׉?ׁB!בCט  u׉׉	 7cassandra://mgTleshf65zahHyh5p-MqQIJgMGm-M8xaZE4eFS-Cb0 -`׉	 7cassandra://wNb7saJeyHKYlUmNqM-p5msyEaPPX8qBTELFCsox9wYM `R׉	 7cassandra://B1dD9JSXSHqIEtgzIyVvuTV2-IgI9OONdUIBdSFj5n4`̴jF7$<j&Lט   u׈   s  ׈EjF6$<j&L׉Ejuli 2026
׉	 7cassandra://B1dD9JSXSHqIEtgzIyVvuTV2-IgI9OONdUIBdSFj5n4`̴jF6$<j&LjF6$<j&LvבCט   vu׉׉	 7cassandra://0gE0SRicOLM_pQty1XJu-LPyWcjxjUTke2lLYfNlecw zv`׉	 7cassandra://DZkYAJq3TcVXiIIvYjCkvcIGFoX9bnTZ63-3-FulVL4?b`׉	 7cassandra://-6_s59zS5sNuasKdO5iST3q84xwq1UW5nY4zzX9lOfs`i jF7$<j&LנjF7$<j&L G9ׁH "http://www.onlinetouch.nl/khorhurdׁׁЈנjF7$<j&L O9ׁH  mailto:khorhurd@ajo-amsterdam.nlׁׁЈ׉E!Colofon
Khorhurd is een maandelijkse uitgave van Armeens
Apostolische Kerk Surp Hoki dat wordt samengesteld
door AJO Amsterdam.
Khorhurd streeft ernaar de gelovigen te informeren
over de Heilige Liturgie, kerkgeschiedenis en
symbolen. De algemene kennis te verbreden en de
preken toegankelijk te maken voor alle kerkgangers.
Dit redactieteam is opgericht door gelovigen voor
gelovigen. ‘Wij zijn allen gedoopt in één Geest
en zijn daardoor één lichaam geworden, wij zijn
allen van één Geest doordrenkt, of we nu Joden of
Grieken zijn, of we nu slaven of vrije mensen zijn.’
(1 Korintiërs 12:13)
Voor vragen, suggesties en/of bijdragen kun je
contact opnemen via khorhurd@ajo-amsterdam.nl.
Je kunt Khorhurd ook online lezen
www.onlinetouch.nl/khorhurd
Redactie
Seda Abgarian
Armenuhi Alaverdyan
Grigor Ayvazyan
Adrine Bandari - Markarian
Dajana Daniljan
Laetitia Demirbacak
Serge Demirbacak
Alwina Gulian
Vormgeving
Shake Moutafian
2 Khorhurd
Masis Kazorian
Raffi Kazorian
Ani Manukjan
Ana Mgrdichian
Ani Nazari
Suzi Sjabazjan
André Yaghyazaryan
׉	 7cassandra://-6_s59zS5sNuasKdO5iST3q84xwq1UW5nY4zzX9lOfs`i jF6$<j&L׉E oI nhouds
o p g ave
Preken
Preek 5 juli 2026
Preek 12 juli 2026
Preek 19 juli 2026
Preek 26 juli 2026
4
7
10
14
jF6$<j&LjF6$<j&LvבCט   vu׉׉	 7cassandra://zql8FZd2lc78HSczR0okH1HwZOjl3A4pCvBJ4qrjT0o `׉	 7cassandra://CeviRrSjn1ut8QpP6ToDd0vX57MKh9R5mfmNk4f1PAY`׉	 7cassandra://l0-IdcdBROp1BEcfK4q110jU5slICK7blb2COWaqfJQ4`i jF7$<j&L׉E	YPreek
5 juli 2026
“Zalige heilige apostelen, van het begin af geroepen en reeds
vanuit de moederschoot uitverkoren, dienaren, vrienden en
getuigen van de Zoon van God, bid voor ons tot de Heer.”
– Sharaganots (Liturgisch Hymnenboek)
Onze Kerk is apostolisch, omdat het door de
apostelen is gesticht en de orthodoxe leer van
de apostelen belijdt. Onze Kerk is echter vooral
apostolisch in haar wezen. Deze apostoliciteit
komt tot uiting in drie fundamentele kenmerken,
waarop de lofzang van het feest
van de Heilige Apostelen ons wijst.
De auteur van de hymne richt zich tot de
apostelen en zegt: “Zalige heilige apostelen,
van het begin af geroepen en reeds vanuit
de moederschoot uitverkoren, dienaren,
vrienden en getuigen van de Zoon van
God, bid voor ons tot de Heer.”
A. Dienaren
Een “apostolische christen” zijn betekent
allereerst een dienaar te zijn van het levende
Woord van God. Zoals de heilige Gregorius
de Verlichter zegt in zijn Veelvuldige Redevoeringen:
“Dienaren zijn van het Woord
des Levens en van de wil van de Schepper
en dit betekent door een ware verkondiging
de niet-misleidende kennis onder de mensen
te verspreiden en hen aan te sporen tot
goede werken.”
Het woord “apostel” betekent letterlijk
“gezondene”, iemand die uitgezonden wordt
4 Khorhurd
om het Evangelie te verkondigen. Sommigen
menen dat het verspreiden van Gods Woord
uitsluitend de taak van geestelijken is. Toch
hebben de gelijkenissen van onze Heer over
het zout der aarde en de lamp die op de
standaard wordt geplaatst (Matteüs 5:13,15)
betrekking op ons allen. Iedere gedoopte
christen is door de Heilige Geest geroepen
om getuigenis af te leggen en het Goede
Nieuws van het Evangelie te verspreiden
onder zijn geliefden en familie, zijn buren en
collega’s, zowel door woord als door daad.
B. Vrienden
Voordat wij over God spreken, moeten
wij Hem eerst leren kennen, met God
praten en luisteren naar Zijn goddelijke
stem. Zoals Eznik van Kolb schrijft in
zijn werk Weerlegging van de Sekten:
“Niemand is waardig om te spreken over
de verhevenheden van God, behalve de
vrienden van God, die omwille van Zijn
liefde het wereldse leven hebben veracht
en leven vanuit een levende hoop op God.”
Waarlijk, wij zijn geschapen voor een intieme
gemeenschap met God. God wil niet dat wij
slechts over Hem leren, maar dat wij Hem
werkelijk leren kennen en Zijn wil volbrengen.
׉	 7cassandra://l0-IdcdBROp1BEcfK4q110jU5slICK7blb2COWaqfJQ4`i jF6$<j&L׉E
 Slechts enkele uren vóór Zijn kruisiging richt
onze Heer Jezus Christus zich in de bovenzaal,
omringd door Zijn leerlingen, voor de laatste
keer tot hen en zegt: “Ik noem jullie geen
slaven meer, want een slaaf weet niet wat zijn
meester doet; vrienden noem Ik jullie, omdat
Ik alles wat Ik van de Vader heb gehoord, aan
jullie bekendgemaakt heb.” (Johannes 15:15).
De weg naar vertrouwelijke omgang met
God bestaat uit het onderhouden van Zijn
geboden, het volharden in gebed en het
overdenken van Gods levende Woord.
Dan leeft en handelt de mens, net als de
apostelen, in gemeenschap met onze Heer
Jezus Christus en in de tegenwoordigheid
van God.
C. Getuigen
Ten slotte betekent “apostolisch” ook:
getuige zijn. Het woord “getuige” is een
vertaling van het Griekse woord marturos,
dat eveneens de betekenis heeft van
“martelaar” of “belijder”.
In het Evangelie volgens Matteüs waarschuwt
onze Heer ons: “Iedereen die Mij zal erkennen
bij de mensen, zal ook Ik erkennen bij mijn
Vader in de hemel. Maar wie Mij verloochent
bij de mensen, zal ook Ik verloochenen bij
mijn Vader in de hemel.” (Matteüs 10:32-33).
“Getuigen” worden diegenen genoemd
die getuigen van hun geloof, Jezus Christus
belijden en erkennen als de Zoon van God
en Heer, desnoods ten koste van hun
leven. Onze Kerk heeft door de eeuwen
heen deze drie kenmerken tot de kern
van haar zending gemaakt, en daarom
wordt zij terecht apostolisch genoemd.
Onze Kerkvaders waren onvermoeibare
dienaren van het levende Woord van God.
Doorblader ons rijke literaire en kerkelijke
erfgoed, en u zult zien hoe de heilige Vaders
van onze Kerk zich met grote toewijding
hebben ingezet om het levengevende
Woord van God aan ons volk door te
geven en uit te delen.
Lees de hymnen van de heilige Mesrop
Mashtots, het gebedenboek van de heilige
Gregorius van Narek, en de gebeden van de
heilige Nerses Shnorhali en de zalige Johannes
van Garni. Dan zult u begrijpen welke innige en
vurige gebedsrelatie onze heilige Vaders met
God hadden, terwijl zij woorden die opwelden
uit de diepste van hun hart richtten tot de
Allerheiligste Drie-eenheid. En dit alles hebben
zij gedaan ten koste van hun leven en zelfs
hun dood, terwijl zij onze Heer Jezus Christus
bleven belijden en verkondigen, ondanks
de Perzische vervolgingen, de Arabische
veroveringen, de invallen van de Seltsjoekse
Turken, de Mongools-Tataarse verwoestingen
en de slachtingen en genocide door de
Ottomaanse Turken.
God heeft ons en ons volk liefgehad door
ons te zalven als Apostolische christenen.
Khorhurd
5
jF6$<j&LjF6$<j&LvבCט   vu׉׉	 7cassandra://LJaF9LnZkG7Z801NVObPNRtnyDqturKENv2Me5BDmC0 -`׉	 7cassandra://rOBqV9ynMYBqbJ_Fvt14LhRUwxPYOmS4fM5jdcj5Fz4^`׉	 7cassandra://3paemAVERU8mZPNtS-stq8P1jke9n7iC195QI3LHWac;.`i jF7$<j&L׉EEn vandaag zijn wij degenen die geroepen
zijn om de apostoliciteit van onze Kerk te
beleven. Ieder van ons is geroepen een
dienaar te zijn van Gods Woord, van de
vertrouwelijke omgang met Hem in het
gebed, en van het getuigenis en de
belijdenis van Zijn heilige Naam.
Laten wij daarom samen bidden en de voorspraak
inroepen van de heilige Thaddeüs en
de heilige Bartholomëus, opdat het heilige
geloof en de apostolische roeping die wij
van hen hebben ontvangen, vruchten mogen
blijven dragen onder ons volk, tot eer van
de Allerheiligste Drie-eenheid en van onze
Heilige Apostolische Kerk.
Evangelie: Mattheüs 14:13-21
Overvloed aan brood, gebrek aan geloof
Toen Jezus hiervan hoorde, week Hij per
boot uit naar een afgelegen plaats waar
Hij alleen kon zijn. Maar de mensen kwamen
het te weten, en vanuit de steden volgden
ze Hem over land. Toen Hij uit de boot
6 Khorhurd
stapte en de grote menigte zag, voelde Hij
medelijden met hen en Hij genas hun zieken.
Bij het vallen van de avond kwamen de
leerlingen naar Hem toe en zeiden: ‘Dit
is een afgelegen plaats en het is al laat.
Stuur de mensen weg, laat ze naar de
dorpen gaan om eten voor zichzelf te kopen.’
Maar Jezus zei: ‘Ze hoeven niet weg, geven
jullie hun maar te eten.’ Ze antwoordden
Hem: ‘We hebben hier niets, alleen vijf
broden en twee vissen.’ Hij zei: ‘Breng ze
Mij.’ En nadat Hij de mensen opdracht
had gegeven op het gras te gaan zitten,
nam Hij de vijf broden en de twee vissen,
keek omhoog naar de hemel, sprak het
zegengebed uit en brak de broden; Hij
gaf ze aan de leerlingen, en de leerlingen
gaven ze door aan de mensen. Iedereen
at en werd verzadigd, en toen ze de stukken
brood die over waren ophaalden, hadden
ze twaalf manden vol. Er hadden ongeveer
vijfduizend mannen gegeten, vrouwen en
kinderen niet meegeteld.
׉	 7cassandra://3paemAVERU8mZPNtS-stq8P1jke9n7iC195QI3LHWac;.`i jF6$<j&L׉E	
Preek
12 juli 2026
Vartavar (Transfiguratie van onze Heer Jezus Christus)
“Voor hun ogen veranderde Hij van gedaante, zijn gezicht
straalde als de zon en zijn kleren werden wit als het licht.”
– Mattheüs 17:2
De evangelieboodschap van vandaag
neemt ons mee naar de top van de berg
Tabor, waar Christus zijn goddelijke glorie
openbaarde aan drie van zijn discipelen:
Petrus, Jakobus en Johannes. De Jezus die
de discipelen elke dag zagen lopen over
vermoeide, stoffige wegen, de smart en het
verdriet van de mensen dragend, verschijnt
plotseling voor hen, overspoeld door een
werkelijk, onbeschrijfelijk licht. Dit verhaal
is niet zomaar een beschrijving van een
wonder: het is een les voor ieder van ons.
1. Wat symboliseert het gezicht
dat straalt als de zon?
De uitstraling van Christus’ gelaat was
geen uiterlijke verlichting, maar de goddelijke
identiteit die van binnenuit Hem
uitstraalde. Tot dan toe was de glorie van
de Godheid verborgen onder de sluier
van het menselijk vlees. Op de berg Tabor
werd die sluier even opgelicht, zodat de
discipelen konden zien dat hun Leraar
geen gewone profeet was, maar God.
Het gezicht van een mens is de spiegel van
zijn ziel. Wanneer we vervuld zijn van woede,
afgunst of verdriet, wordt ons gezicht somber.
Maar wanneer liefde, vergeving en gebed in
ons hart wonen, begint ons gezicht te stralen.
Christus roept ons op tot transformatie,
zodat ook onze gezichten het licht van de
goddelijke liefde mogen weerspiegelen.
2. De kleren zijn zo wit als licht.
“Zijn kleren werden wit als het licht.” De kleren
symboliseren ons uiterlijke leven, onze daden
en ons gedrag. Wanneer iemands hart en ziel
gezuiverd zijn, wordt zijn hele leven puur en wit.
Deze witheid herinnert ons ook aan het
witte gewaad van onze doop. We kwamen
gereinigd en verlicht uit de doopvont, maar
gedurende ons leven bezoedelen we dat
geestelijke gewaad vaak met zonden. Het
feest van de Transfiguratie en deze gelijkenis
herinneren ons aan de noodzaak van
bekering, waardoor we de gewaden van
onze ziel weer wit kunnen maken.
3. “Het is goed dat we hier zijn”
Toen de apostel Petrus dit wonder zag, riep
hij uit: “Heer, wat is het goed dat wij hier zijn.”
Hij wilde dat moment vereeuwigen, want in
de aanwezigheid van God ervaart een mens
volkomen vrede en geluk.
Khorhurd
7
jF6$<j&LjF6$<j&LvבCט   vu׉׉	 7cassandra://wwHwMrdyU4Sp0ZllznpGykHbdI6peL4nf0eap7OCPXc `׉	 7cassandra://HzxeiOc4SfwvtxJG67RGh8GWqrOqOdqcPYMzksUBixIͼ`׉	 7cassandra://SaSAOIHCVqhv-zTPTb9tFYMxfTJwAhw39YDv4cSc7VU9`i jF7$<j&L׉E
	Er zijn ook momenten in ons leven waarop we,
tijdens het gebed, de Heilige Liturgie of het
verrichten van een goede daad, de oneindige
aanwezigheid van God in ons hart voelen.
Maar Christus stond de discipelen niet toe
op de berg te blijven. Ze moesten afdalen,
naar menselijk lijden, naar de kruisiging en
de opstanding.
Ook wij kunnen ons niet opsluiten binnen
de muren van de kerk of in onze eigen rust.
We moeten vervuld worden met Gods licht
op de geestelijke berg, en vervolgens afdalen
in de wereld om dat licht te delen met hen
die in wanhoop en duisternis leven.
De Transfiguratie van Christus geeft ons hoop.
Het herinnert ons eraan dat de moeilijkheden,
pijnen en ziekten van dit aardse leven niet het
einde betekenen. Onze uiteindelijke roeping
is om verlicht te worden en de heerlijkheid
van God waardig te zijn.
Laten we bidden dat de Allerhoogste God
de ogen van onze ziel zal openen, zodat we
het Licht van Tabor mogen zien, onze harten
mogen reinigen, onze gezichten met goedheid
mogen verlichten en levende getuigen van
Christus in deze wereld mogen worden.
Evangelie: Mattheüs 17:1-13
Een stem uit de hemel
Zes dagen later nam Jezus Petrus, Jakobus en
diens broer Johannes met zich mee een hoge
berg op, waar ze alleen waren. Voor hun ogen
veranderde Hij van gedaante, zijn gezicht
straalde als de zon en zijn kleren werden
wit als het licht. Plotseling verschenen aan
hen Mozes en Elia, die met Jezus in gesprek
waren. Petrus nam het woord en zei tegen
Jezus: ‘Heer, het is goed dat wij hier zijn.
Als U wilt zal ik hier drie tenten maken, een
voor U, een voor Mozes en een voor Elia.’ Hij
was nog niet uitgesproken of een stralende
wolk overdekte hen, en uit de wolk klonk
een stem: ‘Dit is mijn geliefde Zoon, in Hem
vind Ik vreugde. Luister naar Hem!’ Toen de
leerlingen dit hoorden, werden ze overvallen
door een hevige angst en wierpen ze zich ter
aarde. Jezus kwam dichterbij, raakte hen aan
en zei: ‘Sta op, wees niet bang.’ Ze keken op
en zagen niemand meer, Jezus was alleen.
Toen ze de berg afdaalden, gebood Jezus
hun: ‘Praat met niemand over wat jullie
hebben gezien voordat de Mensenzoon uit
de dood is opgewekt.’ De leerlingen vroegen
Hem: ‘Waarom zeggen de schriftgeleerden
dat Elia eerst moet komen?’ Hij antwoordde:
‘Elia komt inderdaad en herstelt alles. En
Ik zeg jullie dit: Elia is al gekomen, maar in
plaats van hem te erkennen hebben ze met
hem gedaan wat ze wilden. Zo zal ook de
Mensenzoon door hun toedoen moeten
lijden.’ Toen begrepen de leerlingen dat
Hij op Johannes de Doper doelde.
8 Khorhurd
׉	 7cassandra://SaSAOIHCVqhv-zTPTb9tFYMxfTJwAhw39YDv4cSc7VU9`i jF6$<j&L	׈EjF6$<j&L
jF6$<j&L	vבCט   vu׉׉	 7cassandra://H6Kzi1DXE1ritvRi11ieurM8tYBpUsJXFEjKsYkBftk 4z`׉	 7cassandra://Wi0sl3rgx0--ilh7TtP_DEtgDtThyi4L3NrHG4TpFoU͗`׉	 7cassandra://X9K7HSYKbL5VD_rS_RPOOMUke3lDiNs7fTgVNY6Rq5E/f`i jF7$<j&L!׉EPreek
19 juli 2026
“Ik zeg jullie, hij ging naar huis als iemand die rechtvaardig
is in de ogen van God, maar die ander niet. Want wie zichzelf
verhoogt zal worden vernederd, en wie zichzelf vernedert zal
worden verhoogd.”
– Lucas 18:14
In de gelijkenis van de Farizeeër en de
tollenaar (zie Lucas 18:9-14) leert onze Heer
Jezus Christus ons over nederigheid en een
eerlijke beoordeling van onszelf. “Want wie
zichzelf verhoogt zal worden vernederd, en
wie zichzelf vernedert zal worden verhoogd.’”
(Lucas 18:14).
Wat is nederigheid? Is het nederigheid
om jezelf te vernederen en te kleineren?
Absoluut niet.
We hebben geen nederigheid nodig om
onszelf te vernederen. Onze zonden doen
dat voor ons. Het geheim van christelijke
nederigheid is dit: vrede hebben met jezelf,
weten wie je bent, jezelf eerlijk beoordelen
en jezelf alleen vergelijken met God, wie je
bent voor God.
En wanneer je in het licht van de kennis van
God je zondige natuur ziet, de grootheid
van Gods offer voor je verlossing, buigt je
trotse hoofd onwillekeurig naar de aarde,
naar de grond waaruit je bent geschapen,
en zegt: “Heer, vergeef mij, een zondaar.”
Overigens komt het woord “nederigheid” uit het
Latijn (net als in het Engels), namelijk “humus”
wat aarde betekent. Nederigheid is dus ook het
simpele besef dat wij mensen uit aarde bestaan
en op een dag tot aarde zullen terugkeren. We
hebben immers niet veel om trots op te zijn.
Laten we daarom de illusies van farizeïsche
zelfingenomenheid en arrogantie vermijden
en ons tooien met de deugd van nederigheid.
Laten we niet kijken naar de mensen om ons
heen, of ze nu vasten of niet, of ze nu doneren
aan de kerk of niet, of ze zich nu bekeren van
hun zonden of niet. Laten we onszelf in plaats
daarvan vergelijken met God, reflecteren op
onszelf, op het moeras van zonde, kwaad,
onverschilligheid en onverdraagzaamheid
waarin we verstrikt zijn.
Laten we dan tot God bidden met deze
eenvoudige woorden: “Heer, vergeef mij,
een zondaar.” En moge God, net als de
tollenaar, ons vergeven en barmhartig zijn,
zodat we, wanneer we ons lichaam verlaten,
zoals uit de tempel, gerechtvaardigd naar
ons eeuwige thuis mogen gaan.
10 Khorhurd
׉	 7cassandra://X9K7HSYKbL5VD_rS_RPOOMUke3lDiNs7fTgVNY6Rq5E/f`i jF6$<j&L׈EjF6$<j&LjF6$<j&LvבCט   vu׉׉	 7cassandra://vya3gNQ9XlN0ofbmhO8r42oaLvGaavIRjh8j7ptO3Sg F`׉	 7cassandra://zbcF2UUcp_RFiPFDjQhru3w20USRuCBJnG3h-ja5WMUu`׉	 7cassandra://pkkV4w4m8lQLyyFe9MbB3bhrLVCVTiN06VE8auds5HE&`i jF7$<j&L#׉EEvangelie: Mattheüs 18:10-14
Waak ervoor ook maar een van deze geringe
mensen te verachten. Want Ik zeg jullie:
hun engelen in de hemel aanschouwen
onophoudelijk het gelaat van mijn hemelse
Vader. Wat denken jullie? Als iemand
honderd schapen bezit en een daarvan
dwaalt af, zal hij er dan niet negenennegentig
in de bergen achterlaten en op weg gaan om
het afgedwaalde dier te zoeken? Als hij het
vindt, dan zal hij zich, dat verzeker Ik jullie,
over dat ene meer verheugen dan over de
negenennegentig andere die niet afgedwaald
waren. Zo is het ook bij jullie Vader in de
hemel: Hij wil niet dat een van deze geringe
mensen verloren gaat.
12 Khorhurd
׉	 7cassandra://pkkV4w4m8lQLyyFe9MbB3bhrLVCVTiN06VE8auds5HE&`i jF6$<j&L׉EKhorhurd
13
jF6$<j&LjF6$<j&LvבCט   vu׉׉	 7cassandra://6RHf40sgtyibbJhj0t6MhWMjUux9S6x_zAsCWBB60qc `׉	 7cassandra://fYdeWxnrYRst1WlcOmTsfxTUHseTY5ryK6GTmILgxyEͭ``׉	 7cassandra://wDxqn1EwnUneoeEbv49wFswJ64VHEfvBBY8W60IqUpM1`i jF7$<j&L&׉E	Preek
26 juli 2026
“...Hij hield me verborgen in de schaduw van Zijn hand;”
– Jesaja 49:2
Wat voor grotere zekerheid en bescherming
zouden wij nog kunnen zoeken? Als kinderen
van God bevinden wij ons altijd onder Zijn
waakzame hoede. Waar wij ook heen gaan,
in welk verdriet wij ons ook bevinden, welke
moeilijkheden, beproevingen en benauwdheden
wij ook tegenkomen, de Almachtige
God bewaart ons onder de schaduw van
Zijn heilige rechterhand.
God spreidt de tedere zorg van Zijn vaderlijke
liefde uit over allen die in gemeenschap met
Hem leven. De schaduw van God is geen
plaats van tijdelijke rust, maar een blijvende
woonplaats, waar wij troost en vrede kunnen
vinden voor onze onrustige zielen.
Laten wij daarom, door gebed en goede
werken, in voortdurende gemeenschap met
onze God blijven en volharden onder de
bescherming van Zijn Hand, want de Heer
belooft Zijn meest zorgzame bescherming
aan hen die onder die beschutting wonen en
niet slechts aan hen die er op bezoek komen.
“Christus, onze God, is de Beschermer van
alles. Laat Uw rechterhand over mij zijn, dag
en nacht, wanneer ik thuis zit, wanneer ik op
reis ga, wanneer ik slaap of wanneer ik wakker
word, opdat ik nooit zal wankelen. Bewaar
en bescherm ons in vrede onder de schaduw
14 Khorhurd
van Uw heilige en eerbiedwaardige kruis; red
ons van zichtbare en onzichtbare vijanden.
Maak ons waardig U met dankbaarheid te
verheerlijken, samen met de Vader en de
Heilige Geest, nu en altijd en tot in alle
eeuwigheid. Amen.” (Saint Nerses Shnorhali,
“Met geloof beleid ik”)
Evangelie: Mattheüs 19:1-12
Leven met het oog op het koninkrijk
van de hemel
Toen Jezus deze rede beëindigd had, verliet Hij
Galilea en ging Hij langs de overkant van de
Jordaan naar Judea. Grote massa’s mensen
volgden Hem, en Hij genas hen ter plekke.
Toen kwamen er farizeeën op Hem af om Hem
op de proef te stellen. Ze vroegen: ‘Mag een
man zijn vrouw om willekeurig welke reden
verstoten?’ Hij zei: ‘Hebt u niet gelezen dat de
schepper de mens bij het begin mannelijk en
vrouwelijk heeft gemaakt? En dat Hij gezegd
heeft: “Daarom zal een man zich losmaken
van zijn vader en moeder en zich hechten aan
zijn vrouw, en die twee zullen één lichaam
zijn”? Ze zijn dus niet langer twee, maar
één. Wat God heeft verbonden, mag een
mens niet scheiden.’ Toen vroegen ze Hem:
‘Waarom heeft Mozes dan voorgeschreven
haar een scheidingsbrief te geven en haar
zo te verstoten?’ Hij antwoordde: ‘Omdat
u halsstarrig bent, daarom heeft Mozes u
׉	 7cassandra://wDxqn1EwnUneoeEbv49wFswJ64VHEfvBBY8W60IqUpM1`i jF6$<j&L׉Etoegestaan uw vrouw te verstoten. Maar dat
is niet vanaf het begin zo geweest. Ik zeg u
dit: een man die om een andere reden dan
ontucht zijn vrouw verstoot en met een ander
trouwt, pleegt overspel.’
Hierop zeiden zijn leerlingen: ‘Als het met de
verhouding tussen man en vrouw zo gesteld is,
kun je maar beter niet trouwen.’ Hij zei tegen
hen: ‘Niet iedereen kan deze kwestie begrijpen,
alleen degenen aan wie het gegeven is.
Er zijn mannen die niet trouwen omdat ze
onvruchtbaar geboren zijn, andere omdat ze
door mensen onvruchtbaar gemaakt zijn, en er
zijn mannen die niet trouwen omdat ze zichzelf
onvruchtbaar gemaakt hebben met het oog op
het koninkrijk van de hemel. Laat wie bij machte
is dit te begrijpen het begrijpen!’
Khorhurd
15
jF6$<j&LjF6$<j&LvבCט   u׉׉	 7cassandra://jECYvRR1zrXXWyLbaVdof7ptxHRGARKllqR-4AniXbQ U|`׉	 7cassandra://aS6oMqwaZc0KsDg66dKKZuyqx1Brk5b9rQ_YuWzu1s0Fc`R׉	 7cassandra://ILmzlT3ec3ejW_0EiyEZb4UU7pU-UJ7pQO-dfkyPNow`̴jF7$<j&L(׉E׉	 7cassandra://ILmzlT3ec3ejW_0EiyEZb4UU7pU-UJ7pQO-dfkyPNow`̴jF6$<j&L׈EjF6$<j&LjF6$<j&Lv)Khorhurd juli 2026jF6sp~