׉?ׁB! (בCט  u׉׉	 7cassandra://n_-gOqKp_jiZm9AhQxI1nf5ilK-9CF4OMJsiq2mswag B`׉	 7cassandra://ZCs1gl3eDVJ5n7wp2pNuSfv8n1YwKGGvWjlQyjT8hj0Kc`S׉	 7cassandra://liwwydfy1ygTgsoXMV06mFcb-yMvMhBrV2IWU1j5iPU`̵ ׉	 7cassandra://0X-9SfPKdyEJP4ip5VjxqF0g079LttjtvJz4sTyE5X8Ϳ{͠_ܪ,fט   u׈   X3?y  ׈E_ܪ,fj׉E׉	 7cassandra://liwwydfy1ygTgsoXMV06mFcb-yMvMhBrV2IWU1j5iPU`̵ _ܪ,fk_ܪ,fj|בCט   u׉׉	 7cassandra://Q0M7Yixm6Mz8QNip6AWupEK5ldpM1gJhQbNgQ_QiN9M*` ׉	 7cassandra://aXa9l9RBU3Zgf1LJm1xe4OZCAYbkOLUW9hXH6ZejR8I` S׉	 7cassandra://uCzv8nk9Bz9sYWwpEyErdbhR457VpfQhySfgeYpCgZY` ̵ ׉	 7cassandra://ilcvIE-87w6je7oX_jdQx2N6Yj7ZmcXojqLv9l-atJMX͠_ܪ,fט  u׉׉	 7cassandra://yByN_WlC9oN_IkHZfGbKy87g24IEwHaXJYuY03A8iqQ .` ׉	 7cassandra://v_TYI0CC5WEEsHiu28yWSozKx2NT_x3DU_UeszYsijMV` S׉	 7cassandra://hm0kh3-wFJBwsupar8fesDPwuiKvNdXrjlcvS6XcxRU`̵ ׉	 7cassandra://g6XtGxv3WVl4TAeqDc26KhUObY9-G50TbahLRoak0DU5B͠_ܪ,f׉E ,2
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://uCzv8nk9Bz9sYWwpEyErdbhR457VpfQhySfgeYpCgZY` ̵ _ܪ,fl׉EINHOUD
Herinneringen van Jan Bijlsma, oud melkboer in Mantgum
Deel I
Fertelsels troch Jan Bijlsma (1910-1995)
Deel II
Hwat yn ’t onthâld sitten bleaun is fan
Jan Bijlsma út Mantgum 1993
Forhúzje
Deel III Intsje foar de pokken
1914 - De earste wereldoorlog bruts út!
Op nei Mantgum
Deel IV Hûskes en pishoekjes
Deel V It boartsjen fan de bern om ± 1920
Bewaarschool
Proefles
Op ´e sútel mei jutteparren
Op nei Jirnsum
Deel VI Skoalle reiskes
Mantgumer Merke
It Auke Sierdsma Skoallefeest
Deel VII Mei de karryder op stap
Boelguodzje
Deel VIII De Ambachtsskoalle
Nei de baas
Wy geane fan de kij nei de geit
Deel IX Jong feinte tyd
Foarfaltjes út de famme en feinte tyd
Deel X Fekansje!
Soldate boartsje
Deel XI Soldate boartsje (vervolg)
Deel XII Op nei Bears
Deel XIII Libbene houn en deade katten
Nei de film
Forhalen, heart op het keatslân
Deel XIV Foarsinsels!
Mei de trein er op út
Fruit-corso yn Tiel
Deel XV Nei Tante Ette yn De Steeg
Nog wat forgetten gebeurtenissen tusken ± 1920-1930
Hoorigen en lijfeigenen
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma
4
5
9
10
14
15
16
20
25
27
29
30
31
33
34
36
37
40
42
45
48
50
53
54
56
59
63
69
70
71
73
74
76
77
78
79
3
׉	 7cassandra://hm0kh3-wFJBwsupar8fesDPwuiKvNdXrjlcvS6XcxRU`̵ _ܪ,fm_ܪ,fl{בCט   u׉׉	 7cassandra://QWucbg0xHrjF9kvycbDCyRWT3h8Ux-8wReNCC_V9efg `׉	 7cassandra://HIcLcPeFgYpYu19bVcjARFNO92C6xqm9ty15uJ1Xt5cu`S׉	 7cassandra://pFdRmdQxANeXjVEcm6Qni42l9qjbo7-aTBngkapwdVc`̵ ׉	 7cassandra://9EiXIAkCLBF17tBBQzhi-2jAvAc6huRd_UL4cEGVuBc i͠_ݪ,fט  u׉׉	 7cassandra://ELpu6VbJDgN0WawENPgHVUUQrNeDJs2k-qvFw4eYzV4 S`׉	 7cassandra://pK8CoAVUr_wxP6cwPgwOhAFDAwEOSEKJEVfwevG1QaUM`S׉	 7cassandra://wlsmFp7sqB9gRSN6ixC_AKEUdiFCzsI8pcqJ-YU-rQM7`̵ ׉	 7cassandra://QPe1h1adU0JNjUwDFKxFQEy0xRdkeKs69xWz5N4aIVoh͠_ݪ,f׉EHerinneringen van Jan Bijlsma,
oud melkboer in Mantgum
Door een tip is de werkgroep Dorpsarchief in Mantgum in contact gekomen
met Wietse Bijlsma, de oudste zoon van Jan Bijlsma, die melkboer was in
Mantgum van 1936-1974. Nadat Jan Bijlsma als melkboer was gestopt, heeft
hij zijn herinneringen over de tijd dat hij melkboer was in Mantgum en zelfs
daarvoor opgeschreven.
Wietse Bijlsma heeft deze herinneringen in een schrift aan de werkgroep
beschikbaar gesteld om hieruit interessante zaken die onder andere betrekking
hebben op Mantgum te kunnen publiceren in Mandeguod.
Frits Sieperda heeft het gehele geschrift zoveel mogelijk letterlijk overgetypt.
Jan Bijlsma had een goed leesbaar handschrift, geschreven in zo goed mogelijk
Fries, soms een soort gesproken Fries. De werkgroep heeft besloten de oorspronkelijke
tekst zoveel mogelijk onaangetast te laten, ze is van mening dat
hierdoor het minst afbreuk wordt gedaan aan de geschreven herinneringen van
Jan Bijlsma. Ook is er naar beeldmateriaal gezocht dat bij de tekst paste (o.a.
uit albums van Wietse Bijlsma, Tresoar, Byldpunt, LC en internet) en deze in
de teksten verwerkt zodat de teksten nog meer tot de verbeelding
spreken.
In Mandegoud zullen regelmatig
hoofdstukken uit de
geschreven herinneringen van
Jan Bijlsma worden gepubliceerd.
Voor velen in Mantgum
zullen deze teksten ook weer
herinneringen oproepen en zelfs
nieuwe feitjes uit vroegere tijden
van Mantgum kunnen opleveren.
De werkgroep Dorpsarchief wenst
iedereen veel leesplezier en houdt
zich aanbevolen om kennis te nemen
van tekst- en beeldmateriaal uit de
oude doos van Mantgum om deze
kunnen delen.
Elders in dit blad is deel 1 opgenomen
van de fertelsels troch Jan Bijlsma.
4
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://pFdRmdQxANeXjVEcm6Qni42l9qjbo7-aTBngkapwdVc`̵ _ܪ,fn׉EJan Bijlsma
(1910-1995)
deel I
De man dy‘t hjir no al 80 jier yn Mantgum wennet en 38 jier lang de molkboer
west hat fan Mantgum en Jorwert, de molkboer dy’t noch achterom kaam en de
bestelling by de frou yn de keuken delsette, die man, dat is Jan Bijlsma.
84 jier no en grôtfol forhalen, wêr fan in part al troch himsels op papier setten
is. Sûns ± 1946 wennet hy oan de ,,Nieuwe zijweg” fan de Skillaarderdyk sa
as doe yn de krante neamd waard, de His van Botnialeane. Nijsgjirrich fansels
foar Mantgumers om wat mear oer him en de forhalen dy’t hy hat oer Mantgum
te fernimmen. Yn dit earste part giet it foar al oer Jan Bijlsma sels.
De hear Jan Bijlsma is berne op 24 Febrewaris 1910 op it ,,Mêd” oan de strjitwei
oan de Noardkant fan Jirnsum. Bijlsma wie de âldste fan it gesin, letter
kamen der noch trijje famkes by.
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma
5
fertelsels troch
׉	 7cassandra://wlsmFp7sqB9gRSN6ixC_AKEUdiFCzsI8pcqJ-YU-rQM7`̵ _ܪ,fo_ܪ,fn{בCט   u׉׉	 7cassandra://W6b4GCKbUuSjGZvAU6u-Oq73-XlhG69n-MkxeXnxsxU `׉	 7cassandra://3KkPgqHmvbhYcT4IU-OptlaS0a3t45czKMoPaiurKFU͉`S׉	 7cassandra://FFYCQ5Z78bCvlyw528i95FlIRaDGKoTc94MyF7wCiU0$K`̵ ׉	 7cassandra://AyHPiV_TAHl2VtWwf1INhETkoAjzNfmuRGfydbaSikE $͠_ݪ,fט  u׉׉	 7cassandra://3gyFPAIGktbH0kU9bcvPLdSJgcEGSDTpUk_KTlGrT7Q z`׉	 7cassandra://Nz0iKAFZm7-ZOap7FgMBRUBNLITYnR7DOJluwCIkGVM`S׉	 7cassandra://4Iv6uJqestiMnbCU1iLBSl2MzF9nE4KZ0k1YRoFEJXk#A`̵ ׉	 7cassandra://dMqTIaFvQaeMZShauIoaOzFVa10NYpnnV1RBec7qE4g .͠_ݪ,f׉EDe earste 4 jier fan syn libben binne se in soad forhuze. ,,Heit wurke doetiids
by de boer, mar koe op in stuit mear fortsjinje by it spoar, dat doe forhuzen
wy nei Skearnegoutum en noch in skofke letter nei it wachtpost 28 ûnder
Hieslum, tichte by Parregea.
Letter bliek dat de kar net sa byzonder west hie, by de boer koe wer mear fertsjinne
wurde. Sadwaande ferhuze de famylje nei Draaisterhuzen. Earst waard
alles op in lorry laden, mar deze gong mar oan Nijhuzum ta. Der moast alles
oer laad wurde op in heawein.
Yn 1914 bruts de earste wrâldkrich út sa at we allegearre wol witte en ek syn
heit moast soldaat wurde. Hy kaam by de kustwacht. Dat selde jier forhuzet de
famylje nei Mantgum. ,,Heit koe der oan it wurk op de buorkerij fan boer v/d
Hem, de buorkerij der ’t no Bottema buorket”. Se krije de mooglijkheid yn de
arbeiderswente oan de Kamp te wenjen, it hûs der ´t no de famylje Hansma wennet,
mar om ´t se net wisten hoelang oft se hjir bliuwe soenen setten se harren te
wenjen op de Fearhûshoeke. ,,Yn dy tiid wiene dat tsien wenten, no fyf, mei in
net sa solide kwaliteit. Je koene troch de muorren mei de buorlju prate”. Mar al
wat ferwachte waard, mar heit bleau dochs 17 jier by deselde boer.
Lytse Jan gong doe ‘t er yn Mantgum kaam, daliks nei de bewaarskoalle, oan
´e Fearhûshoeke. Nei de legere skoalle gong hy nei de ambachtsskoalle yn
Ljouwert. En sa at dat giet by jonkjes fan it platte lân dy ‘t foar earst yn ´e
grutte stêd komme, de earste dei gong it foart mis, in learaar fregje oft der ek
bern wierne dy ‘t mei de trein nei Starum moasten, dan moasten dy wat earder
fuort, mar Jan wist fansels net neat. Dat doe ‘t hy út skoalle kaam wie de trein
fuort en koe hy nei hûs rinne.
6
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://FFYCQ5Z78bCvlyw528i95FlIRaDGKoTc94MyF7wCiU0$K`̵ _ܪ,fp׉E2It earste húske fan Jan en Lies Bijlsma neist it kafee.
Doe ´t de ambachtsskoalle op syn ein rûn, moast Bijlsma nei de baas en kaam
te lâne by Bearda yn Ljouwert as meubelmakker.
Nei de krisistiid yn ´29, doe ´t hy ,,soldateboartsje moast, koe hy net wer werom
komme by de âlde baas. Hy hat doe in skofke yn Bakkefean op de Folkshegeskoalle
sitten, dat koe op kosten fan de gemeente, en in skofke by Tinga yn
Winsum, mar dat wie syn leven net.
Yn 1936 waard Bijlsma frege oft hy molkboer wurde woe. Dit gong doe mei de
bakfiets, de spullen waarden op helle fan it fabriek yn Weidum, dy ‘t hy dan
fuort útsutele, by de boeren oan de Hegedyk, wêrnei ‘t hy troch gong nei Mantgum,
en letter ek Jorwert.
Ik waard hy noch meteropnimmer fan it electrysk yn Easterwierum, Weidum,
Jorwert, Mantgum, Schillaard, Jeth, de Him, Hilaard, Jellum, Bears. Doetiids
moasten je der iens yn de twa moanne bylâns. Je kinne je foarstelle dat hy fan
ôf dy tyd aardich op ´e hichte is fan it barren yn ús omjouwing.
Yn 1938 is Jan Bijlsma troud mei Lys en se wennen yn it lytse hûske neist it
café, dit binne de W.C.’s fan it café. Se krije trije bern, twa jonges en in famke.
Letter hat Bijlsma it hûs bouwe litten, der ‘t er no noch wennet. Fan ôf dat
momint is der ek in winkel by, in toanbank en fansels de kruidenierswaren en
molkeproducten op é skappen. Frou Bijlsma die de winkel en op sneons wie it
soms sa drok dat it waarm iten der suver by yn skeat.
Yn 1974 is Bijlsma stoppe mei de saak, hy sutele doe al net mear mei de bak
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma
7
׉	 7cassandra://4Iv6uJqestiMnbCU1iLBSl2MzF9nE4KZ0k1YRoFEJXk#A`̵ _ܪ,fq_ܪ,fp{בCט   u׉׉	 7cassandra://Uqcwwa7kPSTLaEMIqX6e0iW-qWP3XxrQTFpEFjnzq0Q `׉	 7cassandra://nztptTW-I1l_wumu8AmqfIIf8zk840hSinpI6cgXagAs`S׉	 7cassandra://QT79b-wlGvuuYegx67Dm-VcTlXmByagEeYAODlOtdIg%s`̵ ׉	 7cassandra://cW9r4lGbZIQwSzR1RpjR3YmZ26BrP7pagMibPIdWUuY '͠_ݪ,fט  u׉׉	 7cassandra://32mIkcHUeby_9J9_lxtExc_qH0NM_M6ERd7yx-7xM2g oa`׉	 7cassandra://pwV-W5SOwt6rn43hCvCRhekhLfQ5CBqsKa3bVAyt0jMnQ`S׉	 7cassandra://F-zDSYiQH3MHD8fNvV3pqKWznrLrneFbaIyiwnBeauw `̵ ׉	 7cassandra://YDdQJfmorV9Semieklz0E9NJKzfKMKozgKNsW8gVjls k3 ͠_ݪ,f׉Efiets, mar is fia un pony, hûnekarre en
motorbakfiets eindige op in motoriseare
foertuig mei trijje tsjillen.
It doarp joech by it ôfskie bliken fan
har tagedienens troch spandoeken,
buorden en in ferskrikkelyk soart
blommen en planten. In tún ameubelement,
gouden horloazje, eetservies,
tafelkleed enz.
Nei ´74 wie der in soad tiid foar de
hobby, houtsnijwurk, hout draaie, it
âlde ambacht út de begjin jierren. De
lêste tiid wol dat net sa goed mear, de
jierren no. Lys wennet sûnt koart yn
,,de Ielânen” yn Snits, mar Jan hâldt
de moed der yn en wol graach syn
forhaal fertelle. Yn ´e takomst sille
der grof mear stikken út syn ûnthâld
yn Mandeguod ferskine.
It winkeltsje oan de His fan Botnialeane
en it molkweintsje
8
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://QT79b-wlGvuuYegx67Dm-VcTlXmByagEeYAODlOtdIg%s`̵ _ܪ,fr׉EJan Bijlsma (1910-1995)
Hwat yn ’t onthâld sitten bleaun is fan
Jan Bijlsma út Mantgum 1993
Ik bin geboaren op it “Mêd” oan de strjitwei oan de Noardkant fan Jirnsum.
It stie ûngefear wer nou Buiteveld, bielsehandel wennet. It wie in alderwetsh
fan twa ûnder yn kap arbeiderwentsje en ús buorljue hieten Easge en Aaltsje,
doe al âldere minsken en die hierne in great hôf mei fruchtbeamen. Ik bin as
earste bern geboren op 24 Februares 1910 en nei mij kamen er nog trijje famkes,
Froukje geboaren 5 November 1911 en Rinske 1914 op 12 April en dan de
lêste Aafke geboaren 6 augustus 1917 en dat wierne dan de 4 bern fan Wijtze
Bijlsma geboren te Jirnsum den 2 December 1885 zoon fan Jan Roels Bijlsma
en Rinske Romkes Kramer en Antje Bosch geboren te Rauwerd den 4 October
1886 dochter van Eelke Bosch en Froukje Kooistra.
deel II
Vlnr: Wietse Bijlsma, Rinske, Jan, Froukje, Antje Bosch, Aafke
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma
9
fertelsels troch
׉	 7cassandra://F-zDSYiQH3MHD8fNvV3pqKWznrLrneFbaIyiwnBeauw `̵ _ܪ,fs_ܪ,fr{בCט   u׉׉	 7cassandra://iRbWO3ZkjfQiV49vT6fDG3ApGeX0t98Knhcy5PFOzUM `׉	 7cassandra://ZkeKtYJzlF2K9zV4YwS1F-U0Yu6xtDkZ21Du3NA1xvE͂`S׉	 7cassandra://9uRIjumjb8Z1Ekj9Kl0E3CNgHo1I9GvG6dzVcRq8Q-A!`̵ ׉	 7cassandra://Djzhq0yUcu71abXL9vfoj3ZU6Gbf0ZDr6kVDvXtw8yEda͠_ݪ,fט  u׉׉	 7cassandra://YF6BH__THLLAgmrSjUfTg3-oyFMjSaa7S0xuBTi8tnU `׉	 7cassandra://OWJY5Pnj4AIwFoQJ6LePnuZwq1dWuhYrBkV2LS5q0U8̓
`S׉	 7cassandra://Gizn1p8vK3lNM3ELNLwXuWf0eilxdiFJ8D-j4v3T3-w"^`̵ ׉	 7cassandra://Yz55_bZ4jtLjgmlRMw_bxDbWFkOEaeEW71LM1nqQz2o͋͠_ݪ,f׉E	Forhúzje
12 Maaije 1914 wie in hiel gebeuren yn myn libben. Wy forhuzen en die dei,
mar it wie net de earste kear yn myn libben, wij wierne al 2 kear hjêrder forhuze,
namelik fan Jirnsum nei Skearnegoutum en doe fan Skearnegoutum nei
it wachtpost 28 ûnder Hieslum. Mar ik wie nog jong om der nog wat fan te witten.
Us Heit waard yn de snoarje boerearbeider of kaam as spoorwei-arbeider
by de Ned Spoorwegen to lânne. Mar it wie in spultsje fan ´e rein yn´e drip.
Se fortsjinnen by de boer stiefsafolle as bij it Spoar. Mar achter nei hat dat
Draaisterhûzen ek mar in needsprong hwest. Mar ik dwaal hiel en al fan ús forhúzjen
ôf. Mar nei it foar byriden fan de earste treinen kaam er in ploeg manljue
met de lorry by ús foar de wachtpostdoar. It húsrie waard opladen en doe
mochten Mem en de 3e bern ik op de lorry sitten gean. Froukje en ik sieten op
de oprolle matte en Mem siet op in stove, die op de selde matte stie. En ús Heit
fleach mei ús skiep oan it tou yn de berm fan de spoordyk lans njunken ús, die
op de lorry sieten. Wetenswaardigheden en belevenissen yn die tyd wit ik net
folle. De moezels, in bernesykte ha ik der hant, mar der is gjin oandacht oan
besteed. Mem hat nooit yn´e gaten hant en sy wit it ek net, wat moezels wie.
Letter wie se by in jonge buurfrou op thee fisite en wierne die har bern op bêd
fan wege moezels en die hierne de selde forskiensels as ik ynder tyd ek hant
hie. Ik gong al op de greate skoalle yn Mantgum, doe hearsten der de moezels,
de skoalle wie sluten, der kaam gjin kop op skoalle, allinne ik dwarrelle wat
troch de buorren, inteken dat ik lyts de moezels wol hant hie.
De lorry ging oan Nyhuzum ta, der waard de brôt hwer oerladen op in haaiwein
en gong it op ús nijje wente ta op nei Draaisterhúzen. En dat bestie út
2 pleatsen en ús arbeidershúske. Neffens it wachtpost in lyts skietrich lyts
húske. Ik wit noch de nammen fan de beide boeren n.l. Kramer en Schrale en
de lêste wie Heit syn
boer. De pleatsen leine
in 100 meter fan de dyk
of en oan ´e dyk stie nog
in wettermole. Yn ús tyd
is die yn de brân flein.
Yn in tonger- en wynbui,
is hy op de rin rekke en
doe yn de brân flein.
De brânnende wjukken
fleagen einen foart.
Yn de jieren ’75-’80 bin
ik der op de fiets nog ris
hwest to sjen. Mar de
mole wie net wer opbouwt,
der stie nou in
Arbeidershúske by de mole yn ‘e buert fan Draaisterhuzen
10
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://9uRIjumjb8Z1Ekj9Kl0E3CNgHo1I9GvG6dzVcRq8Q-A!`̵ _ܪ,ft׉Eelectrisch gemaaltsje. Der is net folle hingjen bleaun fan ´e tyd, die ik troch
brocht hy op ´e wachtpost en it arbeidershúske. Ik wit noch dat Mem kunde
hie oan in konducteur en de treinen fleagen doe ek noch net sa hurd, dat de
konducteur makke fan of de trein wol is in praatsje mei Mem en as er dan
griente yn de bagage wein wie, waard der wol ris in bosk woartels nei ús Mem
ta kiepert.
En in boaze hoarne dat wy hierne, net
moai mear. Op in gegeven moment
fleach er in Froukje oan, hy stie al by
har op it schouder en scoe op har eagen
ta, dat Beppe Anne die in greep en krige
him to pakken. En doe hatse him eigen
handig smoart. Se hie wat mei hinnen
en einen. Ik tink ik wie wol in jier as 14,
dat ik yn de keamer siet oan de foarkant
fan de oaljekoekshoeke en yn ienen in
leven as in oardiel hearde yn it foarhûs.
En wat wie it: Beppe hie mei wat foer
in jerke binne doar lokt en hy him doe
to pakken. En die is ek net libben wer
út har hannen komt. Leve en leve laten,
wie har motto dan. Mar wy iten gjin hin
en einen, ús Heit sette er gjin bek op.
Mem stûrde dat spul mei de karrider nei
de poelier yn Ljouert.
Se tsjinne yn har famme jierren as faam
by boer Schouwstra yn Jirnsum. Se siet
mei de frou to theedrinken, dat de boer
der ek yn kaam mei wat in gnieskjind
gesicht en sa tuske noas en lippen weifortelde,
wat ús hinnen mankeert en de
hearne koe wol hartstikke dronken wêze.
Die soeg rint op in hintsje ta en seil
Beppe Anne en Afy
syn kunsten fortoarne en rint wol in hele meer by har lâns en flocht oer de
kop en bliuwt foar dea lizzen. Je hoege der net foar nei it circus ta. En doe
begong ús Mem to gnizen. Nou wit ik de oarsaak wol, die hoarne is inderdaad
dronken. Ik ha sa pas fruchten die ûnder de drank stien ha yn flessen ûnder
hage gooit en der ha de hinnen fan slynt. En se binne apart nog nei buten west
om nei kopketûmeljende hinnen to sjen.
En se het ek tsjinne by Kryn de Groot yn Friens. En der kaam dan oa goed 12
ûre in âlde arbeider yn ´t bûthûs om syn brea der op te iten en dan moest de
faam (ús Mem) der hinne om die arbeider in panne sûpengrotten bry te bringen.
“Dou bist in bêst famke, dou gûnst in earm, âld man nog is wat, dou seilst
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 11
׉	 7cassandra://Gizn1p8vK3lNM3ELNLwXuWf0eilxdiFJ8D-j4v3T3-w"^`̵ _ܪ,fu_ܪ,ft{בCט   u׉׉	 7cassandra://I_sbYAudui3U0JI0yp-RTDmeLPuK5vBZ3mArQ1Sjuh4 ` ׉	 7cassandra://hWk2Y1xRNvpA8zwCsCjeb8S5MfXLYA_aQJWjRSMMS9I̓f`S׉	 7cassandra://rTwo6BJ-Ethl9PhO_s1mTyHQqnNhmgD0EW8GpzGPwM8!`̵ ׉	 7cassandra://10Pro_LdEnbnFQf1kr87vz-klhklnxnz5puFG4GKJGg͠_ު,fט  u׉׉	 7cassandra://QxgsD9Tf0mE4NIKIaP8LdzR0SyfOf93l3-YC2VZ9TAY .` ׉	 7cassandra://94lGFEbfpb2xrzt6WiBGv3yFwHLLSf7QamQeQv5MlrwR`S׉	 7cassandra://7BkVopHA-L3Nf5haZ9KchiOxUVz84zKL84KswWPJDVkE`̵ ׉	 7cassandra://TD7QDVayBkROnJ8WvADQ-VzQj-xeYh0Ox7c2YBq_NQ0-͠_ު,f׉E	Znog ris in kear by ien fan myn jongens op bêd komme. “Frek, âld kearel, “ wie
stefêst har antwurd. Sy tocht, die âld kearel kin fest gjin bern mear ha fan in
20 jier. Mar de âld man hat wol gelyk krige, die âld man wie âlde Pake Jan út
Jirnsum.
Alde Pake Jan en Beppe Rinske ha nooit by ús thús west.
Wy kamen er simmerdeis 1 kear mei de hushâlding
en ik bin ek mei ús Heit oer ys der al is west. Ald
en earm, en toch wie it finsterbank winterdei fol
foegelsjes, as beppe Rinske nei iten der de ierpelkrommels
del struide.
Njonken lytsen Wietse en Annie krigen forkering.
Beppe rekke in nacht te sliepen bij Jan
en Rinske. Doe Beppe goed en wol to plak
wie, begon Pake te triljen in to skoudzjen en
kremmenêrje, dat er sa´n lêst hie. Mar hy
liet al troch skimerje, dat it yn ´e regel wer
oergong, as er in zâltehearing en 2 romersbrande
wyn krige. Dat Mem de buorren yn,
nei de winkelman. En die frege al, hat âlde
Jan wer koarts? ,,Ja,” sei Mem, ,,de stoallen
steane op hun poaten to skôdzjen. Bedtyd,
Beppe Rinske earst op bêd, Mem yn it oare
bedste en doe hearde Mem nog wakker ien
praten. Pake Jan hâlde nog in petear tsjin
de lampe en dat gong mar troch die alleen
spraak. ,,Nou alde jonge,” sei er “nou seil ik
dy efkes lekker ta stoppe, dat hast wol fortsjinne.
Dat wie yn die tyden in peterolielamke,
wy ha de hiele joun ljocht fan dy hant. Pf wie it,
in walm kaam boppe ta it gles út, mar de flam wie
net út. Dou âlde rakker, sulst it nou ek noch yn de
kant sette, mar wachtsje mar, ik scil even goed sykhelje
en dan krijst in poester, dat de walm by it bedskot del
rint. En nou is it tsjuster en kroep ik Beppe van Welterusten.
Enkele gezegden fan Pake Jan folgje hjir nei. Doe ek al waard er stemd foar 2de
Keamer, Friese Staten en Gemeenten. Pake moest stemme foar de Gemeenterie.
Yn de tyden wenne er in sekere Van Balen yn Jirnsum, tabaksfabrikant en die
stie kandidaat foar de nije rie. Hij beloofde Pake in poun tabak, as dy op him
stemde. En dat gong oan, Pake krige syn tabak en Pake hat oarsnet sein, ,,Ik
stie toch allinne yn dat stemhokje.”
In oare kear, Pake stie to hekkeljen yn de sleat, njunken de strjitwei, dat er in
man oan kuierjen kaam en even in praatsje mei him makke. De minsken rounen
yn de tyd nog, ek as je nei in oar plak of stêd ta moasten. ,,En.“ sei er,
Petroaljelampke
12
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://rTwo6BJ-Ethl9PhO_s1mTyHQqnNhmgD0EW8GpzGPwM8!`̵ _ܪ,fv׉Eh,,hoe lang ha ik nog rinnen om yn Ljouwert to wêzen.” ,,Nou, dat kin ik jou
net sizze,” sei Pake. Die man grommele nog wat oer dat antwurd om, mar sette
toch ôf en hy in 25 meter roun, doe rôp Pake, as sa rinst as ´t nou rinst bist mei
2 ûren yn Ljouwert. ,,Nou kwerom koest dat direkt net sizze, frege de man?”
Dat seil ik dy gau sizze, ik moast earst sjen, hoe hurst as stou rounst.
Pake syn Mem wie om healve ienen noch oan it strjitte skrobjen en om 1 ûre
der op wie se al dea en wie Pake in wees. En mei 9 jier kaam hy al by in boer.
Stadich oan wie er boerefeint wurden en it wie iterstyd en hy giet op syn plak
by de iterstafel sitten en der lizze wol 6 greate skylfiskoppen yn syn board.
,,Wat mat dit hjir,” freget hy oan de frou. ,,Die binne foar dy Jan, it is it djûrste
en bêste fan de fisk,” sei sy. ,,Nou,” seit Jan, ik krij hjir oars it bêste ek net, dat
Jou hâlde dy koppen mar en Jou se de houn mar to fretten. Yn de ,,Hepkema”
krante hat eartyds wol ris in stikje oer ,,mâlle Jan,” stien. Mar in oare eigenskip
fan him wie, skriuwe koe er hiel moai. Doe Heit en Mem oan de spoardyk
wennen, krigen se inkeld in brief fan Pake. En dan sei die Postbode, hienne
alle brieven mar sa’n dudlikadres. It wie it grutste kontrast mei myn oare Pake,
die koe net lêze en skriuwe. Soms moest dy syn handtekening sette, hy die it
meestentyds mei in krúske, mar as it wêze moest dan koe er syn namme yn
drukletters tekenje. Dan hie er de pinne yn ´e foest beet.
Nou sit ek al wakker oer de âlde Pakes om te eameljen en wy sitte nog altyd yn
Draaisterhúzen.
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 13
׉	 7cassandra://7BkVopHA-L3Nf5haZ9KchiOxUVz84zKL84KswWPJDVkE`̵ _ܪ,fw_ܪ,fv{בCט   u׉׉	 7cassandra://sYQfxe7JHCpGUM_iy308Ng1iDfpoVZVFyuPpS1hHDRU 5` ׉	 7cassandra://VPXO-QbkQrvHNVBrEErkv8ZkkdK3LLKtM10EF12MFTk͊`S׉	 7cassandra://AJsmoIRjAGIY_dygDo0d2NZG42kEiCTDrzwiMMuE9I0#`̵ ׉	 7cassandra://pFKl3ZVFiuPtkbLEY17eBrNvQwR-53rBMZmrqWacJwEk͠_ު,fט  u׉׉	 7cassandra://8fxwbTuWCLbtYibPeQPJK6fHmyOJ2kjpvL4nijvC-Vs `׉	 7cassandra://Zo_UorIa151iP9QXBHo0XBWYwHPR6L7nTTUzvlCp4Nkn`S׉	 7cassandra://8zrOvnitQyTmmi306v66vCkPJvIDxySzNIQ6vHVrrUg `̵ ׉	 7cassandra://BhoW-jOIimmP-f8EES4GcGsjdizuE-3INdSaRR1CynM ͠_ު,f׉E	Jan Bijlsma (1910-1995)
Intsje foar de pokken
It kaam safier, Jan waard âlder en koe dan nei de bewaarskoalle. Mar der
kaamst net op, dat moasten je earst inte wurde tsjin de pokken. En dat hat him
ôfspiele yn Draaisterhúzen en Dryls. Op in sekere dei ging it oan, Pake nei de
boer, achter yn it lân, in ein fan hûs en Mem helle de bernewein út it hûs en
der waarden de beide famkes yn kwakt en ik moast rinne, de wein festhâlde
en de dyk net oer rinne. Nou dat mat net in plesier reiske west ha. ,,Dou hast
de hele hwerom reis om gûld en balten.,” hat Tante Frouk letter tsjin my sein.
Mar it wierne ik beulen fan dokters froeger. Even er tusken troch. Ik wie in
jier as 18, ierder kear pyn yn´e mule, it hâlde mar oan. Och jong gean even nei
Mantel, die feegt him er yn in omsjoch út en net fordoofje litte, dan hast ek
gjin napine. Ik woe my ik net kinne litte in oere letter siet ik by dokter Mantel
yn de toskeloekersstoel. Even sykje welke kies it wie der tikke er even op, dat
ik skeat hast oan it dak ta. De mond open en de tange waard om de kies setten.
We switte beide, ik fan ´e pine en dokter fan it skoaren. Ik wie al in pear meter
mei stoel en al by de tafel wei skoart. Ik tocht by my sels, ik hâld gjin kaak yn
de mûle. Njunken lytsen mei hamjen en gramjen, bûgen en skoaren kamen wy
in ´t sicht fan ´e gongsdoar. Des noads sleep ik dy mei stoel al oan de foardoar
ta, mar die kies komt er út. Dokter hie al oan de faam raast, set die gangsdeur
open, dat hy wie safris hy soe my mei stoel al oer de drompel skoare, der yn
ienen der liet de kies, dokter foel hast op de kont, hy koe nog krekt de stoel
gripe en der sieten we, beide bek ôf. Jij uit de stoel en op de grond liggen, hy
tocht, die stjert hjir op ´e stoel. Mar enfin, alles is ten goed gekeerd. Ik krabbelde
njunken lytsen wer oerein, krige in sigaret fan Dokter, dat wie yn die tyd
nog in mediegn. Dokter rookte ek, dan krigen je de de griep net. Mar nooit en
nimmer bin ik wer by in húsdokter west mei pyn yn´e mûle.
Gjin wûnder, dat ik myn eigen bern net intsje litten ha, doe mochten wy it
sels witte al of net intsje en dokter Mantel wie gjin foarstander fan intsjen. Dat
sadwaande ha ik myn bern dat lêst net oandien.
Fan Draaisterhúzen is net folle hingjen bleaun.
Inheld gongen wy mei ús Mem nei de boerinne
en der wierne ek bern. En der hong in touter oan
de balken yn de keuken, der mochten wy dan yn
schommelje.
14
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
deel III
fertelsels troch
׉	 7cassandra://AJsmoIRjAGIY_dygDo0d2NZG42kEiCTDrzwiMMuE9I0#`̵ _ܪ,fx׉Em1914 - De earste wereldoorlog bruts út!
Poster fan de Nederlânske Striidmacht en de
mobilisaasje yn 1914
Groepsfoto militêren om 1914 hinne
En ús Heit wie soldaat hwest en
syn lichting moest sich melde yn
Snits. En dat hat er dien, mar syn
namme waard net oproppen en doe
de kapitein sei: ,It soadje wat hier
nog staat, kan wel weer naar huis
gaan, hat Heit him net lang betocht
en is gau wer ôf tein nei hûs.
Mar njunken lytsen krigen se fan
hegere hân toch yn de gaten, dat er
iets net klopte, de forhûskaart fan
Wonseradiel nei Wymbritseradiel
hat lang ûnderweis west. En op in
dei yn Augustus kaam de politie
achter yn it lân, wer ús Heit oan ´t
wurk wie, by him, mei de tiding
dat er dan en dan wer melde moast
yn Snits. Hy kaam út eindelyk by
de kustwacht to lânne yn Zoutkamp
en der hat er 4 jier troch
brocht.
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 15
׉	 7cassandra://8zrOvnitQyTmmi306v66vCkPJvIDxySzNIQ6vHVrrUg `̵ _ܪ,fy_ܪ,fx{בCט   u׉׉	 7cassandra://KND4LXnw9RJZ7bZkx7DMvlsPoV1DonLYTVSmlOdhyZ4 do`׉	 7cassandra://XbwL5AEqBoO51NEvVaqqL4EteKet8Yfv9kP0gYVL-0Qj`S׉	 7cassandra://3tg0Vzuz7HDbz9dEg4V-TdN9xDKx78HpVC1HFrihNQk`̵ ׉	 7cassandra://7E108d4lHdlYPlRIy3kK2ZVMPH3MK0klqXeAXKfWZNk͠_ު,fט  u׉׉	 7cassandra://_Mx1E8_YlgHdFUu7FqsfZ91Lmx4xWfqnO05U3WVkU3o t`׉	 7cassandra://RGW0nU4cNSBj6LVB9MucgdOGY4FgYS1vtJmyWd_4Du0͙`S׉	 7cassandra://Av2dWmQyuHogDg2kJoXcrdEOe5dpJmTayOnQciuLcWw&`̵ ׉	 7cassandra://5Rwh1xX9gRbVcw7NHfQCIY3YULpGawzDB44kNsdCeaM͠_ު,f׉E"Op nei Mantgum
Dat Draaisterhúzen hat mar in tuskenstation yn ús libben hwest, der is fierder
ek nea wer oantinken oan joen. Hwent yn de hjerst fan 1914 stie de forhûzeswein
fan Gebr. Hoekema foar de doar en brocht nou alles nei Mantgum. En wy
bedarren op de oaljekoekshoeke, it 2de hûs oan de efterkant en der ha wy wol
in jier as 15 wenne en doe we nei foarkant gien, it 5de en lêste hûs.
Min komt der to lânne as je by de toer, de dyk nimme nei it Noarden, de
frybuorren del en kom je mei de tyd, as je de bewaarskoalle rjochts en links
de bakkery, trijje arbeidershûzen en yn winkelhûs passeart binne, op de 10
arbeidswenten, eigendom fan de diaconie fan de Ned. Herv. tsjerke fan Mantgum-Skillaard
to lânne. Even fierder stie nog in dubele arbeiderhûs. By myn
witten hat der nea in arbeider yn wenne. Der wennen koumelkers. Yn it lêste
wennen Keimpe en Beth vd. Meer, heech út 6 kei en ´t earste hûs wennen dan
Pake Eelke en Beppe Froukje mei Tante Neel. En die is begoun mei 1 kou. Op
it meast hat er 4 op ´e stâl hant en soms 6 yn it lân en se koene er fan bestean.
Nou begjin ik dan in beskruwing oer hûs en minsken om ± 1918 hinne.
Earst it blokje fan fjouwer, dan in stege en dernei in blokje fan 6 hûzen.
Fearhûshoeke út ‘e loft wei
16
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://3tg0Vzuz7HDbz9dEg4V-TdN9xDKx78HpVC1HFrihNQk`̵ _ܪ,fz׉E
Sa as ik skreaun ha, wy bedarren yn it 2de hûs oan de efterkant en wy hierne
in paad foar ús ruten lâns en dan hiene der ek in flinke bleek en oan it ein fan
de bleek stie nog in houten hok en der roun nog in sleat efter lâns. Nei ús hok
roun ek in forhudde paad en oan de iene kant ús hok en oare kant stiene 2
hûskes. Ieder hûske waard brukt troch 2 gezinnen. En op it ein fan it paad wie
nog in stalt. Der gong ús Mem dan wol hinne to spielen. De achterhûs bewenners
hierne allegeare in hok op harren hiem, dat hierne de bewenners oan de
foarkant net, mar se hierne wol it rjocht om fan de bleek, die ek achterhûs lei,
gebrûk te meitsjen. Mar dat kaam net faak foar. En dan lei er foar de rûten fan
it hûs fan Tante Neel nog de ,,dobbe” yn it lân, mei in stek der omhinne mei
in draaihikje om bij het stolt te kommen om er wetter út to heljen. Dat wetter
kaam út ien of mear wellen. In die tyd boanden Keimpe en Pake harren kei
der út en ek de frouljue fan de oaljekoekshoeke brûkten dat wetter wol foar
strjitte skrjobjen. It leidingwetter moast noch komme, mar doe dat er njonken
lytsen kaam, wie it rinnen nei de dobbe om wetter gebeurd. Mar is bleaun in
nysskjirrich gebeuren, midden
yn it lân helder wêl en groun
wetter. Mar yn ienen wie de
dobbe foart, Jitse Kloetstra,
boarkjend yn de foarmalige
bewaarskoalle hat him dimpt
die man mocht in soart of hy
die it sûnder dat hy der lêst
mei krige, in jarrekolk op it
him fan de bewaarskoalle, in
bûthûs yn ien fan de lokalen
en de stront kaam oan de bult
foar de hûzen oan de oalekoekshoeke.
En de gevel fan
Siebe Elgersma syn hûs waard
sloopt en waard doe garage. In
Pake sizzer hie in auto oanschaft,
die koe der moai stean.
Fearhûshoeke fan ‘e foarkant, de lêste trije húskes
Ik tink de schoonheids-commissie hat doe wol in skoft mei de eagen dicht
roun. De dobbe is er wer kommen, maar net op it selde plak. It wie in blikfanger,
en nou as ik der mei myn suster lâns rin, is it yn ienen, hwer is de dobbe?
En dan siz ik, mast ús goed lûsterje, dou kinst him gûlen hjêrre en dan flûsterd
hy, as it sa mat, bedobje my dan mar. Ien winsk, hwer nei it selde ste mei stek
der omhinne, draaistekje en stolt en dan is it ús alde dobbe hwer.
Wy bedarren oan de achterkant yn it 2de hûs. Nest ús yn it 1ste hûs wennen
Jan en Baukje Rauwerda. In gesellige buurfrou en koe tige kletse. Se wie ôfkomstig
út Boazum en Boazumer slachter hie har as klant. Doe ik yn Mantgum
kaam wie er noch in slachter die wenne op it ste, hwer nou de winkel fan
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 17
׉	 7cassandra://Av2dWmQyuHogDg2kJoXcrdEOe5dpJmTayOnQciuLcWw&`̵ _ܪ,f{_ܪ,fz{בCט   u׉׉	 7cassandra://P-qUAVFuG2FegANbIE-xIdmx86QEFJwLJhVKx8ZSpY8 ` ׉	 7cassandra://KI3zpqfXEfIktO2hc6p1PVxP_dDDaGUgrZDosPrIN-sͣ`S׉	 7cassandra://mTLg1WsBw7WqDZEyJBmdOD8qwTDpWBUIYSpr_ddFx0g%`̵ ׉	 7cassandra://cupA3MiDBMGExtBV9vppHarfXaEmEYuisyl1iR09D4A<y͠_ު,fט  u׉׉	 7cassandra://AdElpdCfGBQw8h_UgnJlrJdqm_xGPx86dtxM9pN-gS0 `׉	 7cassandra://BDmKQgTrdgW5FMW_OQH5APqLC9d4PoRsbmQRcSOFZvU͂d`S׉	 7cassandra://5byAwmxntxm1oVtbHmxD-HgO--fQvpbdnsv4XyCGLzE!`̵ ׉	 7cassandra://2kerT17uzD5WT8_dcP5MaJP67DhcS-buD1Kv_8bZMpQ͠_ު,f׉EHartman stiet, mar doe wie it noch in stok âld gebou. Mar yn die tyd wierne
De Groot en vd. Wal út Jorwert de slachters fan Mantgum. De slachters sutelden
yn die tyd noch mei de transportfiets mei de koer foarop yn de wyte kiel.
Mar hoe folle wietkielen der net yn Mantgum kamen stiek net sa nou. Ut Weidum,
2 út Jellum, Reduzum, Boazum, Dearsum, Littens en Stienstra út Snits.
Se hierne 4 bern, 3 jongens en 1 famke. En koene allegear tige leare. De jonges
binne alle trijje timmerfeint wurden en letter troch selfstudie learaar oan de
ambachtsskoalle. De âldste Auke waard letter noch direkteur fan MiddelbaarTechnische
skoalle yn Haarlem. Om Mantgumur merke kamen de beide âldsten
noch geregeld oer en fielden har dan wer tige thús by harren âlde doarpsgenoaten.
Ruurd, dat wie de 2de soan en die wie learaar yn Alkmaar en wie
ek mei in Mantgumer famke troud en die ha 1 soan krige en die is letter dokter
wurden, mar die ha ik nea sjoen. Mar mei Ruurd ha ik al is yn Mantgumer
merke de priis woun. Om priis en premie tsjin Willem Jellema en wy woune
it beide winne. Njunken lytsen 5 earsten en 2 gelyk wy steane op ´e stuit, ik
slaan op in lyts keatske fan in meter as fjouwer. Doe moest Ruurd opslaan bij
de middelline Jan, seit Ruurd tsjin my, hwant ik wol mei 6-2 foar ús nei de
krite. Nou, sei ik, dat scoe net gek wêze, want dat keatske kinne we beide foarby.
Mar hy krige gelyk, de earste bal sloeg er oer Willem hinne, die slag hie er
foar it lêste earst bewarre en doe er nog yn tusken ien, dat wy stierne op roazen
en ik sels sloeg it keatske nog foar by. En sa bliid as hierne we de PC. woun.
En doe ha we nog even neipraten by in glêske bier.
Wy bliuwe achterhûs Bouke en Grietsje ,,Kamstra” wierne al stokâld doe wy
der kamen. Mar yn it middelste hûs wennen Andries en Tiet de Groot mei har
dochters Trijn en Evertsje, beide skroar en Trijn wie kreupel, mar die gong in
soart foart te naaijen by de boeren lans. Se kaam ek by Schukkens yn Hijlaard.
Der wie ek in soan en die wie by de politie recherceur yn Enschede en yn de
oorlogstyd fertoefde Evertsje der ek en se hongen tige de Dútse kant oer. Letter
ha ik der nooit wer praat oer heart. Yn it lêste hûs wennen doe, Hindrik en
Jintsje vd. Ploeg mei 7 bern, 3 jongens en 4 famkes. De âldste soan is yn de
mobilisatie 14-18 op 20 jierige leeftyd stoarn oan longontstekking. De jongste
soan hat as monteur by de P.T.T. wurke, maar waard letter fakbondbestjûrder
fan it N.V.V. Alde Andries de Groot hat tot myn 14de jier myn kapper west.
Earst waard er der alles ôfroetst, mar doe wy wat te sizzen krigen, moest der in
ponny stean bliuwe. Mar wy skikten it al, dat wanneer de Dirkje parren ryp
wierne, wy al nei de kapper moasten. Hwant as wy dan knipt wierne, krigen
wy in protsje parren mei nei hûs. De earsten oan de foarkant wierne de femylje
Haaije en Oeke van Dellen-Napjus. Haaije kaam oorspronklyk fan Surhûsterfeansterheide,
in wâld man dus. Mar dat koe je net mear oan him heare.
In ´14-´18 wierne der 3 soannen ûnder tsjinst, 1 jonge van ± 18 jier is jong forstoarn,
2 jongens en 1 dochter binne nei Canada emigreert en ien fan die jonges
is der ek nog jong forstoarn. De âldste soan is yn Mantgum wenjen bleaun, mar
hjoed de dei is er gjin van Dellen mear yn Mantgum. Sweare en swetse
18
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://mTLg1WsBw7WqDZEyJBmdOD8qwTDpWBUIYSpr_ddFx0g%`̵ _ܪ,f|׉E~koene se tige, mar dat hierne se net fan in frjemde. Hwant Pake Haaije koe
it ek. Volkstûntsjes hat ek in skofke tige yn west. En in ierdbeijen dat Haaije
krige. Geweldig! Alle jounen ierdbei sykje, schaal fullen. En dan skikte er it
sa, as jouns it keatsen ôfroun wier en keatslan en folkstuin leine nêst elkoar,
dan roun er in eintsje foar de keatsers út en dan koene je er mar op rekkenje,
dat er hjir en der in grauwe ierdbei op ´e wei lei. De schaal wier oerrinnende
fol, mar op de boaijum fan de schaal lei in pôlle gers, dat die greate schalen
mei ierdbeijen wie wol in soart bluf bij. Kealle boarne! Mei it seel rattelje, mar
Haaije rôp. Tja, tja, en sa lûd, min koe it yn Weidum wol heare. Kuile fan gers
yn´e hjerst. Haaije by Auke Sierdsma en Jan Rauwerda by Petrus Kalma yn it
lân. In bytsje ynhâlde oan ´e Noardkant, raast Haaije oan Jan. En Jan stekt de
foarke omheech, in teken dat er Haaije syn rie heart hat. Mar de oare moarns,
as se wer by de kuilbult komme, docht it bliken, dat Haaije syn bult út elkoar
sakke is. En dan gnysket er al yn fyntsjes.
Mar letter, doe wy krekt troud wierne kaam er altyd by ús to koffiedrinken,
want doe wie er nog Harry Detering, de petroliekoning út Amerika.
En dan gean we nei Siebren en Afke Post it 2de hûs. In pear dingen fan har
bin by my hingjen bleaun. Brânhout seagje fan Siebren op ´e solder. En it wie
tige hoarig yn ús hûzen. It wierne mar houten tuskenskotsjes en de boppeste
planke hierne se forgetten, dat wie iepen. En dan hierne se ek bern yn Amerika
en as der in brief wei kaam moest âlde Siebren die oan Afke foarlêze. Ik tink
dat Afke net lêze koe, mar doof wie se yn ieder gefal. En dan hear ik him nog
sizzen ,,En se hebben de dode koeien foar de varkens gesmeten”! Wat ik ek
nog wit, de âld trijje kleur kat die altyd op it hinnehok lei. In gemeen kring at
him aaije scoest, joeg er mei syn poat je in haal oer de hannen en dan stiene
de neiltsjes wol út. By it 2de, 3de en 4de hûs stiene hinnehokken mei in loop
ûnder de rûten lans. Wy hierne sels ek hinnen en in geit.
Fearhûshoeke fan ‘e reed ôf nei de pleats besjoen
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 19
׉	 7cassandra://5byAwmxntxm1oVtbHmxD-HgO--fQvpbdnsv4XyCGLzE!`̵ _ܪ,f}_ܪ,f|{בCט   u׉׉	 7cassandra://U-p7-DNh3tv2RE2KxE8QAzKXoKqVNJUwYckoy1O5tDk `׉	 7cassandra://jmZgXwXiuwZcgAa_caPAKu0DRchlq0UmXPjHo_WrMO0͈V`S׉	 7cassandra://eDlXlri3OIgCZ7sKvciaDeiigAODyqg_e0Fzjhkg3w4%p`̵ ׉	 7cassandra://7MH_4BtKFrYRyD1qzn8Dtpq4ET7vYYhF0tAe8eZMA6c9͠_ު,fט  u׉׉	 7cassandra://ezgd_OG_BSc49MJfj9Ih58XeDSysdHfrjG6AnFlVBzM *` ׉	 7cassandra://CmYteeynD-psta_HKEs2tLFY5CNr94Ik6R2KejYn7mE͟2`S׉	 7cassandra://1FgtDUJ1WfqsTtvCIfx-EqcJwaXc5pbo27Ge3-b1Fu8'M`̵ ׉	 7cassandra://Fm3nJ-7AxLsj0CVrJDiV1oU7IaeXCbPEVOHalcZKuRs͞.͠_ߪ,f׉E0Jan Bijlsma (1910-1995)
Hûskes en pishoekjes
2 gezinnen brûkten 1 hûske. It hûske hie gjin toiletpapier, der foar brûkten we
âlde kranten moai in kante stikjes knipt en ongefear like great as toiletpapier
en dat lei dan yn in sigarenkiske op ´e bril. En ek gjin stromend wetter, mar
in tontsje, wat wer troch de dwingeman ophelle waard, it folle tontsje ophelle
en it lege tontsje kaam wer yn it hûske to sjen. De 2 hûskes fan it earste blokje
huzen stiene efterhûs, tsjin de sleatswâl oan. En âlde Sibren gong deis trijje
kear nei ´t hûske en je koene Jim wol stinnen en kreunen heare by ús by de
bûtendoar. De hûskes fan it twade blok stiene tusken it twadde blok en it hûs
fan Pake Eelke. En der stie ek ús hokje en Pake syn bûthûs mei plak foar 3 kei.
Om ± 1928 binne fan achterhûs ôf forhûs nei it lêste hûs oan de foarkant. Pake
Wietse is der bleaun, tot dat er nei it rêsthûs yn Weidum gien is. Ik tink dat er
doe 86 jier âld wier en hy is der ek op in bizondere manier binnebrocht. Net
op de âld fiets wat syn bedoeling wie, mar de fiets hat er der nog wol brûkt,
mar hy is er rydende kommen yn in seas mei in Frysk hynder der foar. Bruno
Reitsma, in politiesoan hie dat regele en op ´e hegedyk sei die tsjin him en nou
kry Jo de leije fan my en stjûr Jou je self nei it rêsthûs. Mar ynwendig seach er
der wol tsjin op. Mar hy hat lekker earlik tsjin my sein Jan, ik bin toch bliid
dat ik doe dy stap dien ha. De âld
baas hat letter nog al wat meimakke
ha 3 kear yn ´t sikenhûs. Fanwege
staar op syn eagen, it wetterjen wie
yn ´e war en hy moast nog in skonk
misse. Mei in kunstfoet en in invalide
weintsje koe hy him nog knap
rêdde. Just foar syn dea begoun
de oere skonk ek mei kluchten en
doe siet er, wylst er klear stie mei
syn weintsje om yn de lift te gean,
dea yn syn weintsje in hart oanfal.
Op die leeftyd in moaie dea en it
hat him nog foar in soart pine en
leid besparre. Beppe Antsje is er al
en nou ha ik it trou boekje der by
helle, op 26 Januari 1960 forstoarn
20
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
deel IV
fertelsels troch
׉	 7cassandra://eDlXlri3OIgCZ7sKvciaDeiigAODyqg_e0Fzjhkg3w4%p`̵ _ܪ,f~׉EEPake Wietse
in 74 jier âld die wie op 4 Oct 1886 yn Raard
by Jirnsum geboren en Pake Wietze is geboren
op 2 Dec. 1885 yn Jirnsum en forstoarn
yn Weidum op 15 Jan. 1975, dus 89 jier âld.
Us Rinske wie doe se lyts wie en yn de tyd
dat se nog yn de kakstoel siet bang foar in
mig. Der hoegde mar in mig op de kakstoelplankje
sitten te gean, dan sette se in keel
fan sa hé je net. Letter se gong moarns nei de
bewaarskoalle en it trof, dat de âld trijje kleur
op ´e hinneloop lei, gong se hwerom om Mem
op te heljen en dan moest die har der lâns
bringe. De âld kat is trouwens nog treurig
oan syn ein komt. Jierren letter Siebren en
Afke wierne al dea, hat ús Heit dat forteld. By boer v.d. Hem hierne se in
houn, langjirrich en ik wie in bietsje bang fan. Mar doe hierne se er in Dútse
herder by krigen en op in moarn naam ús heit doe er nei hûs gong te theedrinken,
die houn mei nei ús ta. Mar ûnderweis kommen by it hinnehok fan
Siebren-Afke snipte er âld kat en hie him dwars yn de bek en hy slingere him
oer it sleatsje en der kaam er dea to lânne. Us Heit tocht wat stiller wat better.
Mar Rinske hie ek har plus punten. Mei skoaltsje boartsjen wie it fêste prik
dat Rinske foar Juffer spylje moast. Hie doe al in soart fantasie en koe doe al
wonderlike forhalen fortelle, die wol ynsloegen.
Yn it 3de hûs wenne in âlde frou allinne Rein-Eke Kuperus. Har man ha ik nea
kent. Mar wol 2 beppesizzers Ynse út Wynaam en Rein út Frentsjer. It wierne
beide goede keatsers. Op in snein to middei nei iten stie se even op de stoepe
se saak oer te sjen, se falt stilstûns en hat it bil stikken en is nei it sikenhûs
rekke. Letter ha der 2 geslachten Faber wenne. Earst Schelte en Anne Faber
mei in soan en dochter en letter hat soan Oege der nog jierren wenne. Yn it
4de hûs wennen Marten en Janke Dantuma. It wierne doe al âldere minsken
en der wie ek in hûshâldster, Akke hjitte die. Janke ha, ik oars net kennend,
sittend yn in greate leuningstoel, wie behept mei reumathiek.
Marten wie oarspronkelyk postkantoorhâlder yn Mantgum. Frou Janke liende
even ƒ 25,- út de kas en der kaam controle en Marten koe gjin 25 goune fan
ien fan de rykere Mantgumers te lien krije, dat Marten hat yn de gefangenis
sitten yn Grins en wie syn baan ek kwyt. In natuurlyk moesten se ek om in
oerhûs sjen en dat waard de oalekoekshoeke. Hy begoun der mei kruideniers
waren, koeken en koekjes en wie ek nog petrololiekoopman. Hij hie altyd 2
greate fetten olie by de slaetswâl lizzen en hy sutelde dat ek út mei 2 greate
kannen en in mingel hingjend oan in jûk dat op de schouers lei. Mar as bysonderheid
hie er foarhús ek nog in blombêdsje, ôf fredige mei gaas, dater gjin
bern en katten yn kamen. Blomme túntsjes moasten toen nog komme, ek yn de
hûs stelde it blomme gebeuren net folle foar. Syn aldste soan hat tekene foar
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 21
׉	 7cassandra://1FgtDUJ1WfqsTtvCIfx-EqcJwaXc5pbo27Ge3-b1Fu8'M`̵ _ܪ,f_ܪ,f~{בCט   u׉׉	 7cassandra://yozTisO-dHGMzknX9j2He5dO609sK5NZ-l1SpNpBxuc @` ׉	 7cassandra://8fm48MBjkR6iMYDJci1GfOmZmXfRyrEtT_8AbMgIZfA͡`S׉	 7cassandra://tgt-McJnahTW0OJmWBViCxudrJeYay7QAHyKWITZCmE&|`̵ ׉	 7cassandra://M1sD-1Y_f06vhXrofcnFkEWfgiawmHEjKC98ERKQuKgbx͠_ߪ,fט  u׉׉	 7cassandra://GWts68N_8RqD5Wgmyqx8wyRPFihq_T8-GqmweQ3WjnY /` ׉	 7cassandra://pD8gRR86P1Y_Tqh9FdIsXJAPVvIeEGJoITvGxRU1IMI͛`S׉	 7cassandra://XhzeqtpMbMKqwCQJ_P6QHItUu_dGkuwCarY8t4ImVks$`̵ ׉	 7cassandra://s5xaC1LXbWJVDjq_k75tL0O5iXJIn3cj2bc6JLcZokA`N͠_ߪ,f׉E,gong nei Ned-Indië. En is letter by de Marine weigien en hat it yn Indië makke.
Hy hie in baan by de Billiton tin Maatschappy. Hy is as ryk man hwerom
kommen, kocht huizen yn Den Haag, mar út eindelyk mei speculearen en of
geande tyden ek wer earm man wurden. Mar ik tink net, dat er oait royaal tsjin
syn âlden west hat. Ik sil in jier as 13-14 west ha, dat ik sneons âlde Marten
wol holpen ha. Hy sutele dan mei in karke, der 3 bakken mei winkelwaren op
koe en dan moast ik foar trekdier spylje. Alde Marten waard âlder en hy roun
ek moeilyk en fanwege de hege terp wer Mantgum op lei en as je dan mei in
karre der tsjin op moasten, dan moasten jo mar oantreauje. Dat hat ús Mem ek
nog witten as wy yn dertyd noch mei de bakfiets wer fan de oaljekoekshoeke
ofmasten nei de toer en dan sei ik tsjin har, God fanke wat bist nog gelokkich,
as ’t hjir 20 hjêrder west hiest wie it nog helte slimmer west. Se hawwe der by
toer in meter de diek nei ûnderen brocht. Dus doe wie it nog folle dreger.
Mar yn die âlde Marten tyd skoarde ik de karre en âlde
Marten by de bult op en as wy hwerom kamen hierne
wy de Nijje Streek wer, dat omheech roun. Ik bleaun
der ek nog even om hingjen, en dan mast ek nog sûker
of weagje. En net oerwicht jaan, want oars skeaten se
der ek nog jild by ien. Yn die tyd kaam Thomas der
ek út fan hûs en ik kin my herinnerje dat ik in Clysma
merk sigaret fan him krigen ha.
Mar Thomas wie net allinne. Hy hie nog 2 broers
Sjoerd en Andries en 2 dochters Jitske en ????. En krekt
as alle âlders wierne se grutsk op harren bern en te mear, die hierne allegear
wat mear berikt, wat de matrieale tastân betreft, se hierne allegear in goede
baan. Mar ik koe er my grutsk fortelle, dat soan Sjoerd, doe it nog in jonge wie,
dat er op de Dille in kear de premie woun hie mei jongeshurdriden. En der
dierne foerscheidene jonges út it wetterlân mei waard der fêst by forteld.
Sjoerd en Andries hierne in baan by de Spoorwegen yn Hollân en de beide
dochters wierne as tsjinstfamkes nei Amsterdam gien. En binne ek altyd Amsterdammer
bleaun. De iene wie mei in Rients Bangma troud en wie ôfkomstig
út Pingjum en wurke as opsichter by de Gemeente en hierne 2 jonges Marten
en Lieuwe. En die kamen alle simmers yn Mantgum út fan hûs. En dan kaam
âlde Akke al redlik gau by ús mem, of die ek in pear sokken foar Lieuwe hie,
want die moast de klompen oan ha, want der wier in toer, die de rûchskinne út
ryde moast en derby kin je gjin skoan oan ha. En de Gebr. Geart en Roel Oostra
wierne dan Lieuwe syn boeren, hwer er wol in wike omsloeg. Bern ut de greate
stêden sjogge toch oars tsjin in strondwein oan as wy dienne. Ik ha gjin witten,
dat er ooit in bern út de buorren op in strondwein sitten hat. Hy siet trouwens
wol himmel op in sekje mei hea deryn en dat soarge dat er net smoarg waard.
Mar jouns troffen we him wer op it keatslân en syn heit koe it ek net litte en
keatst nog ris mei. Hy wie sa linich as lekken en in 1ste klas sportman. It is
gebeurd, dat er op bed oan it merakeljen wie, dat syn foet efter yn de nekke
22
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://tgt-McJnahTW0OJmWBViCxudrJeYay7QAHyKWITZCmE&|`̵ _ܪ,f׉Elei, hy sie Heit roppe moast, of die him even helpe woe, om die foet der wei
te heljen. It is ek gebeurd, dat se mei in moterboat yn Mantgum ût fan hûs
kamen, Lieuwe hat it wol op de fiets dien, bûten om, de ôfslútdiek moest nog
komme, mar dan yn ien en is it út. Letter, wy wierne al troud en Marten en
Janke wierne der net mear, ha Rients en Jitske nog op de tandem yn Mantgum
west en ha ien of 2 nachten by ús út fan hûze. Dou Lieuwe dis kear op de fiets
kaam, hald er in demonstratie, beide tsjillen tagelyk fan de dyk, ien tsjil rêdde
wy wol, mar 2 ne dat koene nog net.
Mar Marten hie net de alleen verkoop fan peterolie yn Mantgum, hy hie in
concurent. Dat wie Jansen Terpstra út Baard en die hie in hounekarre mei fêst
2 hounen der foar en die forkoft peterolie, merk de automaat en de joegen in
krantsje ut, mei in strip forhaal deryn oer in jonkje die Aad hjitte en dan wie
fêst de lêste rigel. En hoe of it Aad vergaat, staat in de volgende Automaat.
En it lêste hûs oan de foarkant waard bewenne troch Klaas en Anna PostumusSpeekhout
die binne letter nei Bears forhûze en waarden der koumelker. Se
hierne 2 jongens. De aldste Klaas is letter 1ste klas keatser west.
En dan binne oan de 2 lêste huzen ta, die foart njunken, de 10 diakonywenten
steane. It is in dûbelshûs en yn´t earste wenje Pake Eelke, Beppe Froukje
en harren jongste dochter Neeltje. Pake Eelke koe lêze noch
skriuwe, mar roun sneins wol mei it tsjerkeboek yn ´e hân
nei de preek. En hy blêddere der ek noch yn, mar seach net,
wat ûnderkant of boppekânt fan de blêdside wie. Dernêst
wennen Keimpe en Beth v/d Meer mei ienigst dochter Angeniete,
rôpnamme Niete. Helaas is die op jonge leeftyd, 17
jier ald forstoarn. Inhiele klap foar de âlden. Ik kin my nog
herinnerje, dat Pake en Beppe op´e Kamp wennen yn it hûs
hwer nou Durk en Loltsje wenje. Nest Keimpe syn hûs wie
in bûthús bouwt, wer ± 6 kei stean koene en fierder op in
heakap. Pake Eelke is begoun mei 1 kou. Hy hat letter winterdei
nooit mear as 4 hant, hwant mear romte wie er net. Hy
is begoun mei in ein spoordyk fan Skillaard tot de Easterwierumer
feart en dan bin je tichter by Wieuwerd as Mantgum,
der moest it hea foar de winter wei komme. Min to meanen,
dreech to swyljen en je mochten net hearder mei hynder en wein op de spoardyk
komme, as de lêste trein troch wie. It wie alle hens aan dek. De tyd die ik
oer hie, ik hie in apart lyts harkje, dat hie âlde Marten apart foar my makke,
want der die âlde Marten ek ien, forkeapjen fan nijje harken en it meitsjen fan
stikkene harken.
Sneinte moarns foar de preek die Marten de rounte nog even op de oaljekoekshoeke
mei 2 koarren oan it jûk mei deryn koeke en koekjes. Dat wie spul, dat
wie Freeds mei it fearskip oankommen út Ljouwert en dat woene de jonge
feinten en fammen wol is wat extra by de koffie ha.
Dat swyljen en tôgjen fan my scil ek wol net folle om de hakken hant ha, mar
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 23
Pake Eelke
׉	 7cassandra://XhzeqtpMbMKqwCQJ_P6QHItUu_dGkuwCarY8t4ImVks$`̵ _ܪ,f_ܪ,f{בCט   u׉׉	 7cassandra://5qxjSvSwuk8pG6tngdeT0Z5AsbZxo_WvSJD7rr1ZPyg ;R`׉	 7cassandra://mxcjqsn-Ub5iTsWbAd046L3uNPyibP0OJQ3XNUP_SFo͐`S׉	 7cassandra://KggyZkcIizlZVg_8Mx4ZOr-RQRjk9z9Lb8NN5Jq_GBw$
`̵ ׉	 7cassandra://ZNxAxTkCfKwq5Krlfuwk0TleDB6NdkKg-ZNEs2C-3xk͊y͠_ߪ,fט  u׉׉	 7cassandra://bFl2uyE19pOIK0HFCnjLOQAiz63_wLddUQ7xBTLJrN0 ` ׉	 7cassandra://9I8pexLLzk0AvVjCPCgawUq-ts0ILDaAQKhsHvzDvfIk`S׉	 7cassandra://PjEVIWNRe2KEyv02eBb1V2ApSJ-iACLUt_KAUNUhRJAY`̵ ׉	 7cassandra://K5mxmjcPUyuVPy7hXWzkn0HhsHgchnLxx5UbcH5E1eA͍r ͠_ߪ,f׉E
WEen wudze lizze mei
de heavork
je wierne jims fryhiet kwyt. It wie ek net allinne ûngetydzje,
Pake hie ek nog tûn. Bearntsje en jette sette en sykje
ierpels sette en siekje, ik wurd er nou nog mislik fan as
ik er dan oan werom tink. En altyd die âlderwetse segjes
oan heare, dat wort aanst ek wol iten op de panne ha,
mar je sloegen toch leaver by de iene om as by de oare.
En ik ha ek nooit sjoen, dat er ierdbeijen en woartels forboude,
ik ha er te minste gjin idee mear oer, dat ik ooit in
simmerwoartel of in ierdbei fan him krigen ha. Nou dan
gong ik gâns leaver mei ús Heit nei dy syn boer v/d Hem
en as it koe dat se tjimje moasten. Mar der moast earst in
wudze lizze, foardat se tjimje koene. En de wudze untstie,
troch de sweën hea yn it lang fan de
eker by elkoar te swieljen. It sei mei de harke of mei de
swielmesine. En der roun dan in hynder foar. De tjimme bestiet út in peal, sa
great as in bynpeal, of pûntsje neame de opplakken ek wol, dizze lêsten brûke
se by it fêst sjorren fan in weide hea. Oan
de einen fan de tjimme sitte 2 lange einen
tou en yn de midden fan de peal roen nog
in ein tou ûnder de peal troch en dat hâlde
de tjimmer yn´e han en dat waard broekt
in kopke oan de reak te krijjen. Letter
waard de reak nog ,,op makke” dat betsjut
om in mooije reak yn it lân te krijjen,
want hy bleaun soms wol in wike stean, hy
mocht net yn reine kinne, hy moast ôfwetterje.
En dan er 2 man mei in heawein de
iene man gong op de wein, dat wie de
De sweën hea yn it lang fan de eker by
elkoar te swieljen
weidloeger en de oare man moest it hea op de wein foarkje. Oan de foarkant
fan de wein siet de foarline en oan de achterkant de achterline mei in katrol
en yn mei brûken fan bienpeal waard it hea fêst sjord. En dan ging it op nei de
skoarre, ik ha feak genoch sjoen, dat jouns tsjin njuggenen trijje weiden hea
oan elk oar fêst en lutsen troch 2 hynders de sintelreed delkamen fan it Nijlân.
En as de weiden hea yn de skuorre stiene en de hynders yn it lân, kaam de
boer nog even lâns mei in opkikkerke. In borrel, skonken yn in beker, in romer
sonder poat, die gong fan man tot man. Dat wie net 1 boer, die fan it Nijlân
kaam, dat koene ek wol in 4 tal wêze en dan mei it folklorisch wêze, as men
er each foar hie, wie de ûngetyd toch in machtiger gebeuren as nauw yn dizze
tyd. En binne gjin boerefeinten – fammen en –arbeiders en gjin koumelkers
mear. Gjin greideblommen, gjin reaken en opers, mar de wudzen binne bleaun.
Mar de bermen steane maaityd yn folle glorie fluitekrûd, hynsteblommen,
skiepe-, barge – en koueblomkes by de roes.
24
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://KggyZkcIizlZVg_8Mx4ZOr-RQRjk9z9Lb8NN5Jq_GBw$
`̵ _ܪ,f׉EJan Bijlsma (1910-1995)
It boartsjen fan de bern om ± 1920
Op het skoalplein en yn de buorren. Foar de famkes wier er
toudounsjen en heinderbalje en ik tink ik dat die nikkeren.
Hwant it stiet my noch goed by, by de ein tyd fan it boartsjen
hie ik in stove fol knikkers en by de ein tyd fan suske Afie
wie de stove leeg, die hie alles forlern. En dan to witten,
wy fochten soms om in knikker. Mar de foarloapers fan
de knikker wie
de pypelut.
In Goudse piip
Pypelutten wierne stikjes fan de stâllen fan de Goudsepyp mei in lengte fan
1 tot 2 cm. Der wierne we dan mei oan it streikje gooien of ek wol sjitte mei de
boster of bakket.
Foar skoaltyd en yn it frijje kertier boarten wy om en by skoalle. Yn it frijje
kertier hy wy ek wol keatst yn de ,,holte”, wer nou de tennisbaan is. Tik
boartsje de steeg om. Hazze en houn, wie tikboartsje alles wie geoorloofd, oer
hiemen en tûnen, it mocht om de bern, mar de burgers hierne der in hekel oan.
Yn´e hjerst kamen de izeren hoepels foar it
ljocht. Drave mei de hoepels de steeg om, of er
soms spultsjes mei dwaan. Stien hoepelje, dat
wie tusken 2 dyksstienen troch hoepelje en
de gleaf waard steeds lytser en je mochten de
stien net oan reitsje, dien je dat al, dat wiene
je of. En ek hoepel op in stien lizze en as die
hoepel fan de stien rekke as min der oer hinne
hoepele, wie min ek of en kaam jins hoepel
ek by op de stien. Slingerje mei de greatste
en sterkste jonge foar oan, die it saakje oan
de gong brocht en wat mear bern der oan mei
dierne, wat hurderde jonge die efter oan de
keppel rinne moast, dat er op it lêst oer de kop
Hoepjeie
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 25
deel V
fertelsels troch
׉	 7cassandra://PjEVIWNRe2KEyv02eBb1V2ApSJ-iACLUt_KAUNUhRJAY`̵ _ܪ,f_ܪ,f{בCט   u׉׉	 7cassandra://xsnN_-xU9FSi6fMVRy2ixBUDzMv6R3gAoq87BnMy3TI `׉	 7cassandra://L1uMr5IyQrL3AUASKS899aLQis_lf7h7uGtMXDeHGT0r`S׉	 7cassandra://bCzjFapowmOerBTR2UQqfUT47RT-fzwhI5q6X9yboD8`̵ ׉	 7cassandra://guRoKwqgCppOlX5ZvwRZmbPPj3tfLbGBAi5JOJsd1Ecͧ͠_ߪ,fט  u׉׉	 7cassandra://LZh2BKjlLUmCD4QB-f4RG2jI2J93pn8M7xSRevUiISg x`׉	 7cassandra://eFyY8qezaEgQaMal95RG52c0FdCQe_LC2i7lFR33a94}3`S׉	 7cassandra://XeWoR0bYeGImlbVyV_c6X5lUR7r-FyXgHRLDKuJ_Z44!Q`̵ ׉	 7cassandra://F7qBt0wRmJmZgDk1AZ6be_C3OiQz3F0Sq29MPCCw_3g͠_ߪ,f׉E%fleach. En dan ljeppe yn de maaityd en saaskje of skoskerinne yn´e winter,
waard dien as de winter en as er wer eindigde.
En dan nog riden leare op de wiide hoek en ik hear Alde Haaie nog roppen en
nou sûnder stoel en fordompd it lukte ek nog. En dan letter de tochten nei it
Mantgumerhûske mei 2 of 3 sinten yn ´e bûs, om in kopke sûkelade molke te
keapjen. By it skythokje lans siet wol gau ús in taaigat, dat wie de schuld fan
in wel, die der yn de Mantgumerfeart en by Hoxwier moesten al even bekomme.
Dan in bocht om en sa kamen op it wud tolânne, sa hjitte dat eindsje feart
dat fan Hoxwier Noard-Sûd rint tot de kommende bocht, underbrutsen troch
in lytse kronkel by de Mantgumer Syl. Underweis nei de Swette troffen we
nog de Fekkes mole en der wie de dwinge fan Mantgum ek en in pear honderd
meter foar it Mantgumerhûske stie nog in greate wettermole die it Mantgumer
Nylân droech hâlde moest. Nei de earste wereldoorlog is er in nij waterschap
oprjochte en binne de Amerikaanse wynmolens der komme en in pear electrische
gemalen en binne de âlde wettermolens ôfbrutsen en de namme fan
dat wetterschap wie ,,De Oosterwierumer-Oudvaart”. Mannen die harren brea
fortsjinnen by dat waterschap wierne Opsichter Kok, timmerman te Jorwerd,
Secr.-Penningmeester Tsjalke Goslinga wenjend oan de Schillaarderdyk te
Mantgum en dan nog de fan oorsprong Russiche Berduszek die de functie fan
molenaar hie en letter kaam der Simon Jongstra, as man en útfoerder fan it
ûnderhald fan dyken, stekken en fearten. De lêste persoon is op in dramatische
wize forstoarn. Hy is op in trekker sittend by Swarte Mole yn de feart to lânne
kommen en der jammerlyk fordronken.
Amearikaanske wynmotor by Mantgum
út 1923, restaurearre yn opdracht
fan de Stichting Wetterskipserfgoed
26
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://bCzjFapowmOerBTR2UQqfUT47RT-fzwhI5q6X9yboD8`̵ _ܪ,f׉EBewaarschool
Dit gebou is troch de Mantgumer tsjerke der delsetten en is yn lettere jierren
ofheven en troch particulieren oankocht en is wol troch 2 hûshâldings
bewenne. Juffrou Kuperus wier ús juffrou en Martha Douma wie it hulpje. Ek
de famkes die op de greate skoalle learden der breidzen en naaijen. Een kear
waarden de spullen, die der makke waarden der ferlotte op in gesellige bijeenkomst
yn de winter. Simmerdei as it moai waar wie boarten wy bûtendoar en
gongen dan nei de ,,zandbak”, in great fjouwerkant plak mei sân. Derom hinne
wie in plat houten skud fan houten planken, der moast het sân binnen bliuwe.
En yn ´e maaityd gongen wy ek wol út kuierjen en wierne oan it blomkesykjen
nei de Pinksterblommen. En ik bin ek al is in kear thûskommen mei it bericht.
Der is hjoed in famke op skoalle kommen, die kin net prate. Die doe oars net
as ja knikke en nee skodzje en dat hat se de hele dei folhâlden. Dat wie Gepke
Hoitinga fan Hoxwier. Mar letter koe se inderdaad wol prate.
De bewaarskoalle hie 2 lokalen ien om te ,,learen” en it oare om te boartsjen. It
learen bestie ûndermear ek út moai sitten, dat wie earms oer elkoar, matsje flechte
en mei pijpaarde boartsje. Dat wie kneedbaar spul der koe min kinkkers fan
meitsje en mantsjes en wyfkes en mear dingen. En natuurlyk sjonge en doe kaam
ek ut, dat it jonkje fan Wietse en Antsje gjin sjongcapacitijten hie. En dan moest
ik my stil halde en wat oars dwaan. En nei in pear jier lonkte de greate skoalle.
En die greate skoalle hy yn myn tyd twa meester, in ûndermeester en in boppemeester.
As ik it goed ha, learde die ûndermeester foar de hoofdacte. En dat
is him in pear kear mislukt. Mar doe er in kear slagge, is er ek ridlik gau erges
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 27
׉	 7cassandra://XeWoR0bYeGImlbVyV_c6X5lUR7r-FyXgHRLDKuJ_Z44!Q`̵ _ܪ,f_ܪ,f{בCט   u׉׉	 7cassandra://SSOlN0sTqs83BjlR-qAo4ACefPzTj77aBjg06n4i8_4 6`׉	 7cassandra://7e5A6F9ERyOSWv8H9NJjRK9XoR-hjWmjsyU8JYaH2sw{`S׉	 7cassandra://lmMLg9RHhsNLRNwSMQA_y6KZEs22fwzMV3IsO4XdvZQ$`̵ ׉	 7cassandra://-1Gd-ApERL3d0PKToWO_mcAwj5wLlqSut1RX_Ba_SNI 2͠_ߪ,fט  u׉׉	 7cassandra://lT0pCbnSzzjvoIrpwaTxDT2Rvhq-PEjkSgR_qlm1ytY $`׉	 7cassandra://QAE2g4JwZf2mm3nYiNaZxBaKjwOCtU3TLRQbH8phfrAx`S׉	 7cassandra://4TOuhweWFJw2RM07Xq7jc4NTj8xZP0uRV9LFiQRd2zg"`̵ ׉	 7cassandra://EHRMAha2NTOMVE_d2RP-42gXMT0TexatUbBsL2v-4pws͠_ߪ,f׉Ebeneamd as boppemeester.
En dat wy in dat gefal in
plakje yn Drinte. En dat
hat de lêste ûndermeester
west tonei wierne it
Juffrou’s. Mijn susters en
ik ha allegear 8 jier en 8
klassen trochroun op die
skoalle. Foar dy tyd hiene
wy in goede meester. Mar
it wie gjin liefhebber fan
sjongen, mar yn de 6de
klas wier it wer raak. Dou
kaam er in juffrou, die tige
nucht oan sjongen hie en
die krige it foar elkoar dat
Jan en Durk, twa jonges die
Bewaarskoalle oan de Fearhûshoeke
net in noat sjonge kinne, moesen mar even foar de klas in ferske sjonge. It wier
in succes, dat waard tige lake en de iene wie al út, doe moest de oare noch
in rigel. Het was eenmalig. Myn moaiste fak wie rekkenje en geschiedenis en
aardrijkskunde en yn de 7de en 8ste klasse, krigen de jonges die nei de ambachtsskoalle
scoene gratis esctra les fan de meester yn algebra en meetkunde.
Dat op de ambachtsskoalle wie dat ûnderwys in herhaling foar ús en krigen
derop ek goede sifers. En wat my nog by bleaun is.
28
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://lmMLg9RHhsNLRNwSMQA_y6KZEs22fwzMV3IsO4XdvZQ$`̵ _ܪ,f׉EProefles
Yn Baarderadiel moasten 3 nijje boppemeesters benaemd wurde en de Mantgumer
skoalle krige de ear, dat de kandidaten der dus sjen litte moasten, wat foar
capaciteiten de solliciterende meesters hierne. Geart Fopma en ik sieten op it
foarste bankje, dat wy wierne geregeld de ,,klos”. Mar wy koene ús beide wol
aardig goed rêde, dat wy krigen fan ús eigen âlde meester letter nog in plûmke
en der helle er ek noch âld wethouder v.d. Plaats út Littens, dat die sein hie, dat
der in pear skrandere jonkjes op it foarste bankje sieten. Wy krigen boeken te
lêzen út de bibliotheek en sneon te moarns lees meester foar.
En maaityds dei aanskouwelyk ûnderwiis oer de natuur. Dan moasten we oer in
stik of wat wik en wat blommen en planten út lân en sleat mei woartel en al mei
nimme yn in âlde krante. En dan fortelde meester oer stampers en meeldraden.
En dan hierne we ek nog katechisatie by Dominé yn de consistoriekeamer.
En dan yn Augustus it draaimole-schip ophelje fan of healve de Zwette.
Achterelkoar yn de line en sa waard it schip triomfantelyk nei de buorren
yn Mantgum sleept. It bearde altyd tige, mar it stelde net sa´n soart foar. Fry
draaie yn de draaimole en dan spultsje dwaan foar de bern, flagje yn´e stove,
talhoutsje rape – pink happe, sekje rinne.
Mar as ik nau letter fergelykje en se freegje my. Wat founst it moaiste, de merke
of de proefles, dan siz ik: Jou my mar proefles en nou ik it der nou toch oer ha
komt my noch yn´t sin, dat de meester die it les jaan it moaiste die en ek de
measte oandocht krige, net in beneaming krige hat. De man wie wat mank en
kaam as net sa sterk oer en dat hat my doe wol begrutte.
In trekskip
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 29
׉	 7cassandra://4TOuhweWFJw2RM07Xq7jc4NTj8xZP0uRV9LFiQRd2zg"`̵ _ܪ,f_ܪ,f{בCט   u׉׉	 7cassandra://IiG1pyqQ2cPn88DC7rT3cJbvOioPHi0NPfigz-0uG4w `׉	 7cassandra://lw_QGpBGdrnxL6HJC0Qt6uuwKjkkqcQACXK7tHrZlxk̓D`S׉	 7cassandra://bmNEY2dDyBGx4sONcDZBZYW8HkXmcM3w-w_ob3X9biE$`̵ ׉	 7cassandra://SJx--tUoVgnenuI7xKKtuVfFdPdXWqkz5RIOD2gK3-Y͓m͠_ߪ,fט  u׉׉	 7cassandra://0ih3OUBQZnEICpcRtRHndOyQxf0KywRvZgVgbyQz1lw w`׉	 7cassandra://nR8l82PWctFTTSELb27wiG7icL8xiBOmaUDZZCHzFwo̓`S׉	 7cassandra://OyVqJhM852a23boGXirwE3sSz1BQfZceHSAovWn2X0c#'`̵ ׉	 7cassandra://zA1BfCwirdhvJVPbvyIKheXI7Ofa52QRQfOi9xwY59w͠_ߪ,f׉ESOp ´e sútel mei jutteparren
Fan de hegedyk ôf, it earste koumelkers spultsje oan de rjochterkant, der
wenne âlde Jan Sierdsma mei syn húshâlster Siebrigje twa leave âlde minsken.
De man wie tige mei reumathiek oan helle, dat hy koe mar hiel min rinne.
Mar yn´e simmer gong er fest ienkear yn syn invalide weintsje by Jorwert om.
En dan wie ik syn chaufeur. Ik moast it weintsje triuwe en we redenearden
wat. Op Dykshoek stutsen we altyd oan. Dat wie syn pleats en de boer die der
wenne, hierde die fan him. Ik tink dat ik op it invalide karke passe moast,
want ik herinnerje my net, dat ik der binnendoar west ha. Derwei gong it op
nei Jorwert, mar der gongen we net oan wy lieten it doarp lizze, maar wy stutsen
wol oan op ,,Lucht en Veld”. Dat wie doe noch in herberg en sa goed as ik
it my noch herinnerje kin, mat der in Kuperus op wenne ha. De lju binne der
wei gien en binne winkelman yn Reduzum wurden. En doe is Job Santema op
Lucht en Veld kommen te wenjen.
En yn die snoarje waarden ek de jutteparren plukt. In hele lekkere hânpar. En
se koene net sa best djûrje, dat dan sutele ik mei parren by de streek lâns. It
wiene mearste arbeidersminken en lytse burger lju, die ik in amerke mei parren
besoargje. Ik krige de adressen fan Jan Sierdsma en mei it segje fan Sierdsma
wat ik dan sizze moast en dat wie. De complimenten fan J. Sierdsma en by
dizzen dit amerke mei parren. En dan moast ik die lju de âld man tige bedanke
en meast tyds siet er in lyts fooike foar my oan fest. Ik wit, ik ha er in nijje pet
fan oerhâlden. Mar die selde Jan Sierdsma, kryg alle jierren mei Mantgumer
Merke in serenade oan bean troch de muzikanten die foaroan wenen by de
tippers optocht troch de buorren. Hy skreaun grif wol in aardig bedrag op de
merkelist.
‘Lucht en Veld’ by Mantgum op ‘e trijesprong nei Jorwert
30
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://bmNEY2dDyBGx4sONcDZBZYW8HkXmcM3w-w_ob3X9biE$`̵ _ܪ,f׉EOp nei Jirnsum
Yn de simmer nei de ûngetyd gong de famylje Bijlsma mei de hele húshâlding
út to ryden mei it moalweintsje fan winkelman Jehannes Meintema en de âld
swarte, in Frysk hynder fan v/d Hem der foar. Utwuift troch de oaljekoekshoeke
setten we ôf. Hoed of pet moesten goed passe, hwant as se ús fan de
holle waaiden, der stoppe Pake er net foar en dan gong it troch Easterwierum
en Raard nei Pake Jan en Beppe Rinske yn Jirnsum.
Op ‘e foto stiet in bekende
ynwenner fan it doarp út dy
tiid, Douwe Laverman.
(Hy waard Douwe Duvel
neamd) (LC.)
ken, mar Pake wier 10
jier âlder as Beppe.
Pake wie min of mear
blien. It stiet my nog by,
dat er syn eagen útspielde
mei boorwetter mei
in eag glês. Hy is 88 jierige
leeftyd fordronken
yn´e Boarn. Se foenen
him tusken de wâl en
Herberch yn Jirnsum om 1900
hinne
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 31
Mar op it Mêd wie it ho. Dêr stie it hûs wer ús Heit
en Mem, doe se troud wiene it earst yn wenne ha,
mar derom bleaune wy der net stean. It wie om
ús âlde buorljue begoun en dat wierne Easge en
Aaltsje. Hun achternamme ha ik nea witten. En
by harren hûs lei in flinke lape groun en dat wie
fol setten mei fruchtbeamen. En dat stik lân wie
in mêd great, dat derwei de namme ,,It Mêd”. Mar
it koe neat skele, wat tyd fan it jier as it wie en
wy kamen der, stefêst krigen we appels of parren
mei. ,,En nou bin ik benyd”, sei Pake Wietse, as
wy der wer wei riden. ,,as Douwe Duvel ek by de
herberg stiet”. Dan holp er Heit mei it útspannen
fan it hynder en mei iens fortelde hy it lêste nijs út
Jirnsum. Tuskentyden hie Pake him de tabaksdoase
al presentearje foar in lyts prúmke. It wier allegear
hier en burd, earmoedich yn de klean, mar in dea
goed mantsje. Mar ik wie wol bliid dat Heit by my
wie. In doarpsfiguur.
Mem en de famkes wierne yn de tyd al nei Pakke
en Beppe ôfsetten, Heit en ik kamen even letter.
Pake en Beppe wierne yn ús eagen stok âlde mins׉	 7cassandra://OyVqJhM852a23boGXirwE3sSz1BQfZceHSAovWn2X0c#'`̵ _ܪ,f_ܪ,f{בCט   u׉׉	 7cassandra://4t43Qsi19HN-qz85Yqq9nYBOQLw9Pz8sJPIntYwQd8A `׉	 7cassandra://zgdB-up2qupNcwDvmUqeWM4YiSthuOdR-NzYqD2g-kg͉`S׉	 7cassandra://dQQkxG_owuOFZWXQwi3C696itgFO9JIv8HGcmBbMj54$C`̵ ׉	 7cassandra://KryhXMoukkoGhrXCT7QzQcwcneGEwVUj4ugr3DCtHYc=͠_,fט  u׉׉	 7cassandra://6KYBpk_qIxoAR7OtgcssewmdCu2U0uY21trbHVDEsEg '3`׉	 7cassandra://exfhzfSE8lfomh_c7nCV2Bjwu3O02wZNRlqzo1ueyCg̀H`S׉	 7cassandra://t2f-CrJH3qrDL3kl0j5ufCIya65YxhbsDar7oanHMSk#@`̵ ׉	 7cassandra://qW2uAzmoU2Yyw2pb4SJN8RLrm405OzGD2W2NYTV2Ak4 ͠_,f׉E	:stoamboat en gjin mins die it sjoen hat. Hy wie oars noait de lêste, die nei hûs
gie fan de beurs, dat is in groepke pratende manljue, mar dat hat grif doe al
sa west, want hy is de forkearde kant útroen. En doe hat Beppe ek net sa lang
mear libbe. It erfstik wierne 4 kop en pantsjes en die ha wy as oantinken ieder
in stelsje fan krigen.
Ik wit fan thee- en koffiedrinken neat mear ôf en koeke- of koekjes ik ha er gjin
idee oer. Mar it hûske stie bomvol yn´e keamer, dat it scil der grif wol stonken
ha. Mar de hweromreis wie op sich ek wol moai Douwe Duvel wachte ús al
op. Spande it hynder mei Heit wer foar ús wein en dan gong it mei fliegende
feart op nei Mantgum. Dat âld hynder woe wer nei hûs en it earste ein oan de
Raarderdyk ta gong it woest, it fjûr fleag út de stienen fan ´e strjitwei. Dan stutsen
wy net mear oan. Ik wit net mear hoe faak as wy der hinne west binne.
It moalweintsje, der ha ik noch wit hoe faak mei Joh. Meintema mei út riden
west. Sutelje mei boadskippen en fefoer de hegedyk del en dan moast ik op it
hynder mei de namme ,,de bles” passe.
Op de stange foar by Heit op´e fiets en wat hat die iene poat my wol slipt, as ik
dan wer fan de fiets stapte. De iene kear gongen wy nei Snits, nei in Internationale
keatsparty, der kamen de Belgen te keatsen. Doe Pake yn Mantgum kaam
te wenjen, hie er nog nea in keatsbal sjoen, mar hy is er al mei begongen en hy
hat it ek knap foar de slag krigen en hat mei leden keatsen en de merke wol
gau ris wat woun.
It foart gean mei ús Heit koe net sa faak. Hy hie om trijje of fjouwer wike mar
in frijje Snein en dan moast it waar ek noch meiroleare, dat sadwaande gebeurde
it net geregeld.
Mar út en troch kamen wy ek yn Akkrum der wennen 2 broers fan Pake. De
iene wie Omke Roel en Moaike Rinske en dochter Akke, mar die wierne folle
âlder as wy. Omke Roel wie doe molkrider en gong op nei richting de heabrêgge
en op de hweromreis stuts er oan by herberg de heabrêgge, de hynders
in topke gêrs en Omke in tripel-sekje, in soarte likeur. Dat wurdt wie super nij
foar my en it wie wol 30 jier letter, dat ik it wer neamen hearde. Dat wie yn
in toneelstik, dat spiele
waard yn Ljouwert. En
dan seinen we foardat
wy nei hûs gongen.
Omke Romke en Moaike
Gees nog dag. Die wennen
doe al yn Coopersburg.
Coopersburg
te Akkrum
32
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://dQQkxG_owuOFZWXQwi3C696itgFO9JIv8HGcmBbMj54$C`̵ _ܪ,f׉E<Jan Bijlsma (1910-1995)
Skoalle reiskes
Ja, as we by Meester yn´t lokaal kamen, dat wie dan de 4de klasse, gongen we
simmerdei foart mei it skoallereiske. De kosten wierne in stûr yn de wike. Der
wie gjin âldercommissie en der waard gjin âld papier ophelle. Mar se praten
wol dat se jild út in âlde sok krigen, mar fjirder waard der net oerpraten.
Us earste skoalreis gong nei Swarteweisein. Mei de trein oan Ljouwert ta, doe
mei de tram oer de spoarrails nei Swarteweisein en der kamen we yn de boarterstûn
to lânne. It wie in lytse Mantgumer Merke, in lytse draaimole sûnder
gangmakker en muziek, schommels en in wip, dan koene we de bosk nog
ynkomme en der wie in broeikas mei druven.
deel VI
It 2de gong nei Feankleaster en der wier in hertekamp en wy ryden yn in bus
en kamen troch plakken der we nog nea west hierne en op de hweromreis
kamen yn Ljouwert yn in bioscoop te lânne. Der krigen we de boksparty fan
Dempcie to sjen, de jongens foenen it machtig, mar de famkes sei it neat.
De 3de kear wier Stienwykerwold ús einbestimming. Der groeiden bramen en
it lânskip wie golfjend. En doe nog is in kear nei Bergen aan Zee. Earst mei de
trein nei Stavoren en der lei de boat klear en gongen toen nog oer de Zuidersee
nei Enkhuizen, dan mei de trein nei Alkmaar en fierder mei de tram nei Bergen
aan Zee. En doe nei de see, poatsje baaije. Wy wierne nog mar kwalik op
de boat, doe wie er in seesiek en misselik, mar it wier blêdstil. Wol in reis mei
nijje yndrukken, de measten hierne nog noait dúnen en see sjoen.
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 33
fertelsels troch
׉	 7cassandra://t2f-CrJH3qrDL3kl0j5ufCIya65YxhbsDar7oanHMSk#@`̵ _ܪ,f_ܪ,f{בCט   u׉׉	 7cassandra://r3GidlXdswJOuI0v6LqdUboJcfyH6HQErYN8BTCJURw 4F`׉	 7cassandra://dVy2VC9Jm2kL49h0DgWq2uaz57_1exUNMUxIprETY0wz)`S׉	 7cassandra://g8n1Reoavj7rMBh29YS1xJyGGkS7DtMUmPdv9NAQfQ4!`̵ ׉	 7cassandra://iwA8pXg0WYC2NVrKcx8sXB2oEvcrma3w10NGF_VXeocʹ%͠_,fט  u׉׉	 7cassandra://iuxtobIk32-pMkFWGFvf6Xx09mtRZfFirtC2sv49JeQ C`׉	 7cassandra://q330YN65Di-ZY3K5IJN2nDGYl1lBXSfxX7gIcZ-7LrgiC`S׉	 7cassandra://RExnTF9qXciWzRQjH29UXanJz98mHymiB7ISGExIPng`̵ ׉	 7cassandra://nWjMDqimjBue0cSXlqnimLUHRs3y03QtAVXO6n4cmDkĮ͠_,f׉EMantgumer Merke
Hat in fêste datum, it begong altyd de 2de Tiisdei yn Augustus en it djûrre 2
dagen. Moandei te jouns wie it lotsjen fan it keatsen yn´e herberg. De merkecommissie
lyt dat dwaan troch it keatsclub-bestjûr, die wisten better de kwaliteit
fan de keatsers, want der mochten net twa bêsten by elkoar lotsje. Fjierder
wie er net folle oanrin, mar in pear kamen om te hearen wat maat as se hierne.
Tiisdei te moarn 10 ûre begoun it keatsen
en dat djûrre de hele dei. De middei
wierne er bernespultsjes en de jouns 8
ûre stoeledans. En Woensdei wier er de
jouns wer stoeledans, mar de Commissie
siet Woansdei te moarn al achter de roene
tafel yn´e herberg, klear foar it lotsjen fan
de tippers.
Beppe Anne en beppesizzer Germ op ‘e
Mantgumer Merke
Merke en gjin musiek is wat dea en de
,,luidspreker radio” wierne nog onbekend,
dat sadwaande kamer al jierren in
man as 5 blaaspoepen út Ljouwert, das
libbene muziek. En die mannen rounen
dan foaroan by de tippers op tocht troch
de buorren. Nei de muziek kaam de
merke-commissie, 5 man en der achter
fan de measte tippers, allegear met de
tippersstok oer it skouder. Frjemden
seagen der soms wat angstig tsjin oan al
die manljue mei stokken gewapend, die
tochten al oan in afrekkening mei it iene
of oare individu.
Mar gelokkich, dat foel ta! Heel yn´t begjin wie de
berenburgflesse en de kikkert er ek nog by en dan
wiere er tippers, die it richtingsgevoel mei de
kneppel kwyt wierne en dan koe die wol is net de
kwai op´e toalle reitsje, mar dat er yn omstanders te
lânne kaam. Tippe wurdt yn Fryslân noch allinne
yn Jorwert en Mantgum dien. Froeger waard er yn
Mantgum noch wol oefenje foar de merke,
mar dat is al lang lynen yn Jorwert wurdt it bûten
de merke noch wol beoefenje. Letter binne de Mantgumers
froulju ek begoun te tippen. En de winnende
parturen sawol manlju en froulju spylje nei ôfrin
Mem (Tineke) mei dochter
Lies op ‘e earm
34
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://g8n1Reoavj7rMBh29YS1xJyGGkS7DtMUmPdv9NAQfQ4!`̵ _ܪ,f׉Enoch om de wikselprys en dat is in waarglês
en die it winne mei dat ding dan foar in
jier mei nimme. Woansdei te moarn 11 ûre
begjint it matinee en de jouns is er toneel of
caberet op ´e seal mei dounsjen nei.
De ,,volkspelen” of spultsjes spielen har
froeger arst op de Frybuorren en it grien ôf
en op it grien waard froeger ek wol keatst,
de jongens oerdei en
de greaten jouns, mar mei de komst fan it
electrich kaam er in transformaterhûske
Tineke en Germ lekker iis ite op ‘e merke
midden op it grien te stean en doe is njunken
lytsen it keatsen der ophâlden. Wol hat
der ûnderoan, foart by de bewaarskoalle
noch in korfbalkoer stien, der wierne de
bern, foaral yn´e greate fekansje, nog wol
gau ris oan it oefenjen.
Draaimole, sjittinte, oaljekoekskream en de Jut op´e kop enz. enz. stiene op it
plein by de herberg en de winkel. Mar soms kaam er is wat aparts. Der hat al
is in luchtschommel hwest, die stie foart by de bewaarskoalle, in rups mei in
wapperjend kleed dat beweegbaar wie en in lyts hynstespultsje. En alle jierren
Jan van Houten en Mimeltsje en de bern mei syn orkest. Ringfietsen hat ek wol
tige yn´e moade hwest en optochten mei fersierde weinen en fietsen en bokkeweinen
hiene je meast by Koninginne feesten en ik ,,Befrijding” yn ´45 gongen
mei greate feesten yn hast alle plakken gepaard.
Optocht yn ‘e Mantgumer
Merke, Eelkje Jongstra,
Jikke Huizinga en Germ
Bijlsma
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 35
׉	 7cassandra://RExnTF9qXciWzRQjH29UXanJz98mHymiB7ISGExIPng`̵ _ܪ,f_ܪ,f{בCט   u׉׉	 7cassandra://7GDkAwz3RYfALDqTeccwwUS17AgRF5Vd0JOX4ceiAJ4 n` ׉	 7cassandra://z4gTSJKQ_MEIugK87EltcmWfuQFEqPNcTmIo2G8NG3Im`S׉	 7cassandra://TuXu19EqkyCQPh0cTFfD0hnA0u-r0Xy73G0OUnb0W7k`̵ ׉	 7cassandra://7k2zJTdLiUatADTSMWKUy4cG7AgYInWPD4OC1xKwwX0uy͠_,fט  u׉׉	 7cassandra://NwVuyzGUtSPXQJp68An07SmnGxHhq0hrtf8BhuG1n9c g`׉	 7cassandra://IsJXeusJyVBQEiY046AoabIXyeDiM9PUYLwACG75bSsh`S׉	 7cassandra://SQ53OGrp6x4TjRwC8q7gq_TCFEgYYOWEjADgs4G-5fA![`̵ ׉	 7cassandra://pvMml8VhTJ5th6x1fVByxN-9aJ_bbFFnwK2tVv9CwvA͠_,fנ_,f m:9ׁHhttp://J.VeׁׁЈ׉ErIt Auke Sierdsma Skoallefeest
Auke Sierdsma wenne yn´t hûs, wer Omke Willem lang it postkantoor hant
hat. Hy wie troud mei Aaltje Postma en die wie in moaike fan Wieger Postma.
En hiene gjin bern. Hy boarke yn it spultsje fan Jan Sierdsma, nou wenje Henk
en Jeltje Schuurmans der en Haaie van Dellen wie syn arbeider. En doe se
25 jier troud wierne, joegen se de skoalbern in great feest mei draaimole en
spultsjes dwaan, krekt as mei de merke.
En as ik oer Auke Sierdsma tink komt my altyd de
namme fan syn hynder en dat wie ien fan de bêste
hurddravers fan Nederland en har namme wie
Adrika. Har pikeur wie Marten Siderius út Ljouwert
en se gongen selfs nei de Maliebaan yn Den Haag,
om der mei te dwaan oan de draverijen. En Auke
Sierdsma siet ek sels wol op de sulky en dan trainden
se meestal op de sintelreed nei it nijlân. Yn de
beijetyd ha ik der wol gau ris hwest en ik wol mei
Suster Froukje te reade beiën sykjen en krûsbeiën
wierne der ek genoch.
Hy wie ek ien fan de earsten yn Mantgum, die in
auto hie. It wie in soart taxi, de chauffeur siet nog
heal bûtendoar, de sydkanten wierne iepen. De auto
hie in swarte kleur en it wie in moai gesicht om nei
te sjen. Dat donkere swart, ôfmakke mei koperen lampen. Mar hy hat er net in
soad kilometers mei riden, ik tink, dat er him er technisch net mei rêdde koe.
Mei Geart en Pier Fopma, Lammert de Vries ha wy in soart tiid mei it keatsen
tonein brocht. Mei it jongeskeatsen ha ik de priis woun yn Jorwert en Bears en
de premie yn Jirnsum. Die prizen wierne doe meastal jild. Yn Akkrum woun
ik mei Hindrik Jepma en Hindrik Jongstra de 3de prys mei in Afd. wedstryd
fan Junioren. Wy sloegen de 1ste omlopen foar de wyn op en ik leverde ballen
heech op oan de kweiline ta, dat wy sloegen Arum en Frentsjer er ôf, mar doe
draaiden se de perken om en doe wie it gebeurd.
Pikeur Marten Siderius
36
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://TuXu19EqkyCQPh0cTFfD0hnA0u-r0Xy73G0OUnb0W7k`̵ _ܪ,f׉EJan Bijlsma (1910-1995)
Mei de karryder op stap
Ieder doarp hie om 1920 hinne in karryder yn it doarp. Die mannen wierne
mei in hounekarre begongen, mar dat wie doe al in ôfrinnende saak. De club
fan dierenbeschermers krige it foar elkoar, dat de houn net mear as trekdier
brûkt wurde mocht. Nou dat ha de hountjes witten, de measte binne troch har
bazen forsoapen. Dat mocht net, mar it wie wol de werkelykheid. Foar luxe
koene se net die greate hounen der op nei hâlde.
Mar Mantgum hie gjin karryder, mar wol in beurtschipper, earst mei in snikke,
mar ik wit mar allinne fan in moterboat en in feepream der achter oan. Mar
der kamen wol trijje karryders troch Mantgum en die hierne alle trijje ek klanten.
Dat wierne Jaap Kooistra fan Baard – Sypersma fan Easterwierum en Cees
Tijssen fan Jorwert.
deel VII
Sicht op ‘e Fearhûshoeke, mei in karrider en in hûnekarre fan J.Venema
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 37
fertelsels troch
׉	 7cassandra://SQ53OGrp6x4TjRwC8q7gq_TCFEgYYOWEjADgs4G-5fA![`̵ _ܪ,f_ܪ,f{בCט   u׉׉	 7cassandra://q1yUwhGZl4G-mooJhLSSVzxdn6q_RBfvsCzH1lk8Rzo `׉	 7cassandra://d0OY7VMtxMc-_jrQslAYnh3bEFMrVNWgFAUovfRNW28̓`S׉	 7cassandra://8K0uKT9lmjPzaobamyatVCMa48GcsE5077gl0QNaRZY&`̵ ׉	 7cassandra://MFl4wEtQ5YTKeOvOR4vSSl46a2Z7WfdHL87ZQKt99lA͠_,fט  u׉׉	 7cassandra://iKcZkiTJ9x19exYvQo2CFo0l5PQWeq9Yc6mAegYG36I ['`׉	 7cassandra://ADGzeVcABZix6eDP3G0g5kK67GgjMAJWeqI4A_9lUbg3`S׉	 7cassandra://x6lOaSvhQ7bgyP23L24OCtdoq2u17yLBmeftrRzKaSo"`̵ ׉	 7cassandra://fFJ3QlTjJ1FxVULED4iGqQbxZMU2F18ZKLPD_XxHaDgǰ͠_,f׉EEn doe yn ienen krige Geart v. Dellen it yn de kop om in frachtridery te beginnen.
Hy goed 20 en ik goed 10 jier. Ik tink dat ik 12 of 13 jier wier en ik wie
yn´e fekansje in soart mei him op stap. It hynder dat foar de wein roun, wie
in Litauer in type tusken kedde en hynder yn, dat wy wierne in wichheid
ûnderweis nei Ljouwert en Snits. En we belibben fan alles. Dan wie ik wer
fordwaald yn Snits en koe de frachtwein net wer fine. Dan fleach by de
Boxumerdyk it foarste tsjil fan de as en Geart dondere boppe op my, want it
spil oan myn kant wie er ôf roen. Der siet gjin lins of spie mear foar, die is er
grif troch de iene of oare ofhelle, se kinne er fan self net útgean.
Mar Geart hat by in boer op it hiem wer hwat foen, dat er as lins brûke koe.
Mar it wie ús dei net. Doe we yn Ljouwert oankamen, de karryders stiene doe
noch op in saailân, wie it earste altyd it hynder útspanne en op stal bringe. En
dan moesten we altyd in smel steegje troch en die moarn stie der in pracht fan
in fiets mei fersnellingen en 2 remmen tsjin de kant. En rekket de gulle fan it
gereid net krekt om it hânfet fan de fiets, dat de fiets rekke plat ûnder it hynder
en Geart rôp, hâld beet dat hynder Jan en dat lukte. Geart koe de fiets er wer
under weikryjen en hy sei, dou gau nei de wein en ik rêd me hjir wol. Mar de
fiets wie net rydbaar mear, mar wy ha er nooit wer praat oer heart.
In oare kear, wy komme fan Snits en it is moai waar en Geart syn weintsje sit
oan de nok ta fol fracht en der wie nog al wat feefoer by spul dat er yn weagt.
En nou blyk, dat de fearen fan de wein wat troch sakken, dat de sjillen sleep
38
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://8K0uKT9lmjPzaobamyatVCMa48GcsE5077gl0QNaRZY&`̵ _ܪ,f׉E=Sicht op ‘e herberch fan Boë en Jantsje Samplonius (Foto Tresoar)
ten tsjin de wein oan. En in hynderke moast al tige lûke en dy slepery wie ek
nog in rem. Mar seit Geart, dou boppe op it dak fan de wein en dan links fan
de dyk ride en dan rin ik foar de wein út en betsjút oan de auto´s, die ús tsjin
komme, dat se ús links passeare matte. En wy ha gjin klachten krigen en der is
ek neat gjin trammelant gebeurd, mar yn forhouding mei nou ried er doe hast
gjin auto. Mar by Moeke De Wilde koene we sa net foarby. Wy moesten even
oanstekke. En dan krige ik like goed wat fan him as dat hy self ek krige. En
jouns krige ik waarm iten by de Haaie en Oeke, de âlden fan Geart. Fan Geart
ha ik grif in fonkje fan it frijje libben opdien, dat my letter yn it libben der faak
troch skoart hat. Sels baas wêze is folle swirder as feint wêze, de dagen binne
folle langer mar wat is it moai wurk, moarns mei in karre fol flessen en oare
producten en dan jouns wie alles forkoft. En it praatsje of forhaaltsje en de
plûmkes hjir en dêr. Alde Douwe Swierstra, wat wie er wiis mei my.
Kriisttyd, 1ste of 2de snein, dat wit ik net en Geart rint noch yn deize klean
en hy ropt oan my en ropt: Ik mat nog even nei Bears, nei v/d Wei ik ha noch
fourage yn de wein fan Snits of en giest ek even mei. Mar almachtig, wat wie
it kâld yn´e wyn op nei Bears, mar op de weromreis bedarren we yn de troch
reed by Boë en Jantsje Semplonius yn Weidum. Dat gau nei de tap nei de
warme kachel en der siet ek al ien en dat wie Wiepke Schukken, de Pake fan
Wiepke v/d Lageweg út Bears, de hynsteman en oan´t slokje. De 1ste is fan sei
er tsjin Geart, wy ha der fest wol in ûre sitten, mar de mannen hawwe noch al
pear troch gisele, mar ik seach nooit oan Geart, dat er oars as oars wie en dan
krige ik in kogelfleske.
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 39
׉	 7cassandra://x6lOaSvhQ7bgyP23L24OCtdoq2u17yLBmeftrRzKaSo"`̵ _ܪ,f_ܪ,f{בCט   u׉׉	 7cassandra://mqdhRIxPv9woyeCwek-TPX-aHcPUTKUR3N7ZYm_PylM ``׉	 7cassandra://Ss5u8KFAD6-FvFOosJnycaIssp6veDtyLnQbf8BZHFo͖`S׉	 7cassandra://BKzwAT-vo991cBjvKztW1b3SBwwAcGn5LXCHGwJYdn8'`̵ ׉	 7cassandra://5kpnPt4AUTVssGVrtd6BZdEFN6FPydQYhV5UJ7mvaCA <Y͠_,fט  u׉׉	 7cassandra://YmfSFW5FnB7sRWBitd5ViIz6rxVvmtNIPOowkoDWzds `׉	 7cassandra://0zU6BIQt_4G4QkB65A0VZtvWt9An-RSVFFhlmgnPI7g͛`S׉	 7cassandra://SkYvbIyUHYdxDK-4lQ3TjXkCn2rhDPlRTRrmNmSVbD8%`̵ ׉	 7cassandra://Jj83rMG9g0atXoi89WH4ZZ8VbBupbQmMZDEkwSUo0Asͨ͠_,f׉EUn`e simmer der op, boelgoed yn Weidum op ien
fan de pleatsen achter de tsjerke. Geart en ik en foar
de aardigheid hierne we Geart Fopma ek mei nommen.
Geart seach om him hinne as er ek in dei hier
fortsjinje koe. Dat wie dan as er in boer út Wurdum –
Idaard – Reduzum der byvoorbeeld in haaiwein kocht
hie, of molkbussen en amers, dan woe er dat spul ek
wol graag thús ha. Wy wierne der mei ús hynder en it
molkweintsje fan Siebe Elgersma. En it lukte 2 haaiweinen
achter it molkweintsje oan en nog wat lytsere
dingen en wei reizigen ôf nei Wurdum – Idaard en
Reduzum. By Trijje Romers oankommen wie it ho. Ha
jim it electrisch oargel wol is heart, jonges, frege Geart.
Nau dat hierne wy noch nea fan heart en sjoen dat wy
teinden mei ús trijjen nei binnen. Ik wit er neat mear
fan, hoe lang as we der sitten ha, mar by de Blauwe
Tinte ha wy net oanstutsen. Mar yn Easterwierum wie
it wer dien. By Speckman rekke Geart wer binnendoar
en wy scoene op it hynder passe. Ik tink, dat Geart
Fopma jouns op tyd binnen weze moast en hy wie ek
bang dat Geart dronken wurde scoe, dat die sette rinnend
nei hûs. Mar efkes letter kaam Geart wer út de
kroech en seach forheard op dat Geart Fopma der net
mear wie. Hynder en molkweintsje leverden wy wer
by Siebe of en ik by Geart op de stang fan de fiets wer
op nei hûs.
Boelguodzje
Dat hierne we alle jierren wol 1 of 2 kear yn it doarp. Alde minsken, die dea
gongen en harren bern hierne gjin forlet fan hun hûsried en oanferwante dingen,
dan kaam de notaris mei syn klerk en
opropper en dan waard alles by opslach
forkoft. Us Mem sloeg gjin boelguod oer. In
âld stoel, in kistke mei fan alles derien, dat
bieden sok prachtich moai wurk foar har
wie. Ek de winkelman die nei Joh. Meintema
yn die syn winkel it yn Mantgum net
meitsje koe hâlde boelguod. En kaam ús
Mem net thús mei in sek fol Tapioca. Wy
hierne er thús noch nooit fan heart, mar wy
ha der 2 jier brei fan iten en neityd ha ik it
ek nooit wer sjoen of iten. It wie in
40
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://BKzwAT-vo991cBjvKztW1b3SBwwAcGn5LXCHGwJYdn8'`̵ _ܪ,f׉E
soart macaroni, sa great en it model as in griene jêtte. Mar it moaiste en wat
it meast yn it eag roun wie de wyte sportkarre. As er út in boelguod, of dat
ús Mem se ergens oars opdien hat en hwer er úteindelyk ek bedarre is, ik wit
it net. Mar wat ha ús Afke en ik in soad mei dat ding er op út west. Moesten
we oars mei 2 stûlen, die moesten wy dan nei bringe, ús Mem wie woansdeis
bolkoerrinster en die boerinnen op Tsjeintgum, moasten altyd krekt wat ha
wat Mem net mear yn´e koer hie, mar troch de komst fan die sportkarre fleagen
Afke en ik der even hinne. Ik wie hynder en sy mende mei in laaie. En dan
Maaitydsdei dan hierne wy de brânstapel tyd. De measte minsken trouden op
12 Maaie hinne. En as se soun bleaunen wierne se na 25 jier sa lang trouw en
wier it bruiloft. En dat feest lûsteren de bern op mei it stoken fan in brândsje.
Ald papier en oar brânbaar spul waard ophandele en op in greate bult brocht
en dan de jouns yn de brân stutsen. Dan kaam er in tractatie foar de bern,
meastal in stik oranjekoek en in gles kwast. En dan gebeurde it ek wol, dat de
brânstapel te dicht by in beam lei en dan rekke dy ek yn´e brân en dat gong
dan wer krekt te fier. En takke bosken op it hiem wierne dan ek net feilig, die
waarden der ek wei snipt. Wy ha die brândery
nog belibbe, dat is letter ophalden it waard forbean.
En
krekt as Dokkumer keatsen dat gebeurde mei
in heinderbal op de Frybuorren. Mar de bal rekke
om it hutsje op it tsjerkhof, tusken de grêfstienen,
dat is ek forbean.
Ien ding kin ik my nog goed yn tinke fan de tyd,
dat ik op de legere skoalle gie, ik wie hjerst net
de earste dy syk wie en maaityds de lêste die wer
better wie. Letter doe ik nei de ambachtsskoalle
yn Ljouwert gie, ha ik yn de 1ste klasse nog in
wike syk west. Letter en dat is oan no ta ha ik
nooit de gryp hant. Wol ferkâlden, mar dan gong
it wurk troch. Allinne, doe wie ik 58 jier krige ik
hernia, der binne yn it sikenhûs foto´s fan makke,
mar dat is nooit wer better wurden. Ik ha er nog
wil faak lêst fan hant. En gefolch der fan kaam
de klappoat, en troch dat ding kin je sa hearlik
horizontaal de dyk oer saaije en as dan it kopke
nog wat ûnfeech de dyk rekket, is de boat forgoed
oan. Letter ik roun al nei de tachtich, spylje de âld poat wer op en hwer nei
Ljouwert om in foto, mar de terapeut hat it wer foar elkoar krigen. Mar in skoft
letter kaam Haaima noch mei de útslag fan ´e foto en hy sei: ,,It stiet er mei
Jou net bêst foar”. ,,De rech, de heupen en it bekken it is in rommelsoadzje”.
En der leef ik nog mei. En doe letter krige de âlde rikketik kuren, dat it fietsen
stiet op in leech pitsje. As it waait kin ik wol thús bliuwe.
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 41
׉	 7cassandra://SkYvbIyUHYdxDK-4lQ3TjXkCn2rhDPlRTRrmNmSVbD8%`̵ _ܪ,f_ܪ,f{בCט   u׉׉	 7cassandra://x8w624Zt-iXj5AgLNMoetkl2ODPX8_5yrzt9TbbnnBs `׉	 7cassandra://TKJEc26fO7O0qQcYC6nKXu_77dlj82C8rLTJk4qcudMv`S׉	 7cassandra://Ni7pviW8J4F4V_x62GJdHkB62PS8OC_rdAc9anv5jE8"r`̵ ׉	 7cassandra://QyXPr-Phdepmlg0CkPIlEIAq1s7kuEUfC2-7l-5t_nY ͠_,fט  u׉׉	 7cassandra://ReEPPwYWn-DTfWbJpWESTB4bAF4N7wOFz3lIYkx-f3o !` ׉	 7cassandra://WRSKI948_RnwS6u0FKX1t0MN7G9U2p1U_iGkVQx1WKMͥ`S׉	 7cassandra://pII4OjvlpZrU_SppN8z-fdbRBwmPMMnNrW0HRQZ3ECQ%`̵ ׉	 7cassandra://tNGQ6R803ovfZKwkFQTnEG4s00OLo2u_cg02Q4AZ9Rw:͠_,f׉EJan Bijlsma (1910-1995)
De Ambachtsskoalle
deel VIII
Ljouwerter Ambachtsskoalle om 1927 hinne (Tresoar)
Geart Fopma en ik hierne ús beide op joen as leerling foar de ambachtsskoalle
yn Ljouwert en dat wie yn April 1924, dat wy mei de trein nei Ljouwert ta setten.
Mar Geart wie by it timmerjen oannommen, mar yn Ljouwert hierne se beslist,
dat ik by it Meubelmakersgilde kaam. En der wierne tefolle op joen foar it
timmerjen dat der waarden goadzen nei de meubelmaker skoat. En net ien fan
alle jonges wie der wys mei. En wy hierne de hoap dat wy mei it twadde jier
misschien nog by it timmerjen komme scoene. Mar dat wie in misrekkening.
1 jonge is by ús wei rekke, mar die moest de 1ste klas timmerjen oerdwaan. En
wy troffen it net, wy hierne gjin aardige leeraar foar it meubel maaitsjen. Hy
is in kear by de solder del dondere, doe wierne er jonges, die seine, hie er mar
dea fallen. Mar dat lyke er net op, hy die krekt as wier er neat gebeurd. It wier
in Hagenaar en die taal brûkte er ek yn skoalle: wy as boerkes hierne moeite
om him te forstean de 1ste dagen en ik hear him nog de nammen opsizzen fan
al it ark, dat op de schaafbank. En dat gong fan ruigschaaf-blokschaaf. Voor
42
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
fertelsels troch
׉	 7cassandra://Ni7pviW8J4F4V_x62GJdHkB62PS8OC_rdAc9anv5jE8"r`̵ _ܪ,f׉Efloper en reischaaf, doe de 4 soarten seagen en beitels er achter oan. Der wier
gjin mins, die wat oan dat forhaal hie. Wy hierne nog net hearder praat oer al
dat ark heart. In blau drukje mei afbeelding en namme derby hie folle beter.
En as de 1ste yndruk al net sa positief oerkomt, der bliuwt wat fan hingjen.
En doe we dan letter hearden, dat hy oorspronkelyk leraar oan in tuchtskoalle
west hie, nou doe seine wy, hy sjocht ús ek foar skorre morje oan. De man wist
genoch, mar hy gean slag om it oan ús oer te bringen.
Alde Tromp, de chef by Bearda, de jongens maken daar groate buffetten en
se kinne nog geen nachtkastje maken, dat wie die syn forhaal. Nou bin ik al
by Bearda mar dat djurrit trijje jier. De 1ste dei nei de ambachtsskoalle, dat ha
ik witten. Wy moesten middei‘s 1 ûre hearder út fanwege de trein, die ryd 20
oer fjouwren al foart út Ljouwert en de skoalle djûrre tot 5 ûre. Mar alles wie
onbekend. It paad nei skoalle en út skoalle wie net gelyk, wy wienen hinne
in oer paed de Oosterdyk del, mar hwerom gong it oer de Kanaalsbrêge en de
Potmarge en yn´e skoalle wist ik de earste dei, der ha ik in skoft omdwaald om
wer bûten te kommen. ,,Zyn er ook jongens die met de trein gekomen zijn uit
richting Sneek”, wie de middeis yn ienen de fraag, fan de leeraar en doe wie it
al to let, dat die ik hals oer kop foart, mar hy stjurde net even in jonge mei, die
my even nei de bûtendoar brocht, dat doe ik njunken lytsen by it station kaam,
wie de trein al lang foart. En it wier doe gjin halfuur dienst, lykas nou, mar ik
moest 2 ûren wachtsje. Dat ik ha de stap der yn setten en Mem dea ûngerust.
Alle jonges kamen fan de trein en Jan net. It scil wol healve achten west dat ik
thús wie. De leraar hat de oare deis al frege, as ik de trein ek noch helle hie. En
doe ik sei, dat ik goed 8 ûre thús west wie en dat ik alles roun hie, koe ik tonei
alle dagen goed op tyd nei de trein gean. Mar ik moast er sels omtinke. Die
man hie it trouwens ek net maklik, hy hie trijje klassen die er les jaan moest.
En yn de 1ste klas sieten wol 12 jongens. Ik tink dat er mei elkoar wol in 30
bern wierne. En in moaie klasse hierne we ek net foart achter my stie in soan
fan in plysje Jelle Beekhuizen hjitte er, hy doarit syn wurk wol mei myn wurk
te forruiljen, mar dat kin je altyd net bewyze. Mar it wie al sa wat in jier letter,
it wie yn de fan de proefwerken dat mochten we net hearder út, dan moesten
wy op de fiets komme en dan waarden we binnenlitten troch de hoofddoar
en wyls ik mei de fiets oan de hân troch de hal roun, stie der Jelle mei syn
grynzend gesicht en foardat ik wat yn´e gaten hie, skoarde hy my de pet oer de
eagen, dat ik waard duvels dat ik sloeg him tsjin de kop oan, syn bril yn diggels.
,,En ik ga na de directeur” sei er en ik tsjin him, dat moast altyd dwaan,
mar dan bist nog net fan my of. Hy is er neat hinne gongen en ik ha fjirder ik
gjin lêst fan him hant. Mar der wierne mear, der is gedonder mei hy. In wike
letter trof ik him yn´e gong, der siet in jonge út in oare klas kruisling oer him
hinne en die sloeg fan alle kanten op´e lea. It wie in sekere Gabe út de Harkema
of Westerein hy roun er in bytsje sjofel hinne, mar fierders deagoed. Mar hy
liet net mei him omsoale, dan fjuere er fan him ôf. De earste wike wie ik yn it
schoft by de Mantgumer jonges, mar ik slûte my al ridlik gau by Harm Wytsma
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 43
׉	 7cassandra://pII4OjvlpZrU_SppN8z-fdbRBwmPMMnNrW0HRQZ3ECQ%`̵ _ܪ,f_ܪ,f{בCט   u׉׉	 7cassandra://nxJNvtxFnjYLyz51rgEhLI7hBgMKpjBzjTWemN1hE_E K` ׉	 7cassandra://SPQwxVXQjGQRU6TrMNbrWttW1u4E7O2l-sgXTWOIlvg͂`S׉	 7cassandra://EgWSucuDldeIVE8-3W4jRNhveCNMgbGYZHdCpKoqzFI"`̵ ׉	 7cassandra://z0Ifxk-uw7CoBU_IeMDwQkTZmPYYDEFuaSeu0N53B3M͟͠_,g ט  u׉׉	 7cassandra://XYMNsrG6I6NK_qG-2iWDTJGGvQxylLPMk3Mic1WihX0 E`׉	 7cassandra://f8ABAtij0LWkPmr5HzaF_DqaLB_5kRx_aRL7aL6KORM}i`S׉	 7cassandra://_IJ4SmzKvCkXeIx1LGKHWXm1C7NG1koTuMSOg_7a83c"`̵ ׉	 7cassandra://ol9-RqUrTlmBPebrybl-BavzyZIad1p0ZskcegpAQzE|͠_,g׉EBerjocht yn ‘e Ljouwerter krante fan 31-03-1927
út Reduzum oan. En dy freonskip is ek oan Harm syn dea bestean bleaun. Yn
ús feinte jierren wierne wy it wykein ek by elkoar. Ik herinnerje my nog, yn
1939 wie ik by de voor-mobilisatie, dat ik by de earsten wie, die soldaat wurde
moasten en doe leine we yn de Beurs yn Ljouwert en der kaam Harm noch
even oan rinnen. Ik woe dy toch nog even dag sizze, min wit net wat as er
gebeurd, mar it scil myn beurt aanstons ek wol wurde, om op te kommen. As it
oorlog wurdt, wie wit wat er dan gebeurd. Mar Harm hat wol 5 jier yn Ingelân
sitten en hie der ek wol contact mei de burgers.
Mar Harm wie net sa gelokkich op de ambachtsskoalle hy bleaun yn de 1ste
klasse sitten. Ik ha nooit witten hwerom, hy wie neat minder as ús. Dat die
hat 4 jier nei de skoalle reizige. Nog 1 leuk foarfaltsje. Yn it twadde jier, der
wier wer in nijje 1ste klas by kommen en doe siet by ien fan die nijje jonges
syn bankschroef sa fest, der siet gjin beweging. Dat oan Mijnheer freegje dat
er moeilijkheden hie mei syn schaafbankschroef. En der kaam it manneke
oankeuteljen. Even lûke, drukke, skoarre-rame, it kopke waard read, it blêd
fan de schaafbank stie te kanteljen. En it wa stil, alle trijje klassen bêrn stiene
te sjen. En der komt Harm oan slenterjen. ,,Wol er net los” Mijnheer. Mar sei
neat, mar seach as in toarre. Harm krige it stokje fan de schroef, yn wraam as
wie it neat, applaus gong er op en ús Maat dripte ôf. Harm krige gjin skouderklopke.
Mar ik tink wol dat er sels wol dy schroef fest draait hie. Mar yn de
loop fan de skoaltyd krigen wy er nog in kameraad by, lytse Piet wie it. Hy
hjitte Piet Stienstra, wenne yn Marrum en wie út Den Helder wei kommen.
Syn heit hie by de marine west, mar wie der by wei gien en die is, sa lang as
wy op skoalle west ha, altyd by ús bleaun yn it skoft. Dy 1½ ûre fleach by ús
altyd om, wy kamen tyd te koart. As it in pear nachten ferzen hie, dan sieten
wy oan de bûtenkant fan de stêd by de sleaten lâns en dan it ús bebjêrte en
sauskje, skoskesette en lêst gjin wiete foatten helje. Ringerspark, Prinsentún.
Pier Mutskessteeg leit oan de Tûnen, Joademerk, Nijstêd en contact mei oare
jonges halde.
44
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://EgWSucuDldeIVE8-3W4jRNhveCNMgbGYZHdCpKoqzFI"`̵ _ܪ,f׉ENei de baas
In skofke foardat ik fan skoalle ôfkaam bin ik mei ús Heit op sjou west om in
baas te finen. Heit hie 4 adressen krige. Ik wit net mear, hoe folle as wy frege
ha, mar by Bearda oan it Gouverneursplein slagge ik. Der koe ik direkt wol
komme. En doe wy ôfskie namen, wie it lêste wat Bearda sei: ,,Wy ha nou
Frysk sprutsen, mar dat wol ik tonei net we hearre”, dat der sette ik greate
eagen fan op. Mar wat ik dan letter fan him hearde, dat syn Heit boer wie op
de Him tusken Baard en Mantgum en dertroch ek noch in protte boeren as
klant hie, dan snap ik nog, hwerom die man ta op dat Frysk tsjin wie. Foart fan
de skoalle ôf bin ik nei baas gien en healve achten begjinne, middei 12 oere in
keal oere skoft en dan gong ik heale fiven nei hûs. Sneons diene we oan 1 ûre
ta en we wurken der toen mei 4 greate troude feinten en 1 jonge nog fan goed
28 jier en in loopjonge fan 16 jier. Om beurten moasten wy ús jild helje en de
chef moast earst. En dan bepraten de baas en de chef wat as er yn de nijje wike
gebeure moast. Mar it hie fan die gefolgen, dat it mei my hast 2 ûre wie, dat
ik myn jild hie. Mar it kaam der op del by de baas krigen we heel oer wurk
as op skoalle. Op skoalle waarden de meubels geloogd, dat kaam hjir op del
en dat wie mei ekenhout de meubels die der fan makken wierne kamen yn in
greate kast te stean en dan kamen der in pear schalen mei amoniak der yn en
der moesten se dan yn de lucht fan amoniak in nacht stean bliuwe. Dêr krige`t
hout in donkerder kleur fan en neidat waarden se yn´e waaks setten en dan
bleaun ek in dei oerstean, en dan waarden mei in hurde boarstel útpoetst
Ljouwert, Gouverneursplein mei yn ‘e hoeke Meubelfabryk Bearda
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 45
׉	 7cassandra://_IJ4SmzKvCkXeIx1LGKHWXm1C7NG1koTuMSOg_7a83c"`̵ _ܪ,f_ܪ,f{בCט   u׉׉	 7cassandra://1QU1lW3seIeIE5THUHPr_5kKhWfXasenJUTaUhVgT5I ` ׉	 7cassandra://zgp9CeKFaf0D75Ss5e7043uyYPV2hJaR2qDQjjD-pcM͜`S׉	 7cassandra://-wRIhnfdMTkZgF3NXXTqOuC8qlxSVpb7Wb0z2SqkLKs(`̵ ׉	 7cassandra://ZTNytcQ0yFc84c4vH0vbV5ncIzN-cWec8pA8pxTY-U4͸m͠_,gט  u׉׉	 7cassandra://mhVjlNuYRHrwTaaHcC4Xvcr3pxfmbxdOVchIXks3Tfg j`׉	 7cassandra://gNMOa1K22_l7FjtYeSghaSVDsYGsswYjV19Rz6ju-O4̓s`S׉	 7cassandra://pX_BNVKZLFcRn2kG03FNepCEvRyd8hpWacKiu1IyCfI!`̵ ׉	 7cassandra://WsX_188rHE3kxcEfKnMQHMDUkT71gRRK4e7yWozvakkͅ3͠_,g׉E	en mei sachte doek útwrean. By de baas wier dat logen er net by, der kaam de
beitskwast er oan te pas. En der hiest ek forschillende kleuren fan. Om nou
te sizzen dat ik der inprotte learde, dat hie wol better kennen. Wy waarden
ek noch gau ris brûkt om spullen nei klanten ta te bringen. En yn de Maaityd
húshimmelstyd bin ik in pear kear mei in troude feint nei in greate boer yn
Dearsum en Dronryp, om die hun meubels yn´e waaks te setten. En ik bin ek al
is mei de karre fol húsrei nei de pleats fan Keestra yn Weidum gien. De loopjonge
mocht mei myn fiets oan de hân en de oare hân wat helpe om de karre te
treuwen en dan moest die hwerom mei de lege karre nei Ljouwert. De measte
meubels die bûten út forkoft wierne, waarden troch in forhuzersbedriuw út
Ljouwert ferfoerd. En dan wie ik wol gauris mei de baas mei die dan mei gong
foar it sjouwende wurk en gatten yn`e de moarre slaan, der kaam dan wer in
houtenpin en deryn in heak, wer de spegel oan hingje moast. De boormachine
mei klop- en slagboor moest doe noch útfoen wurde. Us fierste reis hat west
nei in plakje achter Stadskanaal, in plakje tsjin de Dútse grins oan. Ik tink dat
it yn de winter fan 1928 it personiel mei elkoar op redens op in Sneontomiddei
nei Dokkum west ha. Ik ha die middeis snert iten by ien fan de troude
feinten, die wierne doe tsjin de 40 jier. It djûrre in moai skoft, hear ´t ek me
der wat thús fielde. Min bleaun lang it jonkje fan bûten. Mar doe´t we mekoar
wat beter koene, hie ik alle steun fan de mannen. It gefal wie, der kaam nog
ien feint fan bûten, út
Gietsjerk en die gong ek
om healve fiven nei hús of
better sein, die er dat mar,
die bleaun nog wat omgriemen,
mar doe seinen
de oare mannen tsjin my,
der mast net sjen, dou
haldst healve fiven op en
net in minuut langer. Die
oare dat is in sjerpstryker.
Mar it hat fan die gefolgen
west.
Yn it lêste skoft dat ik der
wie, is de baasforstoarn.
En in freon fan de baas
scoe de saken foart sette. En ik wie de earste die er út moast en binnen de
koarst mogelyke tyd, wierne de oaren er ek allegear wei, behalve die mei de
sjerpkop, die is hingjen bleaun. Ik net foar wit hoe lang, de saak besiet al jierren
net mear. En sa as it meast al giet uit het oog is ek uit het hart. Dat it wie
yn´e tyd dat ik gjin molkboer mear wier er in advertintje yn de Ljouwerter
Krante stie fan 50 jier fan de feint fan Bearda, de selde der ik west hie te snert
iten. En der skreaun ik in felicitatiekaart hinne en binnen de koartste tyd hie
46
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://-wRIhnfdMTkZgF3NXXTqOuC8qlxSVpb7Wb0z2SqkLKs(`̵ _ܪ,f׉E	ik in briefkaart hwerom, dat er it tige op prys stelde dat ik in felicitatiekaart
stjurt hie en hy skreaun der by, dat er it tige moai fine scoe, dat ik nog in kear
by him kaam. Mar ik letter nog wol is mei dizze praten. Ik hie him is troffen by
de Aldehou-party keatsen. En by dat wie dan Anske v/d Veen en nog in troude
feint Bonne Haanstra, die ha alles togearre yn Mantgum west. Doe sieten sy ek
al sûnder wurk, mar die binne letter nog wol hwer oan wurk slagge. Mar wol
fia fia Anske v/d Veen by de Leumf en Bonne Haanstra by V en D.
Ik wie by Bearda toch in manusje fan alles. Etalages moesten op feste tyden for
oere wurde, der moast wat nijs foar de ruten en der wierne dan ek nog
2 fammen by te wurkjen. Fanwege de leeftyd siet ik tusken de leeftyden fan de
fammen yn. Fan in praatsje en in gekheidsje komt soms is wat mear. En doe
gebeurde it, dat de chef sei: Jan, haal me even in stukje vineer uit de kelder,
nou der wie ik nog net earder west, mar finear mat eigenlik wat damp lizze,
dat it wie wol in ideaal plak. Dat ik op reis der hinne en der yn de kelder wie
ek de keuken en der sloeg Leentje om. Ik sei wat fyn ik it nog moai, dat ik dy
tref, mar kinst my ek sizze, in wat stik fan de gewelven hjir it fineer leit. En wy
der op út en op in gegeven moment sloeg ik in earm om har hinne en sy by my
en dan foenen wy beiden net onaardig. En wat binne der in glopkes en fertrekken,
der ik gjin weet fan hie, mar Leentje wie gehaaide donder. Njunken lytsen
maken wy in ôfspraak sa let by de Beurs, mar doe bin ik der mar allinne west.
Ik ha se jierren letter nog is sjoen, sy seach it, mar we ha eigenlik net praten.
Nou gean ik net alle die famke boel nei. Sy ha my wol dien joun en ik ha wol
foar fjirder omgong bedanke. Foar de begrafenis trof ik Leentje nog en it
wie nog lang gjin tyd, dat wij net binnen mochten yn de auto dat wy ha der
togearre ús der nog wol fermakke en doe wie it net droevig. Onvoorstelbaar
hoe gau as die saak nei de knoppen, ik ha doe dient krige in pear wike by
Johannes de Boer op de frachtboat west, want syn fêste feint Klaas Albertsma,
moest in skofke soldaat wêze. En dan leine we Freeds mei de boat by de lange
pyp yn Ljouwert en dan hie ik wol is wol tyd oer en dwarrele even nei de
wurkplaets fan Bearda ta.
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 47
׉	 7cassandra://pX_BNVKZLFcRn2kG03FNepCEvRyd8hpWacKiu1IyCfI!`̵ _ܪ,f_ܪ,f{בCט   u׉׉	 7cassandra://FK98E2Yu5eQ-0CqQhDNysnYnAbF2YHiBTb14uZSFEKs `׉	 7cassandra://PLFMYPN7DY6GH-hZuFjLnrw0kXmgozDU1vH9ZLpcbos͊`S׉	 7cassandra://WpUENjnPB9MR46zLDRkpE6DzHwNZ3EQE9th41AvMMb4"H`̵ ׉	 7cassandra://enHBPliXGHhX-bKpImoGXyt9PeLvg5jMKkGeh82P31s|͠_,gט  u׉׉	 7cassandra://7SXInym1NkgyNq9hphTTS3GOSiPj7421ftlSybNzSnw `׉	 7cassandra://vRBHeS0I0IhV5iHeMqN6RM2lNv18LHcriqMdxSk7SCkVh`S׉	 7cassandra://c7VNlpMVMULcnWQ-ZCjgfTzEnk8WFGCkStPkx4vXxns7`̵ ׉	 7cassandra://ClRWwT-9XONNmFcH7FZVZ1xop7VHLJstgQedL1raBU8 ͠_,g׉E	Wy geane fan de kij nei de geit
Twa Redûster jonges hierne ferkearing, de iene Jan Bergstra hie forkearing mei
myn suster Rinske en die oare jonge Hans Witteveen en nog in neef fan my, hie
al jierren ien forkearing mei Metsje Visser fan Easterwjerrum. It wie moai
Sneintejoun waar, dat Hans en Metsje setten de stap der yn en sprutsen of:
seille wy even yn Mantgum. De mannen koene beide wol in aardig forhaal
fetelle, dat oan it praat lei it net. En Hans koe ek nuvere yn fallen ha. Se binne
ongefear healwei, komme de lâns in dûbeld arbeidershûs, sit der in hekke of
ek wol ik wol geit neamd oan in tsjoar fest yn de berm. En dat beest sjocht
Hans sa meewarig oan, dat die krijt begrutsjen. Hy skoart it spit ta de groun út
en nimt geit en tsjoar mei nei richting Mantgum. En Met mar tige protesteare
en het is puur stellen en wat mear Metsje protteld, wat mear wille as Hans
hat. Njunken lytsen komme se by Jan en Rinske en der forteld wer in hiel oar
forhaal. Nou makke er der de ljue, dat er dat geitsje ûnderweis foar in pryske
keapje koe en dat er der Freed mei nei de merk woe yn Ljouwert en dan woe er
Jan mei ha. Tyden ha se noch oer de geit mar op de hwerom reis hat Hans wer
moai op syn âld plakje yn de berm fêst setten.
Douwe Duvel út Jirnsum
Sneintemoarn, mem sit by de theetafel te wachtsjen
op ús Heit. Hwer de âlde sniebal in bynamme
fan ús Heit, wer úthinget wit ik en it kin my ek
neat skele, mar dat lêste miende se net, ynwendich
wie se dea nijsskjirrich mei wat forhaal as er aanstons
wer thús komme scoe. Se hie yn´e tyd al in
kopke thee opdronken en dan ynienen, der komt
Heit de keamer ynsetten en hy sit nog net iens of
hy begjint al. Mei dat er al in hiel petear hant hie
en wol mei Douwe Duvel út Jirnsum. Doe Heit fan
´e moarn de molkbussen siet Douwe al op de lege
bussen op him te wachtsjen. Die wiet wol ongefear
op wat tyd Heit de bussen by de dyk bracht en hy
moast foar de tyd komme oars wie Heit al thús.
En ik tink as er by ús net yn´e hûs woe en hy koe
ús ek net fine. Douwe wie gek mei ús Heit, ik tink
om de dea gewoane reden Heit behandelde him as
mins, ûndanks dat er wat nuver by roun. Hy wie
op reis nei Frjentsjer, der
hie er in Omkesizzer wêzen. En dat gong rinnende. Troch de doarpen roun er
op klompen en bûten it doarp kommen, gong it op bleate foatten troch de bermen.
Ik tink dat it hinne en hwerom wol 50 km wie, dat hij bleaun ek grif net
langer as in pear uurkes by syn femylje.
48
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://WpUENjnPB9MR46zLDRkpE6DzHwNZ3EQE9th41AvMMb4"H`̵ _ܪ,f׉EcJoaden, binne handelsljue, se ha
de gave fan praten. En yn de selde
tyd, dat de foarige forhaaltjes harren
ôfspyle ha, hat it nou folgjende ek
pleats foun. Keizer, wie de namme
fan de Joad en hy sei ek Anne tsjin
ús Mem en hoe as dat kaam, dat wit
ek net. Ik tink dat in buurfrou is in
kear tsjin har fan Moarn Anne sein
hat en dat die Joad ûnthâlden. En
as je by de namme neamt wurde, it
jouwt wat fertroulyks. Mei 2 koarren
oan in jôk fol mei sinasappels en
oars neat en Mem kocht eigenlik alle
kearen fan him.
Mar op in kear, se siet wat krap mei
it jild, dat se sei, it past me hjoed
net, dat ik sinasappels keapje. En
de Joad mar troch seure, mar it ne
fan Mem bleaun ne, dat op it lêste
moment rôlle hy de sinasappels by
Mem ûnder it kammenet. Ik betelje
se net, sei Mem. De jouns kaam
Keizer hwer oan. Mem hie wer jild
bart en betelle de ûnder it kammenet
rôlle sinasappels. Mar sei se tsjin
Keizer: As Jou dit my hwer flikke
dan krijje gjin jild wer en de sinasappels
hat Anne dan op iten. En dat
hat er goed ûnthâlden. Se hierne
mekoar aardig goed sketten.
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 49
׉	 7cassandra://c7VNlpMVMULcnWQ-ZCjgfTzEnk8WFGCkStPkx4vXxns7`̵ _ܪ,f_ܪ,f{בCט   u׉׉	 7cassandra://LBwQ9ahqmtjZJzzZ_wDopiLBRhGMV6ifnZRWfaRyzik q_`׉	 7cassandra://Y-3WqV3rJk95Q6pShq1BwOHti_ec9ZF8eVuNB8foIYË́D`S׉	 7cassandra://MNI51cHg4MfKioHWj_2t-Jnqr07fYRmqDH63Gg1ULJ0#`̵ ׉	 7cassandra://XWBJ8s3H6tC7KBIW1awqPXYn7KYvSl6rlWUMu2ig3nIͫq͠_,g	ט  u׉׉	 7cassandra://9qaCnlarCrP6jaB-nAU7XnFRzIfKFL1u5R4dsHSQ4Pw (`׉	 7cassandra://mDCkYo9bFGZLIbVJkhZ-6-Ndzyq8QW_nput47vi6Syw͜p`S׉	 7cassandra://F8dMHUYEtoPmwN8rb8iVoibNpAXGVjV3EeRXriflGq8(`̵ ׉	 7cassandra://ad6hhvGKBUYZYZC3VgBGx_ciFLYXxwKZfcWV7doGD7E w ͠_,g
׉E&Jan Bijlsma (1910-1995)
Jong feinte tyd
Wy, dat binne Durk Groeneveld en
ik fietsten togearre fan de ambachtskoalle
nei hûs, doe Durk tsjin my
sei, ,,Giest aanstons even mei, ik
mat yn Weidum
achter de tsjerke it lân even yn, om
in lilke Swaan oan it tsjoar te setten”.
Nou sei ik, ´k hie ljeaver hant,
dat we in geit oan ´t tsjoar sette
moasten”, ,,mar ik gjin mei, komt
mar sa as it komt”, wie myn antwurd.
Durk syn heit wie oppasser
fan de Swannen fan it swannedrift
Hoxwier. Dat betsjutte, dat de
deel IX
Eardere haven fan Mantgum
swannen winterdei út de fiere omkriten by stringe froast op helle waarden en
dan yn de Mantgumer Feart yn in great bit by fjouwere waarden.
Fan fjierren seach Mantsje Swaan ús al oan kommen en it wyfke siet op it
nêst te brieden. In machtig moai gesicht sa as dat mantsje te keart, hy brûsde
troch it wetter en de golven kamen achter him oan. En doe joeg Durk de oarders,
hoe as wy dat ding dan te pakken nimme moasten. Dou wolst it ljouwe
of net, mar as ik aanstons boppe op him del fal mat ik sjen dat ik syn hals te
pakken krij. Dan komst stou mei it tou by my en dan byn ik ien poat oan dat
tou fest en dan rinst stou, mei it oare ein fan it tou, wer it spit oan fest sit en
eintsje by my wei en dan siz ik wol, hwer as it spit yn de groun mat. Mar wy
matte hjir om tinke, hy mat yn´e sleat komme kin en by it nêst en hy mei net
by de hikke komme kinne. Mar ik tink wol, dat er wol ús oefene hat mei syn
heit om de swannen sa te fangen. Mar it lukte wonderskoan en wy hierne gjin
skrampke op dien.
Doe Durk nog op de legere skoalle gong en syn broerke Jan mei him er op út
wierne, gongen se om in hikke. Durk gong er omhinne en Jan, doe nog ± 4 jier,
kaam achter him oan, mar die glied wol by de wal del en plof yn´e sleat en doe
it nog is in plof en der stie Durk nêst syn broerke en helle him út it wetter.
Heit Jan fortelde letter op de buorren dat er in ryksdaalder yn Durk syn spaarpot
stoppe hie. Alde Jeltsje Kamminga, widdou, wenjend yn it kosterhûs oan
50
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
fertelsels troch
׉	 7cassandra://MNI51cHg4MfKioHWj_2t-Jnqr07fYRmqDH63Gg1ULJ0#`̵ _ܪ,f׉E	nit Waaigat. Sy wie koster fan de
tsjerke en klokluidster. En Pake
Wietse hy er wer in nijje functie
by krige. Hy wie pûstertraper
wurden by it tsjerkeoargel en by
die functiewie ek nog kloklyde
op Sneintomoarn om 7 ûre, as
er moarns preek wie. Mar dat
kloklieden kaam op my del, want
Pake wie dan nog by de boer. En
dan moest ik earst by Alde Jeltsje de kaai ophelje fan de toersdoar en as dan de
klok 7 ûre slein hie, moest ik it tou gripe en in skofke de klok liede. Neityd de
kaai nei Jeltsje bringe, in praatsje meitsje en soms by har nei de radio lústerje.
Dan hie se haven-muziek út Hamburg der foar.
Adsje Mulder, wenjend op De Kamp by har alders en oer dei dagmeisje by v/d
Hem. It wie Sneontejoun, dat Adsje har Men noch tsjin har sei, ,,wolst nog wol
even nei de winkel om in pân sûker. Se hie er net sa folle sin, mar it gong toch
oan. Gelokkich, de winkelsdoar stie nog los en nei`t se even wachte hie, kaam
Jan, de soan fan de winkelman en frege oan Adsje, wat sy nog ha moest op
de lette joun. Och Mem siet wat krap yn de suker en die har frege, of se nog 1
poun suker helje woe. Dat sadwaande wie se hjir. Nou famke dat komt nog wol
even klear en ik sil it even helje. Hy kaam werom mei de sûker en sei: ,,As je
de bliksum” en sy er flot oer hinne. ,,Dank je de duvel”. En se laken beide, wat
kin dan om ien poun sûker in wille ha.
Yn de greate fekansje gongen wy as skoaljonges ek wol nei de Easterwierumermerke
dêr hâlden se dan hurddraven fan manljue gewoan op de gruttedyk
yn´e buorren. Alles mocht mei dwan, fan oaral wei. De foetballers út de
stêd en dan die bliken, dat diegene die oan sport die, it measte úthâlden hier.
Hwent it gong krekt as mei koarte baanriden. Net op tiid rinne, mar 1ste, 2de
list – 3de list, krekt sa lang as it prys en premie wie ± 1920. En yn´e maaityd
hierne wy ek nog in hynstemerk yn dat selde plak. En dat luts ek in bulte
minsken en ek wol hynders. Dan rounen er kloften minsken fan de trein út
Mantgum oer it binnenpaad nei Easterwierum ± 1920. En yn Boazum hierne
se mei de merke hurddraven fan
boerehynders mûnder de man en
ek wer op ´e greate dyk ± 1920.
± 1922 Kaam Alde Haaie Tongersdei
oan de doar, scoe Jim fan
moarn ús ek mei Aant mei fe nei
de merk yn Ljouwert kinne. Hy
ha sels al trijje en dan mat nog in
inter mei nimme. Mast mar 3 ûre
al fan´t bêd, it binnenpaad del
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 51
׉	 7cassandra://F8dMHUYEtoPmwN8rb8iVoibNpAXGVjV3EeRXriflGq8(`̵ _ܪ,f_ܪ,f{בCט   u׉׉	 7cassandra://ojZIu9ifjyclU86JMbiaya2Cjl_l_1jxKrRvDT4nGcs dP`׉	 7cassandra://B2rPwEDbX8xnFFb7f00UctDH6IzXDBAy3W9QxtRFUBQ͒'`S׉	 7cassandra://GzjY2OrkiJYc9Hqzn3oetaTk-6JmjcA9dMuL81qt5YA$`̵ ׉	 7cassandra://UGQwL9yn8ldyCQ3JCAK_z60YGpaYsZD-Wi5lzMW5OKsͣ%͠_,gט  u׉׉	 7cassandra://Syn9XQS6xKzYxlz5m-Ws-oGKHm4JEuCh_P1PyvCC374 ` ׉	 7cassandra://MrvMVbYTWFI_nx4eJDGja1M9FDJj2_Xd_m47Cou0b7A͛`S׉	 7cassandra://qPBN7tW2QJff0tQAeO3Pon2jS1zxCQwCHYMhXKuJVxY%`̵ ׉	 7cassandra://GLfVFpT6NlxfsVw2ekJiGSAIW4-p1xbeTP5xCxOHu4Eb͠_,g׉E	nei it station der oer de rails en seintrédden kneppelje, doe nog oer in greppel
mei wetter springe, wer ik net droeg oer hinne kaam en doe nei de pleats, wer
´t de fam. Terpstra nou wennet. Der stie fe op ús to wachtsjen en wer we de
rest wei helle wit ik net, mar we binne mei fjouwer ofreizge en ik yn Ljouwert
oan-kaam. Doe we se op de femerk ôflevere hierne, moesten de fe keapljue harren
der fjirder mei rêdde. Wy gongen nei de herberg, Aant in kop koffie en ik
fosco mei in lange finger en dernei bin ik nei it station gien en in spoarkaartsje
koft nei Mantgum ta en nei it frykertier bin ik nog nei skoalle west. En Sneintomoarn
kaam Haaie del mei in silveren ryksdaalder.
En doe forkoft Pake Eelke in kou oan de slachter in Ingelum. En dat ha Omke
Willem en ik opknapt. Omke de kou oan it tou en ik hie de fiets fan Omke
Willem, die moest ik oan de hân mei nimme en dan koe ik werom op de pakjedrager
sittend wer thús komme.
En dan nog as klap op de vuurpijl mei fe fan Dikke H. Schuurmans fan Mantgum
nei Reduzum midden yn de buorren by de haven it lân yn. Wy hierne de
fietsen mei en it fe roun los. Wy ha grif mei ús trijjen west, 2 man oan iedere
side ien en een der achter oan. Om in ûre as 2 nachts foart, it moest sa stil mogelyk
op de strjitroed wêze, mar der wier nog hast gjin auto forkear. It measte
kabaal wie nog yn Reduzum, der waard nog wol is in rútsje iepen draait.
Kij wat skiete en balse en it wie op in nuvere tyd.
Yn die tyden dreaunen se wol keppels kealle, wol 100 tagelyk fan it iene
femerk nei de oare en der wierne mar in pear manljue by. En ek hynders, soms
3 achter elkoar festboun gongen sa fan merk nei merk.
± 1930-´40 Om dy tyd stie er nog, wer nou it earste hûs stiet, in koumelkers
spultsje en bewenne troch 2 hûshaldings. It waard bebourke troch de gebroeders
de Jong, die sels yn in great hûs oan de Nijje Streek wennen en haren
arbeider wenne yn ien fan de wenten fan de koumelkerij. En dan in de neisimmer
as de úngetiid berêdden wie, kaam de rûchskenne oan ´e beurt. En dan
kamen de trijje heerboeren fan
de Gebroeders yn ´t spier. Alle
trijje mei hynder en wein, ien
sels mei 2 hynders der foar
om de wein út it steal te lûken
en 1 of 2 man personiel foar it
lâden fan de weinen. De boeren
sels hierne sittend wurk. En dan
stie boer Siebren v.d. Hem by
him op it foarhiem en seach it
behear is oan en spruts dan de
historische wurden ,,De Hoorigen
en Lijfeigenen treden aan!”
Pleats fan Van der Hem op ‘e Kamp
52
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://GzjY2OrkiJYc9Hqzn3oetaTk-6JmjcA9dMuL81qt5YA$`̵ _ܪ,f׉EFoarfaltjes út de famme en feinte tyd
Op Moandeitojoun waard der folk roppen en ik gong nei de doar en der stie
Romke Brink út Bears by de doar mei in pear skoan yn´e hân. Dat ik seag forheard
op, ik hie nea heard dat die skoanmakkersfeint wie mar det lêste kaam
ek wol goed út, hy wie ek gjin skoanmakkersfeint, ik tink dat er toen nog by de
boer wie, mar hy is letter grienteman wurden yn Weidum en letter emigreert
nei Australie. Mar Romke hie de sneintojouns ús Rinske thúsbrocht en hat
fermoedelyk net sokke noflike skoan oanhand en hat die út dien en die binne
njunken ús heit sines ûnder it kammenet del setten. En der hat Romke net oer
prakkeseard en die hat doe er foart gie, der in pear skoan wei snipt, mar tafallig
al de ferkearde. Mar sadwaande wie hy Moandeitojoun al wer yn Mantgum
om de skjoen om te ruiljen.
In oare kear stiet Heit de moarns om 5 ûre ûnder oan de trep te roppen. Famkes,
wer ha jim de kaai fan it hok litten, want ik kin myn fiets net krijje. Mar
dat wie al yn it tydperk fan Roel en Jan, mar wa de kei nou mei nommen hie,
wit ik net mear, mar Pake Wietse is rinnend nei Skillaard gien. En as Beppe
mei frege, hwer hast stou justerjoun úthongen, sei ik stefêst even by de reade
peal stien. En der hat ek wol is sa west, dat er jonges die by Mantgumer famkes
forkearing hierne in tyd ôf sprutsen om nei hûs te gean en dan wie trefpunt
altyd de reade peal en dat in electrische ljochtpeal by de toer. Soms wierne er
wol in mân as 7. Dat hat yn de tyd hwest, dat ik myn komst op de hegedyk by
Rom en dan trof ik Pier die by Houk wei kaam en Anne Okkinga die by Pietsje
terug kaam.
In ritsje mei de haaiwein of fearen nei Beetsersweach. Dit forhaal
heart nog by myn jongestyd en der bin ik nog mei Heit
hinnewest, in almachtig ein foart. Heit en ik, moai tegearre
foar op foar krekt, in los sitbankje foar op de haaiwein. En dy
haaiwein op fearren, die ryd fol nofliker as de oare gewoane
haaiweinen, die skokten sa, der krigen je pyne yn´e syde fan,
en ik letter nooit wer sa haaiwein sjoen. Ik tink dat we de heledei
wol ûnderweis west ha. Doe we yn Raard wierne, moest
ik al fan ús Heit in pakje Nikkel of B.Z.K. prûmtabak keapje
en letter ha wy nog by in herberg oanstutsen en der stie in
fûgelhou mei in putterke, dat wie de namme fan it fûgeltsje
en dat bist luts mei syn poatjes in amerke omheech, wer syn fretten ynsiet.
Dit wier pûr wat nys foar my. En troch Akkrum en Oldeboorn, folle greatere
doarpen as by ús en doe is Beetsterlân in earmoedige bedoening der mei âlde
arkjes, sommige leine al op´e wâl en doe kamen wy yn Beetsterswaech it doarp
mei minsken fan adel. Mei hûzen as kastelen en wy moasten by de pastorie
wêze en wy moasten by Ds. Kalma wêze, in broer fan frou v/d Hem, de boer
wer ús Heit wurke. Der moasten wy in ledekant hinne bringen, dat kaam by
syn âlden wei. Mei it ôfladen hierne we net lang wurk, ik moast om it hynder
tinke en Heit tôge it spul nei binnen.
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 53
׉	 7cassandra://qPBN7tW2QJff0tQAeO3Pon2jS1zxCQwCHYMhXKuJVxY%`̵ _ܪ,f_ܪ,f{בCט   u׉׉	 7cassandra://qoRBZxQ2Jbj304E5YUhb_Trl5b3dKs08-lXMnPwVPhg L` ׉	 7cassandra://Myyli4WWVpBNxDnBAi774V5vNYvln5GyxVx1KfEIeeI͊ `S׉	 7cassandra://-OXiDy7wbtzeqiQqW2CCHAZc0CVdneGFGYkuIDVFFfA#`̵ ׉	 7cassandra://3n7IQrWwGrvZ2I-bc3GpTbrXYa1QQHdvT-7clMNaODU͕͠_,gט  u׉׉	 7cassandra://WrxtvrcuOBok1Sxy1mPyP5iwa6-wVC1J89DYMok-QWo ܂`׉	 7cassandra://nEHSJ0AAXAdQi0m8cbY9pc7Xxw-9-_vginPMg--_9SA͙`S׉	 7cassandra://7nlfy75_vb8I_bk5Zq07eUIHfFblOtOkZUTulkK782I'`̵ ׉	 7cassandra://em-4yk1vIfvTuG2ARpuMp9ayUXSizmm58xul46VjX8oͤ?͠_,g׉E	Jan Bijlsma (1910-1995)
Fekansje!
Fekânsje betsjut: de weareld ontdekke. Bûten ie eige doarp, noch moaijer
bûten de provincie en dan yn eigen lân sa fier mogelyk foart. En yn Reduzum
wie in Domine, die gong mei de jonges fan it doarp er mei de fiets op út, foar
in bytsje sinten gongen se hiele einen foart, mar wol yn eigen lân. De trijje
Reduster jonges Harm, Hans en Jan en dan gong ik as onbereisde ek mei en we
hierne ôfpraat op nei St. Pieterberg yn it úterste Suden fan Limburg. Jan Bergstra
thús wie in 4 persoonstinte en kampearspullen en wy scoene foar ien dei
bôlle iten mei nimme. Mar it wier allegear net sa bot troch praten. Dou mast sa
rekkenje, hie Harm, Jan hat hast niks op de fiets, die mat al wat op syn fiets ha,
want hy ha hjir tinte en alles al. Mar op syn eigen fiets siet ek net folle. Dat doe
ik yn Reduzum de fietsen oer seag, sei ik tsjin Harm, hast stou de fekansje rommeltsje
nog thús lizzen, doe smoarden Hans
en Jan al fan it knizen en tochten dit komt
wol goed. Der waard by my nog in pakje op
de fiets boan en wy setten ôf. En Harm song
by de Trijje Romers. En de Fongersfiets, die
staat voor niets. Mar by de blauwe tinte
hie er de earste lekke bân al. En Hans mar
sjonge. En de Fongersfiets, dat is maar niets.
Ik sei de minst befrachte fiets, dat hat toch
iets foar by in lekke bân, alles kin by Harm
op de fiets bliuwe, want de begage stelt neat
foar. Apeldoorn, der scoene we de tinte mar
opslaan. Ik tink by in boer op it hiem.
Gelderse mûzen, sa hjitten ús ierappels, die wy skielt ha en op it fuur gasflam
setten ha en die´t nooit gear wurden binne dat goed dat we nog in stikje bôlle
hierne en de brei is al lukt, mar die iten sierdery wie net in succes. Earpels ha
wy net wer hant, wy iten bergen bôlle en wat brei. Mar wol alle dagen moai
waar. Ien kear ha wy by in boer op it hiem stien en doe drygde de loft en der
kaam de boerinne oan, wy mochten wol yn´t hea sliepe en dat kaam goed út,
hwant der kaam goed wat út roegeljen. Mar wy ha inderdaad op de St. Pietersberg
slipt en de jouns ha wy Maastricht yn west en in gleske fris dronken.
Ik sei, jonges, yn Maastricht wêze en net in gleske bier preaun, dat kinst net
meitsje. Mar ús fietsark doogde der net yn dat bergelân. Net ien die in forsnelling
op de fiets hie en Hans hie nog in bânrem. Wat ha wy bûlge om by die
54
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
deel X
Trije maten op ‘e fyts
fertelsels troch
׉	 7cassandra://-OXiDy7wbtzeqiQqW2CCHAZc0CVdneGFGYkuIDVFFfA#`̵ _ܪ,f׉E
bergen op te kommen, dea en dea wurch kamen we op it topke en nuvere
forkearboarden dat der stienen, oars net as boarden mei deadskoppen. Wat
bestutte die koppen, sei Hans. Nou, sei ik, ,,spele met de dood, se wol ha wy
scille rinne, mar ik wol it al even besykje en it koe de terugrem knapte en
kreake wol en we for wihielen de foet, dan mei de linker en dan wer mei de
rjochter foet remme. Mar Hans wie fan de fiets ôfgien en dat lukte him ek nog
goed. Oan de daling komt in ein, nou mar wachtsje op Hans. Der komt wat
oan, seine we alle trijje. It gong beestachtige hurd en by de hanrem kaam. En
sliert reek omheeg. Gelokkig op de fjouwersprong gin forkear en der wier ek it
eindpunt fan de daling. Mar Hans hie goed yn de rats sitten. Wy binne letter
ek nog troch De Steeg ryden en ha oan de Middachter allee sitten te skoftsjen.
Net yn de gaten hant, dat ik der letter gau ris komme scoe. En in freon der by
krigen en it waard letter nog myn zwager.
Die forkearing fan Jan en Rinske begoun ek net ûnaardig. It wie jongeskeatsen
yn Wieuwerd. Jan en Hans wierne der mei in Reduster partuur hinne te sjen.
En Rinske sloeg der ek om, ik tink dat se by lam my jongschaap wie. Jan en
Hans nei die beide froulju oan it wurd, mar se binne der de hele middei ek
net bleaun. Hans sei, scille even by Jan yn Mantgum sjen en is er net thús, dan
drinke we kopke thee by Moaike Anne. Jan wie net thús, mar Moaike Anne
wol, en se rekken ek oan de thee. En by it foart gean sei Hans en mei ik wol
is wol hwerom komme en Jan der ek achteroan en mei ik ek wol is hwerom
komme. Ja wis wol, jim mei alle beide hjir wol wer komme. Mar Mem seach
al nuver op dat Jan er de jouns al wer wie en nou brocht er Rinske thús en
doe sei se dit wie troch setten kaart jonge, mar se foun it wol goed en dat wie
mar goed ek, want hy bliuw by Rinske kommen en se binne letter ek man en
wijf wurden en wij krigen in skipper yn de femylje. Pake syn winsk is wol
útkommen. Syn segte wie altyd, ik hoapje net, dat ien fan myn bern by de
boer telânne komt. En dat is útkommen. Froukje trouwde mei in timmerman,
en die hat altyd as opsichter-útfoerder syn brea fortsjinne. En Afy is mei in
skoalmaster troud, Piet Talsma ofkomstig út Wergea en die hat in skofke hoofd
oan O.L. skoalle yn Wommels west. Mar letter is er by it Montisori Underwiis
yn Amersfoort te lânne komme en binne der fjirders ek altyd wenjen bleaun.
Froukje har man, Roel Berkenbosch ôfkomstig uit Wieuwerd, wie sa hokfêst.
Binne begoun by de terp by Middenmeer yn de Wieringermeerpolder, letter
Medenblik en Texel. Letter mei de heale hûshalding nei Ned-Indië en fjirders
nog nei Pakistan en Sud-Amerika. Mar doe wie Froukje mei de bern op Texel.
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 55
׉	 7cassandra://7nlfy75_vb8I_bk5Zq07eUIHfFblOtOkZUTulkK782I'`̵ _ܪ,f_ܪ,f{בCט   u׉׉	 7cassandra://oJiz6t1oVbsxlmPivmcKB8wXCo0IxR21bS_ySOvcAT8 `׉	 7cassandra://hLIAxKseM3FW4wK95R8KZPMfBN3rkSqV8fgm7dUBRBM͌`S׉	 7cassandra://iuTLjKda3snqBdRDfR6Rnaff1TSu51K4VqMX-fEgwps#`̵ ׉	 7cassandra://UEoOinwnnnRRlxkMtXiPJoYbrPTGmBQ1p3R_Vg2RoqE͑͠_,gט  u׉׉	 7cassandra://5KdKwWTMfSrHH9ViJNNZ2-2VIFgV0oxUPlcjkPh81-8 x`׉	 7cassandra://2Nh5c7Q0VFJNildfTPd4Y6WCgoOadBKB1AyCez3VP1U͈`S׉	 7cassandra://QDd26LcRJzfDJ56N69IU4S-Gh_3saUrQJTycgyFelDc#`̵ ׉	 7cassandra://TmKUwH3-7qZMkapHOkEhV4octHhIcpeIHM-k9lyvDn0 ͠_,g׉E	Soldate boartsje
It scil yn 1929 west wêze, dat ik opkomme moast, om soldaat te wurden. Doe
hie ik al in jier 1 joun yn´e wike oefene yn it soldate pakje yn Jorwert en dan
hoegden we letter nog mar 6 wike yn tsjinst en oars wie it in heal jier. Om it
jild hoegden wy der ek net hinne, de fortsjinste houd ik mei 1 goune yn´e wike
op en de kost wie ek mar sober.
Nei de sjitbaan, wacht rinne en
marsen meitsje. Die net sa bêst
rinne koe, wie wol de sigaar. Doe
krigen we ek nog mei in hittegolf
te meitsjen. Wy binne en kear
thús kommen fan in greate mars,
dat er in stik as 8 joges flau foelen,
doe se op´e keamer kamen.
Dat gong de leiding ek te mâl, dat
dan scoe we mar nacht oefeing
hâlde, nou dat waard hiel en al
in gaos, dat hat ek mar ien kear
pleats hant. Wy binne ek is nei
de sjitbaan west en doe moasten
wy ús gewear op stokken
sette en moest it gericht stean op in bepaald doel. Die stokjes stiene dan fest
yn de groun en it gewear poste der dan op. En dan moasten we der de jouns
wer hinne, ús eigen stokjes op sykje en it gewear der op lizze en hwennear
dan allegear achter ús gewear leine, wie it komande: ,,Vuur”, en dan kaam de
oare moarns de útslag. Der wier net ien doel rekke, gjin wonder want der wier
gjin soldaat west, die syn eigen stokjes wer foent hie. Dat spultsje wie mei ien
kear út. De measte soldaten gongen jouns even nei de stêd en dat wie Assen.
Inkelen gongen nei it Militair tehûs, mar dat wie christelyk. Ut nysshjirrichheid
bin ik der ien kear west, mar mei in kertier hie ek it der al besjoen en sei
ik tsjin Uulke, bliuwst hjir, as giest mei, dou kinst moarn die brief ek nog wol
skriuwe, dat Uulke sei de ,,Vader” ek dag. Ik sei, doe we buten wierne, fienst
dat net nuver ,,Vader” sizze tsjin in man die pûr frjemd fan dy is. ,,Onze Vader
in de hemel”, sei er, mast mar even oer nei tinke. Ja, sei ik, it is foar my allejer
tige faag. Dou hast in Heit, doe hast in Vader in den Hemel, doe hast in Vader
yn it Militair tehûs, aanstons seist tsjin de sergeant ek nog Vader en nou seas ik
stjin dij Vader, giest ek mei nei de ,,grot” in café om in pilske. ,,Do bist in spotter”,
mar ik gean mei en wy binne altyd freonen bleaun.
Nei wat jierren forlof krigen wy in oprop foar ,,herhaling”, dat bestjutte wer in
pear wike yn de soldate klean omspringe en nei de sjitbaan en oare militaire
oefeningen dwaan. Maar wy wierne dizze kear yndeeld by de Voor-herhaling,
dat bestjutte, de sliepery klear meitsje foar de komst fan de greate keppel
56
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://iuTLjKda3snqBdRDfR6Rnaff1TSu51K4VqMX-fEgwps#`̵ _ܪ,f׉E}opkommelingen. Dat
wie kribben yn de sealen
klear setten, striesekken
mei strie fulle en die yn
de kribben dwaan en in
soart ûnderweis nei de
kantine. As de kommandant
de iene ploeg út de
kantine helle, wie de oare
ploeg wer ûnderweis der
hinne. It kaam hjir op del
mei ús lean fan ien goune
yn´e wike wierne wy nog
djûrder as gewoan burgelyk
personiel. It ferfoer fan
de striesekken die klear
wierne gong mei in karre. Twa man achter de karre te triuwen en ien soldaat
lei boppe op de striesekken, om se wat by elkoar te hâlden en mei iens de
triuwers fan de karre, die neat seagen, fanwege de heech opladen karre. En syn
komande’s gongen stiltsjes troch: rjucht út, nei links mear nei links bliksum,
net mear it bietsje rjuchs en doe yn ienen wie it Boem. It hansel fleach ús út
de hannen en de soldaat ,,Uulke” fleach mei in boog yn syn striesekken troch
de loft en die krekt as er heal dea wie. Mar dat wie goed larie. Wy wierne by in
reinwettersbak op flein, die der oan de kant fan it paad stiene.
Yn´e simmer fan ´39 kaam it bericht Voor- Mobilisatie en in soldaat die ôfswaait
krijt in sakboekje mei, wêr syn mobilisatie oan meldingsplak ien stiet.
Ik koe net rjucht wys wurde, as ik nou op komme moest Ja of Ne. En wy
hierne op it lêst de burgeheester yn it doarp wenjen, Wietse Hoekstra, dat ik
mei myn sakboekje nei Wietse en die sei, der hearst stou net by. Dat ik hie die
deis moai by de streek lâns west te molksúteljen en ik wie nog mar kwalyk
thús en der wier Wietse hwer.
,,Wol opkomme”en my melde
yn´e Beurs yn Ljouwert en der
wierne al mear maten fan mij.
Ik wit nog dat Harm Wytsma
nog by my west hat te dag sizzen.
Wie wit, hwan near as wy
elkoar wer sjogge, die wie net
sa optimistisch en achterôf is
it ek wol útkommen. Hy hat sa
lang as de oorlog djûrre hat yn
Ingelân sitten, mar geloklig wol
gezond wer thús kommen.
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 57
׉	 7cassandra://QDd26LcRJzfDJ56N69IU4S-Gh_3saUrQJTycgyFelDc#`̵ _ܪ,f_ܪ,f{בCט   u׉׉	 7cassandra://rlwy7Cs3lTo-JKOenGxaDoi-KGGoZ67gILL8_JlUX_8 0`׉	 7cassandra://xR3cy5EriZ4FGH208vjiEWsRLZaFTod5ZSBmiPTKsOQ͇`S׉	 7cassandra://IKD0jcCBEYHzs1WsDNGdGGkxBhO0WhOyQziB1yugwuw"`̵ ׉	 7cassandra://1EgL48HXwg-zs4V-kCRBdE4ty_Bs8hiUMe5H6i6kXyE͠_,gט  u׉׉	 7cassandra://zELFXBPQIWJ7LhrreTePVJHTZvKiMm5FWGpCMaR2uWo ` ׉	 7cassandra://uwTaOSG0p5z187XRFUeElp8Qn-jgH2VsdExPN0ZXOEs`S׉	 7cassandra://GBE6iMIEYr2Mbq43G4gQGL-D-Qo6_zofIx3G4AYD2Sw!`̵ ׉	 7cassandra://MTLydEq7nKg0penDUIn5fm7RhC4-mrHsf8v6AXaRZ9Y͋,͠_,g׉E	Yn Ljouwert binne wy net
lang bleaun. Wy forhuzen al
ridlik gau nei Assen yn de
kazerne. Yn´e hjerst wer forhûzje,
wy bleaun yn´e buurt,
nei de grinzen yn Drinte
en Oerysel. Ik kaam yn De
Krim te lânne yn de buurt
fan Koeforden. En in kâlde
winter, wy rounen op klompen
en wy leinen yn in âlde
skoalle. De kachel brânde
dei en nachts troch en de
klean die we nachts foar it
sliepen út diene leine wy
wer op de tekkes op waarm te bliuwen. En om de safolle tyd mochten je dan
in nacht nei hûs, ik pikte er út, troch nog wol is in nacht by soks matje altyd
allinnig dwaan. Net mei 2 of 3 man. Ik hie altyd krampen, as ik thús bleaun en
dat forlegje giet net foar trijje man op. Jouns gongen wy ek wol út koffiedrinken
nei burgers. Ik wie dan meastal mei Piet Bakker út Snakkerbuorren op stap. Wy
hierne ús kommen by in jong steltsje, leeftyd genoaten, en ik hear it dat wijfke
nog sizzen: Komme jullie nijje wike dan en dan te koffiedrinken, want dan is
it swyn slachten en doe waarden we trakteard op bloedwoarst en werkelyk
overheerlyk! En letter de oorlog wie al lang dien, wy ris bloedwoarst bestelle
by de slachter, mar noait wer. It like het op die fan út Drinte. Mar ik dizze
oarde bleaun ús fêsteplak net te wêzen, yn´e maaityd binne we wer fortgean
en kamen gâns fierder fan hûs. We kamen yn de Betuwe telânne en Buren wie
it plak, der de staf fan ús soldaten lei. Wy kamen, dat wierne ± in 20 man yn
As telânne en waarden ynkwartierd by in boer en krigen as sliep- en wenplak
de graansolder fan de pleats tawyst. In goed plaken en sa frij as in fûgel. Ik hie
der de mobilisatie wol troch bringe wollen. Piet Bakker en ik waarden timmerman
fan de compagnie. En dat begoun mei it yn rjochtsen fan in poep installatie
foar de soldaten. Want my mochten gjin gebrûk meitsje fan it sanitair fan
de boer en dat wie ek wol goed, mar wy moesten al wat ha, wer wy te rjochte
koene. Der waard in greate gleuf green yn it appelhof. Fjouwer peallen yn de
groun, der oer in balke op knibbel hichte en dan sieten we moai yn de bûtenloft
te stinnen en wie de gleuf fier hinne fol, dan forhûze it hele spul in eintsje
fierder it hôf yn. Ik hie dit nooit earder mei makke en ik nooit fan heart, it wier
poer nij for mij. Mar je koene erwol mei libje.
58
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://IKD0jcCBEYHzs1WsDNGdGGkxBhO0WhOyQziB1yugwuw"`̵ _ܪ,f׉E|Jan Bijlsma (1910-1995)
Soldate boartsje (vervolg)
En doe foenen Piet en
ik in gat yn`e merk. Wy
hierne fan ús Kapitein al
wat ark krigen hammerseage-schaaf
en wy gongen
nei de timmerman út
it doarp om hout, moai
machinaal geschaafde
planken mei fear en ploeg
en wy makken foar ús self in pear moai soldate kisten en binne noch nea sa goed
makke as dy fan ús, se wierne troch middel fan swellestutten yn elkoar setten en
dat roun as in trein en wy wierne net djûr ik kaam hjir op del, wy hierne ús eigen
kiste foargees.
Mar dit had grif allegear te moai west, op in moarn hearden we fleantûgen en
der waard ek al sketten en wy binne hommels fan `t bed sketten en nei bûtendoar
yn it hôf en it wierne ek boppe ús al fan dat fleanark en se wierne ek
net sa botte heech, wy koene de piloaten gewoan sitten tsjen. Ien soldaat fan
ús wie alhiel bravour, die helle syn gewear op en ik sjoeg him nog foar my, in
peukje fan in eintsje sigaar skean yn`e mûle en ien eag ticht en mar richte en
njonken lyste sjitte en rekke sei ik, in protter is delfollen of skeatst doe der net
op frege ik en ik sei, ik scoe mat ophâlde fan sjitten want ha die mannen hun
nocht fan dien sjitten dan sodemieterje se hjir nog in pear bommen del en dan
hingje ús termen yn de appelbeamen. Hy seach toen ek wol yn, dat syn sjitterij
fierders neat om de hakken hie en it lôftrom waard wer skjin fan de fleantûgen.
En wy bleaunen hir net, op de fiets op paad, hwerhinne? Net in solaat die it
wist. Us leiding wie tige paniekerig. As je in lekke ban krigen troch fietse op
die lekke bân of in fiets snippe yn in doarp, der je troch fietsten en dan de fiets
omruilje. Ynienen, de gang wie erút en we seagen nei boppen en noch in ein
foart, stipkes yn de loft, fleantûgen en in mum letter fleagen de kûgels ús om
de earen. De staf stie moai ûnder de beamen yn in hôf, fan soldaat stie midden
op`e dyk, komando`s waarden der net joen dat de soldaten skeaten de húzen
yn, of bleaunen tsjin de moarren oan stean. Ien jonge Vaandrig toande nog wat
lef. It wie wol even schrikken west, mar gelokkich, gjin blessures.
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 59
deel XI
fertelsels troch
׉	 7cassandra://GBE6iMIEYr2Mbq43G4gQGL-D-Qo6_zofIx3G4AYD2Sw!`̵ _ܪ,f_ܪ,f{בCט   u׉׉	 7cassandra://eWdlZrSDkENNLu4y-tKLONHGSnI_nIUoyuX4rNNd6XA <`׉	 7cassandra://iKxdMcSBk8ucs42OYug9m9PiZ08uxPwYUMXKBPRHMnA͇`S׉	 7cassandra://Nrv1udbD-JQro-oW_nny7W-LdUfHuNVCCcstvufJ9Ao$S`̵ ׉	 7cassandra://0w_0e2-RuheWRShfbDQ3dW8INC9840_ntsCMA09bXTA͠_,gט  u׉׉	 7cassandra://42U5Z3vxETj6R2fouvy-gIBHQGUZ6J08CDIW-jfMW6I ` ׉	 7cassandra://dIZY3ctdQgVJ1AyBI8EEIBA2USF5ZZBM8wC14YmwsTIͣ`S׉	 7cassandra://agEzGXDlZbbM82FOeEAXoaOpr9dT8qqfw-mt2-3vtH8&)`̵ ׉	 7cassandra://OKCkTq8PbLeKcgcwmzorLdGthGGadJvztnFDO-vk2-E=͠_,g׉EAchternei de bliken, wy wierne op de flucht, der wierne folle mear soldaten
op paad. Wy gongen achter de waterlinie, wierne we feilig. En wy scoene nog
even de Grebbeberg fordedegje, mar sa fier is it net kommen. Wy joegen ús oer
en dat bericht kaam, doe leinen wy al yn Freeswijk – Vianen. Der hearden wy
al ridlik gau, dat der in jonge út Reduzum, in Hofstra, omkommen wie troch in
bomscherf. En doe wierne wy krijgsgevangenen. Ik bin ek nog mei ferlof thús
hwest, dat it hat nog wol efkes djûrre dat wy alhiel út de tsjinst wierne. Mar
wat letter nog kaam, wie ek lang net like aardig. De bezettingsjierren hierne in
oanfang nommen. Us regearing en it Koninlijkhûs sieten yn Ingelân.
De N.S.B. wie pro Dútslân en de fûlste tsjinstanders sieten yn it ferzet. De stakingen,
die hjir en der útbrutsen kosten altyd slachtoffers. Yn de lêste dagen
fan`e oarlog kamen hjir nog minsken út Limburg en de Betuwe as evacúees yn
Mantgum. Honger yn de greate stêdden yn it Westen fan it lân. Pake Wietse
en Beppe Anne hierne in jonge út Utrecht as honger evacúee ûnderdak. En ik
self krige fan de ûndergrûnses de rie om ek ûnder te dûken. Yn Juni `46 bin ik
op myn fiets op cussiebannen oftein en it earste doel wie Meppel, der moest
ik my melde by in foar my onbekende strjitte en hûs en der krige ik wer in
nij adres en doe krige ik nog in moai ritsje te goede. It wie Klazienaveen yn
Drinte, tsjin de Dútse grins oan. It scil in ûre of 6 west ha, dat ik de oankaam.
Brugstr. 4. En dan komt de kennismaking. Het gezin bestie út in âlde Mem mei
4 ynwenjende bern, fan ieders twa. Yn fan de famkes wie yn de forpleging die
wol dagen fan hús en dan wie er nog in soan, die it wykein thús kaam. En dan
wie er nog in ûnderdûker út Den Haag wei, mar die hâld him mear op de êftergroun.
It wie in molke-taak dat wie it bedriuw, wat die ljue by it ein hierne.
It waard allegear útsutele ei de transportfiets en derop in bus molke en dan de
wiken mar del.
60
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://Nrv1udbD-JQro-oW_nny7W-LdUfHuNVCCcstvufJ9Ao$S`̵ _ܪ,f׉EEn de ûnderdûkers wierne beide ek molkboer, mar de Hagenees mocht net de
streek op, die moest molkbontjes plakke. Gereformeerde minsken, mar wol
dreage molke forkeapje foar folle molke, mar doe ha ik sein, dat ik dat thús ek
net die en dat ik hjir ek net die. En der is ek net wer oerpraten. Ik tink wol, dat
ik er in feans jier west ha, Mem hat ek nog ris in nacht by my west, die wie
mei de trein kommen oan Emmen ta en doe mei de bus nei Klazienaveen, mar
se hat it rêdden. Mar it wie yn ienen gebeurd mei de rust, ik leau, dat er in
Dúts gezinde burgemeester formoarde is en dat moast straft wurde. De Hagenees
en ik mochten nachts net mear yn hûs sliepe, dat wy gongen jouns beddtyd
achterhûs it lân yn en sliepten ûnder de rogge strûken. En doe praten de
Hagenees en ik ôf. Wy gean nei hûs, it wurd my hier te link syn myn collega.
En te mear hie ek wat mei makke, dat ik net sa bot waardearje koe. Ik wie hjir
en der al wat ynburgere, dat ik krige steeds mear opdrachten en putsjes. Undermear
nei it Molkfabriek yn Schoonebeek op Freed met de kêdde en wein. Ik
tink dat ik wol 30 bussen molke op de wein hie. En om thús te kommen moast
ik altyd oer de brêge die oer it kanaal lei. En ik kaam moai op tyd oan, goed
tolve ûre en ik forwondere me oer de greate eagen fan de beide broers, wer mei
se my oan seagen. ,,Gjin moelijkheden bij de brêge hant, bist net oanhâlden
troch de Dútse soldaten?” Ik ha net in mins sjoen, ik koe der gewoan troch ride
mei de molkwein. Ik tocht by my sels, sy hawwe in goedkeape kracht foar kost
en ynwenning, mar dizze man giet wer nei Mantgum en dan kin de undergrûnse
wol sizze, dat ik der yn Mantgum gefaarlyk is mar hjir yn Klazienaveen
doocht it ek lang net. De oare deis ha ik ôfskie nommmen en bin nei de koffie
wer richting Mantgum fietst, de greate plakken sa folle mogelyk mijje en bin
letter wer op myn eigen bakfiets mei houten tsjillen en izeren hoepen by myn
klanten lâns gien.
Einde ûnderdrûken, mar oorlog en bezetting giene troch, it iten waard krapper
en ientoniger, ierappels genoch, maar it bolleguod lyke nergens op. Ik sutele
hast iedere wike mei fleis út de noodslachting, die ôfdieling siet wol goed mei
ús. Maar toch de Canadezen kamen stadich oan ús kanten op en it wie op in
Sneintemiddei dat Jouke de Groot en ik yn de deize klean ús melde moasten
yn Baayum yn in boarkery. Der ha wy in oerke wachte en der wierne mear
minsken en letter binne wy by twaeën nei Dronryp gien en kamen yn de R.K.
skoalle te lânne. En even letter stiene Sietse Grouwstra en ik op wacht by de
greate brêge yn Dronryp en we mochten net ien troch litte. En der hiene we ek
al in gewear om`e nekke. Doe kaam it bericht dat de Canadezen al troch Ljouwert
wierne en richting Frentsjer gongen, dus Dronryp waard ek oandien. Wy
wierne doe wer by de skoalle dat de earste Canadezen der oan kamen en alles
wat er wie song it Wilhelmus en dat giet er toch wat troch je hinne, dat je der
daadwerkelyk by binne. Tusken haakjes, ik koe mar net betinke, wat namme as
wy hierne. Nou sjit it my te binnen. Wy wierne de Binnenlanse strijdkrachten
wn dat stie dan ek op bân die wy om de earm hierne. Leuke taferelen hierne
we der by de brêge, jonge ûnderdukers die nei harren faam woene, dan seagen
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 61
׉	 7cassandra://agEzGXDlZbbM82FOeEAXoaOpr9dT8qqfw-mt2-3vtH8&)`̵ _ܪ,f_ܪ,f{בCט   u׉׉	 7cassandra://lZQ3F9cshZOAEfiPyVsMNpffuW8rLJiKGJPmZEd58Sc V`׉	 7cassandra://gvyWTjVvRUxHkhxJQ13O7bOMooMvbSuA1HlAe64LlGkw`S׉	 7cassandra://XJgz1P1-sOXlA514YfTxCax8T0gTyUcwFI4K4FjyojI!:`̵ ׉	 7cassandra://RC48xhYsb6Q836hw1uYxwb5IbJr2MmN5087D3xC5a1Mͩ;͠_,gט  u׉׉	 7cassandra://KGVlKNFN1okXpNUILuChCfOxX82HDL3_o_PQjMRvpgY ]`׉	 7cassandra://3iR04F58Ng6wH-FD8ewGDrgASvJovG-7eVHFuQCro1Qw`S׉	 7cassandra://_s3VotswZ715JGdKfkbbIfnBfiCyIgtD0ddV-4HoqL0!`̵ ׉	 7cassandra://HlBLLLnjpnAroAj4GVreRL7JZuclYUaYpiaB5pcDyWY͹͠_,g׉ESietse en ik elkoar oan en seine wy sjogge even de oare kant út mar dou seist
nooit dast oer dizze brêge kommen bist. Ik jou myn faam in tút fan Jim, rôp er
nog en dan sheat er foart. Mar ek wierne der de moarns by de selde brêge nog 8
ûnderdûkers troch de Dútsers dea sketten. Ien fan die mannen hat it oerlibbe,
die die as wier er dea sketten. Nei in pear dagen koene wy wer nei hûs gean,
wer achter de breikarre. Doe ha ik in pearwike mei swiete molke, direkt fan de
boer, in dit gefal Jolt Oostra sútele. Mar ik ha nog tyden myn houten sjiltjes yn
de bakfiets broekt. De Mantgummers die mei my der yn Dronryp wierne Sietse
Grouwstra – Durk v Dellen – Jouke de Groot – Gerrit Wietse Goodijk en Guus
Steenbeek en swager Jan Bergstra, die by ús ûnderdûkt wie. Troch âld onderofficier
Hillebrands bin ik by de Binnenlanse strijdkrachten kommen, die wennen
oan de Skillaarderdyk, yn ien fan de fjouwer gemeentewenningen. Hy self
wurke yn it rusthûs yn Weidum.
Der komt my nog yn `t sin, dat wie furt foar dat de Canadezen it skoalplein
yn Dronryp opkamen, wie it kader fan de Baarderadielster Strijdkrachten it
terrein op marcheert. Klaas Veenbaas en Mr. Okkinga út Baard, mei en gesicht
as wierne it Dútse generaals en fan soldaat sei derop Us kader. Se hierne nooit
soldaat west, se woene graag yndruk meitsje, mar it like nergens nei. En we
hierne doe hielen al gjin forlet fan kader.
Mar Lies hie in de befrijdingsdagen ek net stil p it hiem sitten. Undanks in dik
lyf wie se mei de fiets nei de blauwe tinte gien om der de troch geande Canadezen
ta te wuiven. Yn Easterwierum hat se har lekke bân nog meitsje litten
bij de smid. Dat se hie foar my de Canadezen al sjoen.
Yntocht fan
Kanadezen op
‘e Ryp
62
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://XJgz1P1-sOXlA514YfTxCax8T0gTyUcwFI4K4FjyojI!:`̵ _ܪ,f׉EJan Bijlsma (1910-1995)
Op nei Bears
As jonge en jongfeint ha ik mar in bytsje omslein
yn Bears. Mei keatsen foar jonges tot en met 14
jier ha ik der de priis woun mei Andele Smedig
út Bears in boeresoan. En ik hear it âlde Hiddinga,
de heit fan Folkert nog sizzen, der groeit
in goede keatser út en dat gong oer mei, mar dat
is helaas net útkommen, nei myn 14de jier ha
ik yn forhâlding net by leart. En dat selde hie ik
yn Mantgum ek wol is heart en dan bin je op die
leeftyd wol wat grutsk. Mar it rint je altyd net
mei yn it libben it komt soms hiel oears út as dat
je tochten. Ik hie al in skofke forkearing mei in
boerefaam fan R. Fopma fan de hegedyk, dat op
in Sneintejoun sei: ,,Hast ek sin om mei my nei
Bearster merke te gean, Liesbeth Dijkstra hat my
útnoadige en die hat forkearng mei Romke en
die wie boerefeint by S. Odinga op Tsjeintgum.
En dat is it allerearste begjin Jan-Lies hwest. De
flam sloeg in de pan. Wy scoene de fietsen mar
by Lies del sette, dat hierne de fammen foartyd
deel XII
Elizabeth Dijkstra (Lies) ( om 1929 hinne)
al ôfsprutsen. En wylst Lies en ik nei it hok
rounen mei de fietsen. Lies hie Romkes fiets
Jan Bijlsma (om 1933 hinne)
Mantgum 2014
even mei nommen en der stiek ek neat yn en
we ha elkoar allinne mar oansjoen en toch
makken we beide ús forkearing út en it wie
begjin. Dec. 1934 dat it útfoering yn Mantgum
wie en Lies der ek wie en út fan hûs bleaun
by Käthe die boerefaam wie by Jolt Oostra op
Tsjeintgum. Lies sei nog tsjin Rom, Jan giet
joun wer my dy nei hûs, ik doar er wol in
Kwatta reep tusken te setten, mar it waard Lies
sels en dat hie sa goed foldien, meist moarn
middei wol yn Bears komme, der is it hurdriden.
En die forkearing hat 4 jier djûrre en
fertelsels troch Jan Bijlsma 63
fertelsels troch
׉	 7cassandra://_s3VotswZ715JGdKfkbbIfnBfiCyIgtD0ddV-4HoqL0!`̵ _ܪ,f_ܪ,f{בCט   u׉׉	 7cassandra://7dlV_REprpdgHXUMlJw_7irg2kWOmbwQlE3vl9ulH5c `׉	 7cassandra://g-x9QCaQ0RILaf0YXcvrKP6o6j_r5rZMWSioqQuqqlQ͇ `S׉	 7cassandra://JLiZwIYeJ-N5n6l34bFmnCPq7u9a4og2s1DY8iw43d4 `̵ ׉	 7cassandra://Z9ax_rGdTZNxSotqbg1jURlg2sMeJ__-1buLUAoZ2Ck~6͠_,gט  u׉׉	 7cassandra://1pwepN71jQoyLEN1DzToCrlCjiggk1lp89m4GcKT6zo `׉	 7cassandra://4r3B-RIojMEkvV8CBXtEM9uMCow7rbggnv_mGqMslzc͌`S׉	 7cassandra://jfrk_AojYUThYr-ek8G-A7MEPJHdekFFwXxP-F7MYsk#<`̵ ׉	 7cassandra://Ru8WYnt2QnPuWys5qjQiZT4t78SlMoXqkR6So4kJjeI͉*͠_,g ׉E	Troukaartsje fan Jan en Elizabeth
noait wurk, Lies wol,
die hie in moaije bonk
jild, doe we dan eindelik
op 25 Maaije 1938 yn
Mantgum trouden en yn
it hûs, dat tsjin it café
oanplakt sit, kamen te
wenjen. En sa grutsk as
in pauw natuurlik, want
der stie toch in stikje
húsrie yn`e keamer om
U tsjin te sizzen. In
dressoir, har gelikes ha
ik nei sjoen, mar toch
it âlde hûs kaam der
moage yn, dat derom is
it letter foart gien.
Mar dat moaie hat mar in goed jier djourre, yn`e neisimmer moest ik opkomme,
mar ik hearde wol by de Voor-Mobilisatie, foardat de greate masse
opkaam, hie ik er al in pear wike opsitten. En doe de oorlog yn ús lân oer wie,
wierne de oare soldaten ek allegear al thús, foardat ik nei hûs mocht. Gelokkich,
soun en gjin crupsies op dien, dat Pake Wietse krige wer dien en ik
waard wer molkboer en it gong de earste jierren tamelyk goed. Wat foar hinne
net koe kaam nou klear. Us provisie op de molke spullen waard fordûbbele.
De direkteur wier des duivels, want it wie ek noch mei terugwerkende kracht,
dat de doarren yn it kantoor fleagen hast út de hingsels. En doe koe it lijje, der
waard in jonge oansetten 19 Aug. `41 waard ús Wietse ier yn de moarn, geboren,
hyper gesond en goed 8 poun. Dokter wie wakker op tein oer syn greate
hannen, mar der ha ik letter noait wat byzonders oan sjoen. Lies hie boarstkes
as in sinaasappels sa great mar wol 2 bern oan in boarst amersfol tate en
Simons-Griet boarsten as bjoarnamers en gjin drip tate, oan `t fleske, ús bern
hierne mei in jier nog tate en it wie ek net in greate drinker, lytse kopkes thee
gjin bekers sûpe of molke by it iten. 4 jier letter kaam jonge Nr. 2 Germ.
Wy rekken der op September, maar it wie nog Augustus, dat er ús dag sei. Ik
skreau dit al, dat er ús dag sei, mar hy moaist earst in klap foar de kont ha fan
dokter, foardat er him hearre lyt. En ik mat nog tink oan de wurden fan ús
Wietse, hy wie ek wat jaloers, want hy hie alle oandacht net mear en dan sei sa
smeulsh wei, ,,Hy kin net iens gûle, hy krea het mar wat”. Ik foun it foar Lies
wol moai, hy wie lichter as Wietse, ik mien in poun as 6, mar op in gegeven
moment stoppe it groeien, it waard in skriemerich. Wol ha beide jonges tot
hun 14de jier lêst hân fan bronchitus. Noordewyn wie puur forkeard. Beppe
Lies is al is thús komt mei levertraan en Wietse drok it as ranja. Goed trijje jier
nei de berte fan Germ krigen we nog in famke, by de geboorte hast 9
64
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://JLiZwIYeJ-N5n6l34bFmnCPq7u9a4og2s1DY8iw43d4 `̵ _ܪ,f׉E	poun en tige donker hier op it kopke en de jonges wierne beide ljocht blond.
En doe wie `t stel kompleet en in stille winsk wie ferfulling gien. Wy woene
beide graag 2 jonges en in famke ha. It scil wol kommen wêze, dat we beide út
húshaldings kamen, der famkes de oermacht hierne. Ynwendig wierne we wol
grutsk op ús trijjetal. Op skoalle gjin útrinders, mar se koenewol meikomme.
Ik sjoch nog it kopke fan Wietse oer de rânne fan it ledikantsje kommen, mei
ien en al lartsjen op syn tronie. Hy bleed der er sels him omheech wrotten hie
en wy seine, hy stiet sl op syn lytse poatsjes. In skoft letter by Mem efterop de
fiets yn in fietsbernekoarke op nei Pake- en Beppe Bears. Mar der koene net
komme of hy foel op de Beasterdyk fêst yn`e sliep. Ik foen fan alles út om him
wekker te hâlden, mar hy gong foar de bijl. Hoepelen leare, dat wie earst min
lukke die rot hoepel woe net sa as hy woe en dan waard es wol is koart foar de
kop. Dan sei ik moarn besykje we wer, misschyn wol die hoepel dan better en
dan die ik him foar en klear wie it.
Yn`e hjerst, de dagen koarten en de lampe kaam op. Wietse roun nei it bedschut
ta en wat tichter hy by it bedschut kaam, wat grutter syn skaad op dat
selde bedschut waard, dat yn ienen wie it ho en fleech er op my ta en sei er:
der is nog in jonge yn`e keamer. En doe ha ik him by de hân krige en binne
togearren ei it bedschut roun en doe wie er ek nog in man op it bedschut en
doe ha ik him forteld, dat die figuren op it bedschut fan it ljocht fan de lampe
kamen en doe krige ik him by de han
en brocht die nei it figuur op it bedschut,
en doe wie de banges oer. Pake
en Beppe ha yn de oorlogsjierren in
hongerevacuje, in jonge fan in jier
as 15 út Utrecht hant en die fortelde
it frame fa my earste fiets hangt no
in de garage en dat mochte wy dan
wel hebben. En dat is ook aangegaan.
Fietsmakker v/d Wal hat fan dat jongesframe
wer in jongesfiets makke en
dat hat Wietse fan Pake Wietse op sinterklaas
krige en die wie der stil fan,
want der hie hy net op rekkene. En yn
hiel Mantgum hie gjin ien sa`n moai
berne fietske en de beide oare bern ha
der ek nog jierren op fietst. Germ hat
op dat fietske syn earste fietsmedailles
helle op in Fryslântocht fan 100 km.
Hij wie doe tsjien jier en de jongste
dielnimmer en it wie die dei prachtig
moai waar. Ik ryd him mei de beide
jonges en Lies en Etie ha ús de moarns
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 65
Efterste twa: Froukje en Jan Bijlsma
Foarste rige: Aafke en Rinske Bijlsma
׉	 7cassandra://jfrk_AojYUThYr-ek8G-A7MEPJHdekFFwXxP-F7MYsk#<`̵ _ܪ,f_ܪ,f{בCט   u׉׉	 7cassandra://ALVtIMBOqm8dDxBTKTeI5syK8EYa8e0jniQ-lNDHwF0 .U`׉	 7cassandra://WbmpsGO6gG58HD5YKmR_TLI6rvxegH56MJbYKs54_84͍|`S׉	 7cassandra://-ZUqNacpIxC-N-SYFx4kwCIdmrHx2_oW4GVDuRl0PpI#u`̵ ׉	 7cassandra://UHAmRU68ytb9l91oiselXPRTRHR1RkYjasc788qWvz8͕͠_,g"ט  u׉׉	 7cassandra://kqVS-tzsHE1nTtEnhTJk7YH5NTjELtlsSE1EmyJC7p0 5`׉	 7cassandra://vTfrkL1tj1vPKGWAWs6ClpROn1SHlkkEmoY_3w_4vbc͈`S׉	 7cassandra://yasqnRmOVYtwQfbqlYI24_WsnlBHvTnPWqH_QXe5VoI"`̵ ׉	 7cassandra://89vAfe5dgeGR7OkYH_aIxKQ5MHEo1m8Tt5y950DbP78o͠_,g#׉E	by de Snitserhoeke by de blauwe tinte nog ta wuift. Op `e skoalle krigen de
bern ek greate fekansje, maar inkelen fan de bern gongen is in pear dagen nei
femylje út fan hús mar de measte tyd brochten se yn eigen doarp troch. Mar
it joech neat fantasie herne se wol. Dan wier it kampeare by de Swette by it
Mantgumerhúske. Mei in molkkarke, folladen mei in zak, dat waard broekt as
in tinte, der kamen alde kleden of sekken oer te hingjen en dan wie de tinte
klear. Wat drinken en bolle mei en de kampearders kamen joens bedtyd wer
thús. En dan Gabe en Wietse
mei de Interprice boartsje.
Yn die tyden dreaun op de
Atlantische Oceaan in Noorse
vrachtboat, de boat koe ieder
moment kapseise, sa briek
hong hy derby. Kapitein en
bemanning wiere fan wege it
gefaar al fan boat gien, allinne
de Noorse stjûrman wie nog
oan boat, om te trachtsjen
die boat nog yn de haven te
krijjen. Alle dagen wie stjûrman
Carlson yn `t nys en alle
minsken hearden er nei mar
jammer de boat is kapseist en
ik wit echt net hoe as it mei
Frachtboat Flying Enterprice op ‘e side yn ‘e weagen
Carlson gien is, mar danksy die ongeloksboat ha Gabe en Wietse der ek dagen
drok mei west.
Mem holp my alle dagen in eintsje yn de buorren te molksúteljen en we belibben
fan alles. Dan siet âlde Willem hast wer dea op`e stoel dan dreaun er wer
in briefke fan ƒ 100,- yn it Skillaarder sleatsje en dan waaide it deksel fan de
flessebak Mem wer op de kop. Of Wietse foel fan de bakfiets ôf, op syn kopke.
Hessenschudding. En dy harsessen ha gau ris by him oan `t skôdzjen west. Hy
scil in jier as 5 west ha en yn Mantgum wie gjin bewaarskoalle mear, dat die
jeugd fan die leeftyd brocht in soart tyd yn de buorren om en se founen fan
alles út. It wie net drok mei auto`s, mar toch der riden toch inkele. En ien der
fan trof Wietse op syn paad en hy waard in ein meisleept. De klean wierne fyn
en in dikke bûle op syn hôlle. Dokter hat by him west op bêd en stil lizze en
gjin besoek talitte. Mar je hawwe toch aparte soarten minsken yn `t doarp. Lies
hie goed sein, hy mei der boppe gjin oan rin ha, hy túgde der wol hinne. En
die man kam oars ek net by ús. Belangstelling is moai, mar hy reagearde net op
Lies har sizzen en dejonge hie hielenal gjin forlet fan die skoalmaster.
Yn de timmerwinkel oan it boartsjen en yn ienen falt er in bosk planken om en
die reidsje Wietse wer en op reis nei de Snitser amachtsskoalle yn botsing mei
beamen en tusken spoorstaven. En hy wie al lang troud en de bern wierne
66
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://-ZUqNacpIxC-N-SYFx4kwCIdmrHx2_oW4GVDuRl0PpI#u`̵ _ܪ,f׉E	Fal jonge feinten dat Wietse scoe even in roundsje traine en is er net by in stil
steande frachtauto op gisele, de holle beseard, de fiets in elkoar mar nei in pear
wike rest siet alles wer te plak en de oaren koene der ek wol wat mei. Germ
formakke him tige mei it ljêppen en skoskespringen, mar it draait by beide
dingen op in wiet pak út. Ik hear it Mem nog sizzen, nou kryst de lêste droege
broek oan Germ en ast nou wer wiet thúskomst, stjûr ik dy yn de bleate kont
de buorren op. Mei it souskjen kopke ûnder by de Wiede Hoeke en Anne Leegstra
hat my er wer úthelle, mei dat forhaal is er ek al in kear thús kommen. Hy
is ek al in kear ferungelokke yn it jarresleatsje, hy kaam as in neger thús en it
stonk as in jarrekolk.
Heit en soan Tijssen út Jorwert by frachtwein
Op in Sneintemoarn, it roun tsjin
tolven kaam Sjitse Tijssen út Jorwert
de wâl del ryden mei syn frachtauto
en de barte kaam del en der kamen
Wietse-Sies en Haaije út. Die trijje
kearltsjes keuren yn Jorwert om en
op reis nei Pake en Beppe Bears. En
Sjitse seach die mantjes rinnen en
tocht by himsels, die âldeljue yn
Mantgum wurde straks dea ungerust,
dat hy him net lang betocht, hie de
frachtauto út de garage helle en syn
fracht ynladen. Foar letter toch moaije
dingen.
Germ en Tineke, Harm Rypstra en der
scille nog wol in pear by west ha, op
reis nei it Spyk. Der fisken se út de
sleatswâl de blauwe modder út de
sleat en der makken se fan alle moaije
dingen fan. Bosters en knikers leinen
se yn de sinne te drûgjen, mar se
kamen sels ek as Turken thús. Ik
kin my nog herinnerje. Mem holp
my altyd in skofke by de molkkarre
en dan hierne Germ en Tineke de keamer tot hun beschikking. Tineke siet nog
yn de box. En it wie Mem har gewoante, as se wer thús kaam kiepe se earst
troch ite keamersrút om te sjen, wat de spruiten útheefden. Op sekere kear
wiernes e osa forschrikkelyk foarsichtig mei it blauwe servies oan it boartsjen.
Nou binne jim wol in bytsje stout, omdat jim mei dat blauwe servies boartsje,
mar jim binne ljeaf omdat jim der sa goed op past ha en jim krije gjin straf, mar
jim mat belove: Nooit wer oan dat blauwe servies komme. En dan komt ek alle
jierren Sinterklaas en je witte nooit krekt, ha se in yn de gaten dat it allegear
flauwe kul is. Mar it wier yn de selde snoarje, Mem hie al wat spullen kocht
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 67
׉	 7cassandra://yasqnRmOVYtwQfbqlYI24_WsnlBHvTnPWqH_QXe5VoI"`̵ _ܪ,f_ܪ,f{בCט   u׉׉	 7cassandra://i_91gjQwJp9QkEsFRFwCXESGiCVoc20V3_QQbaH6W_Q ]`׉	 7cassandra://LivLigWQg8QX6j1U4Zk4Kc2rxz40l4dBviITORftuGE͒`S׉	 7cassandra://eKIvIz0igSz-s5x7YTDe2ux5gc7fSSWRYnEpi6zJalQ#`̵ ׉	 7cassandra://pzg5q0PkxLIcJm9fEkNoKJ_vZwteFyckb4V6b4yd2jk͒$͠_,g%ט  u׉׉	 7cassandra://V6gWPQPhKpdIhanpM-E_iadE0V-DEl7yRw9f-5NdSUs DG`׉	 7cassandra://-Ogel_2S_NzVKbNDTU6-4noPQtEAXM1gy6rCkej9zVg̀`S׉	 7cassandra://rfa0moKF_3z52XdGmcdnODGAlNOWwAt16aXv_DDf37E$+`̵ ׉	 7cassandra://J3KBQRk8NrompsQ3r1Svr8T7M2YPnsQPdAQkEYfM7U0ͱh͠_,g&׉E
Fby Wiersma en dat stie moai yn`e kast opburgen en Mem kiepe wer troch it
finstersrút en de beide jongsten wierne mei alle oandacht mei it nijje boartersgoad
oan it boartsjen. En gelokkig ús Mem koe er om laitsje. It spul kaam wer
moai yn de doaskes en de jouns Mem mei it spul nei Wiersma en it waard tsjin
oar spul omruile. Mar se hawwe noait wer oer dat earste boartersgoad praten.
It scil yn de selde tyd west ha, it wier de moarn fan sykjen. Sinterklaas forstoppe
de kadootjes doe nog yn de keamer en Wietse hie de keamer wol 20 kear
op`e kop setten, mar skoaltyd nog gjin pakje, dat op skoalle fortelde er, ik ha
nog neat. Mar Mem seit my straks helpe te sykjen en die sei, doe er thús kaam,
nou mast is únder de tafel krûpe en dan omheeg sjen en der hong syn kado,
fêstboun oan it tafelsblêd. Nou tink ik by my sels, wat hie it moai west, as min
in dagboek by hâlden hie want der is folle mear gebeurd as wat ik nou oanjoen
ha. Want ien fan de jonges hat ek gedoente hant mei it jiskelaad fan de kachel,
die mat er al sa útsjoen ha. Syn hele kop siet ûnder reade jiske. Mar de Bearster
jeugd spile ek net faak by. Tante Käthe mei de kop tusken de spylen fan it
tsjerkestek en de kop woe net hwerom. En Kätheke mar balte en Liesbetje net
minder, want die wie oppas.
Dat de smid út Jellum is optromme en die hat mei hammer en fylen wat romte
tusken de spylen makke. En dan it forhaal oer Lies as lyts famke, wenjend nog
yn Dútslân, siet bûtendoar te boartsjen en is doe mei nommen troch in berneferlokker.
En der is Pake Germ achter oan sketten en hy hat se ridlik gau foun
en ik ha nea fan rare dingen heart, mar wol dat Pake Germ die figuur goed
ôfseame hat, it bloed roun de man by de kop, seit Lies altyd. Mar nou gean ik
wer nei de oppas ta. En die wie nou op stap
mei de bernewein en der lei lytse Johan yn.
En net by de wein weirinne Liesbeth? Ne
Mem, sei Lies. Moai de âld skoalle foarby,
it skoalhûs en de Pasterij en doe yn ienen,
Liesbeth komst ek te tou dounsjen. En dan
bin je nog kwalyk 5 minuten fan hûs dan
wurdt de bernewein moai op it tige hêljend
bakkerspaadsje set en Lies tou dounsend
mei de Bearster famkes. En se sjogge op der
driuwt in bernewein op`e syde yn de pasterijgrêft
en der is in lyts jongenskopke dat
is dan wer ûnderwetter en dan komt it wer
boppe der útkiepjen en mei iens komt er in
timmerfeint út de skoarre fleanen en springt
yn de grêft en bringt lytse Johan oan de wâl.
Tige fan de wize en ôfgryslik gûlend giet it
wer op hûs oan en se binne nog tankbaar, dat
it nog sa goed ôfroun is.
Muoike Kâthe yn Bears
68
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://eKIvIz0igSz-s5x7YTDe2ux5gc7fSSWRYnEpi6zJalQ#`̵ _ܪ,f׉EJan Bijlsma (1910-1995)
Libbene houn en deade katten
As je bern ha heare der eigenlik ek bisten by. It begoun mei in cijpers jong
katsje, it waard in monster boarre. Mar leaf, wy wierne der allegear like wys
mei. Mar ny in pear jier lei er dea yn syn koarke. Hy wie soun wei dea gien
forgiftege. It spiet ús allegear. Mar der kaam wer in jong katsje, in evenbeeld
fan de foarige, minstens sa leaf en wer in boarre. En nei in pear jier wer dea en
erforgiftige. En doe ha wy nea wer in kat hant en it gebeurde yn de winter, dat
de groun wie ynfêrren ik koe gjin gat grave om him te bedobjen. Jow him my
mar mei, de feltsjes binne nog al in pear sinten wirch, sei Tijssen en ik barde
3 rijksdaalders. Ik scoe en hele deugd dwaan en joeg de mannen ieders in rijksdaalder
foar de spaarpot. Mar se wegerenden alle trijje, se woene die rijksdaalder
net ha fan die deade kat. Och Lies fanke, wat ha wy toch in steltsje apart
moaije bern en dan koene we mekoar nog even sa lekker oan kroepe.
Jan Steinvoren, molkboer yn
Baard sútele mei 2 hounen foar de
bakfiets mar hy skafte in motorbakfiets
oan en sa kaam ik oan in
houn, die dan my it bakfietsen
wat lichter maaitsje scoe. Mar dat
draaide op neat út, hy draafde
mooi meai,
mar hy luts
net, de stringen
bleaune
slop. Mar
Een melkboer met de hondekar
mideis lei er yn it hok te bekommen. En as Wietse wei
wie, dan moasten we earst by de houn sjen, yn de measte
gefallen wie er by de houn, wierne net bij elkoar wei te
slaan. Dat die houn hie ik neat oan en ik ha him forkoft
oan ien út Ljouwert, mar ik herinnerje my nog, ik bin
mei die houn út kuierjen ploft er in ein út de loft del en
is ek dea. Wy ite gjin eine fleis, dat ik bring dat ding nei
Omke Willem, die makket him panklear en ite der lekker.
Achter nei ha ik heart, dat burgemeester Hoekstra dat beest
oansketten hie, dat wie de oarsaak fan syn deafallen.
Mantgum 2014
deel XIII
burgemeester van Baarderadeel
(1937-1941)
mr. W. Hoekstra
fertelsels troch Jan Bijlsma 69
fertelsels troch
׉	 7cassandra://rfa0moKF_3z52XdGmcdnODGAlNOWwAt16aXv_DDf37E$+`̵ _ܪ,f_ܪ,f{בCט   u׉׉	 7cassandra://BfbqipeMEx4Kx397mHttIbP9CBp594-JEyZlCxuxrts '`׉	 7cassandra://QqJzF5MkqKr2KEFr4GUAQRpXUY0XJWP6XcDQchkQO1ka`S׉	 7cassandra://WzgUp71JBTmNlUNQfqhp71RSV-Q_HQeRfYay3d5K9RY`̵ ׉	 7cassandra://nSnwc65uLtg3eqeqxOkk17Al5dUvJHOLiiQ1s12lE8s[͠_,g(ט  u׉׉	 7cassandra://HZKJuip6ePA75u7GaxyjWdHf643Bvmy0rcEhe_Ez8ys !`׉	 7cassandra://6wHVzaXAQdChVEjvFPPTsY3Y7ABS8jOHyI7U2ow0ouIw`S׉	 7cassandra://vOQz8VkXpxYOsfCwbL4sYghgTatqf5aXUyPjqZL8izE"`̵ ׉	 7cassandra://OlKhMmP0WwLgMH5t-3YKkpZXN4Yb-n8L0MMxxBlW_aQg͠_,g)׉ENei de film
Chris Beumer hie by ús útfanhûs west en die scoe wy en dat wy wierne ik en
de beide jonges Wietse en Germ, Chris mei de bus nei Ljouwert bringe en Chris
der yn de trein sette en even tsjin de Conducteur sizze, dat die jonge yn
Zwolle oerstappe moast. En Tineke scoe
ús dan mar even nei de bus. Mar doe de
bus kaam, siet Moeke earst yn`e bus en
fleach direckt nei it achterste bankje en
scil wol tocht ha mat it al raar komme as
ik net mee de bus mei gean. Ik ha Master
Goodyk mar even warschouwt, as dat die
Lies even fortelde, dat Tineke mei yn de
bus mei gongen wie. Ik tink die beloofde
film wie foar alle trijje wat nijs. Die greate
donkere seal, allegear lange rigels stoallen
en die beelden op dat wyte doek. Der is
nog wol nei praat oer west.
Chris Beumer
Mar dat de jongsten fan de bern mei de
âldsten mei foart wolle, siet er by ûs bern
wol yn. Ik tink dat Germ it jier as 4 wier,
dan moast er jouns hearder op bêd as
Wietse en doe fortelde die en der komt
aanstons op de radio nog in prachtig
hoorspel, nou doe hierne je de poppen
oan it dounsjen. My gau op bêd triuwe en
Wietse nei de hoorspellen sjen, nou
hy foun it goed gemeen. En doe ha ik him beloofd dou giest op`e selde tyd op
bêd en as it hoorspel begjint, helje ik dy fan it bêd en dan meist krekt sa lang
by Heit op`e knibbel sitte as dat hoorspel djûrret. En dat foel er tige yn.
En Germ en Tineke ha ek al is togearre by Tante Rinske yn Utrecht útfan hûs
west en die binne doe ek wer togearre met de trein yn Ljouwert oankommen
en der stiene wy wer klear, om se ôfheljen. Se wierne net bleu en ferlegen yn`e
trein en hierne contact mei alle treinreizigers.
70
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://WzgUp71JBTmNlUNQfqhp71RSV-Q_HQeRfYay3d5K9RY`̵ _ܪ,f׉EForhalen, heart op het keatslân
Troch wie as it forteld is, wit ik net
mear, mar ik fortel, sa as it my yn de
kop. De nammen finne faaks net allegear
echt, mar it fortel is er net minderom.
En dan begjin it sa, de mannen
hierne te dounsjen west nei Café ,,De
Trijje Romers” oan de strjitwei by Reduzum.
En 11 ure wie it ôfroun. It ferfier
wie doe de fiets, mei Carbidlampen
as forljochting. De earste bully electro
forljochting wierne yn it kommen. Mar
carbidlamp
der wierne fut inhelen die hierne gjin lampe of die carbidlampen lieten se
soms ek wol forsûpe, dan dierne se de wetterkraan net op tyd ticht. En dan
stie de politie op de uitkijk oan de strjitwei by ,,de trijje romers”. En ja, se
seagen ien kommen, sûnderljocht,, mar die gene seach de plysje ek en se binne
oanelkoar ta en die plysje docht en greep en it is krekt mis en die gene die dat
oerkomt ropt nog: ,,En de ijzeren vuist grijpt mis”. Nou, dat wie wille ûnder de
mannen. Mar se wierne nog net thús. Sietse en Ruurd, beide mei ljocht fietse
foarop en fjoart achter har ride Geart en Aant.
Café ,,De Trijje Romers” oan de strjitwei by Reduzum.
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 71
׉	 7cassandra://vOQz8VkXpxYOsfCwbL4sYghgTatqf5aXUyPjqZL8izE"`̵ _ܪ,f_ܪ,f{בCט   u׉׉	 7cassandra://ZgXJdezda6TH2dFR27I0e-rzUsnES0eQC1qU7X8saE0 x` ׉	 7cassandra://8Kbxuh0I7lGz_rr8GKH2E9e6NQJYBGe9Hz-JmuFJtkcV@`S׉	 7cassandra://EohlDiORaYXhevJCKvifv8vtmWfL_NyD2iE0957L0wA`̵ ׉	 7cassandra://kqqivhOeaDGg9JoLwUDxKeX3I9qxznjuI14oD_MxFqc,L͠_,g+ט  u׉׉	 7cassandra://zm34IUqKEFl-ke4Vs1Duhw4QZLzmoDdDEYF6OfcF3RU O0`׉	 7cassandra://FdIrQFc6QAk4a1RmOD5BC-fECOTFmmsHRtOaEjNr-C4}`S׉	 7cassandra://zl34sG3iGAko9kvsOwrIyz-IvmNs173kg8AS47mVySM!`̵ ׉	 7cassandra://KiBZaC3PUFLcMIqBBm48eu-INkeLO0sUBB89zGKoVCAp͠_,g,׉ESe binne njunken lytsen yn Easterwierum, njunken it café ,,it hoekje”, doe nog
bewenne troch femylje Speekman, dat er roppen waard: ,,Halt, afstappen Politie”.
Ruurd en Sietse stapten of, mar Geart en Aant skeaten foart, Geart richting
Boazum en Aant op nei Mantgum en dat gong net sunig. Want de mannen, die
hun der útjoegen foar politie wierne marechausees en die stiene bekend as
sportlui en wierne goed getraind. Aant hie in moai foarsprong, mar toch al doe
er by Schouwstra kaam, hjir it hiem op en achter it haagje lizzen gean en hy
lei ik nog mar krekt plat, as der fleach die marechausee mei in rotgang richting
Mantgum. Mar in goed 10 minuten letter wier er der wer en gjin arrestand en
die lake noflik achter it haagje en stuts in sigaret oan en it djurre net lang as
der kamen Sietse en Ruurd. Aant even fluitsje en freegje as de kust feilig wie,
dat de mannen setten of richting hûs en by de toer waard nog even napraten
en wylst roun plysje Boersma by hun lâns. Bliksum sizze se, dit treft Geart net,
dat Sietse en Ruurd fietse de plysje wer foarby en se binne goed en wolle op de
hegedyk, of se hearre Geart al fan fjearen oan kommen, it heegste lied fluitsjen.
Die hearde nuver op, hoe as het Aant of gongen wie, mar doe hy syn forhaal
fortelde, ha se nog folle mear lake. Geart hie mar 10 meter, hy wie op de oare
kant fan it café tsjin de mûrre stean gongen en hy die marechausee wol richting
Boazum fleanen sjoen. Hy wie doe it café yn gongen, dersiet de kastelein
mei te skutjassen en dat hie Geart doe oernommen. De mannen binne rinnende
nei Mantgum en ha ûnderweis nog friendelyk de plysje Boersma goeie nacht
winske.
72
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://EohlDiORaYXhevJCKvifv8vtmWfL_NyD2iE0957L0wA`̵ _ܪ,f׉ElJan Bijlsma (1910-1995)
Foarsinsels!
In âld wiif by de toer opkroadzje!
Hwerh komt sa`n útspraak wei, mar wat hat it soms nuvere út fallen. Dit is
nou in forhaal fan fantasie en liegen. En wie fan ús beiden er nou oer begongen
is, wit ik ek net mear. Mar it forhaal heart by it âldejierstoagjen. Erick wie
een jonkje fan in jier of 10, doe hie er dan wat fuurwurk en dat mocht de loft
yn. En ik leau dat Germ dat yn Mantgum ek is hant hat. Ek fuurwurk, mar dat
is nooit de loft ynkommen, dat hat politie Rinsma yn beslag nommen. Dat wie
net sa bêst!
En doe sei Germ der yn Schagen. It is hjir ek mar earmoedig gedoch Jim keapje
die rommel, in pylkje, in foetssoeker gieselsje om de foatten, in fuurballen
mei moaie kleuren heeg in de loft en it sist en it flikkert, mar Jim dogge as
neat, as in lucifer by de lont hâlde. Yn Mantgum gong it al oars. In neimakke
plysje hong oan it stik tou boppe de dyk en it tou wie festmakke by de kloksgatten
yn de toer en in beam yn domine`s tûn. It grien stie fol mei weinen mei
kuil by de boeren wei.
Pieke stjelpen mei briedende hinnen, mjuksplanken, ungetydersmesines, hûsketontjes
en it allermoaiste waard foar 12 ûre bewarre. Dan kaam âlde Siebe ta
de doar út stoarmjen, helle âld Trien of âlde hine dat gong om it oare jier, ieder
syn beurt út harren hús en kamen op in pipegaaltsje te sitten en dan op nei it
fjouwerkant fan de toer. Frywillegeurs
hiene yn die selde jouns de steigers al
bouwt, de skynwerpers joegen in see
fan ljocht en die begoun by it hûs fan
Siebe en Trien se hiene wennen op it
selde streekje. De fam. Edens wennet
er nou allinne, mar doe waarden die
hûskes ofzonderlyk bewenne.
Dan gong it ûnder gejuich fan in prote
Mantgumers op nei de toer.
Der stie it muziek klear en spiele by
oankomst der boppe ,,It alderhûs”, in
Fearhûshoeke 3-5-7
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 73
deel XIV
fertelsels troch
׉	 7cassandra://zl34sG3iGAko9kvsOwrIyz-IvmNs173kg8AS47mVySM!`̵ _ܪ,f_ܪ,f{בCט   u׉׉	 7cassandra://Mnhp7sDdBymC1eG3dFarfrlAY5C9NagWk9oR3utigoY C` ׉	 7cassandra://OdaDgVx72EQ6Qqkpe6ePfsfNRmgxdjFVoRyMsaCdvCs͇/`S׉	 7cassandra://XvZD3x0-3Kd1sFL96aMzIcWiUvaiHqacLvUvwMVMjmw!`̵ ׉	 7cassandra://EoRjgvWk7oNZ0klAbQqdVoR9rBB3jcS5lSsqcG55YQ4~͠_,g.ט  u׉׉	 7cassandra://yvPw4rdU65G-LUKcOtK6XwGjIsQpl-JcNubgU3H1dD0 Ӡ`׉	 7cassandra://nL-eY3rqe0NAqBnE3EcTYaaQ4PpXHOR344DcPF_p-9kq`S׉	 7cassandra://QjW3f8kjH0IC1Ipgwgo96CJcPlZXYpSjrQdB2MMBnWc!``̵ ׉	 7cassandra://hmwHvJamYo3IvsIdYNt0hzmxZ-c-YoVcFgaf0_ES_skQ ͠_,g/׉E	tege emotioneel feske, alles gûlde, mar in beerenburgje die wûnderen en danmoest
it stel wer nei ûnderen. Der siet fansels wol in stik tou oan de kroade
op`e toer stiene minsken, die de kroade mei omheech skoarden en by it nei
ûnderen gean de kroade mei ôfremden. De earste jierren boksele Siebe by it
sakjen nog achter de kroade oan, mar hy waard wat stroffelig en om ûngelokke
te foarkommen, waarden se nou beide lizzend opelkoar op de kroade lein en
dan lieten de mannen op de toer wol is ryklyk flug nei ûnderen gliede en dan
gûlden se fan angst, sa urd gong it.
En dy forhalen waarden foar echt forteld yn Schagen en letter Erick wie ynmiddels
al in 20 jier en hy wie mei kameraden út Schagen yn Mantgum yn de
buurt fan Siebe syn hûs, sei er ,,En hier speelden die oudejaarsvoorvallen zich
af”. Mar ik seach him glunderjen. Mar hy wie er ek unschuldig yn leusd. Germ
begoun der oer it âldejier en de toer en âlde wyven te fortellen en doe sei
Ericks Pa, en niet liegen. En toen sei Germ, belje Pake Jan en dat gebeurde en
toen kreeg hij uitgebreid fan mij de ware toedracht. En Erick scil wol tocht ha,
it is wier in oars, Pake liegt nog folle mear as Papa.
Mei de trein er op út
As `t 65 jier waart kaam min in aanmerking om in sa neamde treinkaart te
keapjen. Mei die kaarten wierne de gewoane reiskes al goedkeaper, mar we krigen
ek nog 7 frykaarten by die rjocht joegen op 7 kostloze reizen te meitsjen.
En dan sochten we úteraard de fjirste plakken op en dat wierne Maastricht en
Vlissingen. En ik tink, dat we nei beide plakken wol trijje kear besocht ha om
der te kommen, mar it misleare ek wol. En we reisgen wol gau ris mei Ep en
Käthe en letter mei Griet Kirkenier. Dus op reis mei Ep-Käthe oer Nijmegen,
Den Bosch nei Vlissingen. Wij wisten ek net dat it station yn Vlissingen in hiel
ein fan de boulevaar ôfleit en der woene we hinne.
Mar Ep hie wol 100 kear yn`e trein pisje kinnen, mar doe wy útstapten, sei
er ynienen, oh wat ik noadig. Alles
ôffleane op in W.C. Doe dan de
blaas eindelyk leeg wie, en wy nei de
bushalte gongen, stie er gjin bus mear
en der sit je. We hawwe mar wat om
kuiere en binne yn de trein stapt
Richting Rotterdam-Utrecht.
Mem en ik bin te gearre ek al is
yn Middelburg útstapt, der yn de
stationrestauratie lekker iten en doe
advisearden die ljue ús, keapje yn`t
station in wandelkaart fan Mid
Stedhûs fan Middelburg
74
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://XvZD3x0-3Kd1sFL96aMzIcWiUvaiHqacLvUvwMVMjmw!`̵ _ܪ,f׉E[delburg, it is te berinnen en it is de
moaite wurch. En dat wie it ek, mar
doe wie it to let om noch nei Vlissingen
ta en dat hierne se ús yn it station
ek al forteld en doe der by forteld. As
Jim nog is wer dizze kant opkomme,
matte Jim wer yn Middelburg útstappe
en dan mei de bus nei Vlissingen.
Dan komme Jim noch de dyk lans,
die indertyd nog troch de Romijnen
oanlein is, en ryd troch moaie plakjes
en die stoppet ek yn de buurt fan de
boulevaar. En dat ha wy in oare kear
ek dyn en doe wie Griet Kirkenier der
by. It wie machtig moai, leeg wetter
en der voeren allegear seeschippen
op wei nei Antwerpen. En ek it standbeeld
fan Michiel de Ruyter stie der
yn al syn glorie.
En doe moest Maastricht er oan
gelove mei Servaasdom en plein en
it Miljoenenlyntje. Dat wurdt miljoenenlyntje
neamt, omdat it in fermogen
koste en it is oan lein om er de
Mijnwerkers met te ferfoeren. En it
giet troch in machtig moaie omgeving.
Lies en Griet wierne wakker
oan it redenearen, mar ik hie mear
oandacht oan de streek wer we troch
ryden. Maastricht in moaie stêd, mei
de Maasbrêgge en Lies en ik binne
yn`e Servaastsjerke belânne, wat in
gebou, onfoarstelbaar great en heech
en doe we der ús namme yn it gastenboek
skreaunen foel it my op, dat
de eardere besoeken in De Vries út
Mantgum, mar van hjoed de dei wit
ik nog net, welke de Vries as dat west
hat. It binne sok soart dingen die `t
min ûnthald.
Op ‘e ein fan de Boulevard yn Flissingen it stanbyld fan Michiel de Ruyter, fierder seeskippen
op ‘e ree fan Flissingen en Maastricht, Servaastsjerke en it Miljoenenlijntje
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 75
׉	 7cassandra://QjW3f8kjH0IC1Ipgwgo96CJcPlZXYpSjrQdB2MMBnWc!``̵ _ܪ,f_ܪ,f{בCט   u׉׉	 7cassandra://nrx0iekLZiCP5m3ioGY7Qkatp1GfCAnhSebMm-VJf5Y @`׉	 7cassandra://VmvA_dHTNqfAoC04XNAtMXetxfVhvBzoQ8oy9XKjTIMq$`S׉	 7cassandra://5qJjNWp7rdtyyaLMPHnuESoRrKFwXLM8tZunFhkk0zA +`̵ ׉	 7cassandra://RbkKsGLOlHE41Z4rD-yi9pjf1WpwNXHs1pCA3VzmEzo {:͠_,g1ט  u׉׉	 7cassandra://pNU-Ps1MTe3RmLnWNUm8uhOSwQjttfXpXt1UF12aS2w `׉	 7cassandra://KFK43FpCcD31KJFjdssPEqktODwetRqGHu6l500TXwom`S׉	 7cassandra://-5OeNHj6yW0T6LO4ylPjpf1I07J_VRRLuoUJmWxhpss`̵ ׉	 7cassandra://RjJSYT6hr9Nv-A5nfoC0JRvCmgYnUalmR9SWxGrvgMU͗͠_,g2׉E^Fruit-corso yn Tiel
Fan Nijmegen mei de trein de Betuwe troch nei Tiel. En in berg minsken,
die der út de treinen kamen, wy moesten oppasse om by elkoar te bliuwen.
Griet wie dizze kear ek mei. En it wie de moaite wurch
om alles te sjen en te hearen. It wierne allegear mei fruit
forsierde weinen en corpsen yn moaie uniformen. De
beide frouljue slaggen om in sitplak te finen en doe ha ik
tsjin har sein, ik gean in eindsje de streek op, mar ik kom
hjir en jim matte hjir sitten bliuwe, oars fine we elkoar
net wer. Ik wie nog gjin honderd meter as ik stie al mei 2
poer fremde manljue en doe wie et al gau, Jo binne foar
it weist gjin Gelderlander en doe ik dan sei, dat ik út it
Noarden en wol Fryslân kaam, doe libbe de iene suver
op. Hoe is it mogelijk, staan we nog geen 2 minuten te
praten of ik tref in Fries. En zeg me geen kwaad van de
Friezen, want ik ben erin de oorlog een tijd ondergedoken
geweest. Oer dy tyd
ha we net mear praten, we hierne oarspraat genoch en
wer de oare persoan weikaam, wit ik net mear, mar die ûnderdûker wie in
Amsterdammer. We hawwe fêst wol 30 minuten stien te praten en wy ha
ôffoeske doe elkoar forlieten en elkoar bedanke foar it gesellige praatsje.
Griet Kirkenier-Terpstra
It wiene allegearre mei fruit fersierde
weinen en korpsen yn moaie unifoarmen
by it fruitkorso yn Tiel.
76
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://5qJjNWp7rdtyyaLMPHnuESoRrKFwXLM8tZunFhkk0zA +`̵ _ܪ,f׉E0Jan Bijlsma (1910-1995)
Nei Tante Ette yn De Steeg
Oan Zutfen ta mei de sneltrein
en dan moesten we it boemeltsje
hawwe nei Dieren. En wy sieten
moai foar it rút yn it boemeltsje en
it wier hast tyd, dat wy it station
forlieten, doe kaam nog in frommiske
oan, ongefear ús leeftyd en
tôgjend mei taskes, pakjes en doaskes
en die plofte yn de coupé nest
ús del en mei ien gong de trein ek
foart. Dat ik sei tsjin Lies, dat wie
ek knikker op`e kant, as die frou
hie te let west. En der rysde it minske
deel XV
Chris Breumer en Ette Dijkstra (De Steeg)
oer rein en sei: Ik hear Frysk praten, fyne Jim it ek slim as ik even by Jim del
plof. Hwent dat komt net faak mear foar, dat ik Frysk praat en ik fyn it toch
sa`n inege moaie taal. Dat is sa, plof hjir mar gau del, want ús reis djûrret net
sa lang, wy moatte der yn Dieren wer út. En hoe wie it toch mogelyk doe ik har
frege hie, wer of se dan yn Fryslân wenne hie en sy sei, dat it Wierum wie. En
Wierum wie it plak, hwer de femylje Visser ek weikaam en dat wierne speciale
freonen fan Tante Ette. En ien fan har nazaten is de bekende bariton sjonger
Lieuwe Visser. En sei ik, de leste tyd ha ik noch boeken lezen fan de Fryske
skriuwer Abe Brouwer, die yn dat boek it conflict beskriuwt fan in ûnderwizer
en de Dominé. De nijje ûnderwizer begjint der mei oprjochtsjen fan sjongkoar
en tonielspyljen op in foar dy tyden gefaarlyk terrein. De ûnderwizer hat de
nijje tyd yn de kop, de dominé bliuwt conservatief en die mieningen botse en
de Dominé komt yn it boek net sa bêst of.
En doe sei dat frouwtsje: En is dit minske de dochter fan dy Dominé. Maar, sei
it minske, by de 2de druk hat Abe by ús Heit west te praten, want it bliek dat
die Dominé net sein hie, wat Abe yn syn earste boek him fortelle liet.
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 77
fertelsels troch
׉	 7cassandra://-5OeNHj6yW0T6LO4ylPjpf1I07J_VRRLuoUJmWxhpss`̵ _ܪ,f_ܪ,f{בCט   u׉׉	 7cassandra://SQ1dGcyOhCRe8hLrWRrSJ11QqiCsW95FqvTKi-BfTGY mj`׉	 7cassandra://IrAz0JkMmhBHLd8XU8gCLor1D5VRSSnsHpZdDeiAroA`S׉	 7cassandra://YKNQdLEwxQnwsn18EME7ETp0lVw8F05GujeDyfljDMA!p`̵ ׉	 7cassandra://T00Ah6Ui90e014sRjYMyrgnc5H-eq8zLgDfZ8b_F-84ͱ`͠_,g4ט  u׉׉	 7cassandra://SVbc-bFVwVQrakHnZ63tiT9RF29O7AWHc4VGEBlR8Ac 3z` ׉	 7cassandra://FQc2Z2dMlI6moR1x7RRQOBFaGJnjCTXGYkMMaDCEpEoiK`S׉	 7cassandra://aSUfu4XC9mYaVU86-WXy-EOc-lDo1aW4SLUVKwfeEyg`̵ ׉	 7cassandra://rwytlD-Q0LgRhz5pv1MVcF-uNO1SOCYwjZRg71XGmks:͠_,g5׉EBeskriuwing springtij giet oer eartiids en
wol yn Wierum yn it noarden fan Fryslân.
It giet oer it fiskersdoarp en it libben as
fisker en fiskersfroulju.
(foto boek en portret fan Abe Brouwer)
Nog wat forgetten gebeurtenissen tusken ± 1920-1930.
De wetterleiding moast nog komme en yn droege simmer rekke de reinwettersbak
leeg. Mar by de tsjerke mat in hiele mânske reinwetterbak wêze, ik
ha er nea fan heard as de leeg wie en der stie in pomp op, die it wetter der út
pompte. Bij de hûsbakken hellen wy it wetter der mei de aker út. De aker wie
in betrekkelyk lyts amerke oan in ein tou, de aker op`e kop yn de bakje sakje
litte en dan fol wetter wer op helje.
En dan moarns tusken 11 en 12 ûre stie de kosteres, âlde Jeltsje KammingaSwierstra
klear by de pomp en dan krige ieder gezin 2 amers reinwetter mei
nei hûs. Soms kaam er ek in boer om wetter, die hie dan it wetter yn de molkbussen.
En
by de selde âlde Jeltsje helle ik Sneintemoarns de toerskei op, om yn de
toer de klok te lieden, ten teken, dat it die Sneintemoarn preek wie yn tsjerke.
Pake wie doe poestertrapper wurden en dêr hearde ek it klok lieden bij. En it
gebeurde ek wol, dat Pake Sneintemoarns in forgadering, dan mast ik ek nog
efter it oargel sitte op de kreake. Organist wier meester Goodijk.
Bij in Oranjefeest roun ús Rinske as lyts famke mei Klaas van Douwen, in
burgemeesters soantje, yn de optocht mei as Pere en Brette. En in hiele ere foar
Wytse-Anne, tink ik sa by my sels.
Brandsje stoke by trouwery en sa lang troud wêzen. Tyden foar de tyd hellen
de bern alles wat brâne woe al op en dat waard measten tyds by bakker Keestra
op burgen. Die feesten hierne meast yn`e meimoanne pleats en it moast al
wat skimerig wêze, foar dat wy er de brân yn stutsen. En machtig moaije brân
hierne wy op de Kamp, âlde Jentsje en Sebeltsje Grouwstra wierne
sa lang troud en we hierne in moaie greate brân bult en de grutse jonges founen
nog wat takkebosken op it hiem fan Petrus Kalma, dat njunken lytsen stie
er al in beam, die der yn de sleatswâl groeide ek al yn`e brân. En dan waarden
wy ek nog trakteart op in gleske frisdrank en in stik oranjekoek. En ek
78
fertelsels troch Jan Bijlsma
Mantgum 2014
׉	 7cassandra://YKNQdLEwxQnwsn18EME7ETp0lVw8F05GujeDyfljDMA!p`̵ _ܪ,f׉Eby Tjitte en Saapke Reitsma hy wy nog west te brândsjestoken. Yn die snjoarje
Van Douwen hjir beneamd as burgemeester en die hat it brandsjestoken
forbean, lyk as ik it Dokkumer keatsen en ik it moai baljen op`e buorren mocht
net mear. Ik leau dat de famkes nog wol heinderbâlje mochten. Mar Geart
Ymes Fopma en ik binne bestraft mei in boete fan ƒ 5,- en dat wie doe it wyklean
fan ús dat liegde er net om en Anne Jellesma waard frysprutsen, die wie
nog te jong en wy wierne 17 jier. Het gebeurde op it pleintsje foar de winkel
fan Hartman.
Mar yn it weinhûs fan de pastorie stie in greate automobiel en die soarge, dat
hiel Mantgum electrisch ljocht hie. As it jouns skimerig waard, blaasde de
stoomfluit, en dat wie it teken, draai it knopke mar om en der is ljocht.
En yn dy selde snoarje hat er yn de skoarre van boer v.d. Hem, nou Bottema in
greate tentoanstelling
hwert fan electrische apparaten, fornuizen,
wettersierders, sels in heablazer demonstrearde der ek al. Dank sy in rieke
tsjerke, wierne dizze moogelijkheden foar Mantgum wei lein.
Klaas Boersma, âld bôterfabrieksmachinist en letter kastelein yn Mantgum wie
de machinist op`e automobilen âlde Sierd Groeneveld soarge foar it wettertransport
tusken de pomp by de concistoriekamer en it weinhûs.
Hoorigen en lijfeigenen
Gebroeders De Jong, doe wenjend oan de van Galemawei, tsjin oer de wente
fan de burgemeester, hierne efterhûs nog in koumelkerij en yn de foarein
wenne harren arbeider Wiemer Wagenaar en de oare wente waard bewenne
troch it gezin fan Bram en Jeltsje. En dan gebeurde it yn de neisimmer nei de
ûngetyd, dat de rûchskenne útriden waard. En dan wie it de gewoante, dat de
boeren út Mantgum, die in pleats of pleatske hierden fan de Gebroeders in dei
kamen mei hynder en wein om dat karwei út te foeren. En dat gedoeh seach
boer v.d. Hem se es oer en doe spriek er de folgende wurden út: ,,De Hoorigen
en lyfeigenen treden aan!”
EINDE
Mantgum 2014
fertelsels troch Jan Bijlsma 79
׉	 7cassandra://aSUfu4XC9mYaVU86-WXy-EOc-lDo1aW4SLUVKwfeEyg`̵ _ܪ,f_ܪ,f{)Boekje Jan Bijlsma-NWl_ֽ.|g