׉?ׁB! בCט  u׉׉	 7cassandra://obOsJ-5rQdMguaShMWLnv4Z_5tcapNdWNIsWfalH_jc 
`׉	 7cassandra://PMXHJgM6fWTygsf92LeuqBYfIUXUw7CVP9EJ1hIo_c4<`S׉	 7cassandra://uI4DiU3GNtWJatIH0UqMIQvjYwYS2GmyjATDmMJfEjUG`̵ ׉	 7cassandra://x3Rh3sciMO0QhoaN8tohIfIBzy04EA9R4ALG--ujhWA W͠_Q٪,_ט   u׈   .|  ׈E_Qت,_׉E׉	 7cassandra://uI4DiU3GNtWJatIH0UqMIQvjYwYS2GmyjATDmMJfEjUG`̵ _Qت,__Qت,_|בCט   u׉׉	 7cassandra://h3E3SS-GbcjRmUZTIy8W2jCvgYG9urUEhcopYK2mQAw D` ׉	 7cassandra://bIhW0h0SXot-zbTT-YgUTQCfLPjcpDLuzawFTEp_XU8*` S׉	 7cassandra://_EzW-Y0AxGcVq3tXRSBu9zG57eJviwB4hGTwPPFiT_U
`̵ ׉	 7cassandra://XH6RKVbCbT19iOYclHwH6bQ2_0Y6Y9_p9VQJtQu5rtU ͠_Q٪,_ט  u׉׉	 7cassandra://Y_rnQPkSAAajUwGJ8q7Oi0Ewrs4V1vlTnh8qkM8cIRA a` ׉	 7cassandra://sKOHRDRAfJxXHvRSSJYHDMi8X99IyO1unaQJb92x8-ge` S׉	 7cassandra://59BhtmkA9My8lJhwGHhd3KAxjmkU_2Mv6ZEaj0FiY3s`̵ ׉	 7cassandra://7dssPlFYjx9HhQvUxJxaXG1eleGdoCghLaXpn1I1eIQ.͠_Q٪,_ȑנ_Q٪,_ʁ 9ׁHmailto:eddydepauw@hotmail.comׁׁЈ׉E© 2020 Pastorale vorming
VZW pastorale werking van het dekenaat Aalst
Per adres: Sint-Martensplein 5, 9300 Aalst
Teksten: De Pauw Eddy
Omslag: Sarah Prentice
Illustraties: Eva Present
Extra boekjes kunnen besteld worden via het mailadres:
eddydepauw@hotmail.com
Alle rechten voorbehouden. Niets uit deze uitgave mag worden
verveelvoudigd, gekopieerd of gepubliceerd, zonder
voorafgaande toestemming van de uitgever.
׉	 7cassandra://_EzW-Y0AxGcVq3tXRSBu9zG57eJviwB4hGTwPPFiT_U
`̵ _Qت,_׉EIk wil iemand zijn
1
(of een verhaal van de vijftienjarige Jonas…)
Ik voel mij wel eens als een weeskind. Maar ik wil niet zielig
overkomen. Ik wil niet de jongen in de klas zijn waar iedereen
medelijden met heeft. En ik wil ook geen medelijden van jou
hebben.
Maar ik worstel wel met de gemiste kansen in mijn jonge leven.
Ik voel mij vaak alleen en aan mijn lot overgelaten. Het gaat bij
mij niet vanzelf. Als ik iets wil, moet ik er zelf voor vechten. Er
wordt aan mij niets cadeau gegeven…
Ik zit thuis vaak te wachten op dingen waarvan ik al op voorhand
weet dat ze nooit zullen komen. Ik weet niet waarom ik mijzelf
op deze manier blijf pijnigen. Ik weet alleen dat ik er elke dag
opnieuw op zoek naar ga
Gelukkig zijn oma en opa er nog, waarvan ik weet dat zij mij
graag zien. Ik kan met al mijn vragen bij hen terecht. Maar soms
wijs ik hun zorg en aandacht vrij brutaal af. Dat ligt aan mij. Ik
voel mij dan overvallen door hun liefde en aandacht. Het maakt
mij onwennig. En ik weet dat ik die mensen daar veel onrecht mee
aandoe…
Ik ben bang van nieuwe dingen. Bang dat het de zoveelste
teleurstelling op een rij zal zijn. Ik ben bang om mij aan mensen
te binden. Bang dat ik na een tijdje opnieuw afgewezen zal
worden.
׉	 7cassandra://59BhtmkA9My8lJhwGHhd3KAxjmkU_2Mv6ZEaj0FiY3s`̵ _Qت,__Qت,_{בCט   u׉׉	 7cassandra://lulfRqSdsSv5WtwWdxRfZs4rG2WggzNaFmIYQAkJeM4 `m` ׉	 7cassandra://M16Is7kCBNrG_RMgJhIprSdrlg4dXE4b8mlhAXK-8R8pd` S׉	 7cassandra://Se78nyBmQh1cW1fm98_XcnAcyGzjXXH59dza5E7nkJc\`̵ ׉	 7cassandra://5Lz2A0VsQMq8UY1fpu5Z3jAPSr6GP_Ofay8zBErUkyo3͠_Q٪,_ט  u׉׉	 7cassandra://YAvb-MFI_6iUYNw8ciijePcOtREAoU0o8NKn2b-7OCc h` ׉	 7cassandra://OuZAcXzzZfShNV8Rm7-kBBs5jAvEJH7O8oxDzMatMUciC` S׉	 7cassandra://GsvIO9rZXXYftiPkho946iLjp0Y57TAT9EzfdL1Rkas`̵ ׉	 7cassandra://YKPPE3Op_HiEb9Cv3hpswd6Lb0wiDz2imFLzcJFvRsg+$͠_Q٪,_׉E2
Onlangs heeft opa mij serieus in de war gebracht. We geraakten
aan de praat en hij reageerde helemaal anders, dan dat ik van hem
gewoon ben. Hij ging niet langer mee in mijn verhaal. Hij zei
niet langer: ‘wat erg voor jou’. Hij zei (en ik vond het bikkelhard):
“Weet jij wat je moet doen? Je moet stoppen met alleen maar
medelijden met jezelf te hebben”.
In plaats van alleen maar te klagen over mijn leven, moest ik maar
eens proberen om een andere jongen te worden. Hij zei: “Wat doe
je zelf? Probeer jij het anders of beter te doen?”
Als ik er goed over nadacht, moest ik toegeven dat hij eigenlijk
wel gelijk had. Als ik mijn levenssituatie wou veranderen, moest
ik eerst zelf veranderen.
Hij gaf mij een boek mee over het leven van een Afrikaanse
jongen die opgroeide in een arme kleine gemeenschap, waar de
bewoners warm en hartelijk met elkaar omgingen. Die jongen
kon met al zijn verhalen bij zijn familie en vrienden terecht en zo
zijn grote en kleine zorgen met hen delen.
Ik heb het boek in één adem uitgelezen. Die warmte en
geborgenheid wilde ik ook. Ik begon al huilend na te denken. Ik
herinnerde mij de woorden van mijn opa, die zo fel tegen mij
gesproken had. Ik kon mij herinneren dat hij zei, dat ik altijd bij
hem terecht kon met mijn verhalen. En ik besloot dat te doen.
Ik barste bij hem in tranen uit. Ik kon het niet langer allemaal
voor mijzelf houden. En hij liet dat toe.
׉	 7cassandra://Se78nyBmQh1cW1fm98_XcnAcyGzjXXH59dza5E7nkJc\`̵ _Qت,_׉E3
Hij was een ware uitnodiging naar mij die zei: “ kom maar jongen,
vertel mij maar alles wat je dwars zit.”
En dat deed ik. Ik vertelde hem over mijn ouders, mijn pijn, mijn
fouten, mijn onzekerheid, mijn schaamte, mijn schuldgevoelens
en al die gemiste kansen. En met de woorden kwam ook de pijn
mee naar buiten. Ik had eindelijk iemand gevonden aan wie ik
mijn verhaal kwijt kon. Iemand die gewoon naar mij luisterde,
zonder mij te veroordelen. Iemand die mij heel serieus nam en
mij niet uitlachte.
Ik nam het besluit om mij verder door hem te laten helpen. Ik
wou dat mijn leven veranderde en kreeg opnieuw hoop. Ik wist
dat ik altijd bij hem terecht kon, als ik met iets zat.
Hij hielp mij mijn leven verder plannen. Ik raakte betrokken bij
een toneelvereniging (wat ik altijd al graag had willen doen).
Vanaf die tijd hoorde ik (voor het eerst) ergens echt bij. De
mensen gaven mij het gevoel dat ze mij nodig hadden en ik mocht
er het beste van mijzelf geven.
Opa vertelde mij dat je als mens gevormd wordt door de dingen
die in je verleden gebeurd zijn. Hij heeft mij geleerd om er anders
tegen aan te kijken. Ook al heb ik er nog regelmatig verdriet over.
En dit betekent niet dat ik nu geen problemen meer heb. Ik zal
nooit een “warme thuis” hebben, waarop ik kan terugvallen.
׉	 7cassandra://GsvIO9rZXXYftiPkho946iLjp0Y57TAT9EzfdL1Rkas`̵ _Qت,__Qت,_{בCט   u׉׉	 7cassandra://xSFOH5YacoeP8JmwzkotOxj33jVgTqyFSrPZgJO5Qj0 ` ׉	 7cassandra://Q5WRdG3NT1wKp9HkZGNNtnO53Y_70vo64CkSKQZT4BMf5` S׉	 7cassandra://7siMcs1vkv4gQ64RECFE3VRXxzJysSuUqgdcQVKWc7EJ`̵ ׉	 7cassandra://gwvcrE7rVSGWbPZczJ_nNjhPJNmAgSG9fokuQrN0vGQ/<͠_Q٪,_ט  u׉׉	 7cassandra://lUMQkuvccDFJn1L5wSdrbXVsPxaghtfwPo16Xj3xsp0 L` ׉	 7cassandra://PrP_dQbTeG3nmyvIG5U3QHgUZjqJIG4J0gucHze6byQC` S׉	 7cassandra://Lmj-IzYpRDtYTW99mTRnlKAMvpqFfLoUyeGrAvv5O4s3`̵ ׉	 7cassandra://vWqc5lITnTIGq28FSaVZkzdz1KXVfyGDMMVdRSfTa7cO̰͠_Q٪,_׉E4
Ik vind het nog steeds moeilijk om met mijn “nieuwe leven” om
te gaan. Om tegen mijzelf te blijven zeggen: “dit is mijn verhaal”.
Maar ik ken nu voldoende mensen, die mij daarin ondersteunen.
Ik heb boven mijn bed een tekst opgehangen: “Ik verklaar de
oorlog aan alle monsters!”
Ik wil niet dat negatieve gevoelens, somberheid en
minderwaardigheid mij weer te pakken krijgen.
Ik vind het fijn, dat ik nu aan anderen mag leren geven wat ik zelf
al die tijd gemist heb: “aandacht, vriendschap, liefde en
zorgzaamheid”. En ik ontvang op mijn beurt heel veel van hen
terug.
Ik voel mij nu beter. Ik mag meeschrijven aan de verhalen van
ons toneelgemeenschap. Op school schrijf ik wel eens een artikel
voor in het schoolkrantje. Het zijn misschien eenvoudige dingen,
maar ze zijn belangrijk voor mij. Ik heb nu een doel in mijn leven.
Ik heb het gevoel dat ik zinvol bezig ben. Dit is een heel verschil
met vroeger.
Ik hou mijzelf steeds voor: “jongen, jij bent nu een echte vriend
voor anderen”. Ik weet dat dit misschien wat belachelijk
overkomt, maar het is voor mij belangrijk om te weten dat anderen
mijn vriendschap en diensten waarderen. We maken er ook wel
eens ruzie. Mensen slijpen elkaar nu eenmaal. Maar ik heb daar
beter leren mee omgaan.
׉	 7cassandra://7siMcs1vkv4gQ64RECFE3VRXxzJysSuUqgdcQVKWc7EJ`̵ _Qت,_׉E5
Er is onlangs een jongen uit mijn klas verongelukt. Vroeger zou
ik totaal van de kaart geweest zijn en ik zou opnieuw helemaal in
mijn schulp gekropen zijn. Nu ben ik dankbaar voor de tijd die
we met elkaar gehad hebben, ook al mis ik hem verschrikkelijk
erg.
Mijn moeder heeft mij zien veranderen, maar weet daar geen raad
mee. Ze is nog even onbeholpen als vroeger. Maar heb van haar
leren houden zoals ze is.
Ik heb mijn leven leren aanvaarden zoals het is. Ik heb nu een
doel in mijn leven. Ik heb talenten gekregen die ik wil gebruiken.
Ik heb een hart gekregen waarmee ik kan liefhebben. Ik heb
handen gekregen waarmee ik aan anderen kan geven en waarmee
ik van anderen terug mag ontvangen.
Ik weet dat ik er mag zijn. En ik wil er nu ook zijn. Dit is een
gans verschil met vroeger.
׉	 7cassandra://Lmj-IzYpRDtYTW99mTRnlKAMvpqFfLoUyeGrAvv5O4s3`̵ _Qت,__Qت,_{בCט   u׉׉	 7cassandra://4zEmYMvg1rwctIIIehoVEtKUa27_A5MwHBWur5wrIG8 '` ׉	 7cassandra://RH5KikZJFQUMMdISHsmTfsgyyJd6dmiiBGTCtfKz7Hgk[` S׉	 7cassandra://2y8uG_IVn6UfdjMiac1yXzrr9YPP91k9sX8NBN37r4gp`̵ ׉	 7cassandra://NjDB1PPBO4eWpaDURAR3kbUcPoVjXMhikmtR9r6RerA5f ͠_Q٪,_ט  u׉׉	 7cassandra://H0xKu_NXSDWdIVSgIxYxSBgIBJJGP_I8LynUDQDJO4Q !
` ׉	 7cassandra://677v22Fik0Ft3FJzCbcTYTwyDIvRKeo2bJUxPlqwGo8g` S׉	 7cassandra://Awe14aD6reRNF9Vbd70bk-7RjwT3v3Qxm5EpJJYtGps>`̵ ׉	 7cassandra://ntG5BVHDlVQVAdQntv8ZzApTlfRQpYHg96PPQpqhFGE+
<͠_Q٪,_׉EDe oneindige liefde van mijn Vader
6
Een vrije inspiratie op het verhaal van “de verloren zoon” uit de
Bijbel.
Glimlachend en tegelijkertijd ook een beetje trots, liep Roger zijn
nieuwe oogst te bewonderen. Na een lang seizoen van zware
inspanning was het voor hem een grote voldoening om de
vruchten even aan te mogen raken en proeven.
Het was zijn levenswerk geworden: God, zijn gezin, zijn vrienden
en de boomgaard. En wat was hij trots op zijn beide zonen. Zijn
liefde en passie voor de boomgaard was blijkbaar voor hen zo
aanstekelijk geweest, dat ze ervoor gekozen hadden om samen
met hun vader het bedrijf te runnen.
Maar op zekere dag kwam de jongste zoon tot zijn vader en zei:
“Pa, ik ben je dankbaar voor alles wat je voor mij gedaan hebt. Je
bent altijd goed voor mij geweest. Het was fijn om al die tijd bij
jou te zijn en voor jou te werken.
Maar ik besloten om mijn eigen weg te gaan. Het leven is mij hier
te bekrompen. Ik heb meer ruimte nodig. Ik wil de wereld zien.
Daarom vraag ik je om mij uit te kopen. Ik wil al mijn aandelen
in het bedrijf aan jou verkopen.
En zijn vader betaalde hem zijn aandelen in het bedrijf uit.
De zoon pakte zijn spullen in en vertrok op wereldreis. Hij
bezocht alle grote wereldsteden en genoot van alle vertier die deze
te bieden hadden.
׉	 7cassandra://2y8uG_IVn6UfdjMiac1yXzrr9YPP91k9sX8NBN37r4gp`̵ _Qت,_׉E7
Na een lange zwerftocht vestigde hij zich Amsterdam en stortte
zich daar op alle vermaak dat de stad te bieden heeft.
Kort nadien begon hij geldzorgen te krijgen. Hij werd zijn flat
uitgezet en trachtte onderkomen te vinden bij zijn nieuwe
vrienden, die hij daar had leren kennen.
Maar toen deze opmerkten dat hij geen duit meer op zak had, was
de vriendschap snel afgelopen. Er viel niet meer van hem te
profiteren. Eén voor één lieten zijn vrienden hem in de steek. Zo
lang hij geld had, gingen ze graag met hem om…
En weer trok hij verder. Hij leefde van wat hij vond op straat of
bij elkaar kon sjoemelen. Zo ontmoete hij een man die drugs
dealde. Dat was de manier om snel opnieuw aan geld te geraken,
dacht hij. En zo duurde het niet lang voor hij de kroegen en de
gure buurten afliep, in de hoop om het spul kwijt te geraken. Maar
hij geraakte zelf vast aan de crack….
Enkele maanden later was hij niet eens meer in staat om te dealen.
En om zelf aan crack te geraken ging hij zijn eigen lichaam
verkopen, in ruil voor een beetje stuff…
Tijdens één van zijn nuchtere momenten, dacht hij bij zichzelf:
Alle arbeiders die voor mijn vader werken hebben het veel beter
dan ik hier. Mijn dromen zijn op niets uitgedraaid. Ik wil terug
naar huis gaan, bij mijn vader.
׉	 7cassandra://Awe14aD6reRNF9Vbd70bk-7RjwT3v3Qxm5EpJJYtGps>`̵ _Qت,__Qت,_{בCט   u׉׉	 7cassandra://QzN8Uizj8TLTaTqz2yGNUYibRo-sdD6lprzgQiOcUbA "1` ׉	 7cassandra://yB-bAxFLqYld1_IWgbIkGb5N2YE8amiGAzzQ8nAEJXUf` S׉	 7cassandra://2Ih4-jcujMmnfoW5E-cUHG0r420jmdneHtNNUNI2nUQ`̵ ׉	 7cassandra://L1szLg-iR2OdcO5vr23mUbPN5cnBALn1vJhfIV-qr0Y/͠_Q٪,_ט  u׉׉	 7cassandra://jCrn22WVaHjBnz7NH2iLw5ar35vuEoLPO3meIZq1J9Q ` ׉	 7cassandra://UH0KZ1fYJMCqbWEy4e_xwq0sQnHlYFBXPk0_P6UTSKs[k` S׉	 7cassandra://9QXXiG8BSaxfXxMY605deVPQ8Hha0wdwpzol7Pri1_g`̵ ׉	 7cassandra://XybVWm_mpmudgu0addZTcqGx4MttEoefdu4DoiHsnmE-͠_Qڪ,_׉E8
Ik zal tegen hem zeggen: ‘Pa, ik heb je vreselijk teleurgesteld. Ik
heb verkeerd gedaan tegenover God en tegen jou. Ik heb gefaald
en ben het niet meer waard om je zoon genoemd te worden. Wil
je alstublieft zo goed zijn om mij aan te nemen als één van je
arbeiders?”
En hij stond op en ging terug naar huis, bij zijn vader.
De laatste meters leken wel kilometers, toen hij dichterbij kwam.
Hij voelde zijn hart kloppen in zijn keel van spanning. Hoe zou
zijn vader reageren?
Maar zijn vader zag hem al van ver aan komen strompelen. Zijn
hart werd ontroert bij het zien van zijn zoon. Hij liep hem
tegemoet. Toen hij bij hem kwam, omarmde hij zijn zoon en kuste
hem.
Maar zijn zoon zei: ‘Pa, ik heb het verknalt in mijn leven. Ik heb
je vreselijk teleurgesteld. Ik heb verkeerd gedaan tegenover God
en tegen jou. Ik heb gefaald en ben het niet meer waard om één
van je zonen te zijn. Wil je alstublieft zo goed zijn om mij aan te
nemen als één van je arbeiders?”
Doch zijn vader riep de ploegbaas van zijn arbeiders bij zich en
zei: “vlug, ga één van de beste dokters halen en bestel een groot
feestmaal voor vanavond. Nodig al onze vrienden en kennissen
uit want het moet een groot feest worden. Laat een warm bad
lopen en ga nieuwe kleren kopen voor mijn zoon.
׉	 7cassandra://2Ih4-jcujMmnfoW5E-cUHG0r420jmdneHtNNUNI2nUQ`̵ _Qت,_׉E^9
Bel de notaris en zeg dat hij onmiddellijk naar hier moet komen
om aan mijn zoon al zijn aandelen terug te geven die hij verkocht
heeft. Want hij was hopeloos verloren gelopen, maar vandaag heb
ik hem terug gekregen.’’
De oudste zoon was ondertussen aan het werk in de boomgaard.
Toen hij thuis kwam, hoorde hij muziek en luid feestgewoel. Hij
riep één van de arbeiders bij zich en vroeg wat er te doen was?
En die zei: “je broer is thuis gekomen en je vader geeft een groot
feest omwille van hem.
Toen hij dit hoorde werd hij vreselijk boos en wilde niet naar
binnen gaan.
Toen kwam zijn vader naar buiten en drong sterk bij hem aan om
naar binnen te komen.
Maar zijn zoon zei: “al zoveel jaar werk ik bij jou op de
boomgaard. Ik heb hard voor jou gewerkt en altijd gedaan wat je
aan mij vroeg. Maar voor mij heb je nooit een feest gegeven. Je
hebt mij zelfs nooit geld gegeven, als dank voor mijn diensten,
zodat ik met mijn vrienden feest kon vieren. En nu die zoon van
jou is thuis gekomen, die al je geld erdoor gejaagd heeft aan
slechte vrouwen en aan drugs, voor hem heb je een feest
georganiseerd.
׉	 7cassandra://9QXXiG8BSaxfXxMY605deVPQ8Hha0wdwpzol7Pri1_g`̵ _Qت,__Qت,_{בCט   u׉׉	 7cassandra://YJDZpa9cqy4AW4udwPC4I7JmAVRLaa8Q8N1L6cpMR38 ` ׉	 7cassandra://NcSwM3vmGXoB6lktqhz4LjTXDOkaBIR9LjVWaMw2W0o^-` S׉	 7cassandra://IIs2GyWlhrRpBKH7KbLSE331qOVnWNfYh-U5zoMOebo`̵ ׉	 7cassandra://LQxK0TRBbDcr6bCHh-KI3iSOyKeBe5fzjYH9Ed3n3sE0͠_Qڪ,_ט  u׉׉	 7cassandra://ruE7ry7ByiVDsHxzFAgEBg9yBStQfUtuycQRF07E0Ns ` ׉	 7cassandra://_4TEr26EFxPpYQFEBlkc0u7x3cAhr5RBiOgiPwvjRQcg` S׉	 7cassandra://QNIRcNSIGp-FWfmyzZxDAkfLBLrXE1F3gxZfnB6_Er8`̵ ׉	 7cassandra://OALjz3GomVzyozw1No9siqa7GY2xVFOUtvddUwn8C8w!͠_Qڪ,_׉E10
Doch zijn vader antwoordde: “mijn zoon, je bent altijd bij mij
geweest. Alles wat van mij is, is van jou. Je bent vrij om zoveel
geld van de bank op te nemen als je nodig hebt om van te genieten.
Je bent vrij om te gaan of staan waar je maar wil. Je weet dat ik
altijd veel van je gehouden heb en dat zal ik altijd blijven doen.
Maar vandaag kon ik niet anders dan blij zijn en feest vieren.
Want je broer is terug thuis gekomen. Ik was hem kwijt, maar
vandaag heb ik hem terug gekregen.”
Jezus Christus heeft vele verhalen verteld, zoals dit hier. Hij
vertelde verhalen omdat Hij op die manier wou laten zien wie God
echt is. Want er doen veel foute verhalen over Hem de ronde.
God wil als een Vader voor ons zijn. Wie we ook zijn of hoe we
ook geleefd hebben. Hij wil van ons houden als zonen en dochters.
Mensen verwerpen elkaar en wijzen elkaar af om allerlei redenen.
Vooral als iemand een misstap in zijn of haar leven heeft gedaan.
Maar God is anders. Hij verwerpt niemand die Hem opzoekt. Ook
jou niet! Hoe je leven er tot nu toe ook uitzag. Bij Hem mogen we
altijd opnieuw beginnen.
Hij roept je vandaag bij je naam. Hij heet je “welkom thuis”.
׉	 7cassandra://IIs2GyWlhrRpBKH7KbLSE331qOVnWNfYh-U5zoMOebo`̵ _Qت,_׉EVerborgen tranen
11
Ik voel mij mislukt. Je kent dat gevoel waarschijnlijk wel. Dat je
er niets van gebakken hebt.
Ik had mij nochtans voorgenomen om het goed te doen. Ik was er
rotsvast van overtuigd, dat ik niet dezelfde fouten als mijn ouders
ging maken. Mijn kinderen mochten niet meemaken wat ik zelf
had meegemaakt. Ik wou hen zo graag een onbezorgde jeugd
geven.
Vandaag sta ik twintig jaar verder. Mijn kinderen zijn hun eigen
weg gegaan en doen het op zich niet slecht. Maar ik moet
toegeven dat we elkaar niet altijd goed begrijpen.
Ik worstel met het gevoel dat ik bij alles waar ik voor gegaan ben
maar weinig gerealiseerd heb. Mijn dromen zijn niet uitgekomen.
Heb ik mij dan twintig jaar lang voor niets ingespannen? Hoe
komt het toch dat ze mijn goede bedoelingen niet kunnen zien?
Ik heb nochtans mijzelf aan hen weggegeven (althans naar mijn
gevoel). Maar ze hebben het niet opgemerkt. Mijn kinderen
vertalen dit als vanzelfsprekendheid. Ze moesten eens weten wat
het mij aan energie gekost heeft.
Ik weet dat ik aan het kniezen ben. Maar laat mij toe om even
mijn ongenoegen op papier te zetten. Ik voel mij leeg, eenzaam
en wanhopig. Ik zie mijn kinderen fouten maken, maar kan
hierover weinig aan hen kwijt.
׉	 7cassandra://QNIRcNSIGp-FWfmyzZxDAkfLBLrXE1F3gxZfnB6_Er8`̵ _Qت,__Qت,_{בCט   u׉׉	 7cassandra://D_o75TDVmVz1cyzFnjBjrmi06txvVsgRbSattXCtO5A x` ׉	 7cassandra://H2DWTT7NzhbXXI-AVpdWROCTtEylX1i8TyDTbLI9FaUf` S׉	 7cassandra://5K9E6eDGcKtLZAL87eIL7as_dCL0C4cGIDzYMnl0FXA`̵ ׉	 7cassandra://AdzzIO_ft6XSQoPlDgqXUQfmmPJcOShAAuKbw68eW0s̼͠_Qڪ,_ט  u׉׉	 7cassandra://KhRGRHYE5Dt7dsE6eTHVBJvfirGvC6EZ074YYbA6GJg ݏ` ׉	 7cassandra://SSnF4jBDw2wFPg9resvuU41JDkKZ-kDpdp_QiA1Na3w>` S׉	 7cassandra://IVOV5yNNf0t3YN3SamaSsGfr-_YF-bQ5wte_GNuiG1E`̵ ׉	 7cassandra://2imc405c2S5L-5fQyah43edZhNIGc01f4_07rFNn6fc,̀͠_Qڪ,_׉E12
Ik wil ze zo graag vooruit helpen, maar dat laten ze niet toe. Ik
mag in de eerste plaats een toeschouwer zijn, zonder commentaar
te geven.
En dat doet pijn. Want ik zie ze dezelfde fouten maken, die ik als
jonge moeder gemaakt heb. Ik wil hen van de zijlijn toeroepen en
schreeuwen: niet die kant op jongens, want die weg loopt dood.
Ik wil niet dat ze dezelfde pijn voelen, die ik gevoeld heb.
Ik heb mijn taak nochtans ernstig opgenomen. Ook al weet ik dat
ik fouten heb gemaakt. Ik heb mij aan hen toegewijd. Maar als
ik probeer samen te vatten welke resultaten ik daarmee geboekt
heb, wordt ik bedroeft. Ik stel vast dat al mijn pogingen op weinig
zijn uitgelopen. Ik heb het gevoel dat alles weer op nul staat. En
dan worstel ik met vraag of ze zijn nu beter af zijn.
Het liefst van al zou ik willen weglopen. Ik kan de confrontatie
steeds minder goed aan. Want het doet mij sterk aan mijzelf
twijfelen. Aan mijn capaciteiten. Ik heb gefaald. Ik ben niet beter
dan die andere. Ook ik heb fouten gemaakt.
En aan de andere kant weet ik dat ik niet alle verantwoordelijkheid
op mij moet nemen. Ik weet dat het leven een samenspel is,
waarin vele pionnen stuk voor stuk een rol op het bord hebben.
Maar nu spreekt mijn verstand. Want mijn gevoel zegt het anders.
׉	 7cassandra://5K9E6eDGcKtLZAL87eIL7as_dCL0C4cGIDzYMnl0FXA`̵ _Qت,_׉E13
Ik moet toegeven dat ik graag de auteur van het spel zou willen
zijn. Dat ik graag degene zou zijn die de pionnen stuk voor stuk
een plaats aanwijs. Een verlokkende gedachte, maar tegelijkertijd
ook beangstigend.
Nee, dan blijf ik liever gewoon mijn rol spelen. Ik heb nu al het
gevoel dat ik er niet veel soeps van gemaakt heb. Het zijn van die
momenten dat ik even inzie dat ik het leven van mijn kinderen
niet naar mijn hand kan zetten.
Maar ik hoop dat er ooit een moment komt dat ik mijn frustratie
als moeder even aan mijn kinderen kwijt kan, zonder hen het
gevoel te geven dat ze tekort aan mij doen. Ik wil hen zo graag
zeggen dat ik van hen hou. En dat die liefde zich vertaald in
bezorgdheid.
Een liefhebbende moeder
׉	 7cassandra://IVOV5yNNf0t3YN3SamaSsGfr-_YF-bQ5wte_GNuiG1E`̵ _Qت,__Qت,_{בCט   u׉׉	 7cassandra://ON9cVDqeRpRuHDTmpgiEbxR5gvTb9dtRd-dE7HoWKv4 5d` ׉	 7cassandra://lZkNtPwNyzmtmkt29QYWCWhY5Zi-2TJHpISkTOSU350j` S׉	 7cassandra://qn0_Vpb5T15WRhgeGICWLu43fIBcQe6TuDx7GmMTWRck`̵ ׉	 7cassandra://hdLoJDQFOimeZpbHiNQuivGfXbsIvpDfYsHM_SChPnM7B͠_Qڪ,_ט  u׉׉	 7cassandra://wSSa2P1jT_Maplhbl_IFEYbSn4aSb6EiatXYekXDYYA {` ׉	 7cassandra://19-L3ImsA-nUBou0gPoHpKif8iZG80W9ZOyshS0_tpgs>` S׉	 7cassandra://e6pmiAQLjGuLiD0thLYerWc_z5aiC_O8GKFUXSqetlA`̵ ׉	 7cassandra://psdcu9DnqsG3RYJ3-jbkqtaTjGyS3hEGhkEeWoNM2g8-}h͠_Qڪ,_׉EHet gezin: een veilige baken
14
Ooit had ik een droom. Ik zag mijzelf (als een opgroeiende
jongen) zitten op de schouders van mijn vader, die de zee in rende.
En ofschoon de zee ruw was en de mensen naar ons staarden, had
ik mijzelf nog nooit zo veilig en geborgen gevoeld dan op dat
moment. Ik was verbonden met die sterke man en niets of
niemand kon mij van zijn schouders weg krijgen.
Er waren vele toeschouwers. Grote en kleine mensen, bejaarde
oma’s en jonge meisjes, corpulente opa’s en volslanke mama’s.
Verbaasde blikken en ontroerde grimassen flitsten afwisselend
voor mijn gezichtsveld , alsook lachende en spottende gebaren.
Oma, opa en mama moedigden enthousiast zonder schroom met
wijde armen onze acrobatentoeren aan.
Toen wist ik het: ik hoor bij hen. Deze mensen vormen de basis
van mijn bestaan. Bij dat gezin hoor ik thuis.
En als ik nu aan mijn geboorteplaats denk, droom ik in mijn
gedachten weg naar de plaats waar mijn zaad ooit ontkiemt is en
waar ik mocht opgroeien tot het leven dat ik vandaag geworden
ben. Daar rust de grond die mij ontvangen heeft, gedragen en
gevoed.
Het is meer dan een historische zekerheid van mijn bestaan. Meer
dan een plaats waar tijd en ruimte elkaar gevonden hebben toen
ik geweven werd. Het is de plaats waar iemand zei: “ het is een
jongen”.
׉	 7cassandra://qn0_Vpb5T15WRhgeGICWLu43fIBcQe6TuDx7GmMTWRck`̵ _Qت,_׉E15
Een plaats waar ruwe mannenhanden mijn tere lijf omhelst en
gestreeld hebben. Een plek waar warme zachte moederborsten mij
gezoogd hebben.
Aan mijn gelaatstrekken kon je als baby duidelijk zien dat ik daar
thuishoorde. Mijn streken en woorden bevestigden slechts
datgene wat mensen altijd hebben verwoord: ‘zie, hij wordt net
als zijn vader. Kijk, hij heeft dezelfde neus als zijn moeder’.
Niemand kon dit loochenen. Ik heb er een naam gekregen.
Het was de plaats van waar ik wegging om de wereld te
verkennen. Het was de plaats waar ik telkens naar terugkeerde,
om vervolgens al mijn indrukken te verwerken. Het was de plek
waar ik mij veilig voelde. Een plaats van omhelzing. Elke dag
opnieuw hoorde ik daar de stem van mijn ouders die zeiden: ‘Jij
bent onze liefste jongen. We verheugen ons in wie je bent. We
genieten ten volle van je aanwezigheid.’
Ik herkende hun stemmen uit duizenden andere stemmen. De
kordate stem van papa die mij toejuichte toen ik mijn eerste
stapjes zette en de stem die mij terug floot toen ik mijn eerste
misstap deed. De zachte stem van mama die mij troostte bij mijn
eerste valpartij en de stem die mij leerde hoe ik mijn veters moet
knopen. De krakende stem van opa die mij verhalen over vroeger
vertelde en de stem die mij vertelde dat alles wel goed komt. De
zingende stem van oma die mij zo vaak in slaap gezongen heeft
en de stem die mij leerde hoe ik een tekening kan maken.
׉	 7cassandra://e6pmiAQLjGuLiD0thLYerWc_z5aiC_O8GKFUXSqetlA`̵ _Qت,__Qت,_{בCט   u׉׉	 7cassandra://q0vR_V3_Sr96lPWCvjWHzsYeaFgUYtnakUG9ayLKNXQ i` ׉	 7cassandra://8CnB0s2CIST6lgnCqBAnFroGfJ9bS_XomjVnMki7JBgq` S׉	 7cassandra://Wk3zcHZPSPfLSNfEuvROwFJAT6_fV03o41IBkVSvx0k`̵ ׉	 7cassandra://dQ5ZLWt9lV0DQ0Ojk1e5bT7qIT9en28F7cinSruUxwU͠_Q۪,_ט  u׉׉	 7cassandra://_h_3hVJwUIxIAIcGnKO1ha0Koyjxp3wCQcnds7nVm7c ` ׉	 7cassandra://To16UniYDM9w6tbAZyqwmUzATv5I5wt_qg0F8HERSFIZ` S׉	 7cassandra://YZ8U_nDHHtFKm0K4PAkvfYbML-lHK9y-7IQMVjV0DXM`̵ ׉	 7cassandra://itmxa_oNg3HO9zihKfj3g6SbRFVxcl4Tp3oRPPPdo8k+͠_Q۪,_׉E~16
Telkens ik hen stemmen hoorde, wist ik dat ik dat ik thuis en veilig
was. Ik was er vrij om te zijn wie ik ben.
Andere stemmen maakten mij vaak bang. De strenge stem van de
meester die mij afwachtend aankeek toen ik mijn tafels opzegde
en de stem die mij strafte toen ik de verfpot omver stootte. De
dreigende stem van de fruitboer die mij afsnauwde toen ik een
appel op zijn erf plukte en de stem die mij leerde hoe ik deze
misdaad moest vergoeden. De sissende stem van de pastoor die
mij waarschuwde hoe ik mijn hemel moet verdienen en de stem
die mij bang maakte van een eeuwige straf in de hel. Ik vreesde
datgene wat ze met mij voor hadden. Ze dwongen mij tot actie en
eisten een loon. Ze wezen op mijn fouten en spotten met mijn
nood. Ze verwierpen en zeefden, ze ondermijnden en streefden.
Ze vervolgden en doodden, ze misbruikten en moordden.
Maar thuis hoorde ik de vertrouwde stem van mijn ouders.
Telkens ik hun stemmen hoorde hoefde ik voor niets meer te
vrezen. Het waren stemmen die mij bemoedigden en
waarschuwden, die mij aanmoedigden en lof stuurden. Door hen
werd ik bevestigd, door hen werd ik gesterkt.
Bij mijn familie ben ik gevormd. Daar ligt de basis van mijn
denken en mijn voelen. Ik kreeg er vrijheid om te spreken en te
luisteren. Om te zwijgen en te fluisteren.
Andere stemmen deden mij vaak twijfelen. Ze verleidden mij om
verraad te plegen aan de woorden van mijn ouders.
׉	 7cassandra://Wk3zcHZPSPfLSNfEuvROwFJAT6_fV03o41IBkVSvx0k`̵ _Qت,_׉Ew17
Ze vroegen om bewijzen en dwongen mij een antwoord te geven
op de vraag of ik de liefde van mijn ouders wel waard was.
Was ik wel goed genoeg en succesvol voor hen? Was ik beter dan
die andere kinderen? Voldeed ik aan de maatstaf over mannen?
Was ik wel geworden wat mijn ouders voor mij in gedachten
hadden?
Op zo’n momenten rende ik naar mijn ouders. Want die zeiden
eenvoudigweg: zoon, wij houden van jou. Bij ons hoef je jezelf
niet te bewijzen. Wij houden van je met een liefde die reikt tot
over de dood heen. Wij houden van je omdat je onze jongen bent.
In dat gezin voelde ik mij thuis. Daar klopte het hart van mijn
ouders die mij onvoorwaardelijk lief hadden. Ik werd er bemind
en niet afgewezen, omarmt en niet doorverwezen, gezien en niet
doodgezwegen. Bij hen kwam ik tot rust. Bij hen voelde ik mij
veilig en thuis.
In dat veilig nest kon ik opgroeien en stoeien. Ik kon er spelen en
leren, goochelen en delen, met anderen wenen en experimenteren.
Daar is de basis gelegd van een betekenisvol bestaan.
Deze tekst is gebaseerd op enkele gedachten van Henri Nouwen, die neergeschreven staan in zijn
boek ‘eindelijk thuis’
׉	 7cassandra://YZ8U_nDHHtFKm0K4PAkvfYbML-lHK9y-7IQMVjV0DXM`̵ _Qت,__Qت,_{בCט   u׉׉	 7cassandra://ofcHQ3doZGalImR_WoXjJN5DjpSssVubd9BpSDMtS5I q` ׉	 7cassandra://pShVeIbB-3DYL-ar1uji-GjxDibJfEOFOF1kQi1CYUQb` S׉	 7cassandra://VqlbdY5kBxZ0nzpeWJl4x7ioNKqacaXSY7b_WqCzRWU`̵ ׉	 7cassandra://uaDSodrNI79asdWs8ZPDMDmkNFRajXddUWn4mKePo1s+͠_Q۪,_ט  u׉׉	 7cassandra://bkq_RDwa5Er6BFvwGfb1a_cOD3l48O3UQzqzvGUaK28 9` ׉	 7cassandra://hqmVjDa1mNXQxztzbyPDKoSXDAqrbEZfPU2raQz3O-Uf` S׉	 7cassandra://hPIy6Mp8tWExm_F6kWZyx9Vygv_r2Vx8z0RzRyoHoBo`̵ ׉	 7cassandra://r_biVmrrcb76D2kZp8D3RyeLOvct5wDik8Ylq_fvqI4'͠_Q۪,_׉EThema: de afwezige vader
18
Ik heb gekozen om een stukje van mijn werkervaring te delen in
het begeleiden van jongeren die omwille van uiteenlopende
redenen vastgelopen zijn in ons maatschappelijk systeem.
Enkele maatschappelijke gegevens
Onderzoek onder jongeren heeft aangetoond dat meer dan 60%
van de jongeren ervoor kiest om in een gezin te wonen met een
vader en moeder.
In vele gezinnen hebben kinderen te maken met het beeld van een
afwezige vader of met het beeld van een vader op de achtergrond
(passief aanwezige vader).
Ook in de traditionele gezinnen scoren de vaders allesbehalve
goed. Een onderzoek in De Westerse wereld heeft aangetoond dat
vaders per dag gemiddeld minder dan een half uur tijd met hun
kind doorbrengen. Ik weet dat we dit cijfer niet kunnen
veralgemenen, maar het laat toch zien dat er in onze huidige
Westerse samenleving iets mis dreigt te lopen met de opvoeding
van onze kinderen en wat het aandeel van de vaders daar in
betreft. En dan wil ik geen afbreuk doen aan de vaders die het
wel goed proberen te doen.
In nieuw samengestelde gezinnen krijgt het merendeel van de
kinderen te maken met een mannelijk figuur die plots uit het niets
opduikt in het gezin.
׉	 7cassandra://VqlbdY5kBxZ0nzpeWJl4x7ioNKqacaXSY7b_WqCzRWU`̵ _Qت,_׉E19
Een man die hun echte vader (van uit hun gevoel of beleving) nog
meer op de achtergrond lijkt de duwen.
In onze scholen zijn hoofdzakelijk vrouwen tewerkgesteld. Vele
jongeren groeien vandaag op met het gemis aan mannelijke
identificatiefiguren.
Mannen en hun rol als vader in onze samenleving
Het aandeel van de mannen in de opvoeding (van uit een sterke
liefdevolle betrokkenheid) is in onze Westerse maatschappij nooit
sterk geweest. Ook in vroegere tijden niet. Maar de
maatschappelijke structuur was toen eenvoudiger en anders
georiënteerd (minder complex).
De normen en waarden waren toen duidelijk voor iedereen. Ze
werden door het merendeel van de bevolking grotendeels
aanvaard en minder in vraag gesteld. De mensen stonden in het
algemeen dichter bij elkaar. De kinderen groeiden op in een groot
netwerk van relaties (sociale controle).
Het beeld van de man in die tijden was in grote mate gericht op
zijn gezin (van uit zijn rol als beschermer of hoeder van vrouw en
kinderen). De man in het gezin stond bekend als degene die zijn
kinderen normen en waarden bijbracht (als gezag figuur). Er was
in het algemeen een groter respect naar gezag toe. De zorg voor
elkaar was voor de meeste mensen een algemeen aanvaarde
waarde.
׉	 7cassandra://hPIy6Mp8tWExm_F6kWZyx9Vygv_r2Vx8z0RzRyoHoBo`̵ _Qت,__Qت,_{בCט   u׉׉	 7cassandra://dHdz8ZCwgfYYBhc5-YmPNjmDq1UHByH1j_OVEtteytY ʝ` ׉	 7cassandra://Z_RmX2tQbUXgEcG6CyX63pyCcVM0FosxrXPyp1MlagE[` S׉	 7cassandra://NIAhL5DU5piRfa830e2g5orBxnPZBHFOEir-Hyo2-kch`̵ ׉	 7cassandra://HW2wibSpMN-S0Rch_BQ0poBAeWL7yNlyFD-iz5vcE-E̐͠_Q۪,_ט  u׉׉	 7cassandra://DthzcKmgJaHz-ICAaoSUAH7YA_AIyxQHBZGZID81vq8 P` ׉	 7cassandra://5554_CiwBL-3myOtI1z17FoyuuxVuSJNFzNF9RuCh4E͆` S׉	 7cassandra://UlrfCgruKbaP43_aKSGo4TPD03aulCqxz3sWB9E-sD0.`̵ ׉	 7cassandra://DPkMrFMaeecGujhwCiVURe4S-1RsRIwh6NRASIIdh54)W̴͠_Q۪,_׉EB20
Momenteel leven we in een tijd van snelle verandering (zowel op
economisch als op sociaal vlak). Normen en waarden worden
voortdurend in vraag gesteld en continue veranderd. Niets lijkt
nog zeker of absoluut te zijn.
Als mensen geen duidelijk normenstelsel meer hebben (waar ze
telkens op kunnen terugvallen) is de kans groot dat ze onzeker
worden. Vooral kinderen hebben een duidelijke basis nodig
waarop ze telkens kunnen terugvallen.
Opgroeiende kinderen hebben nood aan iemand die tijd voor hen
vrijmaakt. Aan iemand die hen zekerheid en structuur biedt, aan
iemand die hen vertrouwt, respecteert en liefheeft. Aan een vader
en moeder die de moeilijke weg in het opgroeien naar
volwassenheid met hen mee wil doorwandelen.
Door de toenemende trend naar individualisme zijn veel van deze
waarden verloren gegaan. Waarden die vroeger vanzelfsprekend
gevonden werden (zowel voor mannen, vrouwen en kinderen) zijn
via een vernieuwde kijk op onze samenleving in vraag gesteld en
bijgestuurd. Het grote probleem is nu wel dat er niemand nog echt
weet wat er van hem of haar verlangt wordt.
׉	 7cassandra://NIAhL5DU5piRfa830e2g5orBxnPZBHFOEir-Hyo2-kch`̵ _Qت,_׉ERDe man en zijn onzekerheid
21
Vele mannen kampen met een grote onzekerheid. Ze worstelen
dagelijks met tientallen vragen over de algemene verwachting van
vrouw en kinderen naar hen toe: Mag ik als man nog voor mijn
vrouw en kinderen zorgen? Ben ik verantwoordelijk voor de
financiële draaglast in mijn gezin? Of is mijn vrouw daar nu ook
mee verantwoordelijk voor? Mag ik mij wel of niet in de
opvoeding van onze kinderen moeien of is dit hoofdzakelijk de
taak van mijn vrouw? Mag ik nog bepaalde eisen aan mijn
kinderen stellen? Of moet ik hen de ruimte geven om het allemaal
zelf uit te zoeken? Mag ik mijn eigen waarden en normen aan
mijn kinderen nog opleggen of moet ik ze zelf laten bepalen wat
ze belangrijk vinden en waardevol? Mag ik mijn dochter nog
knuffelen of loop ik gevaar van incest beschuldigd te worden?
Moet ik mijn eigen verlangens en wensen (tijdelijk) opofferen aan
mijn kinderen omdat die om mijn aandacht schreeuwen? Heb ik
dan nog recht op een eigen leven? Moet ik aan mijn baas zeggen
dat ik niet langer wil overwerken omdat ik meer tijd met mijn
kinderen wil doorbrengen? Wat dan met mijn
verantwoordelijkheid naar hem toe en naar de maatschappij?
En wat moet ik doen als ik merk dat mijn vrouw en ik uit elkaar
aan het groeien zijn? Waar moet ik dan voor kiezen? Moet ik bij
haar blijven omdat de kinderen mij nodig hebben? Zouden ze niet
beter opgroeien in een sfeer waar minder ruzie gemaakt wordt?
Neem ik dan niet beter wat afstand? Kunnen mijn kinderen van
mij verwachten dat ik na mijn scheiding alleen blijf? Maar kan ik
dan mijn nieuwe vriendin zomaar in een moederrol gaan duwen?
׉	 7cassandra://UlrfCgruKbaP43_aKSGo4TPD03aulCqxz3sWB9E-sD0.`̵ _Qت,__Qت,_{בCט   u׉׉	 7cassandra://oh2-8EMY0tO8IVU-y_n3mjsWEYGZWwL0CdZ3kyTzNFY +T` ׉	 7cassandra://pymQ9JEtlcZ_AD8tYuzBoxiIiTlnCayNdiG7DBfEPbok` S׉	 7cassandra://sGXfwDjqR-luAAKK3Vg8HfsCg0s2EJVYi30pWmOGBwU_`̵ ׉	 7cassandra://Nwnn-Vi3B3vdTzG75Z-EGzbAJ8DA5GoCRgZP6_ZjftA6h̰͠_Q۪,_ט  u׉׉	 7cassandra://nsYHd_tNa552vaQFAICa61whJJBh_jtT2hV2JbqkH5s ` ׉	 7cassandra://GIgkXESpIvaOjpndjA9Ns5rrbqbZivZFo4mSYz7CMRAsS` S׉	 7cassandra://AUOOCofXNt-tEBVynmO9b7eHjzyaOh1V5HU9Fcjp01o`̵ ׉	 7cassandra://VXZnJ4uAH9YHbFBJSA6_c6Lp8yTsNlXnbxotwLf7lbM2̴͠_Qܪ,_׉ELoyaliteitsconflicten
22
Ik word (vanuit mijn werkervaring) vaak geconfronteerd met
bittere reacties van moeders ten opzichte van de vader van hun
kinderen (in sommige situaties wel begrijpelijk). Dergelijke
uitspraken zijn echter wel nefast voor een gezonde ontwikkeling
van het (mannelijk) zelfbeeld van opgroeiende jongens. Ze voelen
zich sterk geviseerd door hun moeder die niets positief meer over
mannen kan zeggen. Soms willen deze jongens niet eens
volwassen worden, omdat ze niet geïdentificeerd willen worden
met het (negatieve) beeld dat ze altijd over mannen gehoord
hebben. Ze kiezen voor een ‘onverantwoord’ leven.
Door gebrek aan een positief stimulerende ‘mannelijke’
omgeving gaan ze zich vervolgens identificeren met een
(onbereikbaar) ideaalbeeld dat ze ergens gezien hebben, waardoor
ze na verloop van tijd opnieuw zwaar teleurgesteld worden in hen
mannelijke identiteit.
Soms gaan ze op een identieke manier gaan leven als hun vader.
Op zoek naar bevestiging bij hem. Voor hun moeder kunnen ze
toch niets goed meer doen. Want die zegt alleen maar negatieve
dingen over mannen. Dan maar loyaal zijn aan vader
En hoe moeten ze het doen als ze later zelf kinderen hebben? Ze
hebben te weinig kansen gehad om zich te spiegelen aan een
positief voorbeeld.
׉	 7cassandra://sGXfwDjqR-luAAKK3Vg8HfsCg0s2EJVYi30pWmOGBwU_`̵ _Qت,_׉EcDe gestoorde balans
23
Alle mensen hebben een sterke behoefte aan waardering en
erkenning van anderen (in een belangrijke mate die van vader en
moeder). Veel mensen zijn onvoldoende bevestigd geweest
gedurende de jaren dat ze opgegroeid zijn.
Vaders hebben hier een belangrijke taak. Zij bevestigen in grote
mate zonen en dochters in wie ze mogen zijn (identiteit). Wie
thuis onvoldoende bevestigd is geworden gaat het ongetwijfeld
ergens anders zoeken.
Ouders willen het meestal goed doen. Ze willen hun kinderen in
de eerste plaats de nefaste dingen besparen die zij hebben
meegemaakt (een mooi verlangen op zich). Maar na een tijdje
gaan ze merken dat het allemaal niet zo vanzelfsprekend is, dan
dat ze oorspronkelijk gedacht hebben. Het zit allemaal veel
dieper. Het lijkt wel of een deel van de levensgeschiedenis zich
gewoon herhaald. Sommige geven het zelfs op en vallen helemaal
terug in het voor hen “gekende” patroon.
En dan schiet er helaas niets meer over dan een aantal verwijten:
We hebben zoveel voor onze kinderen gedaan en niets terug
gekregen. We hebben hen alle vrijheid gegeven, die wij nooit
gekend hebben en ze hebben ze helemaal misbruikt.
Moeilijke verhalen, waarvan het merendeel zijn oorsprong vindt
in dezelfde wortel: een fundamenteel gemis aan wederzijdse
erkenning en waardering tussen ouders en kinderen, vaders en
zonen, moeders en dochters.
׉	 7cassandra://AUOOCofXNt-tEBVynmO9b7eHjzyaOh1V5HU9Fcjp01o`̵ _Qت,__Qت,_{בCט   u׉׉	 7cassandra://MTM7_f9K-nwyfDJhCDlgsaJHseUf0I72mBHHnkHNGOY ?` ׉	 7cassandra://UoF1A0l0zKJ64GIQm7dR50sDhG3b2yQcyRlfuCkPRCwo&` S׉	 7cassandra://3NA8G5fieyyc-XCG6Ih84rW2lefSlhUsQGwjaVP5ZnE`̵ ׉	 7cassandra://ZDg_EPq5Hx2rm81D21GIy43581b7pfAr9TuWt70ieMw(ul͠_Qܪ,_ט  u׉׉	 7cassandra://x6PNT9l9eKCA3-upe0JO7qgs14iYAaHDgouSpNLxoyo yZ` ׉	 7cassandra://q55UFYE1o66CqNEX7iQVvH4zE8due7C1_puRr53wgXcS` S׉	 7cassandra://vJppoJXo_5prEc7NSsKmHN_XOSFIU-OV82b9pFgZJWM`̵ ׉	 7cassandra://ExFzg42ltA2IuPEbjsbGrOWLcm95PjceQf_0gzznMFc$d͠_Qܪ,_׉E;God, mijn hemelse Vader
24
Wat verlangde ik ernaar dat God trots op mij zou zijn. En wat
deed ik mijn best, om in zijn gunst te staan. Ik ging allerlei goede
werken voor Hem doen en spande mij in voor de dingen die Hij
van mij vroeg. Maar ik faalde elke keer opnieuw…
Telkens als ik het verprutste werd ik overspoeld met een diepe
angst. Sombere gedachten spookten door mijn hoofd: Je heb het
verknald. Het is voorbij. Je zult nooit Gods goedkeuring
verdienen Je bent gewoon niet goed genoeg. Het zal je nooit
lukken…
Ik probeerde nog harder mijn best te doen. Maar ik hield het nooit
lang vol. Op een zeker moment was het voor mij duidelijk. Ik
zou nooit in Zijn gunst kunnen staan. Met als gevolg dat ik ook
deze relatie opgaf.
Maar God zelf gaf mij niet op. Hij liet mij op een gegeven
moment de waarheid hieromtrent zien. Hij is trots op ons,
omwille van wie we zijn. En niet omwille van wat we doen.
Hij heeft voor mij gekozen om wie ik ben en niet omwille van wat
ik allemaal kan of niet kan. Vaak begrijp ik het nog niet. God
houdt van mij. Gewoon zoals ik ben. Ik hoef daar niets speciaals
voor te doen. Ik moet zijn liefde niet proberen te verdienen.
Hij wil een Vader voor mij zijn. Hij houdt van mij omdat hij mij
graag mag. Hij geniet van mijn aanwezigheid en van mijn
verhalen. Hij is trots op mij omdat ik zijn zoon ben.
׉	 7cassandra://3NA8G5fieyyc-XCG6Ih84rW2lefSlhUsQGwjaVP5ZnE`̵ _Qت,_׉E25
God verlangt ernaar dat we deze waarheid helemaal kunnen
begrijpen. Hij wil zijn liefde aan ons kwijt. Zijn hart weent, als
Hij ziet dat wij (omwille van allerlei dingen die in ons leven
gebeurt zijn) zijn liefde niet begrijpen en kunnen ontvangen.
God wil zichzelf helemaal in een relatie aan ons geven. Hij wil
onze kwetsuren genezen. Opdat wij opnieuw ongeremd liefde
zouden leren ontvangen.
Mijn gebed:
Vader,
ik verlang ernaar om uw liefde echt te leren kennen.
Ik wil leren begrijpen wat het betekent,
om een zoon van U te zijn.
Kom met uw liefde tot mij,
ook al staan er dikke muren rond mijn hart.
Breek daar maar doorheen.
Ik leg mijn eigen verdediging af.
Ik besef dat die alleen maar in de weg staat.
Maar ik ben tegelijkertijd verschrikkelijk bang.
Wilt U mij beschermen tegen mijn angsten,
door mij te omarmen met Uw liefde?
Leer mij wat het betekent,
om een Vader te hebben die voor mij zorgt,
die mij beschermt en koestert in zijn liefdevolle armen.
׉	 7cassandra://vJppoJXo_5prEc7NSsKmHN_XOSFIU-OV82b9pFgZJWM`̵ _Qت,__Qت,_{בCט   u׉׉	 7cassandra://AWMZDT4MsRx-WOqh-voWNfgjaSaAhweQLL_YBkX7vnM (L` ׉	 7cassandra://7iieG61iJjZZwnIfiO4gjgzYxPFY4APKWY5p-lYYvYIEY` S׉	 7cassandra://DZBABY26krEgL2yD4z10ffpVTvafUr7YPz73hd4JQlYc`̵ ׉	 7cassandra://vLZuL_MClA4sjVA2W9BOZi3UOs-7suqfGpKfp_7FfQk͠_Qܪ,_ט  u׉׉	 7cassandra://3rMZ9LaDDgqA4uYiyHBSPHylQeqYau6rv4EzKWbgnHI `׉	 7cassandra://QIpevUSw0WJXoKpVQYeP0hR1axESJcrTZSSBD0p_Efo`S׉	 7cassandra://mjADmEfo1vjCssYlT1uiNZRapHZSKEKtTfuwo0fYhkgY`̵ ׉	 7cassandra://OMLlfSTxDCZdTccl_tCmfWCJuSNxmnVOXq80FCPkUV0vh͠_Qܪ,_׉E826
Ik wil stoppen met mezelf af te schermen,
voor elke vorm van toenadering
Ik wil niet langer liefde afdwingen bij anderen.
Ik wil het eenvoudigweg leren ontvangen.
Ik wil niet langer zelf voorzien,
in mijn emotionele behoeften.
Ik wil U graag leren vertrouwen,
als de bron van liefde in mijn leven.
Maar ik ben bang van liefde.
Als ik aan liefde denk,
voel ik schuld, eenzaamheid en schaamte,
voel ik de pijn van mijn verleden.
Als ik aan vriendschap denk,
voel ik angst, verworpenheid en spot,
voel ik mij emotioneel in de steek gelaten.
Maar zo bent U niet.
En zo is uw liefde niet.
Uw liefde is puur,
zonder voorwaarde
en zonder enige bijbedoeling.
Uw vaderschap is bijzonder,
beschermend en koesterend.
U bent er altijd voor mij, telkens als ik U nodig heb.
U verwerpt mij niet,
wat ik ook doe of hoe ik mij ook voel.
׉	 7cassandra://DZBABY26krEgL2yD4z10ffpVTvafUr7YPz73hd4JQlYc`̵ _Qت,_׉E 27
Leer mij U kennen, Vader.
Openbaar Uzelf aan mij.
Genees mijn gekwetste gevoelens,
door Uw onvoorwaardelijke liefde aan mij te openbaren.
Amen.
׉	 7cassandra://mjADmEfo1vjCssYlT1uiNZRapHZSKEKtTfuwo0fYhkgY`̵ _Qت,__Qت,_{בCט   u׉׉	 7cassandra://V6vjh74TCCBhkbozeDV391M5DZkWL2fxldFYOgKzMvg  ` ׉	 7cassandra://NN1d-hb-CuFg-symucnvam9tGZFbpq0FKFnYu6txS6Ag` S׉	 7cassandra://1Icc1sMPBXhGIwpPfffXy_JRjy21T9psbT5Jk62IQD0`̵ ׉	 7cassandra://ZA9So_5-fBAi4c26E1-nHQioEA8jK1mu3stBKh-MfkE%4͠_Qܪ,_ט  u׉׉	 7cassandra://2VgdS0VQnFrECitE4bWoVRcMfxw6pdruNlYpkH_laYI ` ׉	 7cassandra://vwilbiNwj1dnXJ5dDLO78NsbOKnyH2lbpgN0Zwsb3tkD` S׉	 7cassandra://oVfW5cRbp6ZpkF6ohzV7w2Sm7l16DHJE5H8jEpRQus81`̵ ׉	 7cassandra://r0RfuJe3FtmUpnldOPvDE_wyiammz4Y3GDYwXo_lbbM*͠_Qܪ,_׉EEen brief van de Vader
28
Aan mijn zoon / dochter,
Ik heb je heel erg lief.
Je bent heel kostbaar in mijn ogen. Je bent de kroon van alles wat
Ik heb geschapen. Precies, zoals Ik het van in het begin heb
bedacht. Bekritiseer daarom jezelf niet. Ook al ben je niet
helemaal geworden zoals je graag zou willen zijn. Dat leidt alleen
maar tot teleurstelling.
Ik wil dat je Mij vertrouwt. Ik weet heel goed wat Ik doe en waar
Ik mee bezig ben. Probeer eenvoudigweg van iedere dag het beste
te maken en maak je geen zorgen over morgen. Ik zal ervoor
zorgen dat het uiteindelijk goed met jou komt.
Probeer vooral jezelf te zijn en sta niet toe dat andere mensen
bepalen wat je moet doen of hoe je moet zijn. Dat doe Ik wel. Leg
jezelf geen lasten op. Ik zal aan jou vertellen, hoe je kan leven.
Want Ik ben je Vader en Ik wil je graag leiding geven. Luister
naar Mij en Ik zal mijn wil aan jou bekend maken.
Wees niet bezorgd over je leven. Het is mijn taak om voor jou te
zorgen. Probeer het niet zelf te doen en loop niet voor mijn voeten.
Ik zal je veranderen, terwijl je het zelf niet in de gaten hebt. Maar
je moet mij wel de toelating daarvoor geven. Ik nodig je uit om
deel te worden van mijn gezin, zodat Ik als Vader
verantwoordelijkheid voor jou kan opnemen.
׉	 7cassandra://1Icc1sMPBXhGIwpPfffXy_JRjy21T9psbT5Jk62IQD0`̵ _Qت,_׉E29
Het enige wat Ik je vraag is: “Mag ik van je houden? Mag ik
voortaan voor je zorgen?” Zo ja, kijk dan niet langer naar jezelf
en naar je omstandigheden. Laat mij maar doen en leer Mij
kennen. Want Ik ben de sturende kracht in je leven, degene die je
verandert en degene die iets moois van je leven maakt.
Ik vraag je nogmaals om het niet zelf te proberen. Laat Mij maar
doen. Ik wil het zo graag. Ik wil je gelukkig maken. Dat is mijn
doel met je leven. Je bent mijn kind. Laat Mij de vreugde beleven
om je net zo goed als Jezus te maken.
Hou op met strijd te voeren en ontspan je in mijn liefde. Want
mijn doel met jou is volmaakt. Mijn liefde voor jou is groots en
zonder voorwaarde. Geef Mij toch de kans om dit aan jou te laten
zien.
Ik hou zielsveel van jou,
Je liefhebbende Vader
׉	 7cassandra://oVfW5cRbp6ZpkF6ohzV7w2Sm7l16DHJE5H8jEpRQus81`̵ _Qت,__Qت,_{בCט   u׉׉	 7cassandra://OEQz-tajAdoC6qbGgizcGAwdr6lMwKjCbwzQ4xAoHL8J6` ׉	 7cassandra://qUJThQRSCg6b4rid5wp9GXa2ADBX7uhmmHXVSZkqfwc	` S׉	 7cassandra://rLQOvaEMBX8EXtdEzoUKU0CLzag1bywcwEYU_oLoi1s` ̵ ׉	 7cassandra://hTpPtcBSd_S33Lzpacsss9Wq7EJKFmf6_EKVR5_XYAw	͠ _Qܪ,_׉E׉	 7cassandra://rLQOvaEMBX8EXtdEzoUKU0CLzag1bywcwEYU_oLoi1s` ̵ _Qت,_׈E_Qت,_Á_Qت,_|) %Bundel in A5 format verzoening deel 2_Qֽ.|g