׉?ׁB!בCט  {u׉׉	 7cassandra://yEmagoqQYtQbAXTIAuXcODDDwFCzOEvf3B_-90aeEOw `׉	 7cassandra://8w0QUdYaS64wyBKNDpoJcwDRnWl-M6j2amv_4jUqXc4k`S׉	 7cassandra://Ba98BlWPj9RYOrZldtYA2-9I2BLq6obx7DmL-_1y-y0'`̵ h=eiXט   {u׈   8Q,$  ׈Eh=ei>׉E FCardia
MAGAZINE
Tabitha bestaat 40 jaar!
aan de Mozartlaan
MEI 2 0 25
׉	 7cassandra://Ba98BlWPj9RYOrZldtYA2-9I2BLq6obx7DmL-_1y-y0'`̵ h=ei?h=ei>{בCט   {u׉׉	 7cassandra://kZ3xNVMWOD5CktZGwO9yXaYcp6FiopE0RlocuLgyrLM /`׉	 7cassandra://bAKjjKz1VgAR51Ueki5h_7aUJye2AnHkc2Jb33c-ouUͩ`׉	 7cassandra://As3QaK-W_QRL4P35XD7DIwZgI1RjX69AD-wbODbbYoQ9`j h=ei[נh=ei_ ̊9ׁHhttp://christiaanhoogeveen.nlׁׁЈנh=ei^ < R
9ׁHhttp://www.cardia.nlׁׁЈ׉EXCardia magazine mei 2025
INHOUD
04 10
16 20
03 Voorwoord
04 Geschiedenis van
Tabitha. Tabitha, wie
was zij?
10 Inspiratie van Janneke
Bregman
12 Medewerkers aan het
woord, van het begin
tot nu
15 Advertenties van lokale
ondernemers
16 Drie bewoners vertellen
over Tabitha
18 Vrijwilligers aan het
woord
20 Interview met
studenten die in
Tabitha wonen
23 Puzzel
24 Meer informatie over
ouderenzorgorganisatie
Cardia
Colofon
UITGAVE | Cardia Magazine
Tabitha Special is een éénmalige
uitgave van Stichting Cardia.
www.cardia.nl
2 CARDIA MAGAZINE MEI 2025
REDACTIE
• Janneke Bregman
• Merel Lelivelt
• Ilona de Boer
• Sandra Guit
FOTOGRAFIE
Cardia communicatie
Joeri Kemp
Foto’s uit het archief
ONTWERP EN DRUK
Reclamebureau
christiaanhoogeveen.nl
COPYRIGHT | Cardia kan op generlei
wijze aansprakelijk worden gesteld voor
eventueel geleden schade door foutieve
vermelding in het Cardia magazine. Niets uit
deze uitgave mag worden verveelvoudigd of
openbaar worden gemaakt door middel van
druk, fotokopie, microfilm of welke andere
wijze dan ook zonder vooraf schriftelijke
toestemming van de redactie.
׉	 7cassandra://As3QaK-W_QRL4P35XD7DIwZgI1RjX69AD-wbODbbYoQ9`j h=ei@׉EVoorwoord
Voorwoord ter gelegenheid
van het 40-jarig jubileum van
Woonzorglocatie Tabitha
Beste bewoners, familie en medewerkers van Tabitha,
We vieren een bijzonder feestelijk moment: het 40-jarig jubileum van Tabitha op deze
locatie. Dit is niet alleen een mijlpaal voor de locatie zelf, maar ook voor de vele mensen
die hier door de jaren heen betrokken zijn geweest: de bewoners, hun families en
personeel.
We willen hier natuurlijk een feestelijk moment van maken met leuke activiteiten tijdens de
open dag van Tabitha en dit mooie jubileummagazine. In de afgelopen vier decennia heeft
Tabitha zich ontwikkeld van een verzorgingshuis naar een verpleeghuis waar intensieve
zorg geboden wordt aan mensen die dit nodig hebben. Deze verandering weerspiegelt de
ontwikkelingen in de zorg.
Maar wat niet is veranderd, is de fijne sfeer en de warmte die je tegemoetkomt wanneer
je binnenkomt in Tabitha. Het is ons gezamenlijke doel om elke dag weer goede zorg
te leveren. Dit doen we met de inzet van onze zorgprofessionals, maar ook door de
samenwerking met de familie. De uitdagingen zijn groot: de zorg is intensief, er is een
tekort aan personeel en de vraag naar zorg neemt toe. Toch blijft onze focus altijd
hetzelfde: het bieden van een warme, veilige en liefdevolle omgeving voor iedereen die
bij ons verblijft.
Ik wil iedereen die hier een bijdrage aan heeft geleverd hartelijk danken. Met elkaar maken
we Tabitha tot wat het vandaag is. Laten we samen vooruitkijken naar de komende jaren,
vol liefdevolle zorg, aandacht en respect voor elkaar. Ik wens u veel leesplezier.
Met dankbare groet,
Janneke Haasnoot
Regiomanager locatie Tabitha
CARDIA MAGAZINE MEI 2025 3
h=eiAh=ei@{בCט   {u׉׉	 7cassandra://qCYKdNQFbWKXfOslruhzr_SStIkVrg3E59d5wOLJOE4 `5`׉	 7cassandra://0NAx_XUkXIbVRdeRjdbjOxrkCwXCtRzW4oStHIdQ-p4`׉	 7cassandra://DtCvmDgkK37hA6VtFwV-WfyS2YNjyAN-JJO7bcSjfd0M`j h=ei`׉E	Geschiedenis
Geschiedenis van Tabitha
Tabitha, wie was zij?
Tabitha was een christen uit Joppe (tegenwoordig Haifa). De Bijbel getuigt dat zij een
vrouw was die oog had voor de nood van mensen om haar heen (Handelingen 9:36-42).
Haar naam leeft voort in een woon-zorgcentrum aan de Mozartlaan. Nu wil zij blijvend
een huis zijn waar liefde en zorg voor de mensen aanwezig is en waar mensen zich ‘thuis’
voelen.
Geschiedenis
De geschiedenis begint bij de Baptisten Gemeente
‘s-Gravenhage. Deze bestaat vanaf 1893 en is later de
grondlegger van Tabitha geworden. Tabitha biedt al
vele jaren zorg aan mensen.
te armoede. Enkele vrouwen va
Opening van het Moeder-Diaconessenhuis
In 1938 vond de opening plaats van een zogenaamd
‘Moeder-Diaconessenhuis’ Tabitha in Scheveningen
aan de Badhuisweg. Enkele welgestelde dames
kwamen hier wonen en kregen de benodigde
verzorging en verpleging. In de voorafgaande
crisisjaren was er
grote armoede.
Enkele vrouwen van
de Baptisten
p
Gemeente Den Haag
onderkenden de
soms schrijnende
omstandigheden
waarin gezinnen
leefden.
a
1
d
z
I
z
Deze mensen
van ‘het eerste
uur’ zochten naar
mogelijkheden
om de nood van
deze gezinnen
4 CARDIA MAGAZINE MEI 2025
te verlichten. Zij zorgden voor een opleiding van
diaconessen, om de verzorging te kunnen verlenen
in de stad, onder andere als kraamverzorgster. Net
zoals tijdelijke bewoners onderdak vonden aan de
Badhuisweg, kennen wij dat ook aan de Mozartlaan
vanaf 1985. Ook in 2025 biedt Tabitha nog steeds
volop zorg buiten het huis.
Uitbreiding en opening meerdere instellingen
In 1951 werd de mogelijkheid onderzocht om
tot oprichting van een ‘Tehuis voor ouden van
Dagen’ te komen, maar dit kwam niet van de grond.
Wel werd een ander pand aan de Badhuisweg
(nummers 97-99) in 1953 gekocht om ‘verpleging
van hulpbehoevenden’ te geven. Toen al,
ondanks de nieuwe behuizing, keek men uit
naar uitbreidingsmogelijkheden. In al die jaren
woonden hier niet alleen mensen die zorg nodig
hadden, maar ook de diaconessen. Het ging goed
met Tabitha, alleen de woonruimte liet nog steeds
te wensen over.
Vanaf 1964 werden vanuit het ‘Moederhuis’ Tabitha
in Scheveningen meerdere instellingen geopend;
onder meer in Amsterdam; allen met de naam
‘Tabitha’. De zorgverlening werd professioneler en
er werd verpleeghuiszorg geboden. In Den Haag
had Tabitha (in 1971) nog steeds een eigen plaats
omdat zij mensen opnam die ‘tussen wal en schip’
׉	 7cassandra://DtCvmDgkK37hA6VtFwV-WfyS2YNjyAN-JJO7bcSjfd0M`j h=eiB׉Evielen. Mensen die niet in het bejaardenhuis konden
wonen, omdat zij teveel zorg nodig hadden en ook
niet in het verpleeghuis terecht konden omdat zij ‘te
goed’ waren.
In 1973 beëindigden de laatste diaconessen hun
werk en gingen elders wonen. Voortaan zou de
zorgverlening dus zonder diaconessen worden
gegeven. In 1978 kwam het groene licht voor de
uitbreiding van nieuwbouw aan de Mozartlaan.
En de buurtbewoners? Zij waren in eerste instantie
helemaal niet blij met het bebouwen van het grasveld
naast het winkelcentrum Waldeck. De vraag om een
verpleeghuis werd door de wethouder van Ruimtelijke
Ordening en Stadsvernieuwing niet goedgekeurd,
een bestemmingsplan uit 1956 gaf aan dat deze
grond bestemd was voor een verzorgingshuis.
CARDIA MAGAZINE MEI 2025 5
h=eiCh=eiB{בCט   {u׉׉	 7cassandra://ThMALQf8R0RDEgMNmC7PL_zmaas_DiijOQaGTVsL_PY V`׉	 7cassandra://rzyrVGYhIO5UBaJ2LXYSyyvTWcriI04ojsJSPUz7JtI`׉	 7cassandra://ZgW28EeTxXcIiNhkZ61jHx0BpPl81OWkLMS5AZcWsxo<l`j h=eic׉E4Geschiedenis
80 appartementen waren mogelijk, maar de Inspectie
van Bejaardenoorden van de provincie Zuid-Holland
vroeg om 133 plaatsen vanwege een groot tekort aan
verzorgingsplaatsen.
Bouw van het nieuwe verzorgingshuis
Zo gebeurde het dat op 31 mei 1983, precies 45 jaar na
de officiële opening van het moederdiaconessenhuis,
een uitnodiging werd bezorgd bij de toekomstige
buren van het verzorgingshuis Tabitha om op 17 juni
het slaan van de eerste paal bij te wonen. Tijdens deze
festiviteit waren velen aanwezig. Onder hen meerdere
ouderen die hoopten op een plaatsje in het nieuwe
verzorgingshuis. Binnen de gestelde termijn van 20
maanden werd de bouw voltooid. Op 17 december
1984 werd het nieuwe huis aan de Mozartlaan
bouwkundig opgeleverd. De inrichtingsfase kon
beginnen waarbij veel energie werd gevraagd van
bestuur en personeel.
De situatie voor de bewoners aan de Badhuisweg was
moeilijk aangezien niet iedereen zich kon verheugen
op de voortzetting van ‘Tabitha’. 34 patiënten
moesten verhuizen naar andere tehuizen, verspreid
over de stad. Uiteindelijk konden 10 bewoners
meeverhuizen naar de Mozartlaan. Afscheid nemen
en begroeten lagen dicht bij elkaar dat jaar, de
directeur en het hoofd van de verpleging hielden
talloze gesprekken met sollicitanten en eventuele
toekomstige bewoners.
De officiële opening van het 'nieuwe Tabitha' werd verricht door de oud diaconessen Froukje
Sybesma en Janke Veenstra. Verder zichtbaar: Ds. K.M. Gerritsen, voorzitter Tabitha bestuur
en C. Kruithof, directeur van het hernieuwde verzorgingshuis
6 CARDIA MAGAZINE MEI 2025
׉	 7cassandra://ZgW28EeTxXcIiNhkZ61jHx0BpPl81OWkLMS5AZcWsxo<l`j h=eiD׉E	Op 4 februari 1985 was het zover; de eerste nieuwe
bewoners konden hun intrek in Tabitha aan de
Mozartlaan nemen. Die maand was het een drukte
van belang. Gemiddeld 8 inhuizingen per dag vonden
plaats en op 28 februari waren alle appartementen
bewoond!
Twintig jaar geleden, in 2005, is Tabitha onderdeel
geworden van ouderzorgorganisatie Cardia. Cardia
betekent in het Grieks: Hart. En Cardia heeft als
slogan: Hart voor zorg! Dat is en blijft onze drijfveer,
nu met het 40 jarig bestaan van Tabitha aan de
Mozartlaan én in de toekomst!
Tabitha officieel geopend
(Uit: ‘De Christen’ weekblad v.d. Unie v. Bapt. Gemeenten, geschreven door Wout Huizing)
gepubliceerd na de opening van Tabitha aan de Mozartlaan in 1985.
Tabitha in Den Haag is open!! Dat geven wij u
graag met een paar uitroeptekens door! Op
31 mei 1985 vond de officiële opening plaats van
de jongste telg uit de Tabitha-familie. Maar
eigenlijk is Den Haag de moeder van het
Tabitha-gezin, want alweer 22 jaar geleden
(op 31 mei 1963) werd een radiotoespraak
gehouden ter ere van het 25-jarig bestaan van
‘Tabitha’ in Scheveningen.
Adembenemend mooi weer was het die
vrijdagmiddag. In de schitterend aangelegde
tuin van ons nieuw gebouwde verzorgingshuis
zochten talloze genodigden, personeel en
belangstellenden een goed plekje om de officiële
opening mee te maken. De zon straalde ieder
tegemoet, de sfeer was geweldig en een orkest
rondom de vijver maakte de feestvreugde
compleet. Bewoners namen plaats achter de
ramen om niets te hoeven missen van de
gebeurtenissen van deze middag. Alles was
en ieder was er klaar voor!
Bijzondere genodigden waren de oud-diaconessen
Froukje Sijbesma en Janke Veenstra. Zij zouden het
‘nieuwe Tabitha’ officieel voor geopend verklaren.
De reden dat juist déze oud diaconessen en niét –
zoals was overwogen - koningin Beatrix de opening
verrichtte, is gelegen in de bijzondere geschiedenis
van Tabitha die u elders in het blad kunt lezen. De
opening gebeurde door de
onthulling van een speciaal
voor deze gelegenheid
vervaardigd kunstwerk (van de
heer Kortekaas) dat de
discipelin Tabitha voorstelt
(men leze Hand. 9:36-43).
Niemand beter dan deze
twee diaconessen konden zo
het ‘oude’ Tabitha tijdperk
afsluiten – waar zij met zeer
veel inzet en liefde gestalte
aan hebben gegeven – en het
‘nieuwe’ tijdperk inluiden! In
haar toespraak wees zuster
Veenstra op de doelstellingen
CARDIA MAGAZINE MEI 2025 7
h=eiEh=eiD{בCט   {u׉׉	 7cassandra://vpYqihB85tagyVafHl-McRxB1d6Ehv_d1PcNFzX0yk4 F`׉	 7cassandra://oXyMJymO9WdqGLP0VXneZIoWyT9IKLS2tvX4fVV_fDw`׉	 7cassandra://edKK25TpKeXteHyvorimgXR-P3Uhvu4OcrKNdR5yrT0A`j h=eie׉Evan toen die nu verder uitgebouwd kunnen worden.
Dankbaar mogen wij zijn dat dit werk zo door heeft
kunnen gaan onder de zegen van de Heer.
In de tuin hielden vervolgens meerdere sprekers hun
toespraak: wethouder H.J.J. Bruning gaf het beleid
van de burgerlijke overheid aan. Voorzitter ds. K.M.
Gerritsen schetste de ontwikkelingen van het begin
tot nu toe. Ir. W. Bertels, lid van de bouwcommissie
en lid van het bestuur, wijdde op originele wijze uit
over het vele werk dat bestuur en commissie de laatste
jaren hebben verricht (in de 50 vergaderingen).
Architect V.d. Mei onderstreepte de moeilijkheidsgraad
van het tot stand gebrachte bouwwerk en
bedankte de vele bedrijven die hun medewerking
hebben verleend. De heer G. Kruithof, directeur van
Tabitha, benadrukte het samenwerkingsverband
tussen de gezinszorg, het ouderenwerk in de wijk,
het Groene Kruis en ouderen uit de wijk.
De openheid en het luisteren naar elkaar kan dan
resulteren in een goed stuk samenwerking ook inzake
de wijkfunctie van Tabitha. Hem werd toegewenst:
Maak er wat van!! Last but not least noemen we
hier het aanbieden van een schilderij door enkele
bewoners van Tabitha, als geschenk voor het
nieuwe huis!
Tot slot werd er een feestelijke receptie gehouden
en kon men bestuur en directie gelukwensen met dit
prachtige gebouw. Blije gezichten overal, sfeer en
vrolijkheid kenmerkten deze gezellige dag. Ook
was er gelegenheid tot omzien naar het nog nabije
verleden: een tentoonstelling met foto’s uit ‘de oude
doos’ en artikelen uit ‘Christen’ en ‘Jong Leven’
brachten dit verleden in woord en beeld.
Dankbaarheid kan er zijn dat dit werk doorgaat!
Hoeveel mensen eerder in de week al geweest zijn
is moeilijk te schatten. Veel was er al de revue
gepasseerd voorafgaand aan de officiële opening.
Op de donderdagavond kon het personeel, samen
met het hoofdbestuur en familieleden genieten van
8 CARDIA MAGAZINE MEI 2025
bewoners van Tabitha bieden een prachtig geschenk aan
een heerlijke ontspanningsavond, die gevierd werd
in een Franse sfeer.
‘s Middags was het huis bomvol, toen familieleden
van bewoners en belangstellenden uit de wijk de
gelegenheid werd geboden nader kennis te maken
met dit verzorgingshuis door middel van een
rondleiding. Alom was er bewondering en zelfs
wijkbewoners die hadden geprotesteerd tegen
de bouw lieten zich aan het einde van de middag
inschrijven…
Al met al een zeer bijzondere dag. Zeker ook de
woensdagavond met een optreden van het
Christelijk Mannenkoor Scheveningen voor de
bewoners. ‘s Middags hadden de bewoners al
kunnen genieten van een goed lopende modeshow,
met als extra attractie een prachtige bruid en
bruidegom, compleet met bruidsmeisje en jonker!
Bemoedigd door de vele blijken van medeleven
(het huis staat nog vol met bloemstukken) gaan we
door. Bewoners een thuis geven, aandacht voor
mensen in de wijk en wat al niet meer. Tabitha is
open voor ieder. Kom gerust eens langs en zie het
met eigen ogen.
׉	 7cassandra://edKK25TpKeXteHyvorimgXR-P3Uhvu4OcrKNdR5yrT0A`j h=eiF׉E6Tabitha meer dan een eiland in de wijk
Gepubliceerd in de Posthoorn op donderdag 7 juni 1984
Begin 1985 zal op het terrein aan de Mozartlaan
het verzorgingshuis Tabitha zijn poorten openen.
Dit is een woonhuis, dat plaats gaat bieden aan
133 ouderen, verdeeld over meerdere eenpersoons
appartementen, enkele tweepersoons appartementen
en een aantal wooneenheden voor gehandicapte
ouderen, die gebonden zijn aan hun rolstoel.
Het huis wil meer zijn dan een ‘eiland in de wijk’,
door te streven naar een ruimere opzet, waardoor de
bewoner zich ook wijkbewoner kan voelen en waar
wijkbewoners een open deur vinden. Hiervoor is de
‘Koepelgroep’ opgericht, een werkgroep bestaande
uit: wijkbewoners, welzijnswerkers en representanten
van Tabitha. Het streven is een wijkfunctie van het
huis te realiseren. Dat wil zeggen, dat omwonenden
gebruik kunnen maken van voorzieningen in het
wooncomplex. Tevens moeten bewoners gebruik
kunnen maken van voorzieningen in de wijk, zoals
winkels, het wijkcentrum, de diensten van de
burenhulp, andere vrijwilligers uit de wijk en de
wijkbus.Eind januari zijn 140 bewoners in de wijk
benaderd met het verzoek hun medewerking te willen
verlenen aan een enquête. Doel hiervan was op de
hoogte te geraken van verwachtingen, wensen en
behoeften van wijkbewoners ten aanzien van de
voorzieningen van Tabitha.
Het onderzoek bewoog zich op de volgende
terreinen: recreatieve activiteiten, sportiviteit, het
thuisbezorgen van warme maaltijden, te houden
spreekuren (huisarts, pedicure, fysiotherapie), eerste
hulppost, het wonen in Tabitha en een alarmsysteem.
Naar aanleiding van het resultaat van deze enquête
is de Koepelgroep in onderhandeling gegaan met
bejaardenoorden en zouden maaltijden ook
thuisbezorgd kunnen worden.
Het kan voorkomen dat een oudere die
verzorging behoeft, tijdelijk opgenomen wordt
in het verzorgingshuis. Bijvoorbeeld na een
ziekenhuisopname of als familieleden die gewoonlijk
de oudere verzorgen op vakantie gaan. De financiële
kant van deze tijdelijke opname gaat via de officiële
gemeentelijke instanties.
CARDIA MAGAZINE MEI 2025 9
h=eiGh=eiF{בCט   {u׉׉	 7cassandra://n2pMqWVfzgm3VJEml_u4rIPeLORSvqHZMGPa0lyPZNY R~`׉	 7cassandra://XKIRu3L3pjo8BENDFGX1PQf1YHM3jEydvpWXsKICHAU`׉	 7cassandra://Z88Vj82j2AxQSh3k_q1ZdAryczqZrNBE91eH0EVM-jMB`j h=eig׉E	rInspiratie
Het kleine goede van de aandacht
Liefde uitdelen
Bij je naam genoemd
Hij woont op de PG afdeling van
Tabitha en als ik hem zie, groet ik
altijd even en noem zijn voornaam.
En telkens weer kijkt hij me
verwonderd aan. ‘Dat u mijn naam
weet, dat doet zo goed weet u,
dan kom je thuis.’
Van hem leerde ik hoe belangrijk
het is oude mensen bij de
voornaam te noemen, want hoe
vaak hoor je die nog klinken?
(Natuurlijk vraag ik altijd wel of
iemand het ook wil).
Als je iemands naam met aandacht
noemt, dan voelt iemand
herkenning, geborgenheid, een
thuiskomen. Het zijn deze kleine
dingen die van betekenis zijn. Het
is een oud bekend liedje wat we
hier in huis regelmatig zingen met
elkaar; “Het zijn de kleine dingen
die het doen, die het doen.”
Misschien is het juíst wel bij het
ouder worden dat we die kleine
dingen steeds meer op waarde
schatten. In één van zijn boeken
schrijft Dirk de Wachter,
geïnspireerd door de Franse
filosoof Emmanuel Levinas over
‘het kleine goede’. Toen hij zichzelf
kwetsbaar voelde, merkte hij hoe
belangrijk dit voor hem was. De
aandacht door de nabijheid van een
ander, aanraking, vriendelijkheid.
Je bent gezien
Het is het kleine goede van de aandacht
die we elkaar mogen
geven. Een hand op je schouder,
een stem van iemand die je echt
ziet en waardoor je verbondenheid
ervaart, een luisterend oor bij een
kop koffie. Dan weet je je gezien
als mens en kan er door verdriet
en zorg heen opeens een kleine
lichtstraal doorbreken. Het kleine
goede dat is betekenisvolle
aandacht voor de ander. Dat
heeft alles te maken met de
christelijke waarden barmhartigheid
en naastenliefde.
Dan moet ik als vanzelf denken
aan de vrouw Tabitha uit de Bijbel,
een volgeling van Jezus. Van Hem
leerde ze wat echte liefde was en
die liefde deelde ze uit. Zij had
aandacht en zorg juist voor de
armen en kwetsbaren in haar
omgeving. Prachtig toch dat dit
Bijbelse verhaal schuilgaat in de
naam van ‘ons verpleeghuis’.
Dat raakt tegelijkertijd aan de
naam Cardia, het Griekse woord
voor hart. Cardia heeft als slogan:
Hart voor ouderenzorg! Dat is wat
we met handen en voeten willen
uitdragen. Vanuit het hart de ander
aandacht geven en liefdevolle zorg.
Voorbeelden van het kleine
goede
Tabitha veertig jaar aan de
Mozartlaan. Veertig jaar het kleine
goede van de aandacht voor
mensen aan het eind van hun leven.
Dat valt niet altijd mee en het
10 CARDIA MAGAZINE MEI 2025
׉	 7cassandra://Z88Vj82j2AxQSh3k_q1ZdAryczqZrNBE91eH0EVM-jMB`j h=eiH׉E#gaat ook niet altijd goed. De grote
uitdagingen en dillema’s in de
zorgsector merken wij hier ook. Als
je met minder mensen het werk
moet doen, dan kan het soms ten
koste gaan van de aandacht voor
de ander.
Daarom is het denk ik zo betekenisvol
dat we het zoeken in het kleine
goede. Dat is altijd mogelijk, omdat
het om het kleine gaat wat niet veel
kost, maar wel heel waardevol is. In
de jaren dat ik bij Tabitha werk zie ik
er mooie voorbeelden van:
Zoals een zorgmedewerker die bij
het opruimen van de kledingkast
met de bewoner in gesprek gaat
over het loslatingsproces van
het ouder worden. Terwijl de
verschillende kledingstukken door
hun handen gingen, bespraken ze
de fases in het leven en deelde de
bewoner haar pijn en verdriet. Het
gesprek met de zorgmedewerker
hielp haar hier woorden aan te
geven. De bewoner voelde zich
gezien; er was aandacht voor haar
verhaal. Of de mevrouw die maar
niet kon slapen en een zorgmedewerker
even bij haar bed ging zitten
en het avondgebed met haar opzei.
En die keer dat de facilitair medewerker
even stil stond bij het afstoffen
van een foto en vroeg ‘Wie is
dit, wat heeft hij voor u betekend?’.
Een ander ontroerend voorbeeld is
de bewoner die lieve kleine briefjes
schrijft aan andere bewoners, vaak
met een eigengemaakt armbandje
erbij. Zelf heb ik er inmiddels ook
één waarvan ik de kralen op kleur
mocht uitkiezen! Het zijn de kleine
goede dingen die het doen en
heilzaam zijn. Aandacht neemt de
tijd, is attent en trouw en ziet het
kleine, schrijft Marinus van de Berg
in het gedicht ‘aandacht’.
Het is zó waar en het mooie is in
een gemeenschap als Tabitha dat
je dat niet alleen geeft, maar ook
ontvangt.
Wederkerig
Ik zal nooit vergeten hoe ik nat en
doorweekt door een enorme
regenbui Tabitha binnen kwam en
een bewoner mij bezorgd aankeek.
Het was regelmatig mistig en
warrig in haar hoofd, maar nu was
ze alert en zorgzaam en nam me
mee naar haar kamer en reikte mij
haar badjas aan. Het lieve gebaar
raakte me dieper dan alleen het
heerlijke warme gevoel van de
zachte stof om mijn natte lijf. Hier
ontstond spontaan iets van wederkerigheid
in de ontmoeting tussen
de zorgvrager en de zorggever.
Het kleine goede, dat is wederkerig!
Hoopvolle wens
Mijn hoop en wens voor de komende
jaren is dat het kleine goede van de
aandacht gegeven en ontvangen
wordt in Tabitha. Door bewoners,
mantelzorgers, vrijwilligers en
medewerkers. Dat dwars door alles
heen er momenten van geborgenheid
zijn, van thuiskomen, omdat
iemand je naam noemt en je met
aandacht ziet. Laat het kleine goede
bewaard, geoefend en gekoesterd
worden!
Janneke Bregman
Geestelijk verzorger Tabitha
Aandacht is aanwezigheid
Ze kent de waarde van “er zijn”
Ze weet stil te zijn
Ze is eenvoudig
Aandacht heelt onze wonden
Aandacht versterkt onze
innerlijke kracht
Aandacht schept gemeenschap
Gelukkig de mens die aandacht
schenkt
En die aandacht ontvangt.
Marinus van de Berg
CARDIA MAGAZINE MEI 2025 11
AANDACHT
Aandacht is eerbiedig
Ze dringt zich niet op
Ze kan wachten
Ze laat vertrouwen groeien
Aandacht is ontvankelijk
Ze stelt zich open
Ze leeft zich in
Ze kan ontvangen
Aandacht is tijd
Ze neemt de tijd
Ze jaagt niet op
Ze overhaast zich niet
Aandacht is attent
Ze ziet het kleine
Ze vergeet het niet
Ze doet wat ze zegt.
Aandacht is trouw
Ze blijft komen
Ze houdt de lange duur vol
Ze komt in moeilijke tijden
h=eiIh=eiH{בCט   {u׉׉	 7cassandra://0iTJBSbc1mjNBeBf5oqArzjWwQxVBB1H8en6hJKCMYI `׉	 7cassandra://AgAa00aSWNdiwfDGKSVkI8dE-fMUZ5Gi3t1of-8iWvY`׉	 7cassandra://pa7RbwGvh7eSHpPZkjxDJg-rhkNettsf16CN22VR1eMI`j h=eij׉E	
Medewerkers
Zij werken hier al (bijna) vanaf het begin:
Angelique, Astrid, Irene, Karin aan het woord.
Tabitha medewerkers
van het eerste uur
Tabitha is Tabitha door de bewoners én door de medewerkers. Deze medewerkers
hebben Tabitha mede vormgegeven, vanaf het begin tot nu. We gaan in gesprek met
vier medewerkers die al (bijna) 35 tot 40 jaar bij Tabitha werken en dit nog steeds met
veel liefde en plezier doen.
Karin Vergalen werkt in de zorg als VIG’er en EVV’er.
Ze kwam iets voor de officiële opening in 1985 aan
de Mozartlaan binnen bij Tabitha, toen nog geen
onderdeel van Cardia. “Hoe ik het al zo lang
volhoud? Ik krijg energie van alle veranderingen,
dan krijg ik zin in een nieuwe aanpak en uitdaging.
En daarnaast krijg ik natuurlijk energie van de
bewoners en de familieleden waarmee ik contact
heb. Mijn eigen gezin heb ik in zekere zin ook aan
Tabitha te danken. Ik leerde mijn man kennen bij
Tabitha, hij werkte toen ook in de zorg. We hebben
samen kinderen en inmiddels ook kleinkinderen.”
Astrid Flinterman kwam in 1990 als vakantiekracht
binnen en heeft zich ontwikkeld van zorghulp tot
helpende. Nu werkt ze sinds kort in de huiskamer
bij Somatiek. “Het werk vind ik in de basis niet
veranderd en nog steeds even leuk”, vertelt ze.
De facilitaire dienst was voor Angelique Stroosnijder
haar eerste werkplek bij Tabitha en na een jaar stapte
ze over naar de catering. “Geen dag is hetzelfde hier
en dat vind ik het allerleukste aan dit werk. Ook het
contact met de bewoners is en blijft fascinerend.”
Irene van Kan werkte eerst als zorghulp en later als
helpende in de zorg. Nu is ze huiskamermedewerker
op de 1e etage, een afdeling voor mensen die dementie
hebben. “Ik vind het ontzettend fijn om hier te
werken en blijf hier zo lang als ik dat volhoud.”
Wat heb je zien veranderen?
Karin: “Ik heb ontzettend veel zien veranderen, maar
dat houdt het ook leuk. Daardoor lijkt het of ik toch
weer ergens anders aan de slag ben, al werk ik hier
ondertussen al veertig jaar! Tabitha had vroeger een
eigen administratie met een kluis. Je kon daar een
voorschot op je salaris halen, als je niet uitkwam met
je salaris die maand”, kijkt Karin glimlachend terug.
“Het waren echt heel andere tijden.”
“Ik ben vergroeid met Tabitha”
Irene
12 CARDIA MAGAZINE MEI 2025
׉	 7cassandra://pa7RbwGvh7eSHpPZkjxDJg-rhkNettsf16CN22VR1eMI`j h=eiJ׉EVlnr: Angelique, Irene, Astrid en Karin.
“Ik heb me bij Tabitha enorm ontwikkeld
door de jaren heen”
Angelique
Astrid vult aan: “We hadden een bibliotheek en er
was vroeger een winkeltje, waar bewoners levensmiddelen
konden kopen. De winkeljuffrouw die daar
werkte, was in dienst was bij Tabitha.” Op de vraag
wat er toen nog meer anders was, vertelt Astrid over
de ziekenkamers op de 1e etage. “De mensen die
daar lagen, waren daar om verschillende redenen.
Sommigen moesten aansterken, anderen revalideerden
en een deel was in de terminale fase van het
leven. Later hebben er ook bewoners van Parnassia
in enkele kamers van Tabitha gewoond, met wisselend
succes. En weer jaren later was er tijdelijk de
Covidafdeling.” En de tijden blijven veranderen,
want nu wonen er vijf tot zes studenten in het huis.
Angelique vertelt dat het restaurant vroeger echt
anders was. “Er kwamen ook mensen uit de wijk
eten”, vertelt ze “Dat was in de Brink, wat nu de
Golfslag is. Daar kwamen de mensen in twee ploegen
warm eten en iedereen hielp mee met het uitserveren
en opruimen. Ook buiten het restaurant waren de
dingen anders. We waren één grote familie en de
directeur voerde de sollicitatiegesprekken. Als hij je
niet goedkeurde, dan kreeg je de baan echt niet.”
Irene: “Het personeel voelde in die jaren inderdaad
echt als één grote familie. Dat is toch wel veranderd,
maar dat komt denk ik ook door hoe de hele
maatschappij is veranderd. Een plek als Tabitha is de
wereld in het klein. Als de wereld om ons heen anders
wordt, dan merkt je dat hier ook, wat logisch is.”
Meer specialistisch, digitalisering en regeltjes
Allemaal hebben ze het werk meer specialistisch
zien worden. Hiervoor pakte iedereen allerlei
verschillende taken op, dat hoorde er gewoon bij.
CARDIA MAGAZINE MEI 2025 13
h=eiKh=eiJ{בCט   {u׉׉	 7cassandra://qaAX_eNq0gIvlZR9XK8wAubHxErfvcG9HTds36XP5DM M`׉	 7cassandra://QptUVDApvotfSLt8g0XY0HLl9BanhQqpj5JVX6fdyMk`׉	 7cassandra://Bg6WL3NAQm2wiCzMp6NDEjBVtCQpNl3vmQIisLUSYJMA'`j h=eilנh=eis ̜9ׁHhttp://www.ctrl-alt-eat.nlׁׁЈנh=eir l9ׁH !http://www.vishandelvanderzwan.nlׁׁЈנh=eiq e9ׁHhttp://www.jellehomestyle.nlׁׁЈ׉EOMedewerkers
“Ik heb hier veel verandering meegemaakt
en dat houdt het leuk”
Karin
Zoals de directeur die alle sollicitatiegesprekken
voerde en het zorgpersoneel beheerde zelf de
wasserette. Iets wat nu al tijden uitbesteed is.
Een ander -groot- verschil met vroeger is de
digitalisering. Er waren natuurlijk in die begintijd geen
computers. De rapportages werden met de hand
geschreven en in mappen gestopt. Nu bijna niet meer
voor te stellen, toen heel normaal. Die omslag heeft
een grote verandering met zich meegebracht qua
werkwijze en informatievoorziening, al staan de
bewoners nog steeds centraal.
Astrid vult aan: “Een ander verschil met vroeger is, dat
er veel meer nadruk ligt op hygiënisch werken. Er zijn
veel protocollen op allerlei vlakken en je moet meer
administratie doen als zorgmedewerker. En er kwam
vroeger echt een andere generatie binnen dan nu.
Toen werd je met zeventig als oud beschouwd en
hadden de dames meestal van die ‘omajurken’ aan.
Nu komen er bewoners binnen van zeventig en ouder
met een heel andere smaak dan de generatie ervoor.
Dat is te merken aan hun muzieksmaak, maar ook het
eten en de kleding waar ze van houden.”
Van bejaardenhuis naar verpleeghuis
Niet alleen de bewoners zijn veranderd, maar ook
het zorgaanbod van Tabitha. In de jaren ’80 waren de
bejaardenhuizen er nog en kwamen mensen er wonen
voor de gezelligheid. Bij Tabitha was er gezelschap
en kon je samen klaverjassen. De transformatie van
bejaardenhuis naar verzorgingshuis en naar het
verpleeghuis dat het nu is, hebben zij alle vier zien
gebeuren.
Karin: “Er waren toen geen afdelingen voor mensen
met dementie. Als mensen destijds dementie kregen,
werden ze overgeplaatst, want die zorg boden we
hier niet.” De zorg is aan de ene kant in essentie
hetzelfde gebleven, maar de doelgroep is door de
verschuiving naar het verpleeghuis wel anders
geworden.” Astrid vult aan: “Het is nu zeker zwaarder
qua zorg en behoeftes van bewoners.” De rest kan
zich daarin vinden, want het is een feit dat mensen
nu in een latere fase bij Tabitha komen wonen en
daardoor meer lichamelijke en/of cognitieve klachten
hebben.
Kortom, in veertig jaar tijd is er weinig en tegelijkertijd
bijna alles veranderd. Maar deze medewerkers zijn er
nog en werken nog steeds met hun hart voor de
bewoners. “Inderdaad” sluit Irene af, “Ik kan bij
Tabitha al mijn zorgzaamheid kwijt en doe dit werk
écht met mijn hart. Ik ben helemaal vergroeid met
Tabitha en zou nergens anders willen werken.” Ook
de anderen zien zichzelf nergens anders werken.
Angelique: “Ik ben hier eigenlijk echt volwassen
geworden. Ik heb geleerd om voor mezelf op te
komen en ben erg gegroeid, als medewerker en als
mens. Dat heeft Tabitha mij gebracht en daar ben ik
dankbaar voor.”
“Het is ontzettend waardevol om
bewoners een goede oude dag te
kunnen bezorgen”
Astrid
14 CARDIA MAGAZINE MEI 2025
׉	 7cassandra://Bg6WL3NAQm2wiCzMp6NDEjBVtCQpNl3vmQIisLUSYJMA'`j h=eiL׉EKwaliteit voor binnen & buiten
Haring van het mes
€ 3,- per stuk - 3 voor € 7,50
Lekkerbekken
€ 4,25 per stuk - 3 voor € 12,Behang
Wandbekleding
Vloerbedekking
PVC
vloeren
Laminaat
Gordijnen
Vitrage
Novilon
Muurverven
Verf
Zonneschermen
Screens
Markiezen
Rolluiken
Rolgordijnen
Horizontale
jaloezieën
Verticale jaloezieën
Vouwgordijnen
Paneel gordijnen
Plissé en duo plissé
Raam- en deurhorren
Vakkundige
behangers en
vloerenleggers
beschikbaar
Ook voor alle reparaties aan binnen- en buitenzonwering
Alphons Diepenbrockhof 29 - 30 • Winkelcentrum Waldeck
2551 KG Den Haag • www.jellehomestyle.nl • 070 - 4041585
Zalmslaatjes
€ 4,95 per stuk
Alphons Diepenbrockhof 37 d
www.vishandelvanderzwan.nl
De lekkerste koffie van Waldeck
Wij zijn 19 juni terug!
Do & Vr: 08:00 – 19:00
Za & Zo: 09:00 – 19:00
Elke
Zondag
Gebakdag
Alphons Diepenbrockhof 75
2551 KK Den Haag
www.ctrl-alt-eat.nl
CARDIA MAGAZINE MEI 2025 15
h=eiMh=eiL{בCט   {u׉׉	 7cassandra://h06jpbp2CCimJL-trVqxm9s8m9eCRM9ZOnfrL2OtrOE ʴ`׉	 7cassandra://Oxo5S4FFAC0qtDIQil0-fyBavnAlCRPWfHH4DmFCcK0`׉	 7cassandra://tS4-pnnKLtx5lLNmTKm8XyC0rjqnA0MaKyNAL3EcaDwD`j h=eio׉E
	Bewoners
Drie bewoners
vertellen over Tabitha
Het 40 jarig bestaan van Tabitha is een bijzondere mijlpaal die gevierd moet worden!
We spraken met drie bewoonsters die hun herinneringen en ervaringen graag met
ons delen.
Mevrouw Bep Vrije (87 jaar)
Bep woont sinds juli 2024 in Tabitha. Ze heeft 35 jaar
aan de Strausslaan gewoond en kent de buurt goed.
Haar familie komt uit Loosduinen, waar haar opa ooit
de oudste inwoner was, van maar liefst 100 jaar oud.
Waarom heeft u voor Tabitha gekozen?
“Ik ken de buurt én de winkels, omdat ik er 35 jaar
heb gewoond. De winkels herkennen en er naartoe
kunnen lopen, dat is belangrijk voor mij. Ik vraag wel
hulp aan de mensen, bijvoorbeeld om over te steken
bij de tram, want ik heb slecht zicht. Loosduiners zijn
vriendelijk en helpen altijd.”
Herinneringen vastgelegd in een boekje
Bep heeft een boekje uitgebracht over haar leven
tijdens de oorlog, en met name de hongerwinter. Ze
schreef het voor haar dochters, zodat ze kunnen lezen
en begrijpen hoe het leven toen was. Het boek is een
eerlijke weergave van haar ervaringen. Ze benadrukt
“Ik heb het niet mooier gemaakt dan het was. Ik ben
erg trots op het resultaat.”
Mevrouw Guusje Haazebroek (87 jaar)
Guusje woont ruim vijf jaar in Tabitha. Als kind woonde
ze in de Ockenburgstraat en later in de Pisuissestraat.
Guusje is al vele jaren kerkvrijwilliger in Tabitha en
16 CARDIA MAGAZINE MEI 2025
haar dochter Miranda was een tijd lang lid van de
cliëntenraad van Tabitha. De cliëntenraden bestaan uit
cliënten van Cardia en hun familieleden. Ze behartigen
de belangen van de cliënten en mogen gevraagd en
ongevraagd advies geven over diverse onderwerpen.
Heeft u hobby’s?
“Ik houd van breien en crea-activiteiten. Ik hou ook
van muziek en zingen. Ad, die recent met pensioen is
gegaan als muziekagoog, is nu vrijwilliger. Ad speelt
onder meer gitaar en zijn vriend Jan speelt accordeon.
Ze treden samen op als ‘Ad & friends’ en we repeteren
elke woensdagavond in het Grand Café. Dat geeft
veel gezelligheid en de bewoners doen vanzelf mee!”
Op de vraag welk repertoire ze zingen, antwoordt
Guusje dat dat vrij breed is, zoals het lied Violetta.
En dan beginnen de dames alledrie prachtig zingen:
‘Hoor mijn lied, Violetta. Hoor mijn lied, dat klinkt
voor jou!’
Herinneringen aan de oorlog
Ook Guusje heeft de oorlog bewust meegemaakt,
net als Bep. Ze is geboren in 1937 en herinnert zich
de angstige momenten met de vliegtuigen die
overkwamen bij de Ockenburgstraat. De V1-bommen
kwamen vlak bij hun huis neer. “Het was armoe troef,”
׉	 7cassandra://tS4-pnnKLtx5lLNmTKm8XyC0rjqnA0MaKyNAL3EcaDwD`j h=eiN׉Evertelt Guusje. “Veel angstige momenten, maar we
hebben het overleefd.”
Mevrouw Annemarie Kortekaas (77 jaar)
Annemarie woont sinds augustus 2022 bij Tabitha.
Ze komt uit de buurt Loosduinen en haar moeder
woonde ook in Tabitha.
Waarom heeft u voor Tabitha gekozen?
“Mijn moeder zat hier al en ik ging al jaren naar
Tabitha. Helaas is mijn moeder overleden en ik
probeer nu de middagen op te vullen. Ik zit in een
rolstoel en heb veel hulp nodig, maar gelukkig word
ik goed geholpen bij Tabitha om mee te doen aan
activiteiten zoals bingo en de soos. Dat vind ik leuk.”
Heeft u hobby’s?
“Ik luister graag naar muziek en ga zelf boodschappen
doen, al vind ik dat soms wel spannend met mijn
stoma en drain. Vrijheid is belangrijk voor mij. Bij de
Jumbo kennen ze me allemaal en helpen ze me. Dat
is heel fijn.”
Samen zijn en samen erop uit
De bewoonsters doen veel samen. Er zijn in het Grand
Café veel leuke activiteiten. Ook gaan zij met hulp
van de medewerkers Welzijn naar het tuincentrum
Tabitha is een plek waar bewoners samenkomen,
elkaar steunen en genieten van de gezelligheid.
Het 40-jarig bestaan aan de Mozartlaan is een
feestelijke gelegenheid om deze bijzondere en
warme gemeenschap te vieren.
“Samen
huilen en samen lachen,
dat is belangrijk.”
CARDIA MAGAZINE MEI 2025 17
in Ockenburgh. Daar kun je ook gezellig wat eten
en drinken. Ook staat bij Tabitha een uitstapje naar
Blijdorp met de touringcar op de planning. Guusje
en Bep, die vlak bij elkaar wonen op de 4e etage,
helpen elkaar en begrijpen elkaar goed. Ze zijn echte
gevoelsmensen, zeggen ze zelf. Annemarie eet samen
aan tafel met leuke medebewoners en geniet van de
gezelligheid.
Wat zeggen de bewoonsters over Tabitha?
Guusje: “Ik zou niet weg willen. Ik ben een echte
Loosduiner en heb het hier naar mijn zin.”
Bep: “Ik wil ook niet weg. Samen huilen en samen
lachen, dat is belangrijk.”
Annemarie: “Ik vind het hier fijn. Praten met elkaar is
belangrijk.”
h=eiOh=eiN{בCט   {u׉׉	 7cassandra://6wOLJCBd0pPC1o2G0sbb9o4Jq_s6oTCT2sXXTZf05Ro `׉	 7cassandra://XhKIIvz0AZHc2CgBhv5lKFxenAbOqQu5q8n_zJR9gxwz`׉	 7cassandra://w5tEqRbQhN-ecoUnX_YiV_yXAuIcEfxsBITS9Wcb_ncO`j h=eit׉E
Vrijwilliger
“Bij Tabitha
voel ik me thuis”
Riekie van Haasteren (79) is al sinds jaar en dag vrijwilliger bij Tabitha. Meerdere
malen per week komt ze trouw -door weer en wind- vanuit haar woonplaats Monster
naar Loosduinen gefietst. En nog steeds met veel plezier.
“Ik ben hier al sinds 1993”, vertelt ze. “Ik was in
dienst als gastvrouw bij de maaltijden op de 3e etage.
Toen was het allemaal best anders, zowel de werkwijze
als de bewoners. Mijn echtgenoot ging vrij kort daarna
met pensioen en daardoor moest ik veel meer
belasting gaan betalen over mijn salaris. Om die
reden heb ik mijn dienstverband bij Tabitha destijds
beëindigd. Maar al snel kwam ik erachter dat ik
Tabitha helemaal niet kon missen. Ik ben gehecht
geraakt aan Tabitha en de bewoners. Dit is de plek
waar ik me thuis voel!”
Kamertje reserveren
Riekie heeft van alles gedaan bij Tabitha; ze was
vrijwilliger in het winkeltje dat er vroeger was, tijdens
corona hield zij bij de ingang de registraties bij en
nu helpt ze bij de catering. “Ik doe een paar keer
per week de koffie- en theeronde bij de mensen
van Somatiek op de begane grond, 3e en 4e etage.
Dan kom ik bij bewoners op de kamer en praat ik
tussendoor met de mensen. Ze zijn echt gewend
geraakt aan mij en vinden het fijn om hun hart te
kunnen luchten. Dat gebeurt niet altijd hoor, soms is
het gewoon een luchtig praatje. Of ik aai de kat van
een van de bewoonsters, dat is zo’n leuk beestje.”
En niet alleen de bewoners zijn gewend geraakt aan
Riekie. “Bezoekers die hier vaak komen, vragen me
nogal eens of ik hier woon. Dat komt vast doordat ze
me veel zien rondlopen” , lacht Riekie. “Dan grap ik
dat ik alvast een kamertje heb gereserveerd.”
Vrolijk
Haar man en haar volwassen zoons zijn eraan gewend
geraakt dat ze veel bij Tabitha is. “Zij vinden het fijn
voor me dat ik dit kan doen, vooral omdat ik er zo
vrolijk van word. Maar mijn man moest in het begin
wel even wennen. Hij stopte met werken en ik in
eerste instantie ook, maar ik ging dus al snel
vrijwilligerswerk bij Tabitha doen. Maar mijn man kan,
net als ik, niet goed stilzitten. Hij doet ergens anders
vrijwilligerswerk voor de kerk en bij een koor.”
En ze doet nóg meer voor de locatie. “Ik speel, naast
het werk voor de catering, ook soms accordeon in de
huiskamer op de PG etages”, licht Riekie toe. “Dat
wordt wel iets lastiger omdat mijn gehoor achteruit
gaat. Maar het werk bij de catering blijf ik doen zolang
als ze me willen hebben en ik het vol kan houden.
Zeker weten!”
Tabitha dankt alle vrijwilligers die Tabitha belangeloos hebben gesteund/steunen door hun werkzaamheden
en aanwezigheid. Zij zijn een onmisbare factor in het bestaan en functioneren van de locatie.
18 CARDIA MAGAZINE MEI 2025
׉	 7cassandra://w5tEqRbQhN-ecoUnX_YiV_yXAuIcEfxsBITS9Wcb_ncO`j h=eiP׉ECARDIA MAGAZINE MEI 2025 19
h=eiQh=eiP{בCט   {u׉׉	 7cassandra://NbCKHRo-sG6bnW5W-Om0ZC9UxpGu18Pb9OJQwyFdxPE 9`׉	 7cassandra://PzMG_CtaoKPtTt7KB4mQCUCndY4uzL8j-Hy31UtDiRA`׉	 7cassandra://_SgDL4vAECVuXPMDv-rrzceMxRyYtfy4XHiMuJiHV_o>d`j h=eiv׉E$Interview studenten
“Het is GOUD
om hier te wonen”
Op de drempel van het Paasweekend spreek ik drie enthousiaste studenten die in
Tabitha wonen. Via de organisatie Connect Generations vonden zij bij Tabitha een
unieke woonplek, waar ze hun studie combineren met vrijwilligerswerk. Myrthe, Nienke
en Christian nemen ons mee in hoe het is om te wonen als jongere in een verpleeghuis.
Waarom als student in een verpleeghuis
wonen?
Myrthe vindt het vooral waardevol dat het wonen
hier zo goed aansluit bij haar studie verpleegkunde.
Ze had al wat ervaring in het werken in een verpleeghuis
en genoot toen ook erg van het contact met de
bewoners. Het wonen in Tabitha sluit hier dus heel
mooi bij aan. Nienke was mantelzorger van haar oma
en ontdekte hoe waardevol het is om iets voor oudere
mensen te betekenen. Toen haar moeder vertelde dat
ze kon gaan wonen in een verpleeghuis, wist ze gelijk
dat ze dit wilde.
Christian was wel een beetje klaar met het drukke
leven in een studentenhuis met feestende
huisgenoten. En de ervaring die hij opdeed in het
wonen in een verpleeghuis in Enschede beviel hem
zo goed dat hij het graag in Den Haag voortzet.
En dan de praktijk, hoe is het om hier
te wonen?
Nienke: “Ik voel me echt op mijn gemak met de
bewoners. Iedere woensdag ga ik met bewoners
naar de markt, dat is zo leuk! Het is ook heel
makkelijk, je bent zo beneden waar het vrijwilligerswerk
begint.”
Myrthe vertelt: “Eerst vond ik het ook wel
confronterend, je komt ook veel in aanraking met
lijden. Daar kunnen we gelukkig ook goed met elkaar
20 CARDIA MAGAZINE MEI 2025
over praten en door Rieke (coördinator informele
zorg) worden we ook goed begeleid. Ik vind het
contact met de bewoners heel waardevol en heb
echt een band met ze opgebouwd. En onderling als
studenten hebben we ook een leuke klik met elkaar.”
Christian ervaart het als positief om hier te wonen.
Natuurlijk is het niet altijd makkelijk, als je
bijvoorbeeld ’s nacht een bewoner hoort roepen.
“Dan vraag ik me af wat er aan de hand is. Maar
verder geniet ik van de doelgroep en kan ik hier goed
mijn eigen hobby en creativiteit kwijt.’ Christian is erg
muzikaal en vertelt over het bandje met vrijwilligers en
bewoners. Iedere woensdag wordt er flink
gerepeteerd en er zijn regelmatig optredens. Verder
ondersteunt Christian ook bij de kerkdiensten en heeft
hij met Goede Vrijdag prachtige muziek gespeeld op
de contrabas.
Zijn er ervaringen die extra indruk hebben
gemaakt?
Myrthe vertelt over haar bijzondere band met één van
de bewoners. “Dan zegt deze mevrouw ‘Je bent mijn
kleindochter’, dat vind ik zo ontroerend.” Of iemand
van de PG afdeling die me herkent en omhelst.”
Myrthe’s ogen stralen als ze vertelt hoeveel liefde ze
hier ontvangt.
Nienke haakt daarop in en noemt dat het vaak de
kleine dingetjes zijn die goed doen, zoals naar de
׉	 7cassandra://_SgDL4vAECVuXPMDv-rrzceMxRyYtfy4XHiMuJiHV_o>d`j h=eiR׈Eh=eiSh=eiR{בCט   {u׉׉	 7cassandra://fUgLGR3EveHcIDI9dHLGrpFwp3uguoMyPk6CoHDMMls X^`׉	 7cassandra://L6bJXowFs2JqFKUvVZxJU_07WOzPgr1jX-0NZ2oavqMt`׉	 7cassandra://wq-dB08AbXgg0YOWgwA7Y0OHuHJ7pxi7qxveNInTWrgF.`j h=eix׉EEInterview studenten
ideeën kunt inbrengen. Bijvoorbeeld als je met een
bewoner naar het museum of strand wil gaan, dan
kan dat. En we zijn nu bijvoorbeeld bezig een leuke
paasquiz te maken om op tweede Paasdag met de
bewoners te doen.”
Liefdevolle ervaringen voor het leven
Tijdens het gesprek valt het me op met hoeveel liefde
en warmte de studenten spreken over de bewoners.
Ik ben benieuwd wat zij zelf hiervan meenemen.
Zullen de ervaringen ook hun toekomstige carrière
beïnvloeden?
Christian: “Ik ervaar het als goud wat ik ontvang, welk
beroep ik ook zal gaan doen. Het is karaktervorming,
leren relativeren, ervaringen over leven en dood.”
En lachend: “Je wordt opgevoed door 100 opa’s en
oma’s, dat is toch geweldig!’
Myrthe ervaart het echt ook als oefening voor later.
Ze is van plan om in de zorg te gaan werken en doet
nu heel veel ervaring op.
markt gaan. “Dan komen de verhalen naar boven,
bijvoorbeeld over de oorlog. Ik leer daar heel veel
van en ik ervaar dan vertrouwen, dat is zo mooi.”
“Dat herken ik ook, vertelt Christian. Tijdens het
wandelen met de beweegweek, drong de impact van
de oorlog pas echt diep tot me door. Een bewoner
vertelde erover tijdens de lange wandeling die we
maakten. Ik krijg daar ook nieuwe inzichten door.”
De studenten merken veel dankbaarheid van alle
kanten en ervaren het als iets moois dat zij wat
kunnen bijdragen aan het welzijn van de bewoners.
Met Valentijnsdag maakten ze een kleinigheidje met
een lief kaartje voor alle bewoners van Tabitha. Een
mooie golf van liefde die door het huis stroomde!
Daarnaast vinden ze alle drie het één op één contact
of met een klein groepje bewoners optrekken het
meest waardevol. Er worden dan meer diepere
dingen gedeeld en je kunt zelf ook veel beter gericht
aandacht geven.
Myrthe: “Wat ik ook erg leuk vind is dat je eigen
22 CARDIA MAGAZINE MEI 2025
Tot slot, bij een jubileum horen ook goede
wensen. Wat wensen jullie Tabitha toe voor de
komende jaren?
Nienke: “Ik hoop dat ze de waardevolle en leuke
activiteiten blijven doen, die ze nu ook doen.
Bewoners genieten er zo van en ik vind dat hier
echt veel gedaan wordt.”
Christian hoopt dat Tabitha nog meer een huis voor
de buurt kan zijn en dat er meer verbinding komt
met kinderen uit de buurt. Bijvoorbeeld met een
basisschool, die creativiteit en spontaniteit van
kinderen is heel zinvol voor een verpleeghuis.
Daarnaast hoopt hij dat de christelijke identiteit
bewaard blijft en de kerkdiensten en andere vieringen
door blijven gaan.
Myrthe: “In ieder geval de goede zorg voor de
bewoners, zij moeten echt op nummer één blijven
staan. En….ik hoop dat er meer studenten in de
toekomst komen wonen. Wij zijn echt van betekenis
en de bewoners zijn van betekenis voor ons.”
We danken Myrthe, Christian en Nienke hartelijk voor
het delen van hun enthousiaste en inspirerende verhaal
met ons!
׉	 7cassandra://wq-dB08AbXgg0YOWgwA7Y0OHuHJ7pxi7qxveNInTWrgF.`j h=eiT׉E n40 jaar Tabitha
Puzzel
Kun jij alle verborgen woorden vinden in deze woordzoeker?
CARDIA MAGAZINE MEI 2025 23
h=eiUh=eiT{בCט   {u׉׉	 7cassandra://873OQ7tu0DghiZkeXFt1FBWr2xriMRbFuFpMufqzLgw @N`׉	 7cassandra://oeLUuWATGIZroKpJ2mXkzfZS9NnQReX9XLGTCr7PlHgM6`S׉	 7cassandra://qHg5OFbUiZxVlh6-ZoOoFrkAeYHNU-iRfskFGjgDjf4`̵ h=eizנh=ei -9ׁHmailto:klantenbureau@cardia.nlׁׁЈנh=ei [9ׁH "http://linkedin.com/company/cardiaׁׁЈנh=ei [i9ׁH %http://youtube.com/cardiahartvoorzorgׁׁЈנh=ei~ [N̪9ׁHhttp://instagram.com/cardiazorgׁׁЈנh=ei} [4̦9ׁHhttp://facebook.com/cardiazorgׁׁЈנh=ei| Rp9ׁHhttp://www.cardia.nlׁׁЈ׉EXCardia, Hart voor zorg
Cardia is een ouderenzorgorganisatie in de regio Haaglanden. Persoonsgerichte zorg daar
draait het bij ons om. Dit betekent het verlenen van zorg vanuit onze christelijke waarden en
onze visie dat ieder mens uniek is en gewaardeerd wordt. Zorg die past bij de levenswijze en
het levensverhaal van onze cliënten.
Geloofwaardig en deskundig. Met liefde en aandacht. In een plezierige omgeving die bijdraagt
aan het welbevinden van onze cliënten. Ons streven is om daarbij de zelfredzaamheid van onze
cliënten zoveel mogelijk te stimuleren. Met hart voor elkaar.
Cardia heeft meerdere locaties in Den Haag, Zoetermeer en Rijswijk. Onze locaties zijn
kleinschalig georiënteerd. Kijk voor meer informatie over onze organisatie, missie en visie
op www.cardia.nl.
facebook.com/cardiazorg
instagram.com/cardiazorg
youtube.com/cardiahartvoorzorg
linkedin.com/company/cardia
Meer informatie?
Het klantenbureau staat voor u klaar.
Wilt u meer weten over de diensten die Cardia aanbiedt? Neem dan contact op met het
Klantenbureau via tel. nr.: 070 8008 888 of per e-mail: klantenbureau@cardia.nl.
׉	 7cassandra://qHg5OFbUiZxVlh6-ZoOoFrkAeYHNU-iRfskFGjgDjf4`̵ h=eiV׈Eh=eiWh=eiV{) 1Cardia Magazine Tabitha special 40 jarig jubileumh=8Q,$/<b