׉?ׁB!בCט  {u׉׉	 7cassandra://QNMTkbw3FZHU2iW1z_ARU9MlWeBN-FU_uFP9QJEk_DA Ж`׉	 7cassandra://ezzhmMQcRu-LMgPREKBlYCkSehjALVeUgOzoFIA6N3s͎`S׉	 7cassandra://VAUKVO4M_JN-pjA0dQdbmvY21Beoqs4kQc09-HecJ0c*`̵ ׉	 7cassandra://tfJr4tQ-rSyZl0R0BzFKZFejusvJk5QN4xdyZlLFDLM ͠`ub7<aט   {u׈   RA  ׈E`ub7<]׉E	+… in de schrijversresidentie - Stef Duron -
schrijversresidentie in september 2020
Jonas Bruyneel, auteur, podiumdichter en muzikant
Al twee jaar werk ik aan een nieuwe roman die maar niet de vorm wil aannemen die ik in mijn hoofd heb. Het is Vlaamse
koterij, een bakstenen huis met bijgebouwen, veranda's, een carport en een hondenhok. Om dat goed te krijgen, moet ik
elk woord inkapselen in dezelfde sfeer, emotie en stijl. Dat vergt een plaats zonder storende afleiding. Dat vergt tijd. Maar
tijd is iets dat rusteloos om me heen vliedt en me voorbij is voor ik er grip op krijg.
Tijd kan nooit stilstaan, maar als je goed zoekt, vind je verborgen plaatsen die dat benaderen. Plaatsen waar de tijd niet
stilstaat, maar waar de tijd aan andere wetten beantwoordt. Dat is Beauvoorde voor mij: een plaats vol geruisloos leven.
Een plaats waar afleiding komt met gekwinkeleer en veren. Een plaats waar zelfs de kerktoren je gedachten niet naar boven
stuwt, maar je aanmoedigt om dichtbij jezelf en de wereld te blijven. Als de altijd aanwezige wind van Beauvoorde één
ding heeft gedaan, dan is het binnenwaaien in mijn tekst en alles eenzelfde adem geven. Als elk personage, elke zin en elk
woord dezelfde lucht ademt, dan volgt de rest wel.
Zoveel heb ik hier zien groeien: de maïs, de bieten, kalfjes die aan kracht wonnen, de appels in de boomgaard, van gifgroen
tot blozend rood. De omvang van mijn roman. Het is jammer dat ik Beauvoorde nog voor de oogst moet verlaten, maar ik
kom graag terug voor het oogstfeest.
Ik zal me de eenzame poort in de boomgaard van het kasteel herinneren. De melancholie die ervan uitgaat, alsof je stilstaat
voor een doorgang tussen tijden en wacht tussen twee eenzaamheden. Alsof je voor poëzie alleen de muren moet slopen
en als vanzelf uit de afwezigheid schoonheid ontstaat.
© foto - Lotte Bruyneel
Zo poseert ze bij het hekken
met parasol en zonnehoed
de wind uit haar jeugd
ruist een lok voor haar ogen
Appelbomen druipen van de vruchten
Treuren een verleden bijeen
Wat hier neerkomt blijft zo liggen
torens, muren, zelfs de tijd
Achter ruisen de bijen
zwijgen bunkers uit alle oorlogen
Donkere schapen bedelen zoetigheid
uit de kom van haar handen
Ze vertelt over jong zijn en de tuin
over de geur van tabak en verval
over een man die betaalde voor zijn dromen
over hoe alleen de poort zal blijven
׉	 7cassandra://VAUKVO4M_JN-pjA0dQdbmvY21Beoqs4kQc09-HecJ0c*`̵ `ub7<^`ub7<]{בCט   {u׉׉	 7cassandra://hq0OQNEM8UN7aCChFHxZd8r1JwHB6Nt3vf0c-QeEEnw 0`׉	 7cassandra://N9uWrTIkmjwbnvcReFlv8O9WAQbj21xbwl9UekjlpEI͎`S׉	 7cassandra://XK4NRb_gpn4dQwNsB7NLNhJqEsWLf_75Ux-U32fRVIY-`̵ ׉	 7cassandra://HyA8FVC4sOOrPYNlibOMUl6OyJx8GGRiZzc_tyajJYw s͠`ub7<dנ`ub7<f k̗9ׁHhttp://www.jonasbruyneel.beׁׁЈ׉EOVER
Jonas Bruyneel (°1989) is auteur, performer
en muzikant. Hij publiceert regelmatig in literaire
tijdschriften als Deus Ex Machina, Het
Liegend Konijn en Literair Tijdschrift Extaze.
Begin 2015 debuteerde hij met de verhalenbundel
Voorbij het licht. Die bundel werd in
2016 bekroond met de zilveren medaille op de
Prijs Letterkunde Proza (Provincie WestVlaanderen).
In
februari 2019 verscheen zijn historische
roman Vijd bij Uitgeverij Lannoo, gevolgd door
een lezingreeks in België en Nederland in
samenwerking met muzikanten Klaas Tomme
en Hadewych Van den Eynde.
Met het op Edgar Allan Poe gebaseerde
Boonyi en met Duikbootdansje, een voorstelling
over de twintigjarige verjaardag van de
dood van zijn zus, staat Bruyneel als podiumdichter
op de planken.
Tussen 2017 en 2019 was hij Letterzetter van
de stad Kortrijk, een hedendaagse invulling
van het stadsdichterschap. Bruyneel was curator
van Memento Woordfestival en Literair
Festival Zuidwesterzinnen.
Begin 2019 publiceerde Bruyneel de novelle
Symbols of Democracy bij de gelijknamige
tentoonstelling van beeldend kunstenaar Pieter
jan Martyn in Bruthaus Gallery.
Daarnaast schrijft hij over beeldende kunst en
film voor Openbaar Kunstbezit Vlaanderen, De
Morgen, Oogst en Filmmagie. Hij werkte mee
aan het boek Renovate! over hedendaagse
architectuur.
Als muzikant bij momoyo, Uncle Wellington,
Vincent Coomans en WolfeWolfe toert hij door
België, Nederland en het Verenigd Koninkrijk.
Bron
www.jonasbruyneel.be
© foto’s - Lotte Bruyneel
׉	 7cassandra://XK4NRb_gpn4dQwNsB7NLNhJqEsWLf_75Ux-U32fRVIY-`̵ `ub7<_׈E`ub7<``ub7<_{) /DG herfstnummer 38 3 2020-Herita Jonas-Bruyneel`ubRAl