׉?ׁB!בCט  u׉׉	 7cassandra://0ANdT4Xw_MRHdUMElIP6XI0iQUQCQKz8cP_zJxqU-1M `׉	 7cassandra://Qds_pAnVPXOi2YhjxNcCHy43EcEA81LrfhWdL2ND2-A5`V׉	 7cassandra://drfHij4C9XGf28VmAeJqrOCTL2MpqTEqLrLw1UGbOxM`̷ ׉	 7cassandra://tT1W7hDoS5HSvBDNJyg5T1uNwm9tlMQxmDXrs8woBQg 
[#v͠a,wj3d	ט   u׈   frJ  ׈Ea,wj3d׉ENieuw personeel
voor het kasteel
deel 3
Vanaf de zomer 1896 komt nieuw
personeel aan op het kasteel.
(boven: uittreksel uit de personeelslijst
uit het Archief Wulveringem - SAV)
Om Juliana de nodige etiquette en
gebruiken van haar nieuwe stand en
een woordje Frans bij te brengen,
engageert Merghelynck op 9 juli
1896 de 24-jarige Poperingse onderwijzeres
Marguerite Vandenboogaerde,
“brevetée de priemière classe de
l’enseignement en France”.
Ze wordt tevens gouvernante of gezelschapsdame
van Mevrouw.
Pieter Outtier uit Watou, de vaste
koetsier van Merghelynck, blijft zijn
taak vervullen.
Op 3 juli is Camiel Vanwynsberghe uit
Ieper reeds aangenomen als tafelknecht.
Daags
voordien, 2 juli, werd de 23jarige
Julia Bortier uit Ieper als keukenmeid
aangeworven.
Marie Peutte die reeds in 1894 werkte
voor Merghelynck zal samen met
Bortier haar functie als keukenmeid
tot 1900 uitoefenen.
Marie Thijs wordt in 1897 dienstmeid
op het kasteel en blijft er tot 1899.
Later in de zomer van 1901 komen
Euphrasie Obyn uit Merckem als bovenmeid
en Cyriel Hoonraest uit Reninge
als dienstknecht het personeelsbestand
vervolledigen. (14)
14) Jan Vanacker - Passies van een edelman - pag. 39
1
׉	 7cassandra://drfHij4C9XGf28VmAeJqrOCTL2MpqTEqLrLw1UGbOxM`̷ a,wj3da,wj3dבCט   u׉׉	 7cassandra://OrI-4monTWQzz5Gfkq16u9Hb-cy6LY6QJ0TxqMGJUJA ]L`׉	 7cassandra://FkcFeUOZTAfQ2q7eV491DnUOQ2r-WCMXGLcLeR9SNHEX`V׉	 7cassandra://YojA5QjZ6LnGEv7KdSE8I2j0Yu_kDmfyf7nKjztfRxA`̷ ׉	 7cassandra://BR_YkizKLYiwwPcI0ul-sp0FH2NmCTPrwSM_C6JTNRA  ͠a,wj3dט  u׉׉	 7cassandra://CQUSXwpjZA8-ujr6PQAJ2LMZ9PcnA4be4jpiXwJJhUo 3`׉	 7cassandra://Nc_twxhUoWqnIJE5E1b4LGDUHdoA7YctWELvtlJHSuU^7`V׉	 7cassandra://EZ0f3xCtJxcrKL7iXVxyJbg75pknRz_ZA3QbZt0nUEU`̷ ׉	 7cassandra://DWWqLvZqkFnV8L5qua8JUu9lDaVAMZzJ2tS20F5UuvM ͠a,wj3d׉EOEr is een redelijk verloop aan personeel
dat ook vooral in de zomermaanden
op het kasteel komt.
Daarbij is hier verblijven ook niet
zeer comfortabel. Het personeel is
immers gehuisvest op de zolder die
als slaapvertrek is ingericht.
Het leven van Juliana
en Arthur speelt zich
af tussen Ieper in de
winter en ‘s zomers in
het kasteel.
Juliana leert zich vlug aanpassen aan
haar nieuwe levensstandaard.
Mgr. Waffelaert bezoekt tweemaal
het kasteel. (15)
Op het kasteel worden regelmatig
personaliteiten uit de adel, de culturele
wereld, genealogen en zelfs de
bisschop ontvangen.
Mevr. Merghelynck treedt dan op als
gastvrouw, hiertoe voorbereid door
Marguerite Vandenboogaerde.
Ondertussen wordt verder gewerkt
aan het kasteel dat pas in 1902 volledig
af is.
De rol van Vandenboogaerde is niet
te onderschatten. Als inwonende
gouvernante en onderwijzeres wordt
ze spoedig een goede vriendin van
Juliana. Het leven op het kasteel
verloopt dank zij haar in een aangename
sfeer.
Koetsier Pieter Outtier
staat ook altijd klaar
om met zijn werkgever
een uitstapje te
maken.
Volgens oude inwoners had Merghelynck
zelfs de gewoonte op zondag
zijn ‘domein’ rond te rijden.
Na de mis vertrok de koets uit het
kasteelpark richting GoudenHoofdstraat,
Kwadestraat en zo via
de Wulveringemstraat terug naar het
kasteel.
(foto met koetsier Pieter Outtier, Juliana Flyps en
Arthur Merghelynck)
In de Gouden-Hoofdstraat en de
Kwadestraat hield de koets zich
nauwgezet rechts van de baan. Links
was immers Vinkem. Zo liet hij
duidelijk blijken waar
hij de ‘baas’ was.
Getuigen hebben dit later nog bevestigd.
De
mysterieuze
Hélène
deel 4
Rond 1900 verblijft tijdens de zomer
regelmatig een nichtje van mevrouw
op het kasteel.
Het is de dochter van de jongste zus
van Juliana. Juliana kent het meisje
goed uit haar tijd in ‘Het Gouden
Hoofd’.
(foto op de volgende pagina: de geboorteakte van
Hélène - 1886 - Archief Armentières - F)
Haar ouders zijn allebei afkomstig uit
Langemark waar vader Ludovicus
Verbrugghe op 3 februari 1886 huwt
met Elodia Flyps. Het koppel wordt
op 2 maart 1886 uitgeschreven in
Langemark. De gehuwden verklaren
hun residentie in Armentières te willen
inrichten. (16)
Armentières waar hun dochter, Hélène
Verbrugghe op 17 mei 1886 om
zeven uur ‘s ochtends geboren
wordt, thuis in een achterbuurt van
de stad: ‘La rue des quais’.
15) Telkens ter gelegenheid van het Vormsel op 2 juli 1896 en op 5 juli 1900 - Liber Memorialis
16) Archief Armentières met bijgevoegd certificaat van de burgemeester van Langemark
17) Marc Verhaegen - Westhoek jg. 82, nr. 1, voorjaar 2016, p. 106, 108, 109, 113, 118
2
Wie is die Hélène?
(17)
Over haar afkomst hangt een waas
van geheimzinnigheid, … een mistig
verhaal.
Wel vinden we een aantal aanknopingspunten
in het tijdschrift
‘Westhoek’ waar haar kleinzoon
Marc Verhaegen een stuk familiegeschiedenis
weergeeft.
׉	 7cassandra://YojA5QjZ6LnGEv7KdSE8I2j0Yu_kDmfyf7nKjztfRxA`̷ a,wj3d׉EZo zou Hélène - naar
haar zeggen -
‘afgekocht’ zijn door
het kinderloze koppel
Merghelynck-Flyps, …
voor een grote som geld en zo - volgens
de aristocratische etiquette -
grootgebracht zijn op het kasteel.
Dit verkondigt ze haar hele leven lang
en uiteindelijk gelooft ze het zelf.
Haar leven lang is ze megalomaan en
gedraagt ze zich als kasteelvrouw
met een enorm misprijzen voor de
gewone mensen en de Nederlandse
taal.
Wanneer men thuis Nederlands
sprak was het onmiddellijk van:
“Arrêtez de parler Flamand, on dirait
de petits ouvriers!”. (18)
Hélène verblijft wel regelmatig bij
tante en nonkel maar ze woont officieel
in Ieper en werd nooit in Wulveringem
ingeschreven. Ze draagt ook
nooit de naam Merghelynck.
Waarom spreekt ze
nooit over haar
ouders?
Ze stelt zich vooral voor als
‘kasteelvrouw’ en stoeft heel haar
leven met haar ‘adellijke’ opvoeding.
Zó dikwijls op ‘t kasteel was ze ook
weer niet!
Ook Merghelynck en zijn vrouw verbleven
een groot deel van jaar in
Ieper, kort bij het woonhuis van
Hélène.
Waarom wil ze niet praten over haar
ouders? Die houding roept heel wat
vragen op.
Is ze beschaamd voor iets?
We zoeken naar enkele mogelijke
antwoorden.
- Een eerste vaststelling: haar ouders
‘moesten’ trouwen wat in die
tijd bij de dorpsgemeenschap wel
over de tong ging. Bij het huwelijk is
Elodie reeds 6 maanden ver in haar
zwangerschap.
- Is ze gewenst?
Onmiddellijk na het huwelijk vertrekt
het koppel naar Armentières, ver van
huis, waar Hélène geboren wordt.
- Is ze beschaamd voor haar vader,
een man van 12 stielen en
13 ongelukken?
Bij zijn huwelijk is hij dienstknecht.
In Frankrijk is hij meubelverkoper
(marchand de meubles).
Plots verschijnt het koppel als hotelier
in Ieper. Bij haar huwelijk is vader
controleur op de tram in Oostende.
18)
Marc Verhaegen - Lezing Kasteel Beauvoorde - 13 september 2015
19) Staf Verheye - Vier eeuwen Ieperse Herbergen - Iepers Kwartier 1999 - p. 244
20) Marc Verhaegen - Westhoek, jg. 32, nr. 1, voorjaar 2016 - p.106
3
- Misschien is wat volgt de belangrijkste
reden.
‘La Tête d’Or’ of ‘Het Gouden
Hoofd’ in Ieper
Deze historische inrichting wordt
reeds in 1602 vermeld. Charles Louis
Thibault is in 1861 de uitbater. Hij
sterft echter onverwacht op dinsdag
4 juni 1889. (19)
Het hotel, gelegen op de hoek
Rijselstraat - St.-Elisabethstraat
wordt vermoedelijk in 1890 overgenomen
door Ludovicus Verbrugghe
en Elodie Flyps. In 1891 staan ze
immers niet meer op de inwonerslijst
te Armentières.
Twee jaar later koopt Arthur Merghelynck
zijn hotel en komt hier dagelijks
zijn ‘apero’ drinken.
Tien jaar na de overname van ‘Het
Gouden-Hoofd’ door VerbrugghenFlyps
wordt het koppel failliet verklaard.
(zie volgende pagina)
Rond die tijd (1900) duikt Hélène op
bij de familie Merghelynck. Dit faillissement
is ook voor Juliana en haar
man een vervelende zaak en werpt
een ander licht op het verhaal dat de
“Merghelyncks er op stonden elk
spoor te wissen van mijn grootmoeders
(= Hélèné) bescheiden
afkomst”. (20)
׉	 7cassandra://EZ0f3xCtJxcrKL7iXVxyJbg75pknRz_ZA3QbZt0nUEU`̷ a,wj3da,wj3dבCט   u׉׉	 7cassandra://KSq9VX0bk1Tn3CCXeuj-hzkV4c2_90r1Q9PVfUmmbHQ m`׉	 7cassandra://9XlbdaStDAwLDeC5DL2x8fteQjdVFCqbBwEIFdJ9j80l`V׉	 7cassandra://j4mjCVsos6mHH3P9hqpa6pEVW9S2fAOXkcaX7lx3Tfk"`̷ ׉	 7cassandra://OfcwwLMVDQlBmD3PhlTM3z7K5vIiY57I63dOlcJdats z͠a,wj3dט  u׉׉	 7cassandra://Os2hHoRsOC2gzqsfw5-_D63hTr9uOduRkYZLSXp01pk `׉	 7cassandra://ygw-wCy-E5Z_fbkeyt35cwuZeBuD-PT5rtL3q0BCUkQXK`V׉	 7cassandra://ArIz39yhZDDKLkzmNFCuV_ovtIGcfEMn2x3NS-s9MYE`̷ ׉	 7cassandra://_hkYSJNKg92oSoTySNYFRivjRaMaNIjTfgTVo_znSOo m͠a,wj3d׉En‘Het Gouden
Hoofd’ was een
hotel-restaurant
met naam en
faam, tot ver in
de regio bekend
voor zijn specialiteit
‘lapin à la
moutarde’.
(Marc Verhaegen -
lezing 13 september
2015 - kasteel Beauvoorde,
Waarom zou
Merghelynck zo’n
succesvol restaurant
hebben willen sluiten?
-Westhoek, jg.
32 - p. 106)
Bron afbeelding - Le Progrès-Dimanche - 2 juin 1901
4
׉	 7cassandra://j4mjCVsos6mHH3P9hqpa6pEVW9S2fAOXkcaX7lx3Tfk"`̷ a,wj3d׉EaWellicht is de financiële transactie
zogezegd “voor de adoptie van Hélène”,
een uitkering om de schulden
van het faillissement te helpen delgen
en een hulp voor haar ouders om
in Oostende iets nieuws te beginnen,
én zal Hélène er een mooier verhaal
van gemaakt hebben …
Hélène trekt thans met haar ouders
naar Oostende waar de familie ingeschreven
wordt in het bevolkingsregister.
‘Het
Gouden Hoofd’ wordt op 22 juni
1901 openbaar verkocht door het
Ieperse Vredegerecht en gekocht
door de Zusters van de Voorzienigheid
uit Rijsel (verbannen door de
wet Combes).
Juliana vangt haar nichtje op uit medelijden
en zo speelt het koppel
Merghelynck een beetje pleegouderpaar
voor het meisje dat vanaf nu
regelmatig bij hen verblijft.
Wanneer Hélène, die sinds +/- 1900
‘officieel’ met haar ouders in de Peter
Benoitlaan 9 in Oostende woont,
en op huwen staat, laat zich op 7 mei
1909 in de kustgemeente uitschrijven
en op 25 mei 1909 wordt ze voor het
eerst ingeschreven in het bevolkingsregister
van Wulveringem.
De bedoeling is uiteraard
om hier te kunnen
huwen. Normaal
huwt men in de gemeente
van de bruid!
Op 30 september 1909 huwt Hélène
Verbrugghe in Wulveringem met
majoor Omer Antoine Verhaegen.
Vader Verbrugghe die de trouwakte
mee ondertekent, geeft nu
‘controleur bij de buurtspoorwegen’
als beroep op.
Het ‘prestigieuze’ feest gaat door op
het kasteel, met adellijke allures en
heel wat hooggeplaatsten’.
Na het huwelijk vestigt het koppel
zich in St.-Kruis-Brugge.
Daarna komt Hélène nog vele jaren
op het kasteel met de kinderen haar
suikertante bezoeken of zoals de
omwonende zeggen ‘tante melken’.
(dixit Lucien De Witte)
© foto - collectie Jef Ameeuw
‘pensionnat du Sacré Coeur’-Ieper
Ze richten het in als ‘pensionnat du
Sacré Coeur pour jeunes Filles’.
Het 18de eeuws gebouw wordt door
de oorlog vernield.
Hélène, ook genoemd
de ‘juf van ‘t kasteel’
heeft dus heel wat redenen
om, megalomaan
zoals ze is, haar
afkomst voor de omgeving
te verbergen.
Uittreksel trouwakte Hélène Verbrugghe - Archief Veurne (met beroep van vader!)
> vervolg in het lentenummer 2022 >
5
׉	 7cassandra://ArIz39yhZDDKLkzmNFCuV_ovtIGcfEMn2x3NS-s9MYE`̷ a,wj3da,wj3d) -DG winternummer 39 4 2021-Juliana-Flyps d3en4afrJ´R