׉?ׁB!בCט  u׉׉	 7cassandra://Q3hwBL_4-H3Q8Q7BRToAFLCuEjRTJZp7fGivF2WWwmY xB`*m׉	 7cassandra://ZjPl_EkLne0HYgqAO7rTQufLFO1IAAWSQwBQItB4F1c͓x`׉	 7cassandra://XwetXbmYivCkWkB1WP7C-YDX-OAlhus5K5HTOgSeO4g4` ׉	 7cassandra://0PpUY32K-uIbI5OzF9ovwSw0USPeWmJFUeLbzLDnltI (͠V7̈]נ LDw|/A   H8$o9 ׉IV7̈]ԁG׉ׁ
default style נ }w|/A  
 8$o9 ׉IV7̈]G׉ׁ
default style נ w|/A   8$o9 ׉IV7̈]G׉ׁ
default style נ  }w|/A   :{V9 ׉IV7̈]G׉ׁ
default style ׈EV7̈]׉EAls werkgever moet je geduld
hebben en mensen een kans
willen geven.
Roy de Hair, pagina 14
Van de tonnen die nu naar de
‘grote jongens’ gaan, mag de
helft naar ons.
Annerie Raaymakers, pagina 18
Wij zijn geen ondernemers van
huis uit, dus we kunnen nog
veel leren.
Bob van der Put, pagina 21
Nummer 4, oktober 2015
over bedrijven die investeren in mensen
Als de jongens
blij naar huis
gaan, ben ik
gelukkig
Hans Terhorst
GroenWerkXL
׉	 7cassandra://XwetXbmYivCkWkB1WP7C-YDX-OAlhus5K5HTOgSeO4g4` V7̈]V7̈]בCט   u׉׉	 7cassandra://JCwe92GxE8muceOZslB3F8dnoBTEuZIJrH0Qjlg6uX8 q`*m׉	 7cassandra://EmXK2eNwvGGbyrRRK2mW5-SZWrcFxeUkfW_D-6GK_tUV`׉	 7cassandra://10FqJ6MPOflC_vhgWLENK6_aXToWOMW1_U_7hKQPHd4` ׉	 7cassandra://FU63oCoDBXz5syLgP8VNwUkdndpkgksDS587qaxkCaE b:͠V7̈]ט  u׉׉	 7cassandra://EpUQ7z7_LibFBZZF73HhcFPkFajjHRt4dsxBLd8Wcp8 A5`*m׉	 7cassandra://Ll_QyZMn46kcdvNt6Jz6bpvCW5hm4JIE7yTC9ykmjd8h
`׉	 7cassandra://oE9t-fkgy3A9YAAglhy3WgM-1DBzgREDAH9f9pfijSY!N` ׉	 7cassandra://HK1BO3SFZpWMQcyC6kBsBq8gwaJgWyi-mHZQqXrCp14 %&͠V7̈]נV7̈] *̎9ׁHhttp://www.drukkerijwedding.nlׁׁЈנV7̈] ̮9ׁH $mailto:baanbreker@startfoundation.nlׁׁЈנ nw|/A   ̈̵9 ׉IV7̈]G׉ׁ
default style נ w|/A   [с9 ׉IV7̈]ԁG׉ׁ
default style נ w|/A   ;с̺h9 ׉IV7̈]ˁG׉ׁ
default style נ ew|/A   ;>̺h9 ׉IV7̈]G׉ׁ
default style נ w|/A   
9 ׉IV7̈]G׉ׁ
default style נ ]w|/A   ;̺́9 ׉IV7̈]ˁG׉ׁ
default style נ w|/A   
?9 ׉IV7̈]G׉ׁ
default style נ FUw|/A   [̖9 ׉IV7̈]āG׉ׁ
default style נ w|/A   [h9 ׉IV7̈]G׉ׁ
default style נ w|/A   
?9 ׉IV7̈]G׉ׁ
default style נ $%w|/A  ! 
69 ׉IV7̈]G׉ׁ
default style נ w|/A  # 
&69 ׉IV7̈]G׉ׁ
default style נV7̈] ̮9ׁH $mailto:baanbreker@startfoundation.nlׁׁЈ׉E1Column
Nieuwe kans
Door: Jos Verhoeven
Directeur Start Foundation
Trots als een pauw stapt zoonlief de ouderlijke
woning binnen. Het inschrijvingsbewijs triomfantelijk
in de hand. Hij heeft zich ingeschreven in
de Kamer van Koophandel als ondernemer. Nooit
meer strijd met bazen die niet luisteren, maar
vrijheid. Nu is het bijna zover. Samen met een
dertigtal andere ondernemers gaat hij de stad
verrijken met een heuse vershal. Ruim een jaar is
hij al bezig met de voorbereidingen. Vol ups en
downs. De euforie werd snel getemperd toen de
investeringsbegroting op de portemonnee gelegd
werd. Steeg vervolgens weer naar grote hoogte
toen hij zijn verwachte omzetten prognosticeerde.
Daalde als een komeet toen alle kosten in beeld
gebracht werden. Aanvankelijk wilde hij van
geen hulp weten. ‘Een echte ondernemer doet
alles alleen’, vond hij. Ondertussen weet hij dat
slim ondernemen betekent dat je gebruikmaakt
van ieders kwaliteiten en kunde. Gefascineerd
luistert hij nu naar de fiscalist. Bewonderend
naar de stylingkwaliteiten van zijn moeder.
Enigszins bevreesd naar de instructies van de
boekhouder. De beslismomenten nemen in rap
tempo toe. Wijnleverancier P. valt af. Te weinig
margemogelijkheden. De notenbar moet kleiner
omwille van meer opslag. Het echte werk gaat
binnenkort beginnen.
2 Baanbreker nr. 4 2015
׉	 7cassandra://10FqJ6MPOflC_vhgWLENK6_aXToWOMW1_U_7hKQPHd4` V7̈]׉EGInhoud
Omslagverhaal
6.
GroenWerkXL is
sociaal én levert
kwaliteit
Colofon
Baanbreker nummer 4,
oktober 2015
Baanbreker komt vier keer
per jaar uit. Baanbreker is
het relatiemagazine van
Start Foundation en inspireert,
over tuigt en helpt ondernemers
vanuit maatschappelijk en
economisch realisme om
werk nemers met een arbeidsbeperking
in dienst te nemen
en/of te houden.
Redactieadres:
Start Foundation
Klokgebouw 188
5617 AB Eindhoven
Telefoon: 040 246 18 50
baanbreker@startfoundation.nl
Gratis abonnement?
Stuur een e­mail naar:
baanbreker@startfoundation.nl
Goed geregeld!
14.
Stereotypering sluit
sollicitanten ten onrechte
uit. Wat kun je doen?
Samen werken
13.
Vijf vragen aan Michael
Kusters van Canon.
20.
John Damen bloeit op bij
kringloopwinkel Het Goed.
Toppers!
Conceptontwikkeling en
realisatie: Bindkracht 12/
18.
Annerie Raaijmakers,
directeur IN2IT, smeedt
vier culturen aaneen.
Marjan Agerbeek
Vormgevingsconcept:
Motif Concept & Design/
Elke Kunneman en
Sake van den Brule
Redactie: Lycia Bakker,
Sahar Mokamel­Babori en
Jos Verhoeven
Tekst: Marjan Agerbeek,
Annemarie Geleijnse,
Hans Horsten,
Rineke van Houten,
Christine Lucassen,
Jos Verhoeven, Ton van der Vliet
en Anka van Voorthuijsen
Kosten en baten
12.
Regelingen kennen levert
veel geld op. Pienter met
Poen.
Overheid en beleid
10.
Er zijn 125.000 banen voor
arbeids gehandicapten
beloofd. Gaan we dat
halen? De stelling
24.
Moet Danny Haanstra
voor altijd bij zijn ouders
wonen? Niet te geloven!
21.
Groeien door samen ‘bank’
te spelen.
En verder....
2.
Column Jos Verhoeven
4.
Kortweg Start Foundation
23.
Lieve Sahar
Vormgeving: Marijke Reer
Tekstcorrectie: Rob Vooren
Fotografie: Noortje Artz,
Hans Gerritsen,
Frans van Lieshout,
Guy Offerman, Harold Pareira,
Pavel Prokopchik en
Jan Reinier van der Vliet
Illustraties: Idris van Heffen
Drukkerij: Baanbreker wordt
ge drukt door Drukkerij Wedding
B.V. in Harderwijk. Deze drukkerij
hecht grote waarde aan
maat schappelijk verantwoord
ondernemen (MVO), het milieu
en het inschakelen van mensen
met een afstand tot de arbeidsmarkt.
www.drukkerijwedding.nl
Baanbreker nr. 4 2015 3
׉	 7cassandra://oE9t-fkgy3A9YAAglhy3WgM-1DBzgREDAH9f9pfijSY!N` V7̈]V7̈]בCט   u׉׉	 7cassandra://2n97vkxiWWegXRWPdZ1UvtzM4lp1wJisNbROoVBi3wM |`*m׉	 7cassandra://Z0DYovwnpbo7RulCcZxegOjTEWwmTYDEeCKJK88PCOMjx`׉	 7cassandra://P51yCyGQ1qikD3WOjV4ecdcQNKjqAu8io6WvTZTnnhA!` ׉	 7cassandra://xiy4z0JB30PrcvT-1HP_KkYgbvD83evLy9QKv9FZG0Q %U ͠V7̈]ט  u׉׉	 7cassandra://fLbt-8clpUFXDzibPT76azHggQ8dVtgpyViAVuM2-Ug 5`*m׉	 7cassandra://TGAHS4fJTgG1cKKW_EZxmDDl3rY4FJH0Br-0tNjkh-sn`׉	 7cassandra://5PegBfvYL0dP0rtvlv0slm1hpcHjpTgsQltunbvcpqU!` ׉	 7cassandra://-D4OQ7WFZCllshKn8stnbJz0y1ft7O4X46VJKLVOB3w 	;͠V7̈]נV7̈] V̖9ׁHhttp://www.startfoundation.nlׁׁЈנV7̈] f̨9ׁH  http://www.werkenparticipatie.nlׁׁЈנV7̈] J̐9ׁHhttp://www.dedikkeblauwe.nlׁׁЈנ Hkw|/A  $ F̽ 9׈HG׉ׁ
default style נ w|/A  % ̖9׈HG׉ׁ
default style נV7̈] ^V̂9ׁHhttp://www.collectief040.nlׁׁЈ׉E	Kortweg Start Foundation
Tekst: Ton van der Vliet
Foto’s: o.a. Noortje Artz, Harold Pareira, Hans Gerritsen
Nieuw
bestuurslid
Femke Halsema (1966) is
Noodgedwongen
sociaal
Willy Swinkels van Glascentrale
Swinkels (zestien medewerkers,
werkzaam in Zuidoost­Nederland)
zoekt nieuw personeel onder
mensen met een achterstand op de
arbeidsmarkt, omdat er op de reguliere
arbeidsmarkt geen glaszetters te
vinden zijn. Zo werd Swinkels deels
uit nood, deels uit overtuiging sociaal
ondernemer. Inmiddels heeft hij van
de nood een deugd gemaakt. Hij
ging op voor het PSO­certificaat
(Prestatieladder Socialer Ondernemen)
en haalde trede 3, het hoogst haalbare. De certificering kostte tijd, geld én energie, maar Swinkels
kan het andere ondernemers aanraden. En mede dankzij het certificaat kreeg hij groen licht voor
een bedrijfskrediet van Start Foundation, een zogenaamde Mission Related Investment (MRI).
per direct toegetreden
tot het bestuur van
Start Foundation. Halsema
studeerde criminologie in
Utrecht. Ze kwam in 1998 in
de Tweede Kamer en was
van 2002 tot 2010 politiek
leider van GroenLinks. Na
haar terugtreden uit de
landelijke politiek zette
ze haar carrière voort als
auteur, programmamaker
en bestuurder. Zo is ze o.a.
voorzitter van de Raad
van Commissarissen van
Weekbladpers Groep en
voorzitter van de Raad
van Bestuur van Stichting
Vluchteling.
Imago Start Foundation
Een half jaar liep Jurriaan Venema (Fontys Economische Hogeschool) voor zijn afstuderen stage bij Start
Foundation. Hij onderzocht het imago van de maat schappelijk investeerder onder haar voornaamste
stakeholders, zoals MKB­bedrijven. Na elf diepte­interviews en 54 enquêtes concludeert Venema dat het
met dat imago redelijk snor zit. Maar er is ook ruimte voor verbetering. Scherper profileren in het MKB, beter
contact onderhouden na kredietverstrekking én klanten op de hoogte houden van koerswijzigingen, zijn
Venema’s voornaamste aanbevelingen.
Tips over social impact bonds
‘Van nature kijken investeerders altijd wat zuinig naar
ondernemers: maken ze hun plannen wel waar? En de overheid
kijkt wat huiverig naar investeerders: die willen alleen maar
geld verdienen …’ Aldus Peter Scholten, die een praktisch
boekje vol met tips en tricks over social impact bonds heeft
geschreven. Het boekje wordt op 8 oktober uitgereikt tijdens
het nationale congres dat Start Foundation over deze nieuwe
financieringsvorm van maatschappelijke vraagstukken
organiseert.
www.startfoundation.nl/sib
4 Baanbreker nr. 4 2015
׉	 7cassandra://P51yCyGQ1qikD3WOjV4ecdcQNKjqAu8io6WvTZTnnhA!` V7̈]׉EdGeen grootgeldsmijter
Thijs Eradus
150
daklozen
Springplank040 hielp in ruim twee jaar
150 dak- en thuislozen in Eindhoven aan
werk. Directeur Thijs Eradus wil samen
met Collectief040 ook jongeren en
arbeids gehandicapten aan werk helpen.
Hoe?
‘We werken samen met middelgrote
organisaties en bedrijven die hun verantwoordelijkheid
nemen ten opzichte van
de regio. In de vorm van leerwerkplekken
geven zij daklozen een kans. Dat concept
willen we uitbreiden naar andere groepen
die nog buitenspel staan.’
Jullie zijn dus een re-integratiebureau?
‘Nee, wij draaien het juist om. Reintegratiebureaus
gaan leuren met
kandidaten. Bij ons ligt het initiatief bij
de bedrijven. Die melden hun vacatures
bij Collectief040, en dat gaat geschikte
kandidaten zoeken.’
Wat kost dat?
‘Voorlopig nog niks. Deels dankzij een bijdrage
van Start Foundation – vooral om
daklozen aan werk te helpen – kunnen we
deze bemiddeling kosteloos opstarten.
Deelnemende bedrijven ontvangen loonkostensubsidie.
De bedoeling is dat ze een
vorm van lidmaatschap aan Collectief040
gaan betalen.’
www.collectief040.nl
Het weekopinieblad Filanthropium wijst in zijn jaarlijkse gids
‘De Dikke Blauwe’ de honderd meest invloedrijke personen in de
Nederlandse Filantropie aan. Over de nummer één van dit jaar
merkte de jury op ‘dat hij niet bekend staat als grootgeldsmijter,
vergadertijger of als winkeloppasser, maar wel als een proactieve,
extraverte en vooral innovatieve sociaal entrepreneur die het hart op de tong heeft.’ Die
kwalificaties slaan op Jos Verhoeven, directeur Start Foundation, die de titel overneemt
van Boudewijn Poelmann (oprichter Postcodeloterij), die hem vorig jaar kreeg.
Verhoeven, flink verrast, benadrukte dat de titel een eerbetoon is aan alle medewerkers
en bestuurders van Start Foundation. www.dedikkeblauwe.nl
Madelon Timmer
en John Damen van
Het Goed zijn de
Toppers van dit
nummer (pagina 20).
Participatiewet
biedt kansen
Waar liggen de kansen van de Participatiewet voor ondernemers? Onder die
titel schreef Ad Vogels onlangs een blog. Zijn bijdrage werd ruim 450 keer
gelezen, en daar was hij best trots op. Het was immers z’n allereerste blog! Ad
is bedrijfsleider bij Het Goed waarbij 24 kringloopbedrijven zijn aangesloten en
heeft veel met die Participatiewet van doen. Ondernemers overzien nog lang
niet alle mogelijkheden daarvan en Vogels wil ze daarbij een handje helpen.
Naar aanleiding van z’n blog kreeg hij al één ondernemer, een bouwbedrijf, op
bezoek die meer wilde weten. Op de website www.werkenparticipatie.nl zijn
nog meer blogs over de wet te lezen. Lees meer over Het Goed op pagina 20.
Hulp nodig van Start Foundation?
Start Foundation investeert in oplossingen en innovaties om mensen voor wie het
hebben van een baan niet vanzelfsprekend is, te helpen aan werk te komen of hun
baan te behouden. Denk aan ouderen, niet­ of laagopgeleide werknemers, werknemers
met een beperking of getroebleerd verleden. Ook verstrekt de organisatie kapitaal aan
bedrijven die deze medewerkers in dienst hebben of gaan nemen. Meer weten? Kijk bij
innovaties of bedrijfskredieten op www.startfoundation.nl
Baanbreker nr. 4 2015 5
׉	 7cassandra://5PegBfvYL0dP0rtvlv0slm1hpcHjpTgsQltunbvcpqU!` V7̈]V7̈]בCט   u׉׉	 7cassandra://PnrA0NxXJDlFR7tVRTmAUExXku__d9EomjzgcBfn0b8 `*m׉	 7cassandra://IrxJteeMLfUH33sGoezefdQWLVBu_bGObzb8GXuhFJ8x`׉	 7cassandra://FYODueTyOrvNcV5zom0KdURmpuKWwM-FPn-a5yK2vGo)` ׉	 7cassandra://W3mEGyXsJAA-KQAIswZ_--1QBcjZ-Ms4JZojwuEItMQ eo͠V7̈]ט  u׉׉	 7cassandra://oKXENI9eEkF5n4ziomR_Unk7tApv93m7lj8EG8cJ3ek T` *m׉	 7cassandra://3ebu8xiwz2_kaCYFpd-adQwEA8axBl9OrcJBbhAjp48h=`׉	 7cassandra://8YpNoSkCerRiYQf7_OIZQrONJ3YjoNyTMD8DcIkSKb0` ׉	 7cassandra://TxLbAOLxlb_MHmE7pQ6-GZITEJmoHuGwIDzxY9PWO48B(͠V7̈]נV7̈] ̖9ׁHhttp://www.startfoundation.nlׁׁЈ׉EOmslagverhaal
Een van de klanten van GroenWerkXL
is een hockeyvereniging. Drie
medewerkers bestrijden onkruid en
onderhouden de velden. Een paar keer
per dag komt een vakman kijken of
het allemaal goed gaat.
Samenwerken
Oprechte interesse
Reguliere medewerkers
moeten bij GroenWerkXL
oprecht geïnteresseerd zijn in
hun collega’s en tijd nemen
om met ze te communiceren.
‘We hebben afscheid
genomen van heel goede
vakmannen die met een
reguliere ploeg perfect werk
afleverden, maar niet met
de doelgroepmedewerkers
konden werken’, zegt direc ­
teur Hans Terhorst. Specifi eke
diploma’s vraagt hij niet.
Een contract wordt alleen
verlengd als iemand met de
doelgroep overweg kan.
Hans
Terhorst
GroenWerkXL
6 Baanbreker nr. 4 2015
׉	 7cassandra://FYODueTyOrvNcV5zom0KdURmpuKWwM-FPn-a5yK2vGo)` V7̈]׉EHans Terhorst geeft medewerkers verantwoordelijkheid
Meer weten –>
Mensen die
niets kunnen?
Het kan
vaak wel!
Met zijn bedrijf GroenWerkXL wil Hans Terhorst
kwetsbare mensen kansen bieden, maar ook
kwaliteit leveren. Is dat wel te combineren in
de groenvoorziening? ‘Een kwestie van goed
ondernemerschap.’
Tekst: Rineke van Houten
Foto’s: Guy Offerman
Goed geregeld
Mensen verder helpen in hun leven, daar heeft
Hans Terhorst zijn hele leven al iets mee gehad.
Eerst als leraar in het tuinbouwonderwijs, toen als
teamleider bij de sociale werkvoorziening en sinds
vijf jaar als gedreven ondernemer in zijn eigen
bedrijf GroenWerkXL, dat onderhoudswerk doet
in de groenvoorziening. Inmiddels komt ruim twee
derde van de medewerkers van GroenWerkXL uit
een kwetsbare doelgroep. Een opmerkelijk groot
aandeel, maar voor Terhorst vanzelfsprekend. ‘Bij
de sociale werkvoorziening vond ik al dat zo veel
mogelijk mensen een kans moesten krijgen bij
reguliere bedrijven’, vertelt hij in het kantoor van
het groenbedrijf in Apeldoorn. ‘Toen ik de kans
kreeg, ben ik zelf een bedrijf begonnen met dat
doel. Mensen aan het werk zetten van wie gezegd
wordt: die kunnen niets.’ Start Foundation hielp in
de aanloop met een middellange fi nanciering.
Geef je medewerkers zo veel mogelijk verantwoordelijkheid,
daar groeien ze van, is de overtuiging
van Terhorst. ‘Niet zeggen: dat kun je niet,
maar: probeer het maar. Natuurlijk gaat het een
keer mis. Iedereen maakt fouten, ik ook. Daar kun
je van leren.’
Mensen in hun kracht zetten, hij zegt het
meerdere keren en is ervan overtuigd dat dat de
enige manier is om ze aan het werk te helpen en
aan het werk te houden. Ook bij GroenWerkXL is
het soms even zoeken naar wat iemand kan en
wat zijn grenzen zijn. Een medewerker die heel
enthousiast een grasveld maait, maar niet merkt
dat een van de ‘kooien’ achter de machine niet
goed staat afgesteld, moet worden bijgestuurd.
‘Dan is het even praten om hem te begeleiden
naar andere werkzaamheden, eenvoudiger onderhoud
met hark en schoffel.’
Vakvaardigheden
Terhorst heeft het dienstenpakket van zijn
bedrijf zo ingericht dat het praktisch haalbaar
is om inclusief te ondernemen. De nadruk ligt
daarom op het onderhoud van grootschalig
»
’s Winters scholing
Werken met kwetsbare
medewerkers vergt van
de orga nisatie soms
grote flexi biliteit. Een
van de medewerkers van
GroenWerkXL is niet mobiel
en kan niet eerder dan half
tien ’s ochtends beginnen. Het
bedrijf heeft het zo geregeld
dat hij kan meewerken in een
team voor groenonderhoud
in zijn woonplaats en elke
ochtend weet waar hij wordt
verwacht. Het seizoenswerk
stopt in november, dan
loopt ook zijn contract af.
Met zijn begeleiders heeft
GroenWerkXL afgesproken
dat voor hem dan een
scholings traject begint.
Start Foundation verstrekt
risicodragend vermogen aan
Nederlandse MKB­bedrijven
met een duurzaam, inclusief
personeelsbeleid. Kijk voor
meer informatie op
www.startfoundation.nl
Baanbreker nr. 4 2015 7
׉	 7cassandra://8YpNoSkCerRiYQf7_OIZQrONJ3YjoNyTMD8DcIkSKb0` V7̈]V7̈]בCט   u׉׉	 7cassandra://S-v_QPo3Q5DTYADQuk-swpPWtZ1RWb_6p4eERFEAmZo A`*m׉	 7cassandra://uSoBozaCul75qgLy1ya8ZT_ryRF03a50Fg39goyee0Me`׉	 7cassandra://mV3fmyTK2rnZPf6ZlT2sqQYFvsbsIBcScZV-AkUI0kg I` ׉	 7cassandra://I5DI5kfyfSuI0xDgQWcnvy0BvhUxzKZnSmui2U7OsJg w(͠V7̈]ט  u׉׉	 7cassandra://omYl9FVfAvf_WXc37G_0nTczxSCYTS0vbS5_jCpFgLY }`*m׉	 7cassandra://p8tRrEO8WMrN202nzNMzJdFwuCVzxBF59aSjTKoeboos`׉	 7cassandra://_DT3s9SES_S2J3tpuWe-eeehW0n0IJ_cco5trkNPv9U!` ׉	 7cassandra://2EfJ470WNDJBGyZJYUzXMdtOPZ_yY9qlAhEN2M3ItbE [͠V7̈]׉E	/Omslagverhaal
Als we slecht werk
leveren komen de
klanten niet terug
groen. ‘Het fijnere hovenierswerk vraagt meer
vakvaardigheden’, legt Terhorst uit. ‘Daar zijn
onze medewerkers niet voor opgeleid.’
Een van de klanten is een hockeyvereniging.
Een driekoppig team van GroenWerkXL is
verantwoordelijk voor het onderhoud van de
hele accommodatie. Schoonhouden van de
tribune en kleedkamers, bestrijden van onkruid
en onderhoud van de velden van kunstgras. Voor
dat laatste heeft GroenWerkXL geïnvesteerd in
machines en in scholing van de medewerkers.
Moet er een omgewaaide boom worden
opgeruimd of ander specialistisch werk worden
gedaan, dan schakelt het bedrijf een van de
reguliere vakmedewerkers in.
‘Niemand werkt zonder begeleiding’, verzekert
Terhorst. GroenWerkXL heeft vakmensen in
dienst die groepjes of individuele medewerkers
aansturen. Op het hockeyveld komt een paar keer
per dag iemand kijken, op andere werkplekken
is de hele dag een vakkracht aanwezig. Want
bovenaan staat dat het werk goed moet worden
uitgevoerd. ‘Wij moeten gewoon kwaliteit
leveren en omzet draaien. Klanten komen niet
op de eerste plaats bij ons omdat we kwetsbare
mensen aan het werk hebben, maar omdat ze
bediend willen worden en kwaliteit willen. Wij
werken op een bijzondere manier en vertellen dat
ook, maar als we slecht werk leveren, komen de
klanten niet terug.’
Overheid en beleid
Overeenkomst
met UWV
Afhankelijk van de
UWV­ vestiging duurt
het vast stellen van de
loonwaarde lang, is de
ervaring van Terhorst.
‘Iemand kan bij ons komen
werken en moet dan, als
het een beetje tegenzit,
twee maanden wachten.
Ik moet ook altijd opnieuw
uitleggen wat voor soort
bedrijf GroenWerkXL is,
omdat het telkens andere
mensen zijn. Een soort
mantelovereenkomst met
reguliere leveranciers zou
misschien handig zijn.’
Zou je weleens ergens anders
willen werken?
Naam: Gert Albers
Functie: groenmedewerker GroenWerkXL
In dienst sinds: 2012
Arbeidsbeperking: heeft moeite met leren
‘Het leukste aan mijn werk is dat het afwisselend is. Blad blazen,
paden schoonhouden, onkruid schoffelen. Ik heb een trekkerrijbewijs,
dus je kunt mij ook altijd op de trekker zetten. Soms moet ik voor een
gemeente werken. Dat is ook goed, hoor, maar ik wil wel altijd zeker
weten dat ik terugkom bij GroenWerkXL. Anders ga ik niet!’
8 Baanbreker nr. 3 2015
׉	 7cassandra://mV3fmyTK2rnZPf6ZlT2sqQYFvsbsIBcScZV-AkUI0kg I` V7̈]׉EKosten en baten
Sociaal heeft
waarde
Een van de grootste klanten
van GroenWerkXL klopte
aan omdat het bedrijf met
mensen uit een kwetsbare
groep werkt. Toch is die
houding in Nederland nog
niet zo wijd verspreid als in
bijvoorbeeld de Verenigde
Staten, weet Terhorst. ‘Daar
draaien mensen met een
lager IQ veel vaker mee in de
reguliere arbeidsmarkt. Onze
maatschappij moet anders
gaan kijken naar com petenties
en kwaliteiten. Versterk wat
iemand kan. Dring niet op wat
iemand niet kan.’
Terhorst zegt het eerlijk: GroenWerkXL is
‘geen goedkope organisatie’. De loonwaarde
van de 65 werknemers uit de doelgroep
is gemiddeld ongeveer 50 procent. Dat
betekent dat het UWV de overige 50
procent aanvult tot het minimumloon.
Lekker voordelig voor de werkgever, hoort hij
weleens. Een kortzichtige opmerking, vindt
Terhorst. ‘Bij de inzet van drie medewerkers
met 30 procent loonwaarde heb ik wel drie
keer werkkleding nodig, drie keer begeleiding,
drie keer risico op ziekteverzuim en ga zo
maar door.’
Gezond
Hoe hij zijn bedrijf gezond houdt? ‘Ondernemerschap’,
antwoordt Terhorst. Dat
betekent een mix van strategische samenwerking,
verkoop van expertise en het
goed benutten van ‘iemands toegevoegde
waarde’. Voor dat laatste geeft hij het
voorbeeld van een medewerker die 19 uur
werkt voor een loonwaarde van 30 procent
‘in een periode dat het ons past’. ‘Ik kan
deze jongen niet het jaar rond een contract
bieden. Dat kan wel met Wajongers die zich
kunnen ontwikkelen en doorgroeien.’
De sociale component biedt GroenWerkXL
toegevoegde waarde, en dat kan voor andere
bedrijven reden zijn om samen te werken. Zo
heeft GroenWerkXL met een hoveniersbedrijf
succesvol als combinatie ingeschreven
op een aanbesteding bij de overheid.
GroenWerkXL kon voor beide partijen royaal
voldoen aan de gestelde eis van ‘social
return’, in de vorm van banen voor mensen
met een arbeidshandicap. GroenWerkXL had
op zijn beurt de opdracht zonder de andere
partij waarschijnlijk niet gekregen.
Ook de leerlijnen en methodieken waarmee
het bedrijf in de loop der jaren ervaring heeft
opgedaan, zijn inmiddels een expertise
die door bijvoorbeeld zorgpartijen wordt
ingekocht. Terhorst spreidt zijn armen: ‘Ik
bekijk mijn bedrijf in zijn totaliteit en van
bovenaf: waar functioneert het goed en waar
zitten meer mogelijkheden?’
Veel risico
Hoe gedreven Terhorst ook is, hij vindt wel
dat bedrijven zoals de zijne onevenredig
veel risico lopen. Een werkneemster van
GroenWerkXL die na haar proeftijd met
complexe persoonlijke problemen thuisbleef
en uiteindelijk ziek uit dienst is gegaan,
was niet verzekerd met een zogenaamde
no­riskpolis, een verzekering voor de
bruto loonkosten bij ziekte. De polis wordt
afgegeven door het UWV en kan vanuit
de Participatiewet ook door gemeenten
worden ingezet. Voor deze persoon vond de
betreffende gemeente een no­riskpolis niet
nodig, zegt Terhorst. En dus kost haar uitval
GroenWerkXL in het ergste geval een ton. ‘Wij
hebben geleerd dat je er niet van uit moet
gaan dat de gemeente het bestand kent.’
Terhorst is nu met gemeenten in gesprek
om dit soort situaties te voorkomen. ‘Wil je
mensen in moeilijke situaties duur zaam aan
het werk helpen, dan moet je de grootste
risico’s voor een ondernemer wegnemen.’
Een strijd die hij graag aangaat. ‘Als ik
‘s avonds in de spiegel kijk en kan zeggen dat
de jongens die dag blij naar huis zijn gegaan,
ook al zitten ze onder de modder, dan ben
ik gelukkig. Dat is mijn drijfveer. Dat het kan
met mensen die altijd hebben moeten horen
dat ze het niet kunnen.’
Baanbreker nr. 3 2015 9
»
׉	 7cassandra://_DT3s9SES_S2J3tpuWe-eeehW0n0IJ_cco5trkNPv9U!` V7̈]V7̈]בCט   u׉׉	 7cassandra://jNdpaIF8-k7vTzf2sa6sns824UFavXZNZT-tj5m93nc N` *m׉	 7cassandra://YI1UTLjtV1UXZxHCdK40RRXBSHh0_14uejk2olAsRm8`C`׉	 7cassandra://83wbJnvOrUBLcUf-p5g1xX289X392gUHubBPYvq8u08>` ׉	 7cassandra://TfOPMDplCZpn0vQVJOOoCycG4TUZaWArRTid3S8yE4Et͠V7̈]ט  u׉׉	 7cassandra://WCRkMCYNcdEfHt5NR9vFfW3PKHSiCy5k3yIjQYJ2s2A ]` *m׉	 7cassandra://zSX-2THM6lFzcyqYoyOlwdZv7j5ruAtPkucXmaS8pKsl`׉	 7cassandra://yZUuJVLT21_lcXg-X_9AgeYyoYGh1GHSoJuitC_H3xg"{` ׉	 7cassandra://c9KuDki4BeicDKVFsEGTLh6GxG_v5bcKX7zQIOcrqgQ͌j'b͠V7̈]ÑנV7̈]ȁ B̾9ׁH $mailto:baanbreker@startfoundation.nlׁׁЈ׉E	`Overheid en beleid
De stelling
–> Bedrijfsleven krijgt
zware kluif aan quotum
arbeidsbeperkten
Tekst: Christine Lucassen
Illustratie: Idris van Heffen
Tot 2026 moeten
er 125.000 extra
banen voor arbeidsgehandicapten
bij
komen, waarvan
100.000 in het bedrijfsleven.
Dat ligt – met
begin juli 9.000 op
de teller – nu voor op
schema. Gaat het
lukken?
Niet transparant
Aart van der Gaag, commissaris 100.000
banen VNO/MKB/LTO en voorzitter ABU
‘Een zware kluif, inderdaad. Maar de vacatures
zijn het probleem niet. Onlangs zat ik nog bij
Jetta Klijnsma (staatssecretaris SZW) met
2.000 vacatures bij allerlei bedrijven die al
tientallen of zelfs honderden mensen met een
arbeidsbeperking in dienst hebben. Die weten
hoe het werkt. Het probleem is om die plekken
vervuld te krijgen. Dat wordt belemmerd door een
niet­transparant bestand en een beperkt aanbod.
De mensen moeten in het doelgroepregister van
het UWV staan, willen ze meetellen voor het
quotum van de Participatiewet. Maar gemeenten
weten vaak niet wie onmogelijk zelfstandig een
minimumloon kan verdienen. Bovendien zit het
UWV vast aan harde criteria. De doelgroep is
tegen te scherpe lijntjes getekend.
En – dat heb je altijd als je met doelgroepen
werkt – op een gegeven moment droogt het op.
Maar als je dieper in de bestanden gaat, zou het
moeten lukken. Als je meer private partijen die
bestanden zou laten screenen, komen de mensen
sneller boven water.’
Beter aansluiten
Cristel Poortenaar, algemeen directeur
USG Restart
‘Wat aantallen vacatures betreft, verwacht ik
dat men in staat zal zijn om de komende jaren
aan de jaareisen te voldoen. Maar de invulling en
begeleiding zullen niet makkelijk worden.
De ondersteuning vanuit de overheid bij de inzet
van arbeidsbeperkten sluit nog onvoldoende aan
op de verwachtingen van de werkgevers. Zo kan
de loonwaardebepaling te lang duren, waardoor
de werkgever niet op tijd in beeld heeft wat de
loonkosten voor hem gaan worden. Of kan de
door de werkgever gekozen jobcoachorganisatie
niet door de gemeente gefinancierd worden.
Het feit dat iedere gemeente eigen regels heeft,
helpt niet bij de invulling van de garantiebanen.
Het transparant, voorspelbaar en eenduidig
maken van regels en voorzieningen kan ervoor
zorgen dat alle goede bedoelingen en intenties
van werkgevers ook daadwerkelijk omgezet gaan
worden in banen voor de doelgroep.’
10 Baanbreker nr. 4 2015
׉	 7cassandra://83wbJnvOrUBLcUf-p5g1xX289X392gUHubBPYvq8u08>` V7̈]׉E
WCherry picking
Miranda Witvliet, senior onderzoeker
Regioplan
‘Ja, het wordt zowel voor het bedrijfsleven als
voor de overheid lastig. Vooral omdat de lat
steeds hoger wordt gelegd wat betreft het aantal
mensen dat aan het werk geholpen moet worden,
en er tot nu toe veel cherry picking geweest is.
Vooral mensen met een arbeidsbeperking die
relatief makkelijk aan een baan kunnen worden
geholpen, werken nu. Wat overblijft, zijn degenen
met een grotere afstand tot de arbeidsmarkt.
Voor hen zijn gerichte kennis en doorlopende
begeleiding vereist, dat is niet overal voorhanden.
Met name kleinere organisaties ontbreekt het
soms aan de daarvoor benodigde structuur.
Daarnaast is de samenwerking met de gemeenten
erg belangrijk bij het bieden van werk aan
deze groep. Maar iedere gemeente heeft haar
eigen beleid, bijvoorbeeld over de voorwaarden
van de no­riskpolis of extra voorzieningen. Voor
grote organisaties die in meerdere gemeenten
actief zijn, kunnen deze verschillen voor extra
administratieve lasten zorgen.’
Niet eenvoudig
Hans van Leeuwen, directeur HR Asito
‘Eenvoudig is het niet, maar inclusief ondernemen
is een doelstelling van Asito. Met inclusiviteit
bedoelen we het insluiten van mensen met
verschillen. Verschillen tussen karakters,
meningen, gedragingen, geloofsovertuigingen en
culturen. Maar ook verschillen wat betreft kleur,
leeftijd en fysieke kenmerken. Het is daarom niet
meer dan logisch dat wij invulling geven aan de
quotumdoelstellingen. In de Charter Diversiteit,
die op 2 juli is ondertekend, hebben we vastgelegd
dat we in drie jaar tijd duizend mensen met een
afstand tot de arbeidsmarkt, afkomstig uit diverse
doelgroepen, in dienst willen nemen. Hiertoe
dienen wel allerlei zaken te worden geregeld, zoals
goede en intensieve contacten met vele partners
in het land, het opleiden van leidinggevend
personeel en het op orde krijgen van de bedrijfsvoering.
Dat is geen eenvoudige taak, maar als de
wil en motivatie er zijn – en die zijn er bij Asito, net
zoals bij vele andere bedrijven –, zijn deze horden
wel te nemen.’
Volgende keer
De stelling in het volgende
nummer van Baanbreker:
‘Laagbegaafde
jongeren extra
kwetsbaar door
sluiten sociale
werkvoor ziening’
In het kader van de
Participatiewet nemen
sociale werkvoorzieningen
geen nieuwe gevallen meer
aan. Voorheen kregen
laagbegaafde jongeren die
naar het speciaal onderwijs
gaan, daarna vaak een
‘beschermde’ baan aangeboden.
Dat kan nu niet
meer. Omdat ze vaak thuis
wonen, krijgen ze ook geen
uitkering. Ze raken uit zicht.
Wat nu?
Reageren op deze stelling?
Mail naar:
baanbreker@startfoundation.nl
Baanbreker nr. 4 2015 11
׉	 7cassandra://yZUuJVLT21_lcXg-X_9AgeYyoYGh1GHSoJuitC_H3xg"{` V7̈]ŁV7̈]āבCט   u׉׉	 7cassandra://ojWpJfSNcbbnaBaniTM4TQQIZtXgRhXNYo-W0IA27Dw `*m׉	 7cassandra://pY2263P98hmrU8WT7dD3bcVZIz9BnSFAI9rcy03RqcA_1`׉	 7cassandra://ymhjQc3Lbk3ogDyi-Qh1QpGCcMPyoOC4NN2c9gIgTkU>` ׉	 7cassandra://CeerDoMENBM4i_KcWymbAMpHhrTLsy0s4hF2Xn90usk`͠V7̈]ט  u׉׉	 7cassandra://h7CRRhuBGbrZCSpOsFERAKPvdzVN4SkiyyfwOYJUVMc G`*m׉	 7cassandra://2SEZlK7b-B3-Tv08FlTOLK-qLHahj3lrIr-vF9GCTacw`׉	 7cassandra://D1hDIlkGL8_nabDkX2cfX-jcRw7ueNtMujj67Rv_8Zk$	` ׉	 7cassandra://Iuio09QZ4aBdtG-1BV_8OW50AsUDlZOeSeibc_QXrcU K͠V7̈]ʑנV7̈]с V̧9ׁHhttp://www.denormaalstezaak.nlׁׁЈ׉E	Kosten en baten
Pienter met poen
Sociale regelingen
beter benutten
Tekst: Marjan Agerbeek/Moneypenny Producties
Illustratie: Idris van Heffen
Alarmerend bericht uit onderzoek van risico­adviseur en verzekeringsmakelaar Aon: werkgevers
laten geld liggen bij de salarisadministratie.
Vreemd is het niet, dat werkgevers te weinig gebruikmaken van
sociale regelingen. ‘Ze veranderen elk jaar en niemand vertelt je
hoe en wat’, zo schetst Bart Mol, consultant bij Aon, de situatie in
salarisregelingenland.
Vooral bedrijven met arbeidsgehandicapten in dienst kunnen
veel besparen. Een ‘arbeidsgehandicapte’ is iemand die een ziekte
of gebrek heeft die een belemmering vormt bij het ver krijgen of
verrichten van werk. Niet te verwarren met het begrip ‘arbeidsbeperkte’
uit de Participatiewet, ook al is er overlap. Een arbeidsbeperkte is
iemand die door een lage arbeidsproductiviteit niet in staat is het
minimumloon te verdienen. Wie mensen met een arbeidshandicap in
dienst heeft, kan gebruik maken van vier sociale regelingen.
1
Korting op de WIA/WAO­ en WW­premie. Het gaat om een bedrag
van € 7.000 per jaar. Deze korting geldt ook voor werknemers van
56 jaar en ouder en voor jongeren tussen de 18 en 26 jaar die uit een
WW­ of bijstandsuitkering komen. Zie ook www.subsidiecalculator.nl
2
De no­riskpolis. Het UWV betaalt de wettelijk verplichte loondoorbetaling
bij ziekte als een werknemer ziek wordt. Meer
informatie op www.uwv.nl
3
Heeft u een medewerker in de no­riskpolis die ziek uit dienst
gaat en in de Ziektewet en/of in de regeling Werkhervatting
Gedeeltelijk Arbeidsgeschikten (WGA) terechtkomt? De
bijbehorende uitkeringen komen niet voor rekening van de
werkgever. Toch betaald? Terugvragen!
4
Kosten gemaakt voor het aanpassen van een werkplek? Het
UWV geeft een vergoeding.
Vreemd genoeg weten niet alle werkgevers of en hoeveel
mede werkers met een arbeidshandicap ze in dienst hebben.
Zelfs een werk nemer is zich er niet altijd van bewust dat hij of
zij een arbeidshandicap heeft. Die ingewikkelde brief van het
UWV is allang weer vergeten of hij/zij weet niet dat de status
‘arbeidsgehandicapt’ ongemerkt is verworven, bijvoorbeeld op
basis van een training tegen rugpijn bij een vorige werkgever.
De oplossing? Vraag elke werknemer of hij/zij een
arbeidshandicap heeft. Daar mag de eerste twee maanden
na indiensttreding over gezwegen worden, daarna niet meer.
Eventueel kun je een werknemer een machtiging vragen om dit
na te gaan bij het UWV.
12 Baanbreker nr. 4 2015
׉	 7cassandra://ymhjQc3Lbk3ogDyi-Qh1QpGCcMPyoOC4NN2c9gIgTkU>` V7̈]׉E
BSamen werken
Vijf vragen
1.
Wat doet u voor
mensen met een
arbeids beperking?
‘Canon werkt vanuit de
bedrijfsfilosofie ‘Kyosei’, ofwel
‘leven en samenwerken voor het
algemeen belang’ veel samen
met SW­bedrijven. In mijn
divisie zijn we erin geslaagd het
productiewerk in stappen op
te knippen. Ook mensen met
een arbeidsbeperking kunnen
daardoor zelfstandig hun
taken uitvoeren. Op de locatie
Kerkdriel zijn zeven van de
dertig medewerkers afkomstig
van het SW­bedrijf. Daarvoor
kregen we de Weener Award, een
stimuleringsprijs voor sociaal
ondernemers van het SW­bedrijf
van Den Bosch. Die eer komt
vooral onze teamleider Damiet
Swaan toe. Zij is erin geslaagd een
geweldig team te creëren.’
2.
‘Hoe belangrijk het is
mee te kunnen doen,
zag ik van dichtbij’
Michael Kusters is operationeel directeur
van Canon Business Service. Bij met
name de postverwerking en het scan­ en
reproductiewerk worden medewerkers met
een afstand tot de arbeidsmarkt ingezet.
Tekst: Annemarie Geleijnse
Foto: Hans Gerritsen
Wat is uw drijfveer om u
voor deze mensen in te
zetten?
‘Hoe belangrijk het is om te
kunnen werken en meedoen, heb
ik van dichtbij meegemaakt. Ik
zag hoe moeilijk het is om weer
onderdeel te gaan uitmaken van
de werkmaatschappij als iemand
eenmaal thuis is komen te zitten.’
3.
Zijn er ondernemers
die u bewondert?
‘Onze filiaalleider Damiet Swaan is
voor mij een inspirerend voorbeeld.
Als je met haar praat over haar
locatie en de medewerkers
met een arbeidsbeperking die
daar werken, dan voel je de
energie, haar positivisme en het
enthousiasme.’
4.
Bent u inclusief ondernemen
nooit eens zat?
‘Waar mensen werken, worden
fouten gemaakt. Dat geldt voor
iedereen. Mijn ervaring is dat
juist de medewerkers die vanuit
het SW­bedrijf bij ons werken
een enorme drive hebben. Ze zijn
loyaal, betrokken, hebben een
bewonderenswaardig arbeidsethos.
De extra tijd en energie die
leidinggevenden en teamgenoten
erin steken, betalen zich dubbel
en dwars uit.’
5.
Wat doet u als u niet
bezig bent met ondernemen?
‘Ik
ben vader van drie kinderen,
van 0 tot 4 jaar. Als er tijd overblijft,
lees ik graag. En ik voetbal.
Vroeger vrij fanatiek in het eerste
elftal. Nu als verdediger in een
recreatief team. Getalenteerd?
Laten we het erop houden dat ik
een harde werker ben.’
De Normaalste Zaak
Canon is aangesloten bij
De Normaalste Zaak, een
mede door Start Foundation
geïnitieerd netwerk van
ondernemers die het ‘de
normaalste zaak’ vinden dat
iedereen de kans krijgt om
naar vermogen deel te
nemen aan de arbeidsmarkt.
Meer informatie:
www.denormaalstezaak.nl
Baanbreker nr. 4 2015 13
׉	 7cassandra://D1hDIlkGL8_nabDkX2cfX-jcRw7ueNtMujj67Rv_8Zk$	` V7̈]́V7̈]ˁבCט   u׉׉	 7cassandra://Y1vpEfJtWy0XweC2EPH2gIEN0oX-3eWJyPO9gsrhhJ4 A`*m׉	 7cassandra://GWglRP_BNHcem_tzavPCjFWT19b6-AA6aAaOfdO0hec͏V`׉	 7cassandra://04CLXB-jREwl0OzhozS4vwbG6xpZTit2gbjHh3O3OJQ2` ׉	 7cassandra://PnJ10DTzB33cQ7qFGYhNu5stx3JeAleOg7LNuFng9RA ͠V7̈]ט  u׉׉	 7cassandra://03ZoLbFWsMG4ys86cQ6uOnsZoigPrtM1CwDWS0jb3s4 ` *m׉	 7cassandra://sXut13VRGqDfON8_O5GplQvlP14PDkor2d8L-AHEcdY` `׉	 7cassandra://WQrlCbBji_mykbYd0x5nLDigyb7P5j77TEhBfB3h-uo` ׉	 7cassandra://BAV7y8Aw2ddMS59ey3EJy0HrTdCs5rUDatdsTzy80_I>͠V7̈]ӑנV7̈]؁ ҁ̓9ׁHhttp://www.dressforsuccess.nlׁׁЈ׉E Goed geregeld!
Bertine Oudesluijs, imago-consultant
en coördinator van Dress for Success
in Eindhoven, helpt werkzoekenden
een goede eerste indruk te maken.
Hulp bij
solliciteren is
niet gênant
14 Baanbreker nr. 4 2015
׉	 7cassandra://04CLXB-jREwl0OzhozS4vwbG6xpZTit2gbjHh3O3OJQ2` V7̈]׉E	*Meer weten –>
Een werkgever
moet ‘gunnend
ontvangen’
Stereotypering is aan de orde van de dag bij sollicitaties.
Maar snel beslissen op basis van een eerste indruk
doet goede kandidaten die de regels van het spel niet
kennen, tekort. Wat kunnen werkgevers én sollicitanten
daaraan doen?
Tekst: Anka van Voorthuijsen
Foto’s: Pavel Prokopchik
Roy de Hair, beleidsmedewerker diversiteit
en inclusie bij Greenpeace: ‘Je ziet vaak aan
sollicitanten dat ze weinig zelfvertrouwen
hebben. Iemand aankijken, een hand geven,
zelf een vraag stellen: veel mensen met een
beperking missen die basale kennis van de
sollicitatie­etiquette.’
Als werkgever moet je geduld hebben, je flexibel
opstellen, mensen een kans willen geven en je
maximaal in willen leven, vindt De Hair. ‘Er zit
vaak een uiterst onzekere kandidaat tegenover
je. Iemand die veel te maken heeft gehad met
afwijzingen en vervelende ervaringen. Iemand
zonder goed netwerk.’ Greenpeace krijgt
kandidaten vaak via het UWV en Heliomare
binnen. ‘Ik vertrouw op mijn contactpersonen
daar. Zij doen het voortraject en kunnen
inschatten of iemand in onze bedrijfscultuur
past.’
Desiree van Eldik (43 jaar), werkzoekend:
‘Ik heb jaren bij een discount gewerkt. Dan
word je zelf ook een beetje discount. Maar
je kunt niet overal casual naartoe. Ik heb bij
Dress for Success geleerd dat het allemaal
iets netter moet.’
Kledingadvies
Nooit alleen op je eerste indruk afgaan,
adviseert Bertine Oudesluijs, imago­consultant
en coördinator van Dress for Success in
Eindhoven. In opdracht van de gemeente
verzorgt Oudesluijs samen met een team
medewerkers jaarlijks bijna honderd workshops
(‘Kleding als taal’) voor werkzoekenden die
aan een re­integratietraject meedoen. De
medewerkers van Dress for Success geven
kleur­ en kledingadvies en helpen deelnemers
Alle vestigingen van Dress for
Success hebben eigen sites, die
te vinden zijn via de algemene
site www.dressforsuccess.nl
Mensen op hun
gemak stellen
»
Henk Visscher, directeur
van Visscher autobedrijven
in Culemborg: ‘Ik vind dat
je als werkgever kwetsbare
mensen op hun gemak moet
stellen, je moet ‘gunnend
ontvangen’. Het gaat er ook
om dat je een evenwichtig
team kunt samenstellen.
Iemand is misschien een
beetje onhandig, maar zó
verschrikkelijk aardig, dat
compenseert.’
Baanbreker nr. 4 2015 15
׉	 7cassandra://WQrlCbBji_mykbYd0x5nLDigyb7P5j77TEhBfB3h-uo` V7̈]ՁV7̈]ԁבCט   u׉׉	 7cassandra://iF09HNPT6ZKfzub6jlE8kkg7NmmWK7pTlnvcBj-L-eA `*m׉	 7cassandra://shrsSJhB6CeUTdmj2GLa9timzl3whzXWUFgrOFnqwiwd`׉	 7cassandra://1Dv2-TyZ1vuKMkoJhcMns4n_4eCurSCV3qz9vvl0VN8=` ׉	 7cassandra://hXphO6aet7joFFSZr-DmXz-Vj3RrpGJuZrDtdyjrbdI 1Y͠V7̈]ט  u׉׉	 7cassandra://SvTY-ngNI6kNrg3a2npbcgOojmfWs6d9YHbko5JDXyY K`*m׉	 7cassandra://P1K3nkQrdD84urEPMutQXU8AHK49gCCwe_xx_qpYchwp|`׉	 7cassandra://Rba-v5r3zdi8ci7antwfhaFVXiOCeW6jJK6K5thU3mM("` ׉	 7cassandra://zRQslSgXwDbH7eQ6OjG8Nt8PA-O2vJd0l7D1ixYlycs ͠V7̈]׉EGoed geregeld!
om zich beter te presenteren. Oudesluijs: ‘Ik
benoem wat ik zie, vertel hoe dat overkomt en
hoe het beter kan. Geen slap handje, niet je jas
aanhouden, schouders recht, voeten naast elkaar,
kijk je gesprekspartner aan. Zeg altijd u tegen
iemand die je niet kent. Daarmee zit je nooit fout.’
Svetlana Marchenko (43 jaar), werkzoekend:
‘Ik word er onzeker van dat ik geen werk heb.
Soms een beetje depressief. Bij Dress for
Success heb ik geleerd positief te blijven en
dat uit te stralen. Elk advies dat ik krijg, is
welkom. Ik wil blijven leren.’
Elke deelnemer met een sollicitatieafspraak krijgt
bij Dress for Success kosteloos een representatieve
set kleding mee. Vorig jaar kwamen er 363 klanten
langs, van wie meer dan de helft vervolgens
met succes solliciteerde. Oudesluijs: ‘Als je als
werkgever op je eerste indruk afgaat, doe je
mensen tekort. Aan mensen die lang werkloos
zijn, zie je soms dat ze klappen hebben gekregen
in het leven. Iemand met een laag zelfbeeld zal
misschien veel naar de grond kijken. Mensen
geven geen geld meer uit aan de kapper of aan
kleding. Als er geld is, kopen ze eerder iets voor
hun kinderen dan voor zichzelf. Ga zo’n gesprek
open in, ook al dacht je direct: nee. Je kunt
mensen technische vaardigheden bijbrengen, je
kunt over kledingcodes praten met iemand. Durf
door te vragen.’
Diane Zwart (57 jaar), werkzoekend:
‘Ik ben supergelukkig, maar wil graag werk, als
gastvrouw, of in de catering. Ik ben er 35 jaar
uit geweest. Ik kan wel babbelen, maar vind
het moeilijk om mezelf te verkopen. Ik heb bij
Dress for Success geleerd dat dit toch moet.
Laten zien waar je goed in bent. Ik wil te snel
antwoorden, ik luister nu beter naar de vraag.’
Niet fris
Helen Horozdinc, HR­manager bij Bonisupermarkten,
krijgt weleens ‘niet fris ruikende’ en
‘erg onverzorgde’ sollicitanten aan tafel. ‘Ik vind
het handig als iemand een jobcoach heeft. Die
kan dat voorkomen. Als je tattoos op je armen
hebt, betekent dat voor ons: lange mouwen, ook
in de zomer. Ik wil zeker weten of iemand bereid
is zich aan te passen.’ Maar waar ze vooral op let:
‘In een winkel moeten medewerkers 100 procent
klantproof zijn. Klanten doen soms heel erg
lelijk, dat kan ik niet sturen. Ik let erop of iemand
daartegen kan.’
Steun voor Dress
for Success
Start Foundation steunt
de landelijke koepel waar
alle tien Dress for Successwinkels
onder vallen.
Dress for Success is een
vrijwilligersorganisatie
die werkzoekenden aan
kleding helpt, die past
bij de functie waar ze op
gaan solliciteren. Klanten
blijken door de adviezen en
representatieve kleding meer
zelfvertrouwen te krijgen en
meer succes te hebben bij
sollicitaties. De kleding in de
winkels is gedoneerd door
het bedrijfsleven en door
particulieren. ‘Mensen voelen
soms gêne dat ze ons nodig
hebben’, zegt coördinator
Bertine Oudesluijs
(Eindhoven). ‘Nergens voor
nodig. Als werkgever kun
je het juist waarderen dat
iemand actief bezig is om
zichzelf goed te presenteren.’
Hoe heb je deze baan
gekregen?
Naam: Louis Schutter (41 jaar)
Functie: algemeen medewerker bij Rouwservice Nederland
In dienst sinds: juli 2015
Arbeidsbeperking: langdurig werkloos
‘Om kans te maken op deze baan, moest ik stage lopen. Ik had geen
pak en ook geen € 500 om er een te kopen. Bij Dress for Success was
ik binnen een half uur klaar, tot en met schoenen en manchetknopen
toe. Ik blijf mezelf, maar de verpakking doet wat extra’s voor je
houding. Ik heb de baan gekregen.’
16 Baanbreker nr. 4 2015
»
׉	 7cassandra://1Dv2-TyZ1vuKMkoJhcMns4n_4eCurSCV3qz9vvl0VN8=` V7̈]׉ENaam: Desiree
van Eldik (43 jaar),
werkzoekend
‘Je kunt niet
overal casual
naartoe.’
’In deze kleding
voel ik me anders,
zelfbewuster. Dat
straal je, denk ik,
ook uit tijdens een
gesprek.’
Naam: Svetlana
Marchenko (43 jaar),
werkzoekend
Naam: Diane Zwart
(57 jaar), werkzoekend
‘Ik draag weinig
felle kleuren, maar
ik zie dat het goed
staat.’
‘Je voelt je een
ander mens in
andere kleren, je
wordt gezien. Dat
straal je ook uit.’
Baanbreker nr. 4 2015 17
׉	 7cassandra://Rba-v5r3zdi8ci7antwfhaFVXiOCeW6jJK6K5thU3mM("` V7̈]܁V7̈]ہבCט   u׉׉	 7cassandra://njwV5L3AcI0PAZ-8bY1EiF1HBSH1LtSZ_1I4R8u0iv8 O` *m׉	 7cassandra://N1LA1ciSSMCLhSDdI-NGqlVIDlHUZkXoW2sLodvcrqgW`׉	 7cassandra://VfuE62TRLujcz-LgXNi0ZKaPfpYacB7mqbSJTcyPmfoa` ׉	 7cassandra://lvcCxv-SkK3kzcpbQBHu2sRWvvvguA7u7wCDFkTACTI;$͠V7̈]ט  u׉׉	 7cassandra://tSDIPUsGwEELu_r7Ma_LcT5CQ8OcAqnxJ_bC3UaCMjg t#`*m׉	 7cassandra://IvdQS-IxBhkY7V_tZ0z53k2q1zYtoOuz6ZXbeXLJ1KMf`׉	 7cassandra://pdu4DgIsTPllA-JnI_RE3AeskAZEsKEox1Qd6ufiviU ` ׉	 7cassandra://Ts0cCXGocVMMsn2ojEDm6jl7pXTvG_lpaLivDi3MoTc p͠V7̈]ߑנV7̈] D̪O9ׁHhttp://www.in2it.nlׁׁЈ׉ESamen werken
Verder lezen –>
‘ Vier culturen,
dan heb je niet
meteen een team’
Met de coöperatie IN2IT willen vier sociale
bedrijven in de ICT de grote opdrachten
verwerven die nu nog aan hun neus voorbijgaan.
Coöperatiedirecteur Annerie Raaijmakers helpt
hen samenwerken en opdrachten verwerven.
Tekst: Hans Horsten
Foto: Jan Reinier van der Vliet
Meer informatie over IN2IT is
te vinden op www.in2it.nl.
Vier gelijke monniken, maar
verschillende kappen. Zo
omschrijft Annerie Raaijmakers
de ICT­ dienstverleners Flincl,
Specialisterren, Technobility
en ITvitae, die sinds begin dit
jaar onder haar leiding de
coöperatie IN2IT vormen. ‘Ze
willen samen meer business
en banen voor mensen met
autisme binnenhalen, maar je
spreekt ook over vier culturen
en bloedgroepen. Als je die bij
elkaar zet, heb je niet meteen
een team.’
Je moet wederzijds vertrouwen
opbouwen, weten waar ieders
expertise en toegevoegde
waarde zitten. ‘Dat was even
duwen en trekken en kostte veel
energie en tijd. Want de vier
leden hebben allemaal hun eigen
bedrijf waarvoor ze geld moeten
verdienen. Vanzelfsprekend ligt
daar hun eerste focus. Gelukkig
is alles nu beter in balans. Een
Het duurt heel
lang voordat je
een deal hebt
eerste opdracht is door Flincl en
Technobility samen opgepakt,
met Flincl als hoofdaannemer.
Dat ging goed en laat zien dat
IN2IT wat oplevert.’
De coöperatie wil een voet
tussen de deur krijgen bij de top
150 van het bedrijfsleven en bij
de overheid. ‘Van de tonnen die
nu weggaan richting de ‘grote
jongens’ van deze wereld, mag de
helft best bij ons terechtkomen’,
zegt Raaijmakers uitdagend.
‘IN2IT bezit de kwaliteiten, de
passie en de professionaliteit
daarvoor. Dat levert duurzaam
werk op voor onze doelgroep.
Zelf lukt het onze leden vrijwel
niet binnen te komen bij grote
opdrachtgevers. Ik ga als
duvelstoejager op zoek naar
interesse in de markt. We
bieden een compleet pakket
hoogwaardige ICT­diensten
aan. Het testen van software
en games, het toegankelijk
18 Baanbreker nr. 4 2015
׉	 7cassandra://VfuE62TRLujcz-LgXNi0ZKaPfpYacB7mqbSJTcyPmfoa` V7̈]׉E
Annerie Raaijmakers
Annerie Raaijmakers werkte
in het uitzendwezen, en
coacht en begeleidt sociale
ondernemingen in hun
marketing. Sinds een half
jaar is ze parttime directeur
van IN2IT, een coöperatie
van vier ICT­bedrijven met
vooral mensen met autisme
op de loonlijst. Recent
werd ze door het vakblad
Computable genomineerd
als ‘CEO van het Jaar’ in de
ICT­branche. IN2IT is een idee
van Start Foundation, die
het initiatief ook financieel
ondersteunt.
maken van internet, websecurity,
ontwikkeling en beheer: dankzij
onze talentvolle medewerkers
hebben we alles in huis.’
Ik­maatschappij
IN2IT is de enige coöperatie
in zijn soort. ‘De coöperatie is
momenteel een hippe werkvorm.
Samen verantwoordelijk zijn
voor het doel dat je nastreeft.
De ik­maatschappij is toch
wat op haar retour’. Of een
aanpak à la IN2IT een goede
manier is om ook in andere
sectoren sociale ondernemingen
meer omzet te bezorgen, vindt
Raaijmakers een lastige vraag.
‘Belangrijk is je sociale doelen
vanuit kwaliteit waar te maken,
anders blijft langdurige groei
lastig. Neem daarom de tijd om
helder te krijgen of je allemaal
eenzelfde doel nastreeft. Anders
zou ik niet instappen. Wat de
gezamenlijkheid is, maakt niet
uit. Dat kan iets simpels als
gezamenlijke inkoop zijn. Als
je er maar 100 procent achter
staat. Samenwerken om het
samenwerken levert niets op.’
In een paar maanden tijd haalde
IN2IT drie opdrachten binnen
voor zijn leden. Pilots weliswaar,
maar ‘langs die weg bouw
je een relatie op met nieuwe
opdrachtgevers’. Een ander
succes is dat een consortium
IN2IT ‘meenam’ als partner in een
grote aanbestedingsprocedure
bij de overheid, waarvoor de
leden afzonderlijk kansloos
zouden zijn. Daarnaast zijn er
serieuze contacten met drie
potentiële nieuwe leden voor de
coöperatie.
Toch is er geen sprake van
een zegetocht. ‘Ik dacht dat
het makkelijker zou zijn om bij
grotere opdrachtgevers aan tafel
te komen. Maar onbekend maakt
onbemind. Iedereen vindt IN2IT
een interessant idee, maar het
duurt heel lang voor je een deal
hebt.’
Kleine stapjes
De leden van IN2IT betalen
een ‘fee’ voor elke opdracht die
via de coöperatie binnenkomt.
Raaijmakers staat parttime
op de loonlijst, daarnaast is er
geld nodig voor een website
en communicatie. Deze kosten
worden nog niet gedekt door
de inkomsten, maar eind 2016
moet IN2IT zijn eigen broek
kunnen ophouden. Volgens de
directeur is dat een haalbare
kaart. ‘Nu werken er zo’n 80
mensen met autisme bij onze
bedrijven. Daar komen er dit jaar
wel wat bij, maar dat gaat met
kleine stapjes. Mijn ideaal is dat
opdrachtgevers mij zelf gaan
bellen en zeggen: wat u doet, is
zo bijzonder, daar willen wij aan
meewerken! Om op dat punt te
komen, heeft IN2IT, denk ik, vijf
jaar nodig.’
Baanbreker nr. 4 2015 19
׉	 7cassandra://pdu4DgIsTPllA-JnI_RE3AeskAZEsKEox1Qd6ufiviU ` V7̈]V7̈]בCט   u׉׉	 7cassandra://J9pI_zREVwYjrLyDDpNk25sElFX_eZCwoCB1gxKiH4g `*m׉	 7cassandra://d04hBbOebamDPjh0mEXNvs6SACzExC4BO4FbPJLIEHIt`׉	 7cassandra://fiVElo9F9ERp6G-YxAiSVxqN2A8pC47JzIDxktGkyEI!` ׉	 7cassandra://_pQ3mNZEUaYl_zjyJN27X58QwQwEganEVwRr19km3o0 :v(͠V7̈]ט  u׉׉	 7cassandra://-luaGcSjIa4gHMc3j7mXJX_v1H6xoHcxCqUB3rjhjXI /`*m׉	 7cassandra://QQsjzZdLqcydRCF_v7_Fw6WiJxoSQ4lKtQmRM4XFZIAr`׉	 7cassandra://4sgXm7cTnygGEzrnAJ1FAWVAkdHPG9Wuu2LHAw6pPN4#.` ׉	 7cassandra://V3PyfmTmtUs8M0zyBxLfLDCbAjjWaSzmEjCy8Cr4GVU ͠V7̈]נV7̈] ̖9ׁHhttp://www.startfoundation.nlׁׁЈ׉ESamen werken
Toppers
’John kan heel
wat aan’
Naam: Madelon Timmer (46)
Functie: filiaalleider Het Goed
‘Wij hebben zoveel werk dat we
het kunnen aanpassen aan de
capaciteiten van de mensen
die bij ons binnenkomen.
Waarbij we meteen kijken naar
wat iemand nodig heeft om te
kunnen groeien. Bij John viel op
dat hij elk zelfvertrouwen miste.
Hij kwam uit een rotsituatie,
heeft zelfs nog een tijd op
straat geleefd. Via persoonlijke
gesprekken en extra aandacht
en begeleiding hebben we
daaraan gewerkt. John werd
een persoon die na verloop
van tijd met opgeheven hoofd
rondliep op de werkvloer.
Als hij zich veilig voelt, kan
hij best wat aan. Stap voor
stap is het hem gelukt meer
verantwoordelijkheid naar zich
toe te trekken. Nu leidt hij in dit
filiaal de afdeling onderdelen.
Elke maand draait hij heel
goede omzetten. Als ik zie wat
John heeft bereikt, denk ik: fijn.’
Tekst: Hans Horsten
Foto: Hans Gerritsen
Verder lezen –>
Een uitgebreidere versie van dit artikel
is te lezen op www.startfoundation.nl/
toppers Kringloopketen Het Goed telt
24 vestigingen in Nederland. Voor meer
informatie: www.hetgoed.nl
20 Baanbreker nr. 4 2015
Van vereenzaamd, ziek en werkloos in
de bush van Australië tot topverkoper bij
kringloopketen Het Goed in Eindhoven.
Het overkwam John Damen, met hulp
van filiaalleider Madelon Timmer. ‘Ik kan
weer knokken voor mezelf.’
’Ze willen me
niet meer kwijt’
Naam: John Damen (63)
Functie: verantwoordelijke voor de afdeling
‘Onderdelen’
‘Na veertig jaar in Australië te
hebben gewoond en gewerkt,
ging het helemaal verkeerd.
Ik raakte werkloos, kwam in
een depressie en dronk te
veel. Terug naar Nederland
dan maar. Daar ging het
nog slechter. Ik leefde als
een zwerver. Via de sociale
werkplaats ben ik bij Het Goed
terechtgekomen, waar ik nu
een vaste baan heb. Ze willen
me niet meer kwijt. Ik weet dat
ik goed kan organiseren, maar
lang lukte dat niet. Ik heb veel
te danken aan Het Goed. Ik
ben opener geworden, heb mijn
rijbewijs gehaald, woon in een
eigen appartement. Ik sorteer,
prijs en verkoop de onderdelen
die binnenkomen. Ik doe dat
goed, mijn maandomzetten
gaan keer op keer omhoog.
Ik ben zelfs al een paar keer
verkoper van de maand
geweest bij Het Goed. De
eerste keer dat me dat lukte,
was ik verschrikkelijk trots.’
׉	 7cassandra://fiVElo9F9ERp6G-YxAiSVxqN2A8pC47JzIDxktGkyEI!` V7̈]׉EKosten en baten
Meer weten –>
Bob van der Put (EasyRiet):
‘Als starter krijg je bij de bank
nul op het rekest’
Samen ‘bank’ spelen
levert banen op
Wie wil investeren en een lening nodig heeft, loopt
bij banken vaak tegen een muur op. Aankloppen bij
een kredietunie kan een oplossing zijn. Let wel op
rente en voorwaarden, want die verschillen per unie.
Zelf een kredietunie oprichten kan ook.
Tekst: Marjan Agerbeek
Foto’s: Jan Reinier van der Vliet
Bob van der Put van EasyRiet (Harderwijk) is een
van de uitvinders van prefabdakpanelen met echt
riet. De schakelbare panelen zorgen ervoor dat de
klant in een mum van tijd een rieten dak heeft op
schuur of bijgebouw, tegen relatief lage kosten.
Een prachtig staaltje innovatieve maakindustrie,
zou je zeggen. Maar toen Van der Put en medeuitvinder
Jean Pierre van ‘t Zand bij de bank aanklopten
voor een lening om productiemachines te
kopen, kregen ze nul op het rekest. Als startende
ondernemers zonder omzet konden ze de bank
geen zekerheden bieden; al hun spaargeld zat al
in het bedrijf.
‘Toen werden we voorgesteld bij Kredietunie
COP Veluwe en zijn we lid geworden’, vertelt Van
der Put. ‘En vervolgens hebben we een krediet
van € 35.000 gekregen om een productielijn
te kopen. Omdat we ook een bijdrage kregen
van de provincie, konden we starten.’ En dat
is goed gegaan. EasyRiet groeit en heeft nu
Kredietunies
verschillen
»
Een kredietunie is niet zaligmakend,
wil Frans Renkema
van Alert andere ondernemers
graag meegeven. ‘De rente
die ‘mijn’ kredietunie vraagt,
ligt wat hoger dan bij de
bank. Je moet dus kritisch
kijken met wie je in zee gaat.’
Ook de voorwaarden voor een
lening verschillen, zelfs tussen
kredietunies. ‘Ik ben erg blij
dat ik extra mag aflossen
en dat ik dan ook meteen
minder rente hoef te betalen.
Dat kan niet overal.’
Start Foundation heeft
€ 50.000 geïnvesteerd in
obli gaties van de Vereniging
van Kredietunies in
Neder land, omdat kredietunies
in direct leiden tot
be houd van bestaande of
nieuwe werkgelegenheid.
Aangesloten bedrijven
kun nen onder be paalde voorwaarden
gebruik maken van
cofi nancierings faciliteiten van
Start Foundation. Zie ook
www.startfoundation.nl
Baanbreker nr. 4 2015 21
׉	 7cassandra://4sgXm7cTnygGEzrnAJ1FAWVAkdHPG9Wuu2LHAw6pPN4#.` V7̈]V7̈]בCט   u׉׉	 7cassandra://R-9LMYiZDEMvAwzXfigE-L4dRsG4UL9Blq4AsqVjz14 `*m׉	 7cassandra://kkyiLyKOB94IJhdhzlzFrafi9Z1cicebKfDKCrfQGKUl`׉	 7cassandra://kOZgxu4fSJc3dw4IRi-Hu6Gaj1DbmoK1pubOR9vpTAk` ׉	 7cassandra://iPVhRldrQLxMgoz1X_Ec1JLh8o77xLFYkVC6oh-4uqI g(͠V7̈]ט  u׉׉	 7cassandra://h9lbILcbvCtUM9YVk3QZ0qhMpmFPDRCBQlbDqtQWu0M `*m׉	 7cassandra://3MZIScP8EnOtkJXWElFQJcVF6WRsipwpVz--WrnKLD8Z'`׉	 7cassandra://nAasQWPaCHOAmwD9NHBDETEUZ9CtLAWxCKjiUIAAGI0` ׉	 7cassandra://Pd6y5ey0Top_hShp2Tq139QlsDdIATp1HEcn6KZb8lg ?}͠V7̈]נV7̈] C̶9ׁH $mailto:baanbreker@startfoundation.nlׁׁЈנV7̈] ̯9ׁH !http://www.startfoundation.nl/sibׁׁЈ׉E3Samen werken
drie personeelsleden in dienst, die allemaal een
afstand hadden tot de arbeidsmarkt. Een keuze
gebaseerd op visie en financiële overwegingen.
Van der Put: ‘We kijken zeker naar sociale
192 aanvragen
voor nieuwe
kredietunies
aspecten bij het aannemen van mensen, maar als
je gebruik kunt maken van sociale regelingen, is
dat erg aantrekkelijk.’
Ex­bankier
Een kredietunie is een vereniging van MKBondernemers
in een bepaalde regio of sector die
geld inleggen in een gezamenlijke kas. Daaruit
kunnen leden geld lenen om bedrijfsinvesteringen
te doen, onder bepaalde voorwaarden en tegen
betaling van rente. Een kredietaanvraag wordt
beoordeeld door deskundigen uit het netwerk,
onder wie een ex­bankier. Ook nadat een krediet
is toegekend, wordt de ondernemer met raad en
daad bijgestaan door het netwerk, op financieel
en bedrijfsorganisatorisch vlak.
Frans Renkema, eigenaar van Alert (Delfzijl)
dat bedrijven helpt bij bedrijfsveiligheid, klopte
aan bij Kredietunie Eemsregio, toen de overheid
weigerde hem te helpen met de financiering van
een nieuwe loods in de Eemshaven. ‘Ons probleem
is dat we grote projecten hebben die we moeten
voorfinancieren. Daardoor staat onze liquiditeit
onder druk en kunnen we geen investeringen
doen.’
Renkema wist al dat hij niet bij de bank hoefde
aan te kloppen voor de benodigde € 25.000. Maar
bij de kredietunie wisten ze van snel schakelen.
‘Twee bestuurders zijn langs geweest om mijn
bedrijf en boekhouding te beoordelen en naar
mijn voorstel te luisteren. Dat leverde aan beide
zijden een goed gevoel op.’
Grote plus
Zowel Renkema als Van der Put zijn heel
tevreden over ‘hun’ kredietunie. De beoordeling
van de aanvraag is minder ingewikkeld dan bij
een bank. Maar een grote plus is ook dat de
leden van de unie de bedrijven aan wie ze geld
uitlenen, met raad en daad ondersteunen. ‘Wij
zijn geen ondernemers van huis uit, dus over
bedrijfsvoering kunnen we nog veel leren’, zegt
Van der Put. Renkema, een ervaren ondernemer
met veertig man in dienst, is vooral blij met de
deskundigheid van gepensioneerde bankiers die
in elke kredietunie zitten. ‘Ik hoop op ideeën om
ons voorfinancieringsprobleem aan te pakken, het
gaat soms om tonnen.’
Begin zelf een
kredietunie
De Vereniging van
Kredietunies in Nederland
steunt ondernemers bij de
oprichting van een nieuwe
unie. De belangstelling
is groot, er liggen nu 192
aan vragen. Oprichter
Roland Lampe verzorgt
vanuit De Kredietunie bv
de begeleiding. ‘Als er een
initiatiefgroep is gevormd van
vijf personen, met daarin een
ex­bankier, krijgt de groep
een presentatie van de VKN.
Daarna begeleiden we de
opstart.’ Naast een goede
organisatie zijn € 50.000
opstartkapitaal en € 250.000
toegezegd vermogen nodig.
De opstart zelf kost ca.
€ 50.000, op te halen bij
publieke of betrokken private
partijen.
Zie www.dekredietunie.nl
Wat vind je het leukste aan
je baan bij EasyRiet?
Naam: Helmut van Wyck (42)
Functie: productiemedewerker
In dienst sinds: februari 2015
Arbeidsbeperking: komt uit bijstandsuitkering
‘Ik heb drie maanden met behoud van uitkering bij EasyRiet gewerkt,
en nu heb ik een contract van een half jaar. Daar ben ik blij mee,
want het is leuk werk. Het bedrijf groeit, er komen steeds nieuwe
producten bij. Dat maak je mee van het begin tot eind. Zo groei je
met het bedrijf mee.’
22 Baanbreker nr. 4 2015
»
׉	 7cassandra://kOZgxu4fSJc3dw4IRi-Hu6Gaj1DbmoK1pubOR9vpTAk` V7̈]׉ELieve Sahar,
–> Als ondernemer van een sociale
firma ben ik zeer geïnteresseerd
in het opzetten van een social
impact bond (SIB) met de overheid
en een investeerder. Hoe
kan ik dat het beste aanpakken?
Xander T. te M.
Beste Xander,
Een social impact bond is in feite een soort van prestatiefinanciering.
In een publiek­private samenwerking investeren private partijen
(sociale investeerders, banken) in de aanpak van een maat schappelijk
probleem dat de overheid veel geld kost. Zoals het aan het werk
helpen van mensen met een kwetsbare arbeids marktpositie. Via
één of meerdere dienstverleners (opdrachtnemers) wordt er gewerkt
aan het bereiken van vooraf vastgestelde doel stellingen. Als deze
worden behaald, betaalt de overheid de investeerders terug met het
geld dat zij hierdoor bespaart, inclusief een eventueel rendement.
Gaat het mis, dan lijdt de investeerder verlies. Zoals waarschijnlijk
al duidelijk wordt uit deze uitleg, is de opdrachtnemer niet aan zet
bij het opzetten van dergelijke constructies. Wij zien in onze praktijk
veel sociale ondernemers die proberen een SIB te krijgen, maar dat
is, gelet op de constructie ervan, erg onlogisch. De gemeente en
de investeerders zijn eerst aan zet en moeten dan bepalen wie de
opdracht het beste kan krijgen. Zij letten in de regel dan vooral op de
‘bewezen’ effectiviteit en de prijs. Daar moet je je als ondernemer dus
op richten. Zorg ervoor dat je goed in kaart hebt wat jouw diensten
aan resultaat laten zien over meerdere jaren, en onderbouw je prijs zo
scherp mogelijk. Uiteindelijk maakt het je als ondernemer toch niks
uit hoe de euro bij je komt: als subsidie, als gift, als betaling voor een
opdracht enzovoorts. Geld is geld. Meer informatie over dit onderwerp
is ook te vinden op onze site www.startfoundation.nl/sib
Lieve groeten,
Sahar
Ook een vraag?
Sahar Mokamel werkt bij Start Foundation sinds 2011. Heeft u een vraag
aan Start Foundation? Mail naar baanbreker@startfoundation.nl en u
krijgt zo spoedig mogelijk antwoord.
Baanbreker nr. 4 2015 23
׉	 7cassandra://nAasQWPaCHOAmwD9NHBDETEUZ9CtLAWxCKjiUIAAGI0` V7̈]V7̈]בCט   u׉׉	 7cassandra://-zHgsROIoEs1dDzEDXQg-c-bcosuEmiYRojaiqyzz50 O` *m׉	 7cassandra://kZ31kV-DZ14zYYO1uUuM0LgbfyDYRza5kImzwQZHsc0h`׉	 7cassandra://RINuOlJsoVrYsUfvTUeqcHZ0H-yBdNZ4oHyYivIWbSg"F` ׉	 7cassandra://RFGcSbLhgKWzYiFsGRy7wBIfafiZKtCvcF92toDcFPES
 ͠V7̈]נV7̈] V9ׁH $mailto:baanbreker@startfoundation.nlׁׁЈ׉E	Niet te geloven!
Overheid en beleid
33 jaar en
nog steeds
thuis
Tekst: Marjan Agerbeek
Illustratie: Idris van Heffen
Danny Haanstra had zijn opleiding tot assistent marketingcommunicatie bijna
afgerond, toen het noodlot toesloeg. Diagnose MS. Hij wist niet dat er nóg een
noodlot wachtte: hij past in geen enkele sociale regeling.
Danny woonde bij zijn ouders toen er
op zijn 24e MS werd geconstateerd.
Studeren of werken lukte niet meer. Maar
als thuiswonende had hij geen recht op
bijstand en voor een Wajong­uitkering
was hij te oud. De familie moest maar voor
Danny zorgen.
Na jaren kreeg hij door een nieuwe
be handelingsvorm weer hoop op een
zelfstandige toekomst. Hij vond werk, maar
altijd van korte duur omdat werkgevers
vaste dienst niet aandurfden. Geen recht
op WW dus. Zo leefde hij in een periode van
werkeloosheid van het geld dat hij in zijn
vorige baan had verdiend. ‘Ik krijg kost en
inwoning, dan hou je het wel een tijdje vol.’
No­riskpolis
Een jaar geleden schreef Danny zich in bij
Emma at Work, een bemiddelingsbureau
voor jongeren met een chronische
ziekte of lichamelijke beperking. Via de
stichting krijgt hij (tijdelijk) werk, nu als
magazijnmedewerker bij Rietlanden
Terminals bv in Amsterdam. Zijn werkgever
is tevreden en wil hem graag in vaste
dienst. Mits het UWV een no­riskpolis
afgeeft, zodat het bedrijf is gevrijwaard
van het betalen van een eventuele
ziekte­ uitkering. Een voorziening om
het werkgevers gemakkelijker te maken
mensen met een arbeidshandicap in dienst
te nemen.
De gemeente Beverwijk en het UWV sturen
Danny’s dossier heen en weer om tot een
oordeel over de no­riskpolis te komen. Op
17 augustus valt de conclusie op de mat:
afgewezen. En dus verliest Danny op zijn
33e alweer zijn baan én de hoop op een
zelfstandig bestaan.
Hoe kan het dat Danny geen no­riskpolis
krijgt? Het antwoord is dat de sociale
regelgeving eruitziet als het cv van Danny:
gatenkaas. De status ‘structurele functionele
beperking’ die nodig is om voor zo’n polis
in aanmerking te komen, krijg je alleen
als je een Wajong­ of WIA­uitkering hebt
ontvangen of een WSW­indicatie hebt.
Maar Danny werd na zijn 18e ziek, heeft een
inmiddels afgeronde studie op zak en kan
als thuiswonende geen aanspraak maken
op WIA. En dus is hij met ziekte en al tussen
wal en schip gevallen – voor de rest van zijn
leven?
Kent u ook een Niet­te­geloven kwestie?
Laat het ons weten! Mail naar
baanbreker@startfoundation.nl
24 Baanbreker nr. 4 2015
׉	 7cassandra://RINuOlJsoVrYsUfvTUeqcHZ0H-yBdNZ4oHyYivIWbSg"F` V7̈]׈EV7̈]V7̈]) !Baanbreker magazine, oktober 2015V.%$L