׉?ׁB!בCט{u׉׉ 7cassandra://6Q_gQX90JVuaV3f3gjjemtWECGi_ndsyRG390AsQHfE` ׉ 7cassandra://naL7R3C7rk1IzjLuTcvEuOaLmfClx5YaYIOansvQqGÝ`S׉ 7cassandra://kUQnVq5fwTPpiLiDjkq3abYWc9WZ9vtaRJNuhqusmhg-.`̵׉ 7cassandra://kSisTlr1E8gwnKJMxy8Zmy4iyMmhiT9N1i-t-uxZnVQcT͠]wӸ𫸌׉EJubileum magazine 2019]wӸn׉EJUBILEUM MAGAZINE HEIFER NIEUWS NR. 2 – JAARGANG 7 SEPTEMBER 2019 20 JAAR HEIFER NEDERLAND NOT A CUP, BUT A COW HOE HET 75 JAAR GELEDEN BEGON TERUG NAAR KAMEROEN DE SUCCESSEN VAN MARY EN TABI DE DRIJVENDE KRACHT ACHTER HEIFER NEDERLAND ׉ 7cassandra://kUQnVq5fwTPpiLiDjkq3abYWc9WZ9vtaRJNuhqusmhg-.`̵]wӸo]wӸn{בCט{u׉׉ 7cassandra://Q762wSk7pXBJWIaPujyiZm4CtNK6nIqNCZFbui_TI9wC<` ׉ 7cassandra://ps9sRZH95ZobM5KmOHQI8FU45_iIphImZDfDMWWCtq0>`׉ 7cassandra://MYEQWiIPK44FcsXm9EhiEV6l9LF476-TeCuF_eGVYlcA`j׉ 7cassandra://2uQHuURro3UNiBtKgpQdYQdUg4ZsHP6yuxz4gZ5DH-g͠ ]wӸ𫸏׉Einhoudsopgave & IntroINHOUDSOPGAVE ACHTER DE SCHERMEN VERHALEN UIT HET VELD: 4 Not a cup, but a cow 14 DE DRIJVENDE KRACHT ACHTER HEIFER NEDERLAND 5 De droom van Stella FACTS & FIGURES 12 20 JAAR HEIFER NEDERLAND NIEUW PROJECT: 22 Werken aan ontwikkeling 6 20 Senegal - voeding centraal 2 Terug naar Kameroen De successen van Mary en tabi 24 IDEALEN LEVEN DOOR 26 WAT DOET HEIFER AAN DE SDG’S? 25 Opgewassen tegen klimaatverandering & VERDER 3 VOOR DE KLEINE BOER ׉ 7cassandra://MYEQWiIPK44FcsXm9EhiEV6l9LF476-TeCuF_eGVYlcA`j]wӸp׉E VOOR DE KLEINE BOER Heifer Nederland is jarig! 20 jaar om precies te zijn. Eigenlijk is het dubbel feest. Want onze grote zus, Heifer International, bestaat 75 jaar. In 20 jaar tijd is enorm veel veranderd. Heifer Nederland ontwikkelde zich van een eenmanszaak naar een solide organisatie met professionele werknemers. We hebben mindere tijden gekend, maar ook grote successen gevierd. We ontwikkelden en innoveerden. Hierbij hadden we altijd hetzelfde doel voor ogen: gezonde voeding en voldoende inkomen voor kleinschalige boeren en hun families. De basis, onze identiteit, is altijd hetzelfde gebleven. Onze manier van werken en de invulling van de projecten veranderde mee met nieuwe ontwikkelingen en uitdagingen. Zo streven we tegenwoordig naar een leefbaar inkomen: voldoende inkomen zodat een gezin in al haar basisbehoeften kan voorzien. Dit leefbaar inkomen is geen vast gegeven, maar verschilt per land en project. Daarnaast zijn we de afgelopen jaren flink met onze neus op de gevolgen van klimaatverandering gedrukt, een van de belangrijkste oorzaken waardoor het aantal mensen met honger de afgelopen drie jaar toch weer is gestegen. We zoeken steeds meer naar samenwerking met gespecialiseerde organisaties die ons met hun expertise aanvullen. Dankzij een subsidie van de Europese Unie zijn we in 2015 met waterspecialist Aqua For All ons eerste gezamenlijke project gestart: het Igunga Ecovillage project. Met intensieve training en toepassing van klimaat-slimme technieken zijn 6.000 Tanzaniaanse boerengezinnen nu beter opgewassen tegen de gevolgen van klimaatverandering. In 2018 startten we met onderwijsspecialist Edukans een project in Oeganda waar we jongeren helpen bij het vinden van werk in de agrarische sector. Onze sector wordt vaak met een kritisch oog bekeken. Daarom staat transparantie bij Heifer hoog in het vaandel. Wij zijn ervan overtuigd dat honger een oplosbaar probleem is. Dat de Heifer methode werkt hebben we de afgelopen decennia bewezen. De verhalen van Mary en Tabi in dit magazine zijn daar een prachtig voorbeeld van. Zij namen beiden deel aan ons eerste project in Kameroen. Nog steeds zijn het succesvolle boeren en ondernemers. Niet alleen in onze projecten, ook op het gebied van communicatie, blijven we ons ontwikkelen. Online communicatie is steeds belangrijker geworden. Sociale media zijn niet meer weg te denken. De lijntjes met zowel ‘onze boeren’ als ‘onze donateurs’ worden steeds korter. Dankzij what’s app staan we nu dagelijks in contact met onze collega’s in het veld. Ook de boeren en boerinnen die deelnemen aan de projecten beschikken tegenwoordig over een smartphone. De maatschappij is in 20 jaar tijd veel vluchtiger geworden. Donateurs ‘hoppen’ makkelijker dan vroeger van het ene Goede Doel naar het andere. Heifer boft met een flinke groep trouwe donateurs. Het bereiken van nieuwe donateurs en het behouden van onze achterban is een steeds grotere uitdaging. Ook bedrijven doneren niet zomaar meer geld. Ze zoeken liever naar een samenwerking die bij hun business past en willen inhoudelijk meedenken. Voor de komende jaren is samenwerking key. Met specialistische partners, collega NGO’s, onze grote zus in Amerika, het bedrijfsleven, onze collega’s in de projectlanden, overheden en ambassades. En natuurlijk de boeren en boerinnen. Voor hen doen we het allemaal. Dat zullen we nooit uit het oog verliezen. Uiteindelijk willen we maar een ding. Een verschil maken in deze wereld, een wereld zonder honger. U toch ook? 3 ]wӸq]wӸp{בCט{u׉׉ 7cassandra://-flhGJ43GfXVwfsKGerzC3t0evKI4943ck40-dDFZCMp` ׉ 7cassandra://9ekar5vWy5TAAkS28fD96BH4GEWbsp_dHcw0F6UaIgw`׉ 7cassandra://KNU6hKiAcJMny_bt2V2Sn9DiWEnhhYVkFc_NYBLChqATC`j׉ 7cassandra://wZxYvSYvL5Ue8GL_TP3ZMzdSBC1jFZotEZIgTnsEx5g`͠ ]wӸ𫸒׉ENot a cup but a cowRHeifer oprichter Dan West De ‘seagoing cowboys’. ‘NOT A CUP, BUT A COW’ Dan West, een boer uit het Midwesten van de Verenigde Staten, voorzag niet dat zijn vrijwilligerswerk tijdens de Spaanse Burgeroorlog zou uitmonden tot een baanbrekend plan om mensen met honger te helpen. Begin jaren 40 deelde de jonge Dan melk uit aan vermoeide vluchtelingen in Spanje. Voor hem een groot contrast met de Amerikaanse boeren die tientallen gezonde melkkoeien in hun weides hadden rondlopen. Dan West keerde huiswaarts met het idee dat deze mensen geen glas melk nodig hadden, maar een koe. Zodat ze niet meer afhankelijk waren van hulp van anderen. Hij legde zijn visie voor aan de leden van de kerk waar hij bij aangesloten was, de Church of the Brethren. Zijn plan kreeg veel steun en in januari 1943 zag ‘Heifer Project’ het daglicht. Vernoemd naar de drachtige koeien die ze wilden gaan geven. Tegen de tijd dat de eerste lading koeien klaar stond om naar hun nieuwe woonplaats in Spanje te worden verscheept, woedde de Tweede Wereldoorlog hevig in Europa. Het was onmogelijk om koeien naar Spanje te vervoeren. Uiteindelijk ging de eerste vracht in 1944 naar Puerto Rico. Het concept van Dan sloeg enorm aan. Na het einde van de WO II stonden er zo´n 1.000 koeien klaar om de oversteek te maken. Er was echter één ‘klein’ probleem; er waren geen schepen. Een andere organisatie die naoorlogse hulp bood, de United Nations Relief and Rehabilitation Administration (UNRRA), had genoeg schepen. Maar niets om te verschepen. Een nieuwe samenwerking was geboren. DE SEAGOING COWBOYS De volgende stap was het zoeken naar bemanning. Na een oproep meldden tussen 1945 en 1947 zo´n 7.000 jongens en mannen zich aan om vrijwillig de dieren te gaan begeleiden. Later ook wel de ´seagoing cowboys´ genoemd. Het waren studenten en boeren, bankiers en predikers, arbeiders en leraren. Allerlei religies door elkaar. Sommigen zochten avontuur, sommigen probeerden mensen te dienen wiens leven door oorlog was verscheurd, anderen wilden uit de eerste hand zien waar ze over hadden gelezen. In die periode vertrokken maar liefst 360 schepen met 239.377 dieren - voornamelijk koeien, stieren, en paarden, maar soms ook kippen, schapen, varkens en geiten - naar 4 Albania, China, Tsjechië, Ethiopië, Griekenland, Italië, Polen en Joegoslavië. OP EIGEN KRACHT VERDER In 1947 stopte de UNRRA met het verschepen van vee. Heifer Project kwam in een kritieke situatie terecht zonder toegang tot schepen. Stoppen we er mee? Of is er een manier om door te gaan? Ook hier hebben de seagoing cowboys een cruciale rol gespeeld. Zij waren een van de eersten die na de oorlog voet op Europese grond zetten. Ze kwamen thuis met verhalen over de verwoesting en de droevige situatie van vele mensen. Dit heeft een beweging in gang gezet die nog steeds actueel is: geld inzamelen voor mensen die leven in honger en armoede. Met een beperkt budget wist Heifer Project een groei in gang te zetten. Al snel gingen de eerste vliegtuigen de lucht in, op weg naar verwoeste of arme gebieden. Het vervoeren van dieren vanuit de Verenigde Staten nam vanaf de jaren ’80 sterk af, met een paar laatste vluchten in de jaren ’90. Vanuit Nederland zijn eind jaren ’90 nog dieren vervoerd, maar ook daar kwam snel een eind aan. De overstap werd gemaakt naar het aankopen van lokaal vee dat goed gedijt in de omgeving en resistent is tegen lokale ziektes. The rest is history… Nu, 75 jaar later, inspireert de filosofie ‘not a cup, but a cow’ ons nog altijd om honger en armoede voor eens en altijd te beëindigen, en heeft de Heifer methode het leven van miljoenen mensen veranderd. ׉ 7cassandra://KNU6hKiAcJMny_bt2V2Sn9DiWEnhhYVkFc_NYBLChqATC`j]wӸr׉EKEDUCATIE Samen met onderwijsspecialist Edukans trainen we Oegandese jongeren om succesvol aan het werk te kunnen in de landbouwsector. Stella: “Toen ik van de trainingen hoorde was ik gelijk geïnteresseerd. Ik wilde graag nieuwe dingen leren en stimuleerde andere boeren om zich ook aan te melden.” Stella heeft al heel wat geleerd tijdens de trainingen. Met als resultaat dat ze door haar 35 groepsleden unaniem is gekozen tot voorzitter. “Ik krijg respect van de gemeenschap en mijn groepsleden. Ze vragen me regelmatig om advies en daardoor voelt mijn werk ook echt nuttig. Het is mijn droom om een modelboer te worden, zodat ik anderen in mijn gemeenschap kan inspireren.” Stella hoopt met de inkomsten van dit seizoen haar lening voor zaden terug te betalen. Ze wil meer gaan verbouwen, zodat haar oogst volgend jaar groter is. En ze wil investeren in een van haar inkomen spaart ze, zodat haar oudste kind straks naar een kostschool kan. “Daar is het onderwijs beter”, zegt Stella. ploeg. Dat verlicht niet alleen haar werk, ze kan hem ook verhuren aan collega-boeren. Een deel 5 ]wӸs]wӸr{בCט{u׉׉ 7cassandra://n9Wkvn_z-f2Mw-LMAxZ0NBW6W0ttlhZ2Gu4tpISgFokf` ׉ 7cassandra://yHaEMoRiRtMh6AncPe63ioxsbK6yMOehEhaafnsdQ0w`׉ 7cassandra://y_CCtmAcAddFISYfA6zhhxiWIS1T5KNfDizY8RZ30_EP`j׉ 7cassandra://ZovwacjfdnbZ4_i9Hku3u3L7tOgF76eMLLGW2E2lWIoc-͠ ]wӸ𫸕׉ETERUG NAAR KAMEROEN 20 JAAR LATER We gaan terug in de tijd. Naar de periode waar het voor Heifer Nederland allemaal begon. In Kameroen. Het land waar oprichter Joep van Mierlo in aanraking kwam met Heifer. Het land waar een van onze eerste projecten plaatsvond. Onze collega Tifuntoh ging terug naar het projectgebied en zocht twee oud projectdeelnemers op, Mary Sirri en Tabi Joseph. “IK KOM KINDEREN (NU VOLWASSENEN) VAN TOEN TEGEN DIE VEEARTS, BIO-GAS TECHNICUS OF LERAAR ZIJN GEWORDEN.” Als jonge knul kreeg ik in 2006 de kans om aan de slag te gaan bij Heifer Kameroen. In die tijd was ik verantwoordelijk voor de projectmonitoring, rapportages en het plannen en organiseren van trainingen. Ook ondersteunde ik de boerengroepen bij het bewaken van hun eigen planning. Ik sprak regelmatig met de boeren over hun voortgang, tegenslagen en successen. Deze verhalen gebruikte ik weer tijdens trainingen aan andere boeren en boerinnen. Zo kwam ik in die tijd ook in contact met Mary en Tabi. Zij namen deel aan een melkveeproject, dat naar mijn mening een van de beste projecten is waar ik bij betrokken ben geweest. Ik heb veel families uit de armoede zien komen, dankzij dit project. Nu, bijna 20 jaar later, zijn het nog steeds sterke gemeenschappen met veerkrachtige gezinnen die hun verbeterde situatie hebben kunnen vasthouden. Ik kom kinderen (nu volwassenen) van toen tegen die veearts, bio-gas technicus of leraar zijn geworden. Een groot contrast met andere families en gemeenschappen die niet aan dit project hebben deelgenomen. Momenteel werk in bij Heifer Senegal, maar ik kom nog regelmatig in Kameroen. Met veel plezier zocht ik mijn oude vrienden Mary en Tabi weer op. Over succesverhalen gesproken… 6 » ׉ 7cassandra://y_CCtmAcAddFISYfA6zhhxiWIS1T5KNfDizY8RZ30_EP`j]wӸt׉E Mary’s ouders waren, zoals veel dorpsgenoten, erg arm. Er was geen geld voor de middelbare school en Mary werd al jong uitgehuwelijkt. Ze verdiende een beetje geld met het repareren van schooluniformen tijdens de vakanties en ze verbouwde bonen, maïs en aardappelen. Ze deed enorm haar best, maar Mary had niet de juiste kennis. Er stond zelden een fatsoenlijke maaltijd op tafel en de gezinsleden waren in slechte gezondheid. In 2002 kwam het keerpunt. Sinds de komst van haar eerste koe heeft ze opmerkelijke successen geboekt. Hoe kwam je bij Heifer terecht? “Het was mijn man die me vertelde over Heifer. Een dorpsgenoot, Tabi Joseph, nam deel aan een Heifer project. We kwamen regelmatig bij Tabi over de vloer en hij vertelde alles over zijn deelname aan het project. Ik was helemaal weg van zijn koeien. Dat wilde ik ook! Alleen was mijn man minder enthousiast. Ja, hij wilde wel koeien, maar vond het niets voor een vrouw. Hij meldde zich uiteindelijk zelf aan en mocht deelnemen. Zijn neefje zou de boerderij runnen en het vee verzorgen. Koppig als ik ben bezocht ik toch regelmatig andere boeren om alles te leren over melkveehouderij. In de tussentijd hielp ik ons neefje bij de verzorging van de koeien. Stapje voor stapje nam ik ongemerkt al het werk over. Ik besloot om mijn eigen boerengroep te vormen en in 2002 vroegen we met 16 leden steun aan bij Heifer. Ik kon me gaan voorbereiden op de komst van mijn eerste eigen koe.” Terwijl we op het erf rond haar huis lopen vertelt Mary trots over wat ze heeft bereikt “Het gaat geweldig! We hebben momenteel 23 melkkoeien, 10 varkens en zo’n 500 kippen. De mest van de dieren verspreid ik op het land waar we aardappelen, maïs, bonen, kool, wortels, sperziebonen, peper en prei verbouwen. Mijn oude landbouwgewoontes waren destructief. Ik deed maar wat en kopieerde technieken van mensen uit de omgeving. “Ik ontving meerdere onderscheidingen voor mijn rol in de zuivelontwikkeling in Kameroen” De oogst was dramatisch. Nu oogst ik 3 keer zoveel van hetzelfde stuk land! We eten bijna dagelijks eieren, regelmatig kip, we hebben iedere dag verse melk en groenten halen we uit onze moestuin. Mijn gezin is gezond en sterk.” Wat heeft dit voor jullie inkomen betekend? “Ons inkomen is 23 keer verdubbeld ten opzichte van 20 jaar geleden! 50% komt uit de veehouderij of » 7 Naam: Mary Sirri Leeftijd: 64 Woonplaats: Akum, Kameroen Getrouwd: George Ndikum Kinderen: 8 (4 jongens en 4 meisjes) Betrokken bij Heifer sinds: 2001 Project: Small-scale Dairy Development Project Lid van: Akum Multipurpose Dairy Cooperative Society Beroep: melkveehouderij, ondernemer, eigenaresse Queen’s Cream P