel heeft ze daar haar eigen plek gevonden: een gezellig hoekje in het Grand Café op
de begane grond. Daar zit ze met haar kralen, elastische koord en een rolmaat voor zich,
bezig met haar bijzondere hobby: het maken van armbandjes.
“Iedereen kent mij!” zegt Joke met een glimlach. En
dat klopt: bewoners, medewerkers én familieleden
weten haar te vinden. Voor ieder van hen maakt ze
een uniek armbandje, zorgvuldig afgestemd op de
persoon. “Ik maak er nooit twee hetzelfde. Als ik een
armbandje voor iemand maak, kijk ik naar wie diegene
is, welke kleren diegene draagt. Soms voeg ik er ook
een speciaal steentje aan toe.”
Creativiteit als rode draad
Creativiteit loopt als een rode draad door Joke’s leven.
Thuis schilderde ze graag, en ook diamond painting
en mozaïek behoren tot haar favoriete bezigheden. “Ik
houd van kleuren.” Haar liefde voor het creatieve vak
begon al vroeg: Joke werkte in de kraamzorg, maar
schilderen en knutselen waren altijd haar uitlaatklep.
Bij Tabitha heeft ze haar passie verder ontwikkeld. Ze
meet polsen zorgvuldig op, legt kralen eerst uit in een
deksel om het patroon te zien, en rijgt ze daarna op
het koord. Elk armbandje wordt verpakt in een kleurrijk
organza zakje, mét een persoonlijk briefje. “Ik schrijf er
altijd lieve woorden bij. Het is echt een cadeautje.”
Een klein gebaar, een grote impact
De armbandjes zijn meer dan sieraden: ze brengen
troost en verbinding. Toen een bewoner onlangs
overleed, maakte Joke armbandjes voor diens familie.
“Zo voelen mensen zich gezien.” Ook voor geestelijk
verzorger Janneke Bregman maakte ze een speciaal
armbandje, als dank voor de warme ontvangst bij
Tabitha. De reacties zijn vaak ontroerend. “Mensen
zeggen: wat mooi! Ze zijn blij. Het is echt persoonlijk.”
“Als ik iemand in de ogen
kijk, weet ik of ik een
armbandje voor diegene
wil maken.”
Kralen en stenen met betekenis
Joke werkt met allerlei kralen en edelstenen. Haar
favoriet is de carneool, een steen die varieert van
oranje tot bruinrood. “Ik heb ze in alle soorten en
maten.” Vaak krijgt ze kralen van de familie van
bewoners. “Ik hoef zelf niets te kopen, ik krijg alles,”
zegt ze enthousiast.
Naast armbandjes maakt ze ook diamond paintings.
Voor een bewoonster die 100 jaar is, maakte ze een
groot schilderij van een Japanse Geisha. En voor een
medewerker van Tabitha, die een baby verwacht,
werkt ze nu aan een kleurrijk kunstwerk.
16
׉	 7cassandra://JA-i91IYID_xH1sqDzF4kRZ43LBe8_PGdTQ0aihA2ccF`j iA	'G%׉EVerbinding en kracht
Het maken van armbandjes geeft Joke niet alleen
plezier, maar ook kracht. Ze leeft met COPD en ervaart
soms angst door de hyperventilatie. “Door het maken
van armbandjes vergeet ik de onbelangrijke dingen.
De angst wordt minder.”
Ze noemt zichzelf een mensenmens: “Ik ben niet
graag alleen. Ik heb een hekel aan moeten, ik zeg
altijd: ik mag, ik moet niks.”
Joke voelt zich qua denken en doen nog jong.
Ze droomt ervan om nog eens glas-in-lood te leren
solderen. Tot die tijd blijft ze mensen verbinden
met haar armbandjes. “Als ik iemand in de ogen
kijk, weet ik of ik een armbandje voor diegene wil
maken.”
Een hobby die verbindt
Wat begon als een creatieve bezigheid, is
uitgegroeid tot een prachtig initiatief dat
bewoners, medewerkers en familieleden
dichter bij elkaar brengt. Joke’s armbandjes zijn
kleine gebaren met een grote impact. Ze laten
zien dat creativiteit niet alleen kleur geeft aan
het leven, maar ook mensen verbindt.
Wilt u Tabitha of een van onze andere locaties komen bekijken?
Vraag dan een rondleiding aan bij het Klantenbureau via klantenbureau@cardia.nl of 070 8008 888.
Of ga naar www.cardia.nl voor meer informatie.
CARDIA MAGAZINE DEC 2025 17
iA	'G%iA	'G%{בCט   {u׉׉	 7cassandra://dyEHIp2AIQyiAMyIVj1M0lLTHulyZcWOq9IWNAlSdkg *M`׉	 7cassandra://Q40flp5BT9G7RLiasNtw0MPtWZncl_t5645gjVDkhDc`׉	 7cassandra://9WgGLA6hCjCpXto9t8IcU8oX5hZCVlM4SJplLjlBygED`j iA'G%<נiA'G%A ̍9ׁHmailto:werken@cardia.nlׁׁЈנiA'G%@  ̷9ׁHhttp://www.werkenbijcardia.nlׁׁЈ׉EHuishoudelijke verzorging
25 jaar liefde voor het vak
Hanna geniet van haar werk
als huishoudelijke hulp
Op een grijze en natte woensdagochtend in november bellen we aan bij mevrouw Ineke
Minnaard. In haar mooie appartement in Loosduinen ontmoeten we ook haar hulp Hanna
Knoester. Hanna komt elke week bij Ineke voor de gebruikelijke klussen: stof afnemen,
stofzuigen, de wc en badkamer schoonmaken. Ze doet dit werk al 25 jaar. “Het leukste aan
dit werk? Dat is het contact met de cliënten. Daar doe ik het voor.”
Terwijl we samen een kopje koffie drinken, valt
het meteen op: Hanna heeft echt een band met
haar cliënt Ineke. Allebei zijn het geboren en
getogen Hagenezen. “Nou ja, ik kom eigenlijk van
Scheveningen”, vertelt Ineke. “En ik kom uit de
Schilderswijk”, zegt Hanna. “Nu woon ik in Leyenburg.
Maar mijn klanten heb ik hier in Loosduinen. Bij
sommige kom ik al zo lang, die wil ik niet kwijt.
Dan maar iets langer onderweg. Dat vind ik helemaal
niet erg.”
“We hebben echt een klik”
Hanna werkt normaal gesproken 20 uur in de week
als hulp in de huishouding. “Maar nu even niet. Ik heb
een ongeluk gehad en ik heb dus een poosje niet
kunnen werken. Nu ben ik voldoende hersteld om
weer bij een paar mensen aan de slag te gaan.
Gelukkig want ik vond het thuiszitten helemaal niks.
Stapje voor stapje breid ik mijn aantal uren weer uit.
Het is heel fijn om weer bij mijn vaste klanten over
de vloer te komen.”
18 CARDIA MAGAZINE DEC 2025
׉	 7cassandra://9WgGLA6hCjCpXto9t8IcU8oX5hZCVlM4SJplLjlBygED`j iA	'G%׉EOok Ineke is blij dat Hanna er weer is. “Natuurlijk was
er een vervanger voor Hanna toen zij niet kon komen.
Dat ging ook prima hoor. Maar met Hanna heb ik echt
een klik. We lachen heel wat af samen.” Ineke vertelt
dat ze hulp in de huishouding kreeg toen zij haar heup
had gebroken en daarna ook haar schouder brak.
“Toen kon ik niet zoveel meer. Eerst kwam mijn zus
me helpen, maar die was toen al 83. Fijn dat ze kwam
natuurlijk, maar dat gaat niet voor langere tijd. Mijn
zoon heeft toen de hulp in de huishouding van Cardia
aangevraagd. Ik ben heel blij met Hanna.”
“Ik ga hier mee door tot aan mijn pensioen”
Hanna doet dit werk al ruim 25 jaar met veel plezier.
“Eigenlijk doe ik dit al 28 jaar. Want ik heb eerst drie
jaar als uitzendkracht voor Cardia gewerkt”, legt
Hanna uit. “Daarna kwam ik in vaste dienst. Voordat ik
dit werk deed, werkte ik in winkels. Maar toen ik een
kind kreeg, waren die werktijden niet zo handig meer.
Als huishoudelijke hulp kun je werken op tijden die bij
jou passen. Dat was 25 jaar geleden al zo, en nu nog
steeds. En als je meer of minder wilt werken, is dat
allemaal goed bespreekbaar.”
Ook werken als huishoudelijke hulp bij Cardia?
Kijk op onze website www.werkenbijcardia.nl voor de actuele vacatures.
Of neem contact met ons op via werken@cardia.nl.
CARDIA MAGAZINE DEC 2025 19
Hanna is erg tevreden over Cardia als werkgever.
“Ik heb fijn contact met mijn teamleider. We
hebben ook af en toe teamoverleg met de andere
huishoudelijke hulpen in mijn wijk. Dat is leuk,
want zo leer je je collega’s ook kennen. Maar het
allerleukste van mijn werk is het contact met mijn
klanten. Dat geeft mij voldoening. Ik ga er lekker
mee door tot aan mijn pensioen!”
iA	'G%iA	'G%{בCט   {u׉׉	 7cassandra://aw7cDFe1_P3I72apWDGUtNbDHih7s84hu7o_yrksS6o +`׉	 7cassandra://E-1le39I1cyaNoTRvug6wySkWPb_13uq8NKQgAlEj-A`׉	 7cassandra://NQEAjY0rx2WnBBMWo7mXzslJh4QVImvmUBtqNFf2HAoN`j iA'G%>׉EVrijwilligerswerk
Een wereldfeest in Landscheiding
Wereldmarkt voor
vrijwilligers en bewoners
Een feest van culturen, geuren en ontmoetingen, dat was eind oktober de Wereldmarkt
in Landscheiding. Het Grand Café veranderde voor één dag in een bruisende wereldmarkt.
In verschillende kraampjes deelden vrijwilligers gerechten, decoratie en cultuur
uit landen als Portugal, Spanje, Marokko, Italië en België.
Wat deze dag extra bijzonder maakte was dat vijftien
vrijwilligers van het Ministerie van Volksgezondheid,
Welzijn en Sport (VWS) meehielpen. Een groep die
normaal zorgbeleid maakt, stond nu tussen onze
bewoners. Met hun hulp én een financiële bijdrage
konden we deze Wereldmarkt mogelijk maken.
Vrijwilligers aan het woord
“Het is mooi om even achter je bureau vandaan
te komen en het veld in te gaan,” zegt Pascal,
beleidsmedewerker bij VWS. “Wij maken beleid
voor de zorg, maar vandaag zie je pas echt wat
het betekent. Je praat met bewoners, hoort hun
verhalen. Dat maakt het werk zó veel waardevoller.”
Zijn collega voegde toe: “Ik wist van tevoren echt niet
wat ik kon verwachten, maar ik heb ontzettend veel
gezellige gesprekken met de bewoners!”
20 CARDIA MAGAZINE DEC 2025
Ook Eli stond met plezier achter de Portugese kraam:
“Mijn opa had beginnende dementie. Ik weet hoe
waardevol het is als iemand gewoon even langskomt
voor een praatje. Je bent maar één vraag verwijderd
van een goed gesprek.”
“Je bent maar één vraag
verwijderd van een goed
gesprek.”
Amber, bij de Marokkaanse tafel, vult aan: “Het is
belangrijk om uit die ‘ivoren toren’ te stappen.
Te zien voor wie we het doen. Je merkt hier hoeveel
verbinding en plezier dit brengt: onder bewoners,
maar ook tussen ons als collega’s.”
׉	 7cassandra://NQEAjY0rx2WnBBMWo7mXzslJh4QVImvmUBtqNFf2HAoN`j iA	'G%׉E,Voor Jana was de ervaring net zo waardevol: “Ik werk
veel met mantelzorgers, maar om de bewoners zelf te
ontmoeten, dat is echt anders. Je ziet wie ze zijn, in hun
eigen omgeving. Dat is bijzonder om mee te maken.”
Aan de crea-tafel zat Marit, hoofd arbeidsmarkt bij VWS:
“Ik doe vaker vrijwilligerswerk, maar dit is toch anders.
Iedereen heeft zijn eigen verhaal, dat maakt indruk. En
het is gewoon leuk om samen iets goeds te doen.”
Bewoners genoten volop
De bewoners genoten zichtbaar van deze middag.
Nikkie, een van de bewoners, straalde: “Ontzettend
leuk georganiseerd, en wat een heerlijke smaken!
Iedereen is vrolijk, het is zo mooi om te zien.” Wil,
die vooral genoot van de Belgische wafel, zei lachend:
“Heel gezellig en lekker! Het is weer eens wat anders,
en iedereen lacht. Zonder vrijwilligers zou dit niet
kunnen.”
Ook mevrouw Van Beek had het enorm naar haar zin:
“Het is allemaal zo verzorgd en netjes. Zoveel leven
in huis, dat is echt goud.”
Samen maken we het mooier
De Wereldmarkt liet zien wat er kan ontstaan als
mensen van verschillende plekken en achtergronden
elkaar ontmoeten. Bewoners, vrijwilligers en
medewerkers genoten samen van elkaars verhalen,
culturen en lekkernijen.
“Zonder vrijwilligers gaat het niet,” zei een bewoner
dankbaar. En dat gold die dag voor iedereen. Dankzij
de bewoners, de medewerkers van Landscheiding
én de vijftien betrokken collega’s van het ministerie,
werd het een ontzettend geslaagde dag vol cultuur
en lekkernijen. Zo’n dag willen we zeker vaker
organiseren!
CARDIA MAGAZINE DEC 2025 21
iA	'G%iA	'G%{בCט   {u׉׉	 7cassandra://UOocqQeSgw5VGm17L0RO1GZmyqmY33h4NreYZb-A9OU `׉	 7cassandra://XNiLmkfpJJXRrVwtTKQfget2VgrFv-ls1IJUw835De8`׉	 7cassandra://iAn83QDaZ2zn78BJvFqfYoMfvYQjxq2STm2QAOrp3lYF`j iA'G%BנiA'G%D 9ׁHmailto:blijfjenogeven@cardia.nlׁׁЈ׉EnInterview
Blijf je nog even
Een klein gebaar
met grote betekenis
“Blijf je nog even?” Het is een eenvoudige vraag, vaak uitgesproken door ouderen
wanneer de huishoudelijke hulp klaar is met schoonmaken. Een vraag die niet zozeer
om praktische hulp gaat, maar om aandacht, om gezien worden. Uit die vraag is een
bijzonder initiatief ontstaan: Blijf je nog even, een project dat thuiswonende ouderen
in Den Haag koppelt aan vrijwillige gespreksmaatjes voor een waardevol gesprek
en menselijk contact.
Ontstaan uit een behoefte
Het idee wortelt al in 2008, toen geestelijk verzorger
Hanny van der Stelt onderzoek deed naar geestelijke
verzorging in de thuiszorg. “Eenzaamheid kunnen
we niet oplossen,” zegt Hanny, “maar we kunnen het
wel verzachten.” Na een 10-jarige samenwerking met
Stek (Stichting voor stad en kerk) is het initiatief sinds
begin 2024 geheel van Cardia, gesteund door Haagse
fondsen. Sindsdien wordt het initiatief gedragen door
Hanny en haar collega Stacey van Spronsen, samen
met ruim 25 enthousiaste vrijwilligers.
Eenzaamheid kunnen we
niet oplossen, maar wel
verzachten.
Twee drijvende krachten
Stacey (32) begon als huishoudelijk medewerker bij
Cardia, en ontdekte al snel dat haar hart bij het
welzijn van mensen ligt. Inmiddels werkt ze ook
als medewerker Welzijn in De Thuishaven in
Scheveningen en studeert ze HBO Social Work.
“Ik wil mijn carrière wijden aan het zorgen dat ieder
mens gehoord en gezien wordt,” vertelt ze.
22 CARDIA MAGAZINE DEC 2025
“De maatschappij is vaak gericht op jongeren, maar er
zijn zoveel ouderen die er óók bij horen.”
Hanny (60) werkt bijna 18 jaar bij Cardia als
geestelijk verzorger en ziet het als haar missie om
levensverhalen en levensvragen een plek te geven.
“Het mooie van deze gesprekken is dat je echt bij
iemand binnenkomt – niet alleen in hun huis, maar
ook in hun leven.”
Kleine ontmoetingen, grote waarde
Het proces is zorgvuldig: Stacey voert kennismakingsgesprekken
met ouderen om hun interesses te leren
kennen en matcht hen met vrijwilligers. Het doel is
simpel maar krachtig: een goed gesprek, een warme
connectie. Vaak groeit dat uit tot vriendschap.
׉	 7cassandra://iAn83QDaZ2zn78BJvFqfYoMfvYQjxq2STm2QAOrp3lYF`j iA	'G%׉EHanny van der Stelt (rechts) en haar collega Stacey van Spronsen.
Een voorbeeld? Een oudere heer die vroeger
trambestuurder was, werd door zijn maatje
meegenomen op een tramrit, een klein gebaar dat
een wereld van herinneringen opende. Of de mevrouw
die inmiddels in verpleeghuis Tabitha woont, maar nog
steeds bezocht wordt door haar maatje die voorheen
bij haar thuis kwam.
“Het zijn vaak de kleine dingen,” zegt Stacey. “Samen
een saucijzenbroodje eten in het winkelcentrum. Dat
lijkt simpel, maar voor ouderen betekent het zoveel.”
Vrijwilligers krijgen een training van Hanny over
communicatie en levensvragen. Na drie maanden volgt
een evaluatie met zowel de oudere als de vrijwilliger.
Inmiddels zijn er zo’n 25 tot 30 koppels actief.
Dromen voor de toekomst
De toekomst van het initiatief is spannend, want
de financiering ervan is onzeker. Toch hopen Stacey
en Hanny dat Blijf je nog even verder kan
professionaliseren en uitbreiden. “Het zou prachtig
zijn als dit een integraal onderdeel van de thuiszorg
van Cardia wordt,” zegt Hanny. “En dat we wijkgericht
kunnen werken, zodat ouderen en vrijwilligers dicht bij
elkaar wonen.”
Hun gezamenlijke droom? Dat Blijf je nog even niet
alleen een project blijft, maar een vanzelfsprekend
onderdeel van de zorg en samenleving. Want zoals
Stacey het verwoordt: “Iedereen verdient het om
gezien te worden. Soms is een gesprek al genoeg om
iemand weer te laten voelen dat hij of zij ertoe doet.”
Wilt u meer weten over Blijf je nog even?
Blijf je nog even heeft ruimte voor nieuwe aanmeldingen, van zowel
vrijwilligers als thuiswonende ouderen die behoefte hebben aan contact.
Kijk op onze website voor meer informatie (zie QR-code) of mail naar:
blijfjenogeven@cardia.nl.
CARDIA MAGAZINE DEC 2025 23
iA	'G%iA	'G%{בCט   {u׉׉	 7cassandra://LeYFuaYKM6dkvgXmS8BSu3E5VeFX8A90vZ010iWlqqg &\`׉	 7cassandra://kNo_LlSBFaOmAn1wAKK0rRWmbnbka8B0EYiePhMMHoY`׉	 7cassandra://WiR37D--jpPCJBb30XxME2P3nmYMlSgSzRgk4Y6Y-YoD`j iA'G%EנiA'G%J 	9ׁH $mailto:bewonerscommissieTH@cardia.nlׁׁЈ׉EOntmoetingscentra
Ontmoetingscentra van Cardia:
Samen actief, samen verbonden
Bij Cardia draait het om meer dan zorg alleen: het gaat om ontmoeten, samen beleven
en het versterken van welzijn. In onze ontmoetingscentra in Mariahoeve, Loosduinen,
Scheveningen en Rijswijk bieden wij ouderen een plek waar dagbesteding centraal staat.
Een plek waar u welkom bent voor een kop koffie, een gezellig praatje en activiteiten die
energie en plezier geven.
Een ontmoetingscentrum is een warme, laagdrempelige
plek waar senioren uit de buurt elkaar kunnen
ontmoeten. Hier kunt u samen koffiedrinken, een
wandeling maken, dansen met een docent, een
museum bezoeken of zelfs fietsen op een duofiets.
Ook creatieve activiteiten zoals improvisatietheater of
beautyworkshops staan regelmatig op het programma.
Het doel? Samen genieten van het leven, actief blijven
en nieuwe contacten leggen.
Dagrecreatie en activiteiten
Iedere week organiseren wij een gevarieerd
dagprogramma. Denk aan:
• Gezamenlijke activiteiten zoals het bespreken van
het nieuws of geheugentraining in spelvorm.
• Samen lunchen: we dekken de tafel, eten gezellig
met elkaar en ruimen samen af.
• Bewegen: sport en spel maken deel uit van elke
dag. Zo blijft u niet alleen lichamelijk, maar ook
geestelijk actief.
Zoals een van onze bezoekers zegt: “Ik heb altijd
van sporten gehouden. Hier kan ik op een gezellige
manier in beweging blijven.”
Voor wie?
Iedereen vanaf 65 jaar uit Den Haag of Rijswijk is
welkom. Onze deskundige medewerkers hebben
ervaring met activiteiten voor mensen met geheugenproblemen
en dementie. Ook mantelzorgers vinden
bij ons steun en betrokkenheid.
• Met indicatie (Wmo of Wlz): de kosten worden
vergoed door de gemeente of het CIZ.
• Zonder indicatie: u bent welkom bij Haags
Ontmoeten in Mariahoeve en Scheveningen.
In oktober werd in het Ontmoetingscentrum
Mariahoeve een kaarsenworkshop gehouden.
Deelnemers konden zelf kaarsen versieren. Zo zorgen
zij niet alleen voor een feestelijke kerstversiering, maar
ook voor een beetje licht in de donkere dagen!
Wilt u meer weten of zich aanmelden?
Neem contact op met ons klantenbureau via
070 – 8008 888 of klantenbureau@cardia.nl.
24
׉	 7cassandra://WiR37D--jpPCJBb30XxME2P3nmYMlSgSzRgk4Y6Y-YoD`j iA	'G%	׉E	Thuiszorg
Samen praten over thuiszorg
Bijeenkomst levert waardevolle
ervaringen en aanbevelingen op
In september 2025 hield Cardia een bijeenkomst voor mensen die thuiszorg krijgen en
hun mantelzorgers. In een kleine groep spraken we met elkaar over hoe de zorg wordt
ervaren. Er kwamen veel positieve reacties, maar ook ideeën om de zorg beter te maken.
Het was fijn om te horen dat de deelnemers positieve ervaringen hebben met onze zorg,
en tevreden zijn met de medewerkers die de zorg verlenen.
Tijdens het gesprek werd duidelijk dat open
communicatie en persoonlijk contact van groot
belang zijn voor cliënten en hun naasten. Persoonlijk
contact met zorgmedewerkers wordt erg gewaardeerd.
Ook blijkt dat het soms lastig is om via het digitale
systeem een reactie te krijgen. Bellen werkt vaak
sneller. Een vast aanspreekpunt zou helpen bij vragen
of afspraken.
We spraken ook over de ingewikkelde manier waarop
de financiering van zorg is georganiseerd. En over
de verschillende soorten zorg die Cardia biedt. Ook
hebben we het gehad over de toekomst van de zorg.
Verder kwamen de familieavonden, de mantelzorgbijeenkomsten
en het Alzheimer Café aan bod. Deze
initiatieven bieden ruimte voor ontmoeting, informatie
en onderlinge steun.
Volgend jaar zullen we opnieuw een panelbijeenkomst
voor thuiszorgcliënten organiseren. Bent u er dan ook
bij? Uw betrokkenheid en ervaringen zijn onmisbaar
voor ons streven naar betere zorg.
Bewonerscommissie De Thuishaven
Voor de bewoners van de huurwoningen bij onze locatie De Thuishaven is de medezeggenschap geregeld in
de Bewonerscommissie. Onlangs zijn de werkzaamheden van deze Bewonerscommissie en de samenwerking
met Cardia geprofessionaliseerd. Zo hebben we een samenwerkingsovereenkomst tussen Cardia en de
Bewonerscommissie gemaakt en een reglement voor de Bewonerscommissie. Op 6 november konden
beide documenten officieel vastgesteld worden. Annie de Niet (voorzitter Bewonerscommissie) en Annelies
Kloppenborg (manager extramurale zorg en verhuur)
ondertekenden de samenwerkingsovereenkomst en
het reglement. Hiermee zijn de werkafspraken
goed en duidelijk vastgelegd. Een mooie stap
in de samenwerking tussen Cardia en de
Bewonerscommissie van De Thuishaven!
De Bewonerscommissie is bereikbaar via e-mail:
bewonerscommissieTH@cardia.nl.
CARDIA MAGAZINE DEC 2025 25
iA	'G%
iA	'G%	{בCט   {u׉׉	 7cassandra://lsZm5iYzqWdk3wi9iXvrljic4ZR4he6jlS2tlJHyA3Y 0D`׉	 7cassandra://Qyl9xHOHxH_SUsADXMWd-Mu0xCGsIJq8aT7v20PnFTY`׉	 7cassandra://vdizdlCQ7JcUF-u5NeHPIJ5RMq01LstadmW_VsBzdrkH`j iA'G%H׉ELandscheiding
Emmanuelle is contactclown voor bewoners
“Als clown Paf breng ik
verwondering en contact”
Wie Emmanuelle ontmoet, ziet een warme en betrokken collega met een bijzonder talent:
als contactclown Paf weet zij bewoners te raken met kleine gebaren, humor en oprechte
aandacht. Wat begon als een persoonlijke zoektocht, groeide uit tot waardevol werk waarin
contact en verwondering centraal staan.
Van thuiszorg naar welzijn
Emmanuelle werkt sinds 2018 bij Cardia. Ze begon als
thuiszorgmedewerker en combineerde dit met werk
op de huiskamer. “Na mijn route ging ik naar
Landscheiding, daar werkte ik twee uurtjes op de
huiskamer,” vertelt ze. “Ik keek hoe ik spelenderwijs
contact kon maken. Ik heb een zoon met autisme en
een verstandelijke beperking. Hij kan zich moeilijk
verbaal uiten. Dat herken ik soms in bewoners met dementie.
Daarom nam ik zijn speelgoed mee naar het
werk om te zien wat dat bij bewoners opriep.
Dat leverde vaak mooie momenten op.”
Toen duidelijk werd dat haar zoon naar een
woonzorggroep zou gaan verhuizen, kwam er
voor haar een nieuwe fase. “Er viel een groot stuk
zorg weg. Dat zette me aan het denken: wat wil ik
zelf nog doen?” Ze dacht terug aan een cursus
contactgericht spelen en leren (CSL) die ze een
tijdje terug had gevolgd.
De cursusleidster zei dat de oefeningen wel wat
weghadden van clownswerk. “Die opmerking wekte
mijn nieuwsgierigheid, en ik zocht op Google naar
‘retraite clown’. Tot mijn verbazing bestond dat echt!”
Een tweede geboorte
In een Dominicaans klooster in Huissen volgde
Emmanuelle een clownretraite van vier dagen. “We
kregen oefeningen om meer ‘uit ons hoofd’ en meer
in ons lijf en gevoel te komen. Alle elementen van de
clown kwamen voorbij: de rode neus, het kostuum,
het podium en het publiek. Aan het einde stond ik
als clown op het podium en er ontstond contact met
het publiek. Dat voelde als een tweede geboorte. Ik
dacht: ik wil clown worden!”
26 CARDIA MAGAZINE DEC 2025
׉	 7cassandra://vdizdlCQ7JcUF-u5NeHPIJ5RMq01LstadmW_VsBzdrkH`j iA	'G%׉E	Na de retraite besloot ze de clownsopleiding te doen.
“Dat vond ik spannend, want clown zijn betekent dat
je jezelf laat zien. Maar ik deed het toch.” In dezelfde
periode merkte ze dat haar werk in de thuiszorg niet
meer bij haar paste. “Ik had achttien jaar gezorgd voor
mijn zoon en voor anderen. Nu was het tijd om voor
mezelf te zorgen. Ik ben gestopt met de thuiszorg
en verder gegaan in het welzijnswerk. Daar zag ik
mogelijkheden om mij verder te ontwikkelen als
contactclown. Ik werd aangemoedigd door mijn
teamleider en collega’s. Dat voelde extra goed.”
“Het leven zit vol verrassingen
en ik mag daar elke dag een
beetje verwondering aan
toevoegen.”
De geboorte van clown Paf
Haar eerste optreden bij Cardia was met kerst in
2022. “Ik deed een kleine act in de huiskamers met
kerstattributen. Toen dacht ik: er zijn ook bewoners op
hun kamer, laat ik daar ook heen gaan. Eén-op-één.
Dat bleek heel bijzonder. Een bewoner kreeg tranen
in zijn ogen toen ik een kerstbal uit de doos haalde.
Hij begon spontaan te vertellen. Dat raakte me diep.
Toen wist ik: dit wil ik vaker doen.”
Sindsdien komt clown Paf regelmatig op de afdelingen
van Landscheiding en eens per maand in Tabitha. Ze
werkt vanuit haar zintuigen: luisteren, voelen, kijken.
“Ik praat alleen als dat iets toevoegt. Het gaat om
verwondering, om samen even stil te staan bij wat er
is. En altijd in afstemming. Als iemand niet wil, dan is
dat helemaal oké.”
Verbinding zonder oordeel
Is het niet lastig om het zorgen los te laten?
Emmanuelle knikt. “Ja, dat klopt, het is soms lastig,
maar clown zijn helpt mij daarbij. Als clown Paf ben ik
niet Emmanuelle, ik zit in een andere rol. Een clown
probeert niet te troosten of iets beter te maken. Als
clown neem ik waar en deel ik wat dat met mij doet.
Zo ontstaat verbinding. Een clown heeft geen oordeel.
Waar wij als mens denken ‘die persoon is verdrietig’,
ziet een clown gewoon: water op een wang. Alles is
interessant, alsof je het voor de eerste keer ziet.” Dat
open kijken naar de wereld leerde ze via haar zoon.
“Tijdens de cursus leerde ik: vanuit oordeel kan geen
contact ontstaan. Dat is precies wat een clown doet,
contact maken zonder oordeel, met nieuwsgierigheid
en een open hart.” Ze glimlacht. “In mijn jeugd vond
ik clowns eigenlijk helemaal niet leuk. En nu bén ik er
één. Het leven zit vol verrassingen en ik mag daar elke
dag een beetje verwondering aan toevoegen.”
CARDIA MAGAZINE DEC 2025 27
iA	'G%iA	'G%{בCט   {u׉׉	 7cassandra://851j4u8PTIZBJWYWt283FG4QMVPkZZTSRu_4l1SU3jo 6`׉	 7cassandra://I2Sh7o9MDTF4weYYHj9xru9dEqxIuiNBfjqt7HG80Rs`׉	 7cassandra://_uNO0Nl3Vd5bTJ0HlZ0n7nYexSwD6L8xDBKAY9U3tXkL?`j iA'G%K׉E&Vriendenfonds
Vriendenfonds
Tafeltennissen in Onderwatershof dankzij het Vriendenfonds
Diny en haar talent
aan de tafeltennistafel
Op de 2e etage van Onderwatershof woont Diny Haije-van Soest (81), een vrouw met
een groot hart voor tafeltennis. Elke week kijkt ze uit naar het tafeltennisuurtje met
beweegagoog Willem (23). En dat is niet zomaar een activiteit: het is een moment waarop
haar talent weer helemaal tot leven komt.
Diny groeide op in een gezin met tien broers. Rond de
eettafel werd fanatiek gestreden om het beste potje
tafeltennis. Die liefde voor het spel bleek blijvend.
Omdat ze door een beperking haar talent niet bij een
reguliere vereniging kon uitoefenen, richtte ze in 1980
zelf een club op: tafeltennisvereniging Doing in
Zoetermeer. De doelstelling was bijzonder en
vooruitstrevend: spelers met en zonder beperking
samen laten sporten. Anno 2025 telt de vereniging
16 tafels en is er volop ruimte voor plezier, ontmoeting
en sportiviteit. Diny stond aan de basis.
Donderdag 15.00 uur
Deze week gaat Diny de strijd aan met Stef, voorzitter
van het Vriendenfonds Cardia. Gewapend met haar
batje en zittend op een bureaustoel met wieltjes,
laat ze nog altijd zien wat ze kan. Met een krachtige
backhand zoekt ze moeiteloos alle hoeken van de
Diny in 1983 tijdens een
competitiedag van Doing.
28
׉	 7cassandra://_uNO0Nl3Vd5bTJ0HlZ0n7nYexSwD6L8xDBKAY9U3tXkL?`j iA	'G%׉E	tafel op. “Het is dat ze zo’n warm vest aan had, anders
had ik dik verloren,” grapt Stef. Zelf is Diny kritisch:
“Ik train te weinig,” zegt ze verontschuldigend, terwijl
ze zelfs tegen Willem, die bijna zestig jaar jonger is,
uitstekend partij geeft.
Toeschouwers Frieda, Jan, Joop, Klaas en Ted kijken
vol bewondering toe. Het plezier spat ervan af. Voor
Diny mag het elke dag donderdag zijn. Ze vraagt
Willem wanneer ze weer mag spelen. Hij schrijft het
netjes op een briefje: Donderdag 15.00 uur. Dat legt
ze onder haar kussen, omdat ze soms wat vergeetachtig
is. “Wanneer is het weer?” vraagt ze even later.
“Donderdag drie uur,” zegt Stef geruststellend.
Talent zichtbaar maken
Voor Willem draait het om veel meer dan alleen
beweging. “Iedereen heeft talent, ook als iemand
ouder wordt of dementie heeft. Het gaat erom dat
mensen ervaren wat ze nog wél kunnen,” vertelt hij.
Dat ziet hij terug in de concentratie, de glimlach en
de trots wanneer iets lukt. Toen hij hoorde dat Diny
vroeger fanatiek tafeltenniste en een eigen vereniging
oprichtte, wist hij meteen: “Dit talent verdient hier
een plek.”
Talent dat gezien wordt,
blijft groeien.
Dankzij de tafeltennistafel, gesponsord door het
Cardia Vriendenfonds, werd dat mogelijk. Tijdens de
activiteit ziet Willem bewoners opleven. Ze zijn even
weg van de afdeling, voelen zich vrijer en genieten
zichtbaar. Er komen herinneringen boven, er ontstaat
contact en samen plezier maken staat centraal. Ook
bewoners in een rolstoel doen mee en ervaren hoe
waardevol dat moment is.
Beweging stimuleert niet alleen de bloedsomloop
en de hersenen, maar geeft bovenal een gevoel van
trots en betekenis. Talent dat gezien wordt, blijft
groeien. En zolang Diny haar batje vasthoudt en
Willem de bal opslaat, blijft één ding zeker: haar
talent mag er zijn. Elke donderdag. Om drie uur.
Maar het liefst elke dag.
Voor welk talent komt u in actie?
Met uw donatie maakt u direct iets moois mogelijk voor onze bewoners. Bekijk onze website
voor specifieke projecten om te steunen. Liever een algemene gift doen aan het Vriendenfonds?
Ook dat kan! Wij zorgen er dan voor dat uw bijdrage goed terechtkomt en eerlijk verdeeld
wordt over de projecten die nog financiering nodig hebben. Scan de QR code en doneer.
CARDIA MAGAZINE DEC 2025 29
iA	'G%iA	'G%{בCט   {u׉׉	 7cassandra://GQJ1F76RN6udi7jNs-7E9qKGYClVX7qUPyYsqdUbOPY `׉	 7cassandra://wxT3uBk1PsjtxOL42p3Af61DOqx-t3xd80oVj9aNK_E`׉	 7cassandra://wvXIfGfnkFYBYjqEwbLLt2_itGXSosQg_5Ej2D6RAv8J`j iA'G%MנiA'G%Q p	9ׁHmailto:klantenbureau@cardia.nlׁׁЈ׉E
]Volledig Pakket Thuis
Nieuwe werkwijze Volledig Pakket Thuis
Eén vast team voor al uw
verpleegzorg aan huis
Naast verpleeghuiszorg in één van onze woonzorglocaties, biedt Cardia ook verpleegzorg
aan mensen die zelfstandig wonen in een huurwoning van Cardia. Dit doen we met het
Volledig Pakket Thuis (VPT). Daarmee krijgen mensen met een Wlz-indicatie zorg in hun
eigen huurwoning. Zo hoeven zij niet naar een verpleeghuis te verhuizen. Ideaal voor
ouderen die graag zo lang mogelijk zelfstandig willen blijven, en ook voor echtparen
waarvan één partner Wlz-zorg nodig heeft. Wij bieden VPT-zorg in Hof van Kerstanje
(RijswijkBuiten), Onderwatershof en Beukenheim (Oud-Rijswijk), De Thuishaven
(Scheveningen) en Landzicht (Mariahoeve).
De invulling van de VPT-zorg gebeurt in elke locatie
net iets anders. Dit gaan we veranderen. We hebben
goede ervaringen met de VPT-zorg in Hof van
Kerstanje. Daarom gaan we deze manier van werken
ook introduceren bij de andere VPT-locaties. Dit
najaar zijn we daarmee begonnen in de woningen
bij De Thuishaven. Later gaan we bekijken of en
hoe we ook de VPT bij Onderwatershof, Beukenheim
en Landzicht op een vergelijkbare manier kunnen
organiseren.
Zelfstandig blijven
In het huurgedeelte van De Thuishaven is de
VPT-werkwijze inmiddels vernieuwd. Met een
nieuw, vast team van VPT-medewerkers. Samen
zijn zij verantwoordelijk voor alle begeleiding en
ondersteuning, zorg, huishoudelijke verzorging en
het welzijn van de VPT-cliënten in de huurwoningen.
Daarbij ligt de nadruk meer op het welbevinden van
de cliënt. Zo lang mogelijk prettig zelfstandig blijven
in je eigen woning, daar draait het om.
De nieuwe VPT-werkwijze
Voorheen werd de VPT-zorg in De Thuishaven
geleverd door thuiszorgmedewerkers. Die hadden
ook cliënten die niet in De Thuishaven wonen. De
wijkteams werken met routes in de hele wijk en komen
alleen langs voor specifieke taken die bij hun functie
horen. Voor de VPT-cliënten is dat nu veranderd.
De VPT-zorg in De Thuishaven wordt nu niet meer
door de thuiszorgteams geleverd, maar door het
nieuwe integrale VPT-team. Dit team werkt alleen bij
de VPT-cliënten in De Thuishaven. Daardoor leren zij
de cliënten beter kennen, en kunnen zij ook aandacht
besteden aan het welbevinden van de cliënten. Voor
de cliënt betekent dit: vaste mensen die over de vloer
komen. Die meer tijd hebben voor een praatje, een
wandeling of samen boodschappen doen. De cliënt
heeft een vast aanspreekpunt en meer duidelijkheid
en rust. En de VPT-medewerkers hebben onderling
meer contact om de cliënt nog beter te kunnen
begeleiden en ondersteunen. Daarnaast krijgen de
30 CARDIA MAGAZINE DEC 2025
׉	 7cassandra://wvXIfGfnkFYBYjqEwbLLt2_itGXSosQg_5Ej2D6RAv8J`j iA	'G%׉EVPT-cliënten ook allerlei activiteiten aangeboden om
aan mee te doen.
Technologische oplossingen
Een volgende stap in deze nieuwe werkwijze is de
inzet van meer technologie. Zoals persoonsalarmering,
medicijndispensers, slimme sensoren die bijvoorbeeld
een melding geven als iemand gevallen is en, als
het nodig is, GPS-trackers voor mensen die wel eens
de weg kwijt raken. Stuk voor stuk technologische
oplossingen waarmee de cliënt langer zelfstandig
kan blijven.
Samen eten verbindt
Begin 2026 gaan we in De Thuishaven ook het samen
eten aanbieden aan de VPT-cliënten. Hiervoor zijn
nog wat aanpassingen nodig in ’t Schelpengat, de
ontmoetingsruimte van De Thuishaven. Als dat klaar is,
nodigen we de VPT-cliënten uit om voortaan gebruik
te maken van een lunch- en dinerbuffet. Andere
mensen ontmoeten tijdens de maaltijd, een praatje
maken en gezellig samen eten: een fijn moment van
verbinding tussen de bewoners.
VPT bij Onderwatershof, Beukenheim en
Landzicht
Ook in de woningen bij Onderwatershof en
Beukenheim hebben we VPT-cliënten. We gaan
bekijken wat er daar nodig is om de nieuwe VPT-opzet
te organiseren. Sommige onderdelen, zoals het
samen eten, vinden al plaats in Onderwatershof en
Beukenheim. De cliënten worden op tijd geïnformeerd
als we daar met het VPT-project beginnen.
En zodra we in Landzicht voldoende VPT-cliënten
hebben, gaan we daar ook werken volgens deze
nieuwe opzet.
Meer weten?
Wilt u meer weten over de mogelijkheden van het zelfstandig blijven wonen met het Volledig Pakket Thuis?
Bel dan gerust met ons Klantenbureau 070-8008 888, of stuur een mail naar klantenbureau@cardia.nl.
Onze medewerkers informeren u graag!
CARDIA MAGAZINE DEC 2025 31
iA	'G%iA	'G%{בCט   {u׉׉	 7cassandra://rhM6VRFTmJjmbWaVSOEFW-EnkPGEn4lGf8GE_D7jENQ `׉	 7cassandra://SzivHrRKDz4wB8OH4yd1-adEDuE84CCq3bV5z1JkdyA͔`׉	 7cassandra://qiCIU0blPYxzTeBrvbl9xExztgS6OUPIvxulnJoDdV0@`j iA'G%OנiA'G%T ̐9ׁHmailto:verhuur@cardia.nlׁׁЈ׉EcHuren met zorg
Wonen in Landzicht met het Volledig Pakket Thuis
“Dit is het laatste hoofdstuk
van ons leven en dat voelt
hier heel mooi”
Begin dit jaar tekende woningcorporatie Staedion een samenwerkingsovereenkomst met
Cardia voor een nieuwe woonzorgvorm in gebouw Landzicht. Staedion zorgt voor een
geschikte huurwoning, terwijl Cardia de zorg levert vanuit het zorgproduct Volledig Pakket
Thuis (VPT). De heer en mevrouw Namink zijn de eerste bewoners van Landzicht die
VPT-zorg ontvangen. Verhuurconsulent Karin ging bij hen op bezoek.
Een warm welkom
Mevrouw Namink laat enthousiast en met een glimlach
het nieuwe appartement zien. “We zijn heel blij dat we
hier mogen wonen,” vertelt ze. Ook meneer Namink is
tevreden: “Het is prettig, er zijn brede deuren en alles
is rolstoeltoegankelijk. We voelen ons hier echt thuis.”
Een leven vol reizen en avontuur
Meneer Namink is 92 en heeft samen met zijn vrouw
(79) een interessant leven achter de rug. Ze vertellen
er enthousiast over. Meneer Namink: “Na de oorlog
werkte ik in de bontmode. Ik werkte mee aan
collecties die zelfs op de Parijse modeweek te zien
waren.” Daarna reisde hij samen met zijn familie naar
Thailand waar hij een nieuwe baan kreeg. Daarna ging
hij naar Brazilië, waar hij lange tijd woonde en werkte.
In Rio de Janeiro ontmoette hij zijn vrouw.
32 CARDIA MAGAZINE DEC 2025
Mevrouw Namink: “Ik ben geboren in São Paulo en
woonde en werkte ook in meerdere landen, zoals
Engeland, Duitsland en Spanje.” Het stel ontmoette
elkaar en werd verliefd in Rio de Janeiro, waar ze toen
samen werkten. Inmiddels zijn ze 44 jaar samen.
Eerst woonden ze in Brazilië, later in verschillende
steden in Nederland. Voor werk reisden ze veel op en
neer naar Portugal. “We hebben veel van de wereld
gezien, maar dit voelt nu als een heel fijne plek voor
ons laatste hoofdstuk,” zegt mevrouw Namink met
een glimlach.
Rust, zorg en zekerheid
Meneer Namink heeft Parkinson; zijn vrouw is al 8 jaar
zijn mantelzorger. “Nu we hier wonen geeft het me
zoveel rust dat de zorg hier dichtbij is,” vertelt ze. “Hij
heeft een alarm, en mocht ik even weg zijn, dan weet
׉	 7cassandra://qiCIU0blPYxzTeBrvbl9xExztgS6OUPIvxulnJoDdV0@`j iA	'G%׉Eik dat er altijd iemand in de buurt is als het nodig is.”
Vanuit het Volledig Pakket Thuis komen medewerkers
van Cardia langs om te helpen met douchen. Zo is het
Volledig Pakket Thuis ook ontworpen: voor zorg op
maat. Zo behoudt het echtpaar hun zelfstandigheid:
ze bakken en koken bijvoorbeeld nog steeds graag
dingen voor zichzelf en eten altijd samen.
Wat Landzicht zo bijzonder maakt
Naast de zorg waarderen ze ook de verbinding met de
omgeving. Via de corridor (een verbinding tussen het
gebouw Landzicht en het verpleeghuis Landscheiding)
kan meneer zelf met zijn rollator naar de fysiotherapie.
En het contact met de buren is heel fijn. “Iedereen is
ontzettend vriendelijk” zegt mevrouw Namink lachend.
“Het is hier licht, groen en rustig,” zegt meneer
Namink. “We hebben zoveel plekken gezien, maar
dit voelt echt passend bij deze fase van ons leven,”
vult mevrouw Namink aan. “Dit is een plek waar je
rustig en veilig kunt wonen. Dat geeft een heel
prettig gevoel.”
Meer weten over wonen in Landzicht?
Wilt u meer weten over het wonen in Landzicht met VPT zorg van Cardia? Neem dan contact op met
onze verhuurconsulent Karin Peters. U kunt haar bereiken via 070-8008 640 of verhuur@cardia.nl.
CARDIA MAGAZINE DEC 2025 33
iA	'G%iA	'G%{בCט   {u׉׉	 7cassandra://BxAzSxiAiUVP0bQh1oZLUOXUKl7KOrUOCskYShE_E90 v`׉	 7cassandra://bfK9RUQLUv432E107gkMhG9eN3IfNErHiSMcb1PmINI)`׉	 7cassandra://Rp3XryaKDBrZ3X-5T3KaRYUsSUXqbrX6Y2Z4utKlWPwD`j iA'G%R׉EKerstnacht
Kerstverhaal
Geschreven door Ina van der Beek
Johanne aarzelt nog even, dan pakt ze toch de telefoon.
Eerst Ruud maar bellen, daarna Rick. Haar vingers trillen
een beetje als ze het nummer intoetst.
‘Ruud de Jong,’
‘Ja, Ruud, met ma. Alles goed bij jullie?’
‘Ja zeker, bij u ook?’
‘Ja, goed hoor.’ Dat is de eerste leugen… Even valt ze
stil, dan gaat ze verder: ‘Waar ik eigenlijk voor bel… het
gaat over Kerst…,’ weer aarzelt ze. ‘Over Kerst?’ herhaalt
hij. ‘Ja, ik ben niet thuis met de Kerstdagen. Ik heb
besloten een paar dagen weg te gaan.’ Nu is het zijn
beurt om stil te worden. ‘Weg met de Kerst, u?’ vraagt
hij dan verwonderd. ‘Waar gaat u naar toe?’ ‘Rietje, een
oude schoolvriendin, heeft gevraagd of ik de Kerstdagen
bij haar kom. Ze is ook pas weduwe geworden en ze
voelt zich erg eenzaam. Dus ik wilde geen nee zeggen,
vandaar. 24 december vertrek ik en de 27e kom ik weer
naar huis. Dus jullie hoeven verder geen rekening met
me te houden.’ Heer, vergeef me mijn leugens… ‘Maar
de eerste Kerst zonder pa… U was van harte welkom bij
ons geweest, dat weet u toch?’ ‘Ja, daarom juist.’ Ze laat
in het midden of dat op zijn eerste opmerking slaat of op
zijn vraag. ‘En Kerstavond dan?’ ‘Ja, dan ben ik al weg.
Hadden jullie willen komen dan?’ Even trilt er hoop in
haar. ‘Nou ja, nee, dat ligt natuurlijk moeilijk. Misschien…’
‘Nou, daar hoef je dus niet meer over wakker te liggen.’
‘Nou…’ ‘Ik ga neerleggen,’ onderbreekt ze hem. ‘Ik wil
je broer nog even bellen. De groeten aan Nanda en de
kinderen, hoor.’ Ze luistert naar zijn groet en verbreekt de
verbinding. Bij Rick en Letty krijgt ze geen gehoor. Dan
morgen maar, ze gaat nu naar bed, ze is doodmoe.
Maar in bed ligt ze nog lang wakker. Hoe heeft het toch
zo ver kunnen komen, dat haar twee jongens elkaar niet
meer willen zien? Als iemand dat een jaar geleden voorspeld
zou hebben, zou ze het hebben weggelachen. Haar
twee jongens ruzie? Onmogelijk! En toch is het gebeurd.
Afgelopen voorjaar, net voor Pasen, is Henk, haar man,
plotseling overleden. De jongens en hun vrouwen
stonden, ondanks hun eigen verdriet, als een veilige muur
om haar heen. Ze hielpen haar te regelen wat geregeld
34 CARDIA MAGAZINE DEC 2025
moest worden, er kwam opeens zo veel op haar af!
Een paar maanden daarna, toen ze weer een keer bij
elkaar waren, had Johanne gezegd: ‘Jongens, het lijkt
me goed dat jullie alvast wat van pa krijgen. Waarom
zouden we daarmee wachten tot ook ik er niet meer ben?
Het is denk ik fijn voor jullie al een mooie herinnering aan
hem en jullie ouderlijk huis te hebben.’
Ze had gewezen op de antieke statenbijbel, die al
generaties lang in de familie is. Daarnaast lag een
andere, ook oude Bijbel, een paar maatjes kleiner maar
ook met koperen beslagen. ‘Twee familiestukken, jullie
moeten onderling maar uitmaken wie welke bijbel
meeneemt.’ Dat had ze nooit moeten zeggen…
Ruud, als oudste, vond dat hij recht had op de
Statenbijbel. Maar Rick, die Hendrik heet zoals zijn
vader en zijn opa, dacht daar anders over. En wat eerst
een kleine onenigheid leek te zijn, groeide binnen de
kortste keren uit tot een verwijdering tussen de broers.
Nu willen ze elkaar zelfs niet meer zien en spreken.
De twee oude bijbels liggen nog op hun plek in de
voorkamer. Een paar maanden geleden heeft ze tegen
allebei gezegd: ‘De Bijbels blijven daar liggen tot het
weer Pasen is. Als jullie het eens worden, mag je ze
samen komen halen. Als het Pasen geweest is en ze
liggen er nog, dan geef ik ze aan de dominee. In de hal
van de kerk is die mooie vitrine, daar zullen ze best
passen.’ En ze meent het, ze wil niet dat na haar dood
die twee elkaar opnieuw en heftiger in de haren zullen
vliegen. Het is zo al erg genoeg: ruzie om een bijbel!
Ze had gehoopt dat het dreigement zou werken, maar
ze hebben nauwelijks gereageerd, stijfkoppen! Johanne
draait op haar andere zij, ze moet zien dat ze in slaap
valt, al dat tobben heeft geen zin. Maar ze voelt zich
vanavond dubbel bezwaard, nu vooral over de leugens
die ze haar zoon heeft verteld.
Nu is het 24 december. De jongens weten niet beter of
hun moeder is vertrokken naar het oosten van het land,
waar vriendin Rietje woont. Rietje… ze heeft in geen
twintig jaar contact met het goede mens gehad. Haar
׉	 7cassandra://Rp3XryaKDBrZ3X-5T3KaRYUsSUXqbrX6Y2Z4utKlWPwD`j iA	'G%׉Eschoondochters hadden beiden gevraagd om het adres
van de vriendin, ‘voor als er iets was’. ‘Het is in Dieren,
wat heb je aan een adres? Jullie hebben mijn telefoonnummer
toch?’ had ze geantwoord. ‘Ik zal mijn mobiele
telefoon deze keer echt aanzetten.’
Johanne beseft dat haar leugen verstrekkende gevolgen
heeft. Ruud woont tien kilometer verderop, maar Rick
woont in hetzelfde dorp als zijn moeder. Ze kan dus deze
dagen nauwelijks naar buiten. En wat het ergste is, ze
kan met Kerst niet naar de kerk. Dat heeft ze zich van te
voren niet gerealiseerd. Maar ze was het gezeur zo zat
wie welke Kerstdag bij haar zou komen. En vooral: wat ze
zouden doen met Kerstavond.
Kerstavond… een traditie van vele jaren. Ieder jaar
gingen ze allemaal hier in het dorp naar de kerk en na
afloop van de dienst kwamen ze hier in huis samen. Zeker
toen de kleinkinderen ouder werden en hun eigen plan
trokken voor de twee kerstdagen, werd het puzzelen
tussen allerlei schoonfamilies.
Maar Kerstavond waren ze altijd hier. Henk of een van
de jongens speelde Stille Nacht op de piano, terwijl zij
warme chocolademelk klaarmaakte en de zelfgebakken
tulband in plakjes sneed. De stem van Henk, die de woorden
van het lied meezong. Een krachtige bas had Henk,
zelfs toen hij al ouder was. Nu had eerst Ruud en later
Rick bij haar terloops geïnformeerd of ze ‘nog meer
bezoek’ zou krijgen die avond, want in dat geval… Dit
leugentje had haar de enige uitweg geleken. Ze wilde
niet kiezen tussen haar jongens. Niet op deze Kerstavond,
die zoveel zoete herinneringen meebracht aan
eerdere jaren, samen met haar geliefde man. Nee, daarbij
was geen ruimte voor ruzie. Dan maar liever alleen.
Ze gaat vroeg naar bed, ze ligt al lang in het donker als
ze de kerkklokken hoort luiden. Verdriet houdt haar uit
de slaap. Gemis, pijn, herinneringen… Vorig jaar was
alles nog goed. Henk was er nog, de kinderen en
kleinkinderen. Vrede in huis en vrede in haar hart.
Dankbaarheid voor het Kind dat gekomen was. De
Redder der wereld. Het wonder van de Kerstnacht.
Nu is dat wonder, die vrede, ver te zoeken.
Johanne is in een onrustige slaap gevallen. Als ze
wakker wordt, kijkt ze op de wekker naast het bed. Tien
minuten voor
middernacht. Stil blijft
ze op haar rug liggen,
onmiddellijk komen de
verdrietige gedachten
weer terug. Hoe kan het
toch, die twee jongens,
vroeger altijd de beste maatjes.
En nu? Stil… wat hoort ze?
Buiten is het hard gaan waaien, de wind laat het dakraam
op zolder klapperen. Laat maar, ze mist de moed om op
te staan. De nacht heeft altijd andere geluiden dan de
dag. Nu lijkt het of ze een deur hoort. Vijf voor twaalf…
De kerk is allang uit. Anders zouden ze nu beneden zijn
met elkaar. Vroeger dacht ze dat in de Kerstnacht de
dieren konden praten. Het wonder van de Kerstnacht.
Dat had haar oudere zus haar verteld. Groot was haar
teleurstelling toen de hoorde dat het een fabeltje was.
Vroeger… ach…
Ze hoort weer een geluid, stemmen… Dan de klank
van een piano… Stille nacht, Heilige nacht… Het lijkt
op de stem van Henk, maar dat kan niet. Een sterke
mannenstem, bijgevallen door een tweede: ‘Davids Zoon,
lang verwacht’.
Henks lieve gezicht komt haar voor ogen… Er druppen
tranen op het kussen. Henk is in de hemel, dat mag ze
vast geloven. Is zij nu ook al in de hemel? ‘Hij, der
schepselen Heer…’ Nu wordt het weer stil. Dan valt
er een deur dicht. De voordeur, ze weet het zeker.
Inbrekers? Inbrekers die piano spelen en zingen? Zo snel
ze kan stapt ze uit bed en loopt naar het raam. Ze schuift
het gordijn wat opzij en kijkt de donkere straat in.
In het licht van de lantaarnpaal staan twee mannen, de
ene draagt met twee handen een groot, vierkant ding.
De ander heeft ook iets in zijn hand, het is kleiner. Zijn
andere, vrije hand legt hij op de schouder van de eerste
man. Johanne kan niet verstaan wat er gezegd wordt,
maar het warme gebaar zegt genoeg. Dan lopen de
twee samen weg, schouder aan schouder. Johanne loopt
terug naar haar bed, ze knielt neer.
Ook deze Kerstnacht heeft vrede gebracht.
CARDIA MAGAZINE DEC 2025 35
iA	'G%iA	'G%{בCט   {u׉׉	 7cassandra://T2Vmei9TCqeyJ7quWD24GV4D3R2TdVzo4ysKswAx1hU r`׉	 7cassandra://eIFesHHeP2biDeNVSUCJ5ei3-HK8GgNCAWA-6aHI4iUͷ`׉	 7cassandra://dETBo0Cz7uj7_ej60a2kz11ZmIiNumAac4xzQAz6zk0@^`j iA'G%U׉E6Kerst puzzel
Woordzoeker
Zoek de onderstaande woorden in de woordenzoeker.
T E N G E L E N S T E R
D I N E R K A A R S W E
G R O Z L E T N A M E G
A L E E A R L K K D R I
K N T L N S I E O E E L
E E S L D T C R N C L L
R K N I Z S H S I E D I
S R E G I T T T N M M W
T I E H C O J B G B A J
M B U E H L E O E E R I
I B W I T N S O N R K R
S E J D N A B M R A T V
ARMBANDJES
DECEMBER
DINER
ENGELEN
GEZELLIGHEID
KAARS
Oplossing
KERSTBOOM
KERSTMIS
KERSTSTOL
KONINGEN
KRIBBE
LANDZICHT
LICHTJES
MANTELZORG
SNEEUW
STER
VRIJWILLIGER
WERELDMARKT
36 CARDIA MAGAZINE DEC 2025
׉	 7cassandra://dETBo0Cz7uj7_ej60a2kz11ZmIiNumAac4xzQAz6zk0@^`j iA	'G%׉EZweedse puzzel
INTERNETPAGINA
SPORTINFRASTRUCTUUR
GUITIG
PLAATS
IN
DRENTHE
GEVANGENIS
MILJOENVOUD
NIET TEGEN
BLEEK
VITRINE
SCANDINAVIËR
1
SLANG
WIJZE
VAN
MARCHEREN
COMPUTERSCHIJF
AARDAPPELGERECHT
DUITSE
KEIZER
STRAAT
VROUWELIJK
DIER
5
VELDRIT
KOORTSWEREND
MIDDEL
ONTHEFFING
GESPIERDE
MAN
IN BED ZIJN
DIERENOPVANG
PLUS
EUROPESE
TAAL
ONBEDEKT
ZOOGDIER
SLOWAKIJE
(OP
AUTO'S)
ZWIJGER
NIET
CONCREET
KUNSTLEER
HOGESNELHEIDSLIJN
WINTERSPORTARTIKEL
SPELATTRIBUUT
3
SERVICE
TABAK
BLADGROENTE
CALORIEARM
KINDERZIEKTE
EFFEN
ITALIAANS
KEUKENKRUID
CARIBISCH
EILAND
MILIEUVRIENDELIJK
2
TIJDSTIP
KOOLMONOXIDE
INTENSIVE
CARE
ZEEMACHT
BEROEP
8
ONGEVEER
PLAATS
IN
GELDERLAND
6
BEDERF
WAL
IN IEMANDS
VOORDEEL
KENTEKEN
VAN HET KONINKLIJK
HUIS
TIJDVAK
7
MUZIKAAL
OEFENSTUK
ENZOVOORT
TOELATINGSPROCEDURE
BOVENGENOEMDE
BEKENDE
NEDERLANDER
4
BEROEP
BEWIJS
V.
AFWEZIGHEID
ONBEPAALD
VOORNAAMWOORD
1
2
3
4
5
6
7
8
CARDIA
MAGAZINE DEC 2025 37
iA	'G%iA	'G%{בCט   {u׉׉	 7cassandra://zLNQ9uyjA1txY-VqDnI_Sl7nLP0UuErwHb81A5jObGg `׉	 7cassandra://0dxWewLPC55uvJn2_eunsqrkUp8PAhPIfPiFN5SAGT4`׉	 7cassandra://D5IybRmfMA18vEkaeSv6q0zmUkSsXLIQIRkh1JBds0UIB`j iA'G%WנiA'G%` !s9ׁHhttp://www.cardia.nlׁׁЈנiA'G%_ F{9ׁHmailto:klantenbureau@cardia.nlׁׁЈנiA'G%^ ̸̲9ׁH "http://linkedin.com/company/cardiaׁׁЈנiA'G%] ̍9ׁH %http://youtube.com/cardiahartvoorzorgׁׁЈנiA'G%\ a̝9ׁHhttp://instagram.com/cardiazorgׁׁЈנiA'G%[ 6̛9ׁHhttp://facebook.com/cardiazorgׁׁЈ׉ETalenten delen
Uit de centrale cliëntenraad
December is de maand van gezelligheid en familiesamenkomsten. Het is al
vroeg donker en vaak is het weer niet echt goed. Regen, wind en sneeuw
kunnen allemaal voorkomen en dat ook nog bij lage temperaturen.
Als u uw eerste kerstperiode bij Cardia doorbrengt is dat zeker wennen. Het is
anders dan vroeger bij u thuis. Gelukkig wordt er veel georganiseerd om het
voor u zo leuk en aangenaam mogelijk te maken. Daar komt veel bij kijken.
Veel vrijwilligers zijn in de weer om u een gezellige, aangename decembermaand
te bieden.
December is de ideale tijd om onze talenten te gebruiken en te delen met elkaar.
En wat is het mooi om elkaar te helpen en een fijne kersttijd te bezorgen. Cardia
medewerkers, vrijwilligers en ook familieleden gebruiken daarvoor de kwaliteiten
die ze in huis hebben. Sommigen zijn goed in het huis versieren voor de kerst
en de kerstboom optuigen. Anderen hebben talent voor het bedienen bij de
kerstdiners. En dan zijn er ook mensen die mooi kunnen zingen of een instrument
bespelen. Van onschatbare waarde bij de kerstdiensten! Soms zijn het de kleinere
talenten waarmee we het verschil maken: een keer een bezoekje afleggen bij een
bewoner, een praatje maken, helpen bij de bingo of een dansmiddag. Zo helpen
we ook de mensen die nog niet zo lang in het verpleeghuis wonen om hen een
beetje wegwijs te maken in het reilen en zeilen in uw “nieuwe huis”.
Veel leden van de lokale cliëntenraden helpen bij de diverse activiteiten in
december. Voor ons zijn dat mooie mogelijkheden om contact met u te hebben.
Zo horen we wat er leeft en speelt. Als er zaken zijn die we moeten aanpakken of
met Cardia zouden moeten bespreken, dan horen we dat ook graag. Zo kunnen
ook de leden van de cliëntenraden hun talenten inzetten voor u.
Namens alle lokale cliëntenraden en de centrale cliëntenraad wens ik u een
mooie kersttijd en een goed en gezond 2026.
Peter Olierook
Voorzitter Centrale Cliëntenraad Cardia
38 CARDIA MAGAZINE DEC 2025
׉	 7cassandra://D5IybRmfMA18vEkaeSv6q0zmUkSsXLIQIRkh1JBds0UIB`j iA	'G%׉EKlantenbureau
Cardia
✓ Wonen in één van de locaties van Cardia
✓ Huren van een woning met zorg uit het VPT zorgpakket
✓ Thuiszorg van Cardia (verpleging, zorg en ondersteuning)
✓ Dagbesteding in onze ontmoetingscentra
✓ Overige diensten en producten van Cardia
✓ Advies en wachtlijstbemiddeling
✓ Rondleidingen in onze locaties
facebook.com/cardiazorg
instagram.com/cardiazorg
youtube.com/cardiahartvoorzorg
linkedin.com/company/cardia
Bij het Klantenbureau kunt u terecht voor al uw vragen over:
Nieuwe tarieven per 1 januari 2026
Per 1 januari 2026 gaan wij nieuwe tarieven
berekenen voor onze dienstverlening buiten
de gesubsidieerde activiteiten. Wij volgen
hiervoor de landelijke consumentenindexatie.
Die is dit jaar door het CBS vastgesteld op
2,94%.
ðð 070 - 8008 888
Heeft u vragen over de actuele tarieven?
Dan kunt u contact opnemen met
het Klantenbureau van Cardia via
telefoonnummer 070-8008 888.
Onze medewerkers staan u graag te woord!
Het Klantenbureau is telefonisch bereikbaar van maandag tot en
met vrijdag van 8:30 tot 17:00 uur. Bel ons via 070 - 8008 888
of stuur een mail naar klantenbureau@cardia.nl.
Heeft u een vraag over de huishoudelijke ondersteuning?
Bel dan met het team van de huishoudelijke verzorging op
070 - 8008 396.
U kunt natuurlijk ook altijd een kijkje nemen op onze website
www.cardia.nl. Of volg ons op social media!
CARDIA MAGAZINE DEC 20iA	'G%iA	'G%{בCט   {u׉׉	 7cassandra://xK3m8Z62HOEv2v9UOTgicS4yNlwm2cqT02Sq90qGcJk `׉	 7cassandra://gW4kQB60Z360xkjLK7VBtgqrktXZIaWduQ6G-DN2JeItC`S׉	 7cassandra://Yu4lxyjHRwqCRrMLzMH7u2xnuXicbWEgzFgudLKysNE+`̵ iA'G%Y׉E}ZEG JA!
TEGEN
CARDIA
Bij Cardia begrijpen we dat werk en privé in
balans moeten zijn. Daarom bieden we in de
thuiszorg contracten aan die écht passen bij
jouw leven.
Of je nu je kind eerst naar
school brengt, later wilt
starten of juist vroeg klaar wilt
zijn. Jij kiest wat bij jou past!
Er staat een fiets voor je klaar!
Hart voor verbinding. Hart voor ouderen. Hart voor zorg.
׉	 7cassandra://Yu4lxyjHRwqCRrMLzMH7u2xnuXicbWEgzFgudLKysNE+`̵ iA	'G%׈EiA	'G%iA	'G%{)Cardia Magazine december 2025iAHljF